"สมาธิที่ถูกต้องเรียกว่าสัมมาสมาธิ สัมมาสมาