Khosousi

یک شاخه گل ۴۵۷ – دستگاه سه‌گاه گل‌های شجریان (۳۲) خوانندگان: الهه، اکبر گلپایگانی و محمدرضا شجریان سه‌تار: احمد عبادی نی: محمد موسوی سنتور: رضا ورزنده آهنگساز: مهدی مفتاح گوینده: فیروزه امیرمعزغزل آواز: عماد فقیه و حافظشعر تصنیف: سیمین بهبهانیاشعار متن برنامه از نظیری نیشابوری و فخرالدین خالد  به دیگری رو نکنم که دیده ام روی تو راهوای مینو نبود هوایی کوی تو رانسیم صحرای توام که آمدم به کوی توبهارِ سیمای توام نموده ره به سوی تومن ره تو می پویم ، جز تو را نمی جویمبه سایبانی زنسترن هانشسته ام بی شکیب و تنهافکنده سر چون بنفشه دارمکه بی تو در این بنفشه زارمآشنا شد به مهر تو این دل مهربان منروز و شب جز حدیث تو نگذرد بر زبان منمن ره تو می پویم ، جز تو را نمی جویمهر جا در این صحرا بینم نقشی از رویتگیسوی سنبل ها دارد بویی از مویتسوسن ها می گویند از ناز چشمت رازیجادو شد نرگس ها از نرگس جادویتای که پنهان نظری با ما داریآشکار از چه زما پروا داریخوی خوش روی چو گل زیبا داریحسن خوبان همه را تنها داریخواهم اندر بر من چون جان باشیدر کنارم چو گل خندان باشیهمه عمرم به سر این سودا شدکه در این خانه شبی مهمان باشی*******************درد این خستۀ هجران به دوا نزدیک استوان کدورت که تو دیدی به صفا نزدیک استمی دهد بخت مرا مژده که از حضرت دوستنامه ای می رسد و پیک صبا نزدیک استوآنکه سجادۀ تقوا فکند بر سر آبگر نه اخلاص تو ورزد به ریا نزدیک استاز در اهل ریا روی بگردان ای دلهر که دور است از این در به خدا نزدیک استگر وجودم شود از عشق تو فانی غم نیستکه فنا در غم عشقت به بقا نزدیک است*******************صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنمتا به کی در غم تو نالۀ شبگیر کنم؟دل دیوانه از آن شد که پذیرد درمانمگرش هم زسر زلف تو زنجیر کنمآنچه در مدت هجر تو کشیدم هیهاتدر دو صد نامه محال است که تحریر کنمبا سر زلف تو مجموع پریشانی خویشکو مجالی که یکایک همه تقریر کنم؟دور شو از برم ای زاهد و افسانه مگویمن نه آنم که دگر گوش به تزویر کنمنیست امید خلاص از سر زلفش حافظچون که تقدیر چنین رفت چه تدبیر کنم؟

یک شاخه گل ۴۵۰ – آوز بیات اصفهان گل‌های شجریان (۳۱) خواننده: محمدرضا شجریان سه‌تار: احمد عبادی ویولن: حبیب‌الله بدیعی سنتور: منصور صارمی تنبک: جهانگیر ملک آهنگساز: حسین‌علی ملاح گوینده: روشنک غزل آواز: حافظ مثنوی: پژمان بختیاری اشعار متن برنامه از عراقی و رفیق اصفهانی بالا بلند عشوه گر نقش باز منکوتاه کرد قصۀ زهد دراز مندیدی دلا که آخر پیری و زهد و علمبامن چه کرد دیدۀ معشوقه باز من؟مست است یار و یاد حریفان نمی کندذکرش به خیر ساقی مسکین نواز منبر خود چو شمع خنده زنان گریه می کنمتا با تو سنگدل چه کند سوز و ساز منآرزوی روی ماهی می کشمحسرت چشم سیاهی می کشمآتشم بر خرمن هستی مزنکز دل پر سوز آهی می کشمگر پناهی بایدم بردن به خلقدست سوی بی پناهی می کشم

