"Saraylar da var, ağaç evler de; ama günün sonunda bu dünyadaki tek ihtiyacımız, dört duvar ve bir çatı."

"Ne var ki sevmeyi bilen öldürmeyi de bilmeli, bunu bir yere not edin, işinize yarayacaktır." der Emerenc Polett'in intiharı üzerine...

"Bugün kanıtlayacak hiçbir şeyin yok. Sadece kalbine karşı yükümlüsün. Yavaşla ve dinle. Seni ne yapmaya çağırıyor?"

ILONKA'ya... 

"Ben, Melantrich matbaasının bodrumunda beyaz kâğıtları balyalamak yerine, buraya mahzenime, presime düşmeyi seçtim, hem Seneca’yım hem Sokrates, işte benim yükselişim, presin ağzı bacaklarımı çeneme yapıştırsa da ya da daha beteri olsa da, cennetten kovulmaya razı gelmeyeceğim, hiç kimsenin beni atamayacağı mahzenimdeyim, yerimi değiştiremeyecekler, bir kitabın yan tarafı kaburgalarımı deliyor, bir inleme çıkıyor ağzımdan, son gerçeği keşfetmek için işkenceye mi boyun eğiyorum? Presin ağırlığı beni ikiye katlıyor, tıpkı bir çocuk çakısı gibi..."

"Gökler insancıl değil, bense dayanabileceğimden fazlasına maruz kalmıştım."

İnanılmaz bir bölüm bu... Dünyaya, göklere bir uçurtma gibi gönderilen, yürek paralayan koca bir haykırış... İçim preslendi... Preslenen farelerle, yakılan sürülen Çingene kızıyla... kalbim preslendi.  

"her şeyi ellerimizle anlatırdık birbirimize, orada uzanıp kalırdık, iyice eskimiş dökme sobanın kıvılcımlarına, odunun ölümünden çıkan ışık kıvrımlarına gözümüzü dikerdik. Burada böyle sonsuza kadar yaşamaktan başka bir şey istemezdik, sanki uzun zaman önce her şeyi söylemiştik birbirimize, sanki, dünyaya birlikte gelmiş, birbirimizden hiç ayrılmamıştık."

"Gökler insancıl değil, ama o göklerden daha fazlası var kuşkusuz, uzun

zamandır unuttuğum, belleğimden büsbütün silinmiş merhamet ve sevgi var."

Bunun yerine İş Sanat'ın youtube kanalındaki Gülten Akın şiir dinletisini dinleyiniz lütfen :o) 

https://www.youtube.com/watch?v=d9h8QZ6gctk&t=1134s

(Bu kayıttaki şiir de Gülten Akın'ın Kırmızı Karanfil kitabından...)

Hayat katlanmak için değil, kutlamak içindir.

(Dağ bölümünün son masalıydı bu, bundan sonra Çöl bölümü başlıyor, yaşasın!!!)

Dağın tepesine çıkarken pusulamız olan "hava" sürecinin adımları:

1- Bil ki, bir fikirler kanalısın.

2- Özgün yolunda neşeni pusulan yap.

3- Yaratıcı borcunu kapat, eskimiş fikirleri ve bağlılıkları bırak.

4- Bedenin bilir, onu dinle.

5- İlham göletini renkli deneyimlerle doldur.

6- Sonuca değil, sürece odaklan.

7- Doğaçlama yap, yan yollara sap.

8- Eğlen.

9- Adan.

Muazzam!!!!

1. Bölüm: 

Uluma: Vahşi Kadın'ın Dirilişi