"วิปัสสนากรรมฐาน ไม่ได้มีวัตถุประสงค์ เพื่อให้ใจมีความสุข มีความดี มีความร่มเย็น วัตถุประสงค์ของ วิปัสสนากรรมฐาน เป็นไปเพื่อให้ใจมีความฉลาด ฉลาดจนในที่สุด พ้นออกจากความไม่เที่ยงของโลกไปได้ ฉลาดจนในที่สุด ไม่ต้องกลับมาทุกข์อีกตลอดไป นี่เป็นวัตถุประสงค์ของ พระพุทธศาสนา วิปัสสนากรรมฐาน เราไม่ต้องการให้ใจ ดี วันนี้ วิปัสสนากรรมฐาน เราต้องการความพ้นทุกข์สิ้นเชิง เมื่อถึงวันนั้นนะ ใจมันดีเอง ในสงบเอง ร่มเย็นเอง สะอาดเอง อันนั้นเป็นผลพลอยได้" - คุณประสาน พุทธกุลสมศิริ ที่คอร์สประเทศจีน 19 มิถุนายน 2559 (psn590619B)

"ถ้ามีเมตตานะ ขณะนั้นจิตจะเป็นบุญ เมื่อใดก็ตามที่จิตมีเมตตานะ ขณะนั้นพลังงานไม่ดีทำอะไรเราไม่ได้ เพราะจิตทีมีเมตตา จะมีความสุขเจืออยู่ จิตที่เมตตา มีสมาธิ เมตตานะ พระพุทธเจ้าบอกว่า เจริญแล้วนะ หลับก็เป็นสุข ตื่นก็เป็นสุข ไม่ตายด้วยยาพิษ ไม่ตายด้วยอาวุธ เวลาตาย ก็จะตายอย่างมีสติ" คุณประสาน พุทธกุลสมศิริ ถามตอบปัญหาธรรมะในคอร์สประเทศจีน 19 มิถุนายน 2559 (psn590619C)

"เราเดินคนละทาง แต่เดินไปทิศทางเดียวกัน คือเป็นไปเพื่อความมีศีล เป็นไปเพื่อความมีสติ เป็นไปเพื่อความมีสมาธิ เป็นไปเพื่อความมีปัญญา เป็นไปเพื่อความขัดเกลากิเลสในใจตน แต่ทั้งหมดนี้ ยังไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริงของพระศาสนา ทั้งหมดเป็นบันได เป้าหมายสูงสุดของพระศาสนาคือ เป็นไปเพื่อความพ้นทุกข์สิ้นเชิง ดังนั้น บุคคลใดที่ภาวนาเพียงเพื่อให้เป็นผู้มีศีล ยังไม่ได้แก่นสารสาระของการปฏิบัติ คนไหนที่ภาวนาเพื่อให้จิตนี้มีสมาธิ ยังไม่ได้แก่นสารสาระของพระพุทธศาสนา คนไหนก็ตามที่ภาวนาเพื่อให้ได้ปัญญา ยังไม่ได้แก่นสารสาระของพระพุทธศาสนา วัตถุประสงค์ของพระศาสนามีสิ่งเดียวเท่านั้น คือนำสัตว์โลกให้ออกจากกรงขังของวัฏฏะหรือห่วงทุกข์นี้" คุณประสาน พุทธกุลสมศิริ - ถ้าปฏิบัติธรรมเพื่อความมีศีล สมาธิ และปัญญา ยังไม่ได้แก่นสารสาระของการปฏิบัติ - ประเทศจีน 14 มิ.ย. 59 (psn590614)

"ธรรมะแท้ๆของพระพุทธเจ้า นานๆเกิดขึ้นช่วงเวลาหนึ่ง พอธรรมะนี้หมดไป จะเหลือแต่ธรรมะที่ "ต้องทำ"เสมอ พวกเราเวียนตายเวียนเกิดในวัฏฏะนี้มานานมาก เรียนธรรมะก็เรียนแต่ธรรมะที่ "ต้องทำ"เสมอ เป็นความคุ้นชินมากที่เราจะ "ต้องทำ" พอนึกถึงการภาวนา จะ -ต้องทำ- อะไรเสมอ อันนี้เป็นธรรมดา... เราเรียนรู้สิ่งที่ผิด ไม่พยายามทำสิ่งที่ถูก สิ่งที่ถูกเจตนาทำให้เกิดขึ้นไม่ได้ เพราะฉะนั้น ผิดแน่นอน อย่ากลัวผิด ขณะที่ถูกที่สุด คือ ขณะที่ได้มรรคผล แต่ว่าจะเข้าใกล้ความถูกต้องมากขึ้นเอง เมื่อเราเรียนรู้สิ่งที่ผิด" คุณประสาน พุทธกุลสมศิริ - ถามตอบปัญหาธรรมะ ประเทศจีน (psn590613C)

มีหลักของธรรมะข้อหนึ่งคือ เมื่อใดมีสติเมื่อนั้นกิเลสจะดับ เมื่อใดก็ตามที่ใจฟุ้งซ่าน ใจเคลื่อนไป ใจวิ่งไป มีสติรู้ทันนะเมื่อนั้น กิเลสคือความฟุ้งซ่าน ความวิ่งไปเนี่ย มันจะดับ เมื่อความฟุ้งซ่านดับ สมาธิก็เกิดขึ้นอัตโนมัติ ไม่ได้ทำให้สมาธิเกิดขึ้น เรามีสติรู้ทันจิตที่เคลื่อน เมื่อจิตที่เคลื่อนดับ สมาธิเกิดเอง - คุณประสาน พุทธกุลสมศิริ บรรยายธรรมะที่ประเทศจีน 13 มิถุนายน 2559