قافله‌ی عمر – اجرای خصوصی ایرج و فرهنگ شریف در سه‌گاهآرشیو، پالایش صوت و مسترینگ: مجتبی نیازی این قافله‌ی عمر عجب میگذرددریاب دمی که با طرب میگذردساقی غم فردای حریفان چه خوریپیش آر پیاله را که شب میگذردبسم از هوا گرفتن که پری نماند و بالیبه کجا روم ز دستت که نمی‌دهی مجالیچه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردنبه امید آن که روزی به کف اوفتد وصالیhttps://Khosousi.com/?p=21202

گل‌های شجریان (۱۳) برگ سبز ۲۶۱ – آواز ابوعطا آواز: محمدرضا شجریان سه‌تار: احمد عبادیتنبک:‌ جهانگیر ملک نی: محمد موسوی گوینده: روشنک غزل آواز: سعدی شب فراق كه داند كه تا سحر چندستمگر كسی كه به زندان عشق در بندستبگفتم از غم دل راه بوستان گیرمكدام سرو ببالای دوست مانندستپیام من كه رساند به یار مهر گسلكه بر شكستی و ما را هنوز پیوندستقسم به جان تو خوردن طریق عزت نیستبخاكپای تو كه آن هم عظیم سوگندستزدست رفته نه تنها منم درین سوداچه دست ها كه زدست تو بر خداوندست

گلهای شجریان (۱۲)برگ سبز ۲۶۱ - آواز افشاریآواز: محمدرضا شجریانسنتور: رضا ورزندهنی: حسن ناهیدگوینده: روشنکغزل آواز: سعدیاز تو دل برنکنم تا دل و جانم باشدمی‌کشم جور تو تا وسع و توانم باشدگر نوازی چه سعادت به از این خواهم یافتور کشی زار چه دولت به از آنم باشدچون مرا عشق تو از هر چه جهان بازاستدچه غم از سرزنش هر که جهانم باشدگر تو را خاطر ما نیست خیالت بفرستتا شبی محرم اسرار نهانم باشدهر کسی را ز لبت خشک تمنایی هستمن خود این بخت ندارم که زبانم باشددانلود از سایت خصوصی:Khosousi.com/?p=18221

اجرای اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۲ بیات زند، بیات اصفهان و چهارگاهتالار پتروشیمی تبریز تار، سه‌تار و کمانچه:‌محمدرضا لطفی تنبک: سجاد منصوری دف: نبیل یوسف شریداوی دایره:‌ عیسی شکری ای دوست قبولم کن و جانم بستانمستم کن و از هر دو جهانم بستانبا هرچه دلم قرار گیرد بیتوآتش به من اندر زن و آنم بستاندیدم صنمی سروقد و روی چو ماهیالهی تو گواهی خدایا تو پناهیافکنده به رخسار چو مه زلف سیاهیالهی تو گواهی خدایا تو پناهیگر گویم سروش نبود سرو خراماناین قسم شتابان چون کبک خرامانور گویم گل پیش تو گل همچو گیاهیالهی تو گواهی خدایا تو پناهیتاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای توپرده غنچه می‌درد خنده دلگشای توای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوزکز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای توگفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آیدگفتم که ماه من شو گفتا اگر برآیدگفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموزگفتا ز خوبرویان این کار کمتر آیدگفتم که بر خیالت راه نظر ببندمگفتا که شب رو است او از راه دیگر آیدهمای اوج سعادت به دام ما افتداگر تو را گذری بر مقام ما افتدحباب وار براندازم از نشاط کلاهاگر ز روی تو عکسی به جام ما افتدشبی که ماه مراد از افق طلوع کندبود که پرتو نوری به بام ما افتدبه ناامیدی از این در مرو بزن فالیبود که قرعه دولت به نام ما افتدمطربا نرمک بزن تا روح بازآید به تنچون زنی بر نام شمس الدین تبریزی بزننام شمس الدین به گوشت بهتر است از جسم و جاننام شمس الدین چو شمع و جان بنده چون لگنمطربا بهر خدا تو غیر شمس الدین مگوبر تن و جان وصف او بنواز تن تن تن تنن

گل‌های شجریان (۱۱) برگ سبز ۲۵۸ – دستگاه سه‌گاه آواز: محمدرضا شجریان سه‌تار: احمد عبادی ویولن: همایون خرم گوینده: آذر پژوهش غزل آواز: سعدی خبرت هست که بی روی تو آرامم نیستطاقت بار فراق اینهمه ایامم نیستمیل آن دانه خالم نظری بیش نبودچون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیستشب بر آنم که مگر روز نخواهد بودنبامدادت چو ببینم طمع شامم نیستبه سرا پای تو ای دوست که از دوستیتخبر از دشمن و اندیشه زدشنامم نیستدوستت دارم اگر لطف کنی ور نکنیبه دو چشم تو که چشم از تو به انعامم نیست

گل‌های شجریان (۱۰) برگ سبز ۲۵۵ – دستگاه شور آواز: محمدرضا شجریان سه‌تار: احمد عبادی نی: حسن ناهید تار: جلیل شهناز گوینده: روشنک غزل آواز: سعدی گفتمش سیر ببینم مگر از دل برودآن‌چنان جای گرفته است که مشکل بروددلی از سنگ بباید به سر راه وداعتا تحمل کند آن روز که محمل بروداشک حسرت به سرانگشت فرو می‌ریزدکه گَرَش راه دهم قافله در گل برودره ندیدم چو برفت از نظرم صورت دوستهمچو چشمی که چراغش ز مقابل برودقیمت وصل نداند مگر آزرده هجرخسته آسوده بخوابد چو به منزل برود

گل‌های شجریان (۸) برگ سبز ۲۵۰ – آواز بیات اصفهان آواز: محمدرضا شجریان ویولن: حبیب‌الله بدیعی تار: لطف‌الله مجد سنتور: مجید نجاحی گوینده: روشنک غزل آواز: حافظ مَخمورِ جامِ عشقم ساقی بده شرابیپُر کن قدح که بی می، مجلس ندارد آبیعشق رُخ چو ماهش در پرده راست نایدمطرب بزن نوایی، ساقی بده شرابیشد حلقه قامت ما، تا بعد از این رقیبتزین در دگر نراند، ما را به هیچ بابیمخمور آن دو چشمت ساقی کجاست جامیبیمار آن دو لعلت، آخر کم از جوابیچون آفتاب رویش در دیده می نگنجدای دل چه سود دارد، در دیده اضطرابیدر انتظار رویت ما با امیدواریوز عشوه‌ی لبانت ما و خیالِ خوابی

گل‌های شجریان (۷) برگ سبز ۲۴۹ – دستگاه شور آواز: محمدرضا شجریان سه‌تار: احمد عبادی سنتور:‌ رضا ورزنده کمانچه: علی‌اصغر بهاریگوینده: روشنک غزل آواز: حزنی اصفهانی ای خسرو خوبان نظری سوی گدا کنرحمی به دل سوخته‌ی بی سر و پا کندرد دل درویش و تمنای نگاهیزان چشم سیه مست به یک غمزه دوا کنگر لاف زند ماه که ماند به جمالتبنمای رخ خویش و مه انگشت نما کنای سروچمان از چمن و باغ زمانیبخرام درین بزم و دوصد جامه قبا کنشمع وگل و پروانه و بلبل همه جمعندای دوست بیا رحم به تنهایی ما کنبا دلشدگان جور وجفا تا به کی آخرآهنگ وفا ترک جفا بهر خدا کن