Kerem Önder

قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْاَرْضِ عَدَدَ سِن۪ينَ

Allah, "Yeryüzünde kaç yıl kaldınız?" diye sorar.

قَالُوا لَبِثْنَا يَوْماً اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْـَٔلِ الْعَٓادّ۪ينَ

"Bir gün veya günün bir bölümü kadar kaldık; işte, saymakla görevli olanlara sor" derler.

قَالَ اِنْ لَبِثْتُمْ اِلَّا قَل۪يلاً لَوْ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

Allah buyurur: "Pek kısa bir süre kaldınız; keşke bunu (dünyada iken) bilmiş olsaydınız!" (Mü'minûn Suresi - 112-114. Ayetler)

“Kim bana, iki çene ve apış arası mevzuunda söz verir, kefil olursa, ben de ona Cennet için kefil olurum.” (Buhârî, Rikak 23)

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ 

Rabbiniz şöyle dedi: “Bana dua edin, duânıza cevap vereyim. Bana kulluk etmeyi kibirlerine yediremeyenler aşağılanmış bir hâlde cehenneme gireceklerdir.” (Mu'min 60)

هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن طِينٍ ثُمَّ قَضَى أَجَلاً وَأَجَلٌ مُّسمًّى عِندَهُ ثُمَّ أَنتُمْ تَمْتَرُونَ 

"O öyle bir Rab’dır ki, sizi çamurdan yaratmış, sonra (her birinize) bir ecel tayin etmiştir. (Kıyametin kopması için) belirlenmiş bir ecel de O’nun katındadır. Siz ise hâlâ şüphe ediyorsunuz." (En'am 2)  

* Bu dünya bir sebepler alemi

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿١٣﴾  

"Şüphesiz, iyiler Naîm cennetindedirler." 

 وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ

"Şüphesiz, günahkârlar da cehennemdedirler." (İnfitâr 13-14)

Alimlerle beraber ol, dünya ve ahiret nimetlerini bul!

“Sizin hayırlınız dünyası için ahiretini, ahireti için dünyasını terk etmeyendir.” (Kenzü’l-Ummal, III/238, hn: 6336)

“Kendini hiç ölmeyecek zanneden kişinin çalışması gibi (dünya için) çalış, yarın öleceğini zanneden kişinin korkması gibi (günahlardan) kork." (Münavi. Feyzü’l-Kadir, II/12; Kenzü’l-Ummal, III/40, hn: 5379)

“Allah’ın sana verdiği servet ile ahiret yurdunu ara; dünyadan da nasibini unutma. Allah sana nasıl iyilik ettiyse, sen de öyle iyilik et” (Kasas 77)

"İnsanlardan öyle kimseler vardır ki, “Rabbimiz! Bize (nasibimizi) dünyada ver” derler; böyle kimseler için Ahirette bir nasip yoktur. Onlardan öyle kimseler de vardır ki, “Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik, Ahirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından muhafaza eyle” derler. İşte onlara, kazandıklarından bir nasip vardır. Allah hesabı çabuk görendir.” (Bakara 200 - 202)

وَأَقِمِ الصَّلاَةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ

(Ey Muhammed!) Gündüzün iki tarafında ve gecenin gündüze yakın vakitlerinde namaz kıl. Çünkü iyilikler kötülükleri giderir. Bu, öğüt alanlar için bir öğüttür. (Hûd 114)

Bir mü'mini küfre düşüren sözler üçe ayrılır. Bunlar:

1. İstihza; dinin esaslarından birini alaya almak.

2. İstihfâf; inanılması gereken ve zarurat-ı diniyye denilen prensipleri küçümsemek, hafife almak.

3. Bir islâmî hükmü açıkça inkâr etmek veya dince mukaddes olan şeylere küfretmektir.

Allah Teâlâ'nın zatî, sıfatları, fiilleri, isimleri, emirleri, yasakları hakkında şaka yollu da olsa alay ederek konuşmak, bunları küçümseyici sözler söylemek ve Allah'a sövmek kişiyi dinden çıkarır. (Fetâva-yı Hindiyye)

Ayette şöyle buyurulmuştur:

“And olsun ki onlara (niçin alay ettiklerini) sorsan, elbette: “Biz ancak (lâfa) dalıp şakalaşıyorduk” derler. De ki: “Allah ile, O’nun âyetleriyle ve O’nun peygamberiyle mi alay ediyordunuz?” (Tevbe 65)

Şaka olarak dahi olsa yukarıda belirtilmiş olan üç hale düşen insanın küfre gireceği ayet ile sabittir.

Fakat içinden kötü bir niyet geçirilerek söylenen “inşaallahla olmaz” sözü ile, kötü bir niyet olmaksızın bir anlık dalgınlıkla bu tarz hatalı sözler söylemek elbette aynı değildir.

İstemeden ve hata ile insanı küfre götüren sözleri sarf eden kimsenin mürted sayılmayacağına dair şöyle bir hadis nakledilmiştir:

"Allah, ümmetimden hata, unutma ve zorlanma ile yaptığı şeylerden sorumluluğu kaldırdı." (İbni Mâce)

ELFÂZ-I KÜFÜR - KİŞİYİ KAFİR EDEN SÖZLER

Müftî üs sekaleyn İmam Ömer NESEFÎ

KÜFÜR NEDİR?

Küfür; lügatte "örtmek" ve 'nimeti inkar etmek' manalarına gelir.