"เรียนธรรมะที่เป็นคู่ จนเข้าใจแจ่มแจ้งว่า มืดหรือสว่างเกิดแล้วก็ดับ เคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลง ตกอยู่ใต้อำนาจของไตรลักษณ์ เรียนธรรมะที่เป็นคู่ เพื่อจะเห็นความจริงว่า ปรุงสุข ปรุงทุกข์ ปรุงหยาบปรุงละเอียด ก็เกิดแล้วก็ดับ บังคับบัญชาไม่ได้ เป็นไตรลักษณ์ เรียนเพื่อให้เข้าใจว่า ธรรมะที่ใกล้ ธรรมะที่ไกล เกิดแล้วก็ดับ ไม่เที่ยง บังคับบัญชาไม่ได้ เป็นไตรลักษณ์ เมื่อเรียนธรรมคู่มากพอ จนเข้าใจแจ่มแจ้ง จนถึงที่สุดแล้ว ก็จะถึงธรรมหนึ่งคือพระนิพพาน" คุณประสาน พุทธกุลสมศิริ - ธรรมเพื่อความพ้นโลก - คอร์สประเทศจีน

"วันที่ได้ดวงตาเห็นธรรม ความรู้ที่ใจจะสรุปคือ สิ่งใดเกิด สิ่งนั้นดับ ทุกสิ่งบังคับบัญชาไม่ได้ ร่างกายนี้ไม่ใช่เรา จิตใจนี้ไม่ใช่เรา ไม่มีเราในขันธ์ ๕ ขันธ์ ๕ไม่ใช่เรา ไม่มีเราที่ไหนอีก มีแต่ขันธ์ ๕ ทำงาน หมุนเวียน เปลี่ยนไป ตามเหตุ ตามปัจจัย" อาจารย์ประสาน พุทธกุลสมศิริ บรรยายธรรมะที่ประเทศจีน - พระโสดาบันเห็นอะไร - วันที่ 9 มิถุนายน 2559

"เราต้องฝึกรู้ไปเรื่อย รู้ไปอีก จนกระทั้งมันเข้ามาเห็นว่า ขันท์ห้า เป็นตัวทุกข์ เมื่อไหร่ที่มันเห็นจนกระทั้ง มันยอมทิ้งจริงๆ นั่นแหละ มันถึงจะพ้นทุกข์จริงๆ แต่ตอนนี้เราแค่ทิ้งอาการของมัน เหมือนกับรู้สึกว่าในแก้ว มีของสกปรกอยู่ เราไปเทของสกปรกทิ้ง แล้วเราก็กอดแก้วเอาไว้ แล้ววันหนึ่งไม่รู้ ใครเอาของสกปรกมาเติมอีก ก็เติมได้อีก ถูกมั้ย แต่ถ้าเราปฏิบัติ จนกระทั้งรู้ทุกข์แจ่มแจ้ง ละสมุหทัยได้จริง มันทิ้ง มันไม่ใช่แต่ทิ้งของในแก้ว มันทิ้งทั้งแก้ว ใครก็เอาอะไรมาใส่ไม่ได้แล้ว" อาจารย์สุรวัฒน์ เสรีวิวัฒนา บ้านจิตสบาย 11 มิถุนายน 2559

"เมื่อเราจะศึกษาธรรมะ เราต้องรู้ก่อนว่า เราจะเรียนอะไร เพื่ออะไร และทำอย่างไร ไม่ใช่เริ่มต้นก็ หัดนั่งสมาธิเลย เริ่มต้นก็ดูเวทนาเลย เริ่มต้นก็เดินเลย อย่างนี้ไม่ได้ เราต้องรู้ก่อนว่า คำสอนประกอบด้วยอะไรบ้าง มันมีเรื่องจริต มันมีเรื่องวิธีการดู ถ้าเราเข้าใจเรื่องนี้ การภาวนาของเราทุกคนจะง่ายมาก เพราะเราไม่ต้องไปงมเข็มในมหาสมุทร" - คุณประสาน พุทธกุลสมศิริ บรรยายธรรมะที่ประเทศจีน 8 มิถุนายน 2559 (psn590608A)

หัวใจของสมาธิ คือ ใจต้องมีความสุข อารมณ์อะไรก็ตาม ที่ทำให้ใจมีความสุข ใจก็จะคลอเคลียกับอารมณ์นั้น เราต้องจำหลักให้แม่นว่า "ความสุขเป็นเหตุใกล้ให้เกิดสมาธิ" ถ้าเรารู้แบบนี่ ถ้าใจเราฟุ้งซ่าน เพราะใจวิ่งไปแสวงหาความสุข งั้นถ้าเราอยากให้ใจมีสมาธิ เราก็หาสิ่งที่ทำให้ใจมีความสุขมาป้อนให้มัน - คุณประสาน พุทธกุลสมศิริ บรรยายธรรมะที่ประเทศจีน วันที่ 8 มิถุนายน 2559 (psn590608B)