Kanlar Düşer

Barbarian'ı (Zach Cregger, 2022) konuştuğumuz bu bölümde filmin ani dönüşlerini zevkle anıyor, anlatısının türün klişeleri ve diğer örneklerine olduğu kadar 'gerçek hayat' dinamiklerine dayanan yapısını tartışıyor, yönetmenin geçmiş işleri üzerinden korku-komedi türleri arasındaki bağlara işaret ediyoruz.

Halloween 4: The Return of Michael Myers'ı (Dwight H. Little, 1988) konuştuğumuz bu bölümde sadece Michael Myers'ın değil aynı zamanda Dr. Loomis'in de seriye dönüşünü kutlarken, Myers'ın akraba ilişkilerini, filmdeki aşk üçgenini ve 'Thorn üçlemesi'nin seri içindeki konumunu gibi çeşitli konuları aynı potada eritiyor ve Halloween Ends'i madilemekten kendimizi alamıyoruz.

Midsommar'ı (Ari Aster, 2019) konuştuğumuz bu bölümde, Aster sinemasının tekrar eden tematik ve biçimsel özelliklerini, karanlık ile aydınlığın "gün ışığında korku" bağlamında nasıl kullanıldığını ve filmdeki ritüellerin performans sanatıyla benzeşen yönlerini tartışıyoruz.

Child's Play'i (Tom Holland, 1988) konuştuğumuz bu bölümde, filme dair çocukluk anılarımızı kutusundan çıkarıp günümüze taşırken Chucky'nin neden 'tekinsiz' bir karakter olduğundan, tüketim çılgınlığının filmde ne şekilde ele alındığından ve serinin açık eşcinsel bir yazar/yönetmen olan Don Mancini'ye emanet edilmesine dair hislerimizden bahsediyoruz.

Alien'ı (Ridley Scott, 1979) konuştuğumuz bu bölümde filmin 'zamansızlığını' tartışırken, H. R. Giger'in muhteşem yaratık tasarımının filmin temaları bağlamında nasıl işlediğini ve mitolojik kökenleri olan Doğum-Yeniden Doğum motifinin burada ne şekilde ele alındığını masaya yatırıyoruz.

Lake Mungo'yu (Joel Anderson, 2008) konuştuğumuz bu bölümde sahte belgesellerin, 'sahici olma' iddiasındaki gerçek belgesellerle ilişkisini ele alıyor, filmin hikayesindeki ani sapmaların işlevleri ve bunlara dair hislerimizi konuğumuz akademisyen Sibil Çekmen ile birlikte tartışıyoruz.

Jaws'ı (Steven Spielberg, 1975) konuştuğumuz bu bölümde 'natural horror' alt türünün genel özelliklerinden bahsedip, mitik bir macera hikayesi olarak gördüğümüz filmi "Kahramanın Yolculuğu" şablonu üzerinden değerlendiriyor; ayrıca filmin içinde yaşadığımız dünya üzerindeki olumsuz etkilerini tartışıyoruz.

A Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master'i (Renny Harlin, 1988) konuştuğumuz bu bölümde, önceki filmden miras kalan Rüya Savaşçılarının bu filmde gördükleri muameleye dair hislerimizi dile getirirken, "MTV Nightmare" diye bilinen filmin göz alıcı set tasarımları ve ölüm sahnelerini övüyor; filmdeki ayna ikonografisini psikanalitik bir çerçeveden yorumluyoruz.

"Gerilim filmlerinin üstadı" Alfred Hitchcock'un en iyi filmlerinden biri sayılan Psycho ile "Yeni Queer Sinema" hareketi yönetmenlerinden Gus Van Sant imzalı yeniden çevrimini konuştuğumuz bu bölümde, filmler arasındaki küçük farklardan çıkan büyük anlamları tartışırken, remake'in varlığını başlı başına queer buluyor ve her iki filmdeki oyuncu seçiminin filmlerin queer kodlu anlatısını nasıl etkilediğini tartışıyoruz.

Sleepaway Camp'i (Robert Hiltzik, 1983) konuştuğumuz bu bölümde önce filmin bir slasher olarak çağdaşlarına kıyasla nasıl işlediğinden bahsediyor, ardından filmdeki 'şok edici' LGBTİ+ temsiliyetinin ne derece sorunlu bulduğumuzu ve bu yönüyle kurtarılabilir bir yanı olup olmadığını tartışıyoruz.