เมื่อสิ่งนี้ "มี" สิ่งนี้ ย่อมมี

เพราะความเกิดขึ้นแห่งสิ่งนี้ สิ่งนี้จึงเกิดขึ้น

เมื่อสิ่งนี้ "ไม่มี" สิ่งนี้ ย่อมไม่มี

เพราะความดับไปแห่งสิ่งนี้ สิ่งนี้จึงดับไป.

ความอยาก(ตันหา)คือต้นเหตุแห่งการทะเลาะวิวาท

๓ อย่าง คือ

๑. เนกข้มมวิตก ความตรึกในการหลีกออก

จากความพัวพันในกาม

๒. อัพ์ยาปาทวิตก ความตรึกในการไม่ทำ

ความมุ่งร้าย

๓. อวิหิงสาวิตก ความตรึกในการไม่ทำตน

และผู้อื่นให้ลำบาก

ธรรม ๓ อย่าง เหล่านี้แล ที่พวกภิกษุเหล่านั้น

พากันมาถือ กระทำเพิ่มพูนให้มาก.

มืดมา... สว่างไปสว่างมา... ก็คงสว่างไป

เธอก็ นอนด้วยการตั้งใจว่า

"บาปอกุศลธรรมทั้งหลาย กล่าวคือ อภิชฌา

และโทมนัส จักไม่ไหลไปตามเราผู้นอนอยู่ ด้วยอาการ

อย่างนี้" ดังนี้

คือ ภิกษุในกรณีนี้

มีสติ ก้าวไป

มีสติ ถอยกลับ

มีสติ ยืนอยู่

มีสติ

นั่งอยู่

มีสติ สำเร็จการนอนอยู่

มีสติ อธิษฐานการงาน

ในกรณีนี้คือ

เวทนา เป็นของแจ่มแจ้งแก่ตถาคต

แล้วจึงเกิดขึ้น แล้วจึงตั้งอยู่ แล้วจึงดับไป

สัญญา เป็นของแจ่มแจ้งแก่ตถาคต

แล้วจึงเกิดขึ้น แล้วจึงตั้งอยู่ แล้วจึงดับไป

วิตก เป็นของแจ่มแจ้งแก่ตถาคต

แล้วจึงเกิดขึ้น แล้วจึงตั้งอยู่ แล้วจึงดับไป

ภิกษุทั้งหลาย ! ภิกษุในกรณีนี้ เป็นผู้รู้ตัวรอบคอบในการก้าวไปข้างหน้า การถอยกลับไปข้างหลัง การแลดู การเหลียวดู การคู้ การเหยียด การทรงสังฆาฏิ บาตร จีวร การฉัน การดื่ม การเคี้ยว การลิ้ม การถ่าย อุจจาระ ปัสสาวะ การไป การหยุด การนั่ง การนอน การ หลับ การตื่น การพูด การนิ่ง.

ลาภสักการะและเสียงเยินยอเป็นอันตรายแม้แต่พระอรหันต์

ราหุล ! เธอจงอบรมจิต

ให้เสมอด้วยอากาศเถิด เมื่อเธออบรมจิตให้เสมอด้วยอากาศอยู่ ผัสสะทั้งหลายที่น่าพอใจและไม่น่าพอใจอันเกิดขึ้นแล้ว จักไม่กลุ้มรุมจิตตั้งอยู่ ฉันนั้นเหมือนกัน.