พุทธวัชจะนะคาระวาดฉันเลิศภิกษุทั้งหลายความรู้สึกได้เกิดขึ้นแก่เราว่า ผลวิบากแห่งกรรม 3อย่างอย่างนี้แล ที่ทำให้เรามีฤทธิ์มากมีอนุภาพมากคือ 1)ทาน การให้ 2)ทมะ การบีบบังคับใจ 3)สัญญมะ การสำรวมระวัง ดังนี้

ภิกษุทั้งหลายทำข้อหนึ่งอันบุคคลเจริญแล้วกระทำให้มากแล้วแม้กายก็สงบ แม้จิตเขาสงบ แม้วิตกวิจารก็สงบ เป็นธรรมที่เป็นไปในส่วนแห่งวิชชา แม้ทั้งสิ้นก็ถึงความเจริญบริบูรณ์ธรรมข้อหนึ่งคืออะไรคือกายคตาสติ

ภิกษุในกรณีนี้เป็นผู้มีปกติเห็นกายในกายอยู่เป็นประจำ..... เป็นผู้เห็นเวทนาในเวทนาทั้งหลายอยู่เป็น..... เป็นผู้เห็นจิตในจิตอยู่เป็นประจำ มีความเพียรเผากิเลสมีสัมปชัญญะ มีสตินำอภิชฌาและโทมนัสในโลกออกเสียได้

เธอจงเสพเสนาสนะอันสงัดเธอยอมละอภิชาต์ในโลกมีจิตปราศจากอภิชฌา ละพยาบาท มีจิตปราศจากพยาบาท ละถีนะมิทธะ มีจิตปราศจากทีนะมิทธะ ละอุทธัจจะกุกกุจจะ ไม่ฟุ้งซ่านมีจิตสงบอยู่ในภายในและวิจิกิจฉา ข้ามร่วมวิจิกิจฉาเสียดาย

1)กามฉันทะนิวรณ์ 2)พยาปาทนิวรณ์ 3)ถีนมิทธนิวรณ์ 4)อุทธัจจกุกกุจจนิวรณ์ 5)วิจิกิจจฉานิวรณ์

1)กามฉันทะ 2) พยาบาท 3)ถีนมิทธะ(ความง่วงเหงาซึมเซา) 4)อุทธัจจกุกกุจจะ(ความฟุ้งซ่านและรำคาญ) 5) วิจิกิจฉา (ความลังเลสงสัย)

ธรรมะเป็นอุปการะเฉพาะแก่อานาปานะสติภาวนา

สัญญา 10 ประการนั้นคืออนิจจะสัญญา อนัตตสัญญา อสุภสัญญา อาทีนวสัญญา ปหานสัญญา วิราคสัญญา นิโรธสัญญา สัพพโลเกอนภิรตสัญญา สัพพวังขาเรสุอนิจจะสัญญา อานาปานสติ

1)เจริญอสุภะเพื่อละราคะท 2)เจริญเมตตาเพื่อละพยาบาท 3)เจริญอานาปานะสติเพื่อตัดเสียซึ่งวิตก 4)เจริญอนิจจะสัญญาเพื่อถอนอัสมิมานะ

พริกทั้งหลายภิกษุผู้ตั้งในธรรม5ประการเหล่านี้เพิ่งเจริญธรรม4 ประการให้ยิ่งขึ้นไปคือ 1)เจริญอสุภะเพื่อละราคา 2)เจริญเมตตาเพื่อละพยาบาท 3)เจริญอานาปานสติเพื่อตัดสินซึ่งวิตก 4)เจริญอนิจจสัญญาเพื่อถอนอัสมิมานะ ภิกษุทั้งหลายเมื่อภิกษุมีอนิจจสัญญา อนัตตสัญญายอมมั่นคง ผู้มีอนัตตสัญญา ยอมถึงการถอนได้เสียซึ่งอัสมิมานะคือนิพพานในทิฐธรรมเทียว