İslam ıstılahında ise; iman edilmesi gereken şeylere iman etmemek demektir. İslam inanç esaslarına inanmamak halidir, üç çeşittir:

1 - Cehli Küfür

2 - İnadi ve inkâri Küfür

3 - Hükmi Küfür

1.) Cehlî Küfür: Bir kimsenin, Allah'ın (c.c.) varlığını ve sıfatlarını, cahilliği sebebiyle bilmemesi halidir.

2.) İnadî ve inkâri Küfür: Allah'ın varlığına inat ve inkarından dolayı iman etmemesi.

3.) Hükmî Küfür: Allah Teala'nın ve Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in tekzib alameti olarak bildirdikleri hareketleri yapmak veya sözleri söylemek, Şer'an iman edilmesi gereken şeylerle alay etmek suretiyle İslam dairesinden çıkmak.

Bu çeşit küfrü herkes anlayamaz. Farkında olmadan söylediği bir söz veya yaptığı bir hareketten dolayı dinden çıkar. Halk arasında da, bu çeşit küfür sözleri yaygın olduğu ve kendisini küfre götürdüğünü bilemediği için, mü'min olduğunu zanneder ve kurtuluş çarelerini araştırmaz. Bu derece tehlike arzeden bu konuda titiz olmak, bilgi sahibi olmak her müslümanın vazifesidir.

Muteber İslam kaynaklarında insanları küfre götüren haller beş bölümde incelenmiştir. Bunlar maddeler halinde aşağıya dercedilmiştir.

1- Allah’a iman meselesinde insanı küfre götüren haller.

2- Peygamberlere iman bahsinde insanı küfre götüren haller.

4- Kur’an, Namaz ve Zikir hususunda insanı küfre götüren haller.

5- Din meselelerinin istihfafı ve hususunda insanı küfre götüren haller.

6- Diğer konularda insanı küfre götüren haller.

Bir mü'mini küfre düşüren sözler üçe ayrılır. Bunlar:

1. İstihza; dinin esaslarından birini alaya almak.

2. İstihfâf; inanılması gereken ve zarurat-ı diniyye denilen prensipleri küçümsemek, hafife almak.

3. Bir islâmî hükmü açıkça inkâr etmek veya dince mukaddes olan şeylere küfretmektir.

Allah Teâlâ'nın zatî, sıfatları, fiilleri, isimleri, emirleri, yasakları hakkında şaka yollu da olsa alay ederek konuşmak, bunları küçümseyici sözler söylemek ve Allah'a sövmek kişiyi dinden çıkarır. (Fetâva-yı Hindiyye)

Ayette şöyle buyurulmuştur:

“And olsun ki onlara (niçin alay ettiklerini) sorsan, elbette: “Biz ancak (lâfa) dalıp şakalaşıyorduk” derler. De ki: “Allah ile, O’nun âyetleriyle ve O’nun peygamberiyle mi alay ediyordunuz?” (Tevbe 65)

Şaka olarak dahi olsa yukarıda belirtilmiş olan üç hale düşen insanın küfre gireceği ayet ile sabittir.

Fakat içinden kötü bir niyet geçirilerek söylenen “inşaallahla olmaz” sözü ile, kötü bir niyet olmaksızın bir anlık dalgınlıkla bu tarz hatalı sözler söylemek elbette aynı değildir.

İstemeden ve hata ile insanı küfre götüren sözleri sarf eden kimsenin mürted sayılmayacağına dair şöyle bir hadis nakledilmiştir:

"Allah, ümmetimden hata, unutma ve zorlanma ile yaptığı şeylerden sorumluluğu kaldırdı." (İbni Mâce)

ELFÂZ-I KÜFÜR - KİŞİYİ KAFİR EDEN SÖZLER

Müftî üs sekaleyn İmam Ömer NESEFÎ

KÜFÜR NEDİR?

Küfür; lügatte "örtmek" ve 'nimeti inkar etmek' manalarına gelir.

İslam ıstılahında ise; iman edilmesi gereken şeylere iman etmemek demektir. İslam inanç esaslarına inanmamak halidir, üç çeşittir:

1 - Cehli Küfür

2 - İnadi ve inkâri Küfür

3 - Hükmi Küfür

1.) Cehlî Küfür: Bir kimsenin, Allah'ın (c.c.) varlığını ve sıfatlarını, cahilliği sebebiyle bilmemesi halidir.

2.) İnadî ve inkâri Küfür: Allah'ın varlığına inat ve inkarından dolayı iman etmemesi.

3.) Hükmî Küfür: Allah Teala'nın ve Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in tekzib alameti olarak bildirdikleri hareketleri yapmak veya sözleri söylemek, Şer'an iman edilmesi gereken şeylerle alay etmek suretiyle İslam dairesinden çıkmak.

Bu çeşit küfrü herkes anlayamaz. Farkında olmadan söylediği bir söz veya yaptığı bir hareketten dolayı dinden çıkar. Halk arasında da, bu çeşit küfür sözleri yaygın olduğu ve kendisini küfre götürdüğünü bilemediği için, mü'min olduğunu zanneder ve kurtuluş çarelerini araştırmaz. Bu derece tehlike arzeden bu konuda titiz olmak, bilgi sahibi olmak her müslümanın vazifesidir.

Muteber İslam kaynaklarında insanları küfre götüren haller beş bölümde incelenmiştir. Bunlar maddeler halinde aşağıya dercedilmiştir.

1- Allah’a iman meselesinde insanı küfre götüren haller.

2- Peygamberlere iman bahsinde insanı küfre götüren haller.

4- Kur’an, Namaz ve Zikir hususunda insanı küfre götüren haller.

5- Din meselelerinin istihfafı ve hususunda insanı küfre götüren haller.

6- Diğer konularda insanı küfre götüren haller.