รักษาตน ด้วยการเสพธรรมะ

ด้วยการเจริญธรรมะ

ด้วยการทำให้มากซึ่งธรรมะ

รักษาผู้อื่น ด้วยการอดทน

ด้วยการไม่เบียดเบียน

ด้วยเมตตาจิต ด้วยความรักใคร่เอ็นดู

-บาลี มหา. สํ. ๑๔/๒๒๔/๗๕๘.

อนึ่ง คนเราเมื่อมีการอยู่ร่วมกัน

กับคนที่สะอาดหรือคนที่ไม่สะอาดก็ตาม

ต้องมีสติกำกับอยู่ด้วยเสมอ

แต่นั้นพึงสามัคคีต่อกัน

มีปัญญาทำที่สุดทุกข์แห่งตน เถิด.

-บาลี อฎจก, อํ. ๒๓/๑๗๐/๑๐๐.

ตถาคตรู้ชัดซึ่งวาจาใด อันจริง อันแท้

ประกอบด้วยประโยชน์

แต่ไม่เป็นที่รักที่พึงใจของผู้อื่น

ตถาคตย่อมเลือกให้เหมาะกาล

เพื่อกล่าววาจานั้น

-บาลี ม. ม. ๑๗๙๑/๙๔.

"ผู้ใดเห็นโทษ โดยความเป็นโทษ

แล้วทำคืนตามธรรม ถึงความสำรวมต่อไป

ข้อนี้เป็นความเจริญในอริยวินัยของผู้นั้น"

-บาลี สี. ที. ๘/๑๑๒/๑๓๙.

"พึงศึกษาว่า 'เราจักไม่พูดถ้อยคำ

ซึ่งจะเป็นเหตุให้ทุ่มเถียงกัน'

เมื่อมีถ้อยคำซึ่งจะเป็นเหตุให้ทุ่มเถียงกัน

ก็จำต้องหวังการพูดมาก

เมื่อมีการพูดมากย่อมคิดฟุ้งซ่าน

เมื่อคิดฟุ้งซ่าน ย่อมไม่สำรวม

เมื่อไม่สำรวม จิตย่อมห่างจากสมาธิ"

-บาลี สตฺตก. อํ. ๒๓/๘๙/๕๘.

ในยุคไหนก็ตาม เวรทั้งหลาย

ไม่เคยระงับได้ ด้วยการผูกเวรเลย

แต่ระงับได้ ด้วยการไม่มีการผูกเวร

ธรรมนี้เป็นของเก่า ใช้ได้ตลอด

-บาลี อุปริ. ม. ๑๔/๒๙๕/๔๔๐.

แม้ไม่มีใครถามถึงความไม่ดีของบุคคลอื่น

ก็นำมาเปิดเผยให้ปรากฎ

ไม่ต้องกล่าวถึงเมื่อถูกใครถาม

ก็เมื่อถูกใครถามถึงความไม่ดีของบุคคลอื่น

ก็นำเอาปัญหาไปทำให้ไม่มีทางหลีกเลี้ยวลดหย่อน

ล้วกล่าวความไม่ดีของผู้อื่น อย่างเต็มที่โดยพิสดาร

ภิกษุทั้งหลาย !

ข้อนี้พึงรู้กันเถิดว่า คนคนนี้ เป็น อสัตบุรุษ.

-บาลี จตุกุก. อ. ๒๑/๑๐๐/๗๓.

แม้มีใครถามถึงความไม่ดีของบุคคลอื่น

ก็ไม่เปิดเผยให้ปรากฏ

จะกล่าวทำไมถึงเมื่อไม่ถูกใครถาม

ก็เมื่อถูกใครถามถึงความไม่ดีของบุคคลอื่น

ก็นำเอาปัญหาไปทำให้หลีกเลี้ยวลดหย่อนลง

กล่าวความไม่ดีของผู้อื่นอย่างไม่พิสดารเต็มที่

ภิกษุทั้งหลาย ! ข้อนี้พึงรู้กันเถิดว่า

คนคนนี้ เป็น สัตบุรุษ.

ภิกษุทั้งหลาย ! ก็สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใด

เหล่าหนึ่ง ย่อมไม่รู้ชัดตามความเป็นจริง

ว่า "ทุกข์ เป็นอย่างนี้ๆ "

ว่า "เหตุให้เกิดขึ้นแห่งทุกข์ เป็นอย่างนี้ ๆ "

ว่า "ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์เป็นอย่างนี้ ๆ"

ว่า "ข้อปฏิบัติเครื่องทำสัตว์ให้ลุถึงความดับ

ไม่เหลือแห่งทุกข์เป็นอย่างนี้"

แสวงหาโภคทรัพย์โดยธรรมโดยไม่เครียดครัด ทำตนให้เป็นสุขให้อิ่มหนำ แบ่งปันโภคทรัพย์ บำเพ็ญบุญ ไม่กำหนัดไม่มัวเมาไม่ลุ่มหลง มีปกติเห็นโทษมีปัญญาเป็นเครื่องสลัดออกบริโภคโภคทรัพย์เหล่านั้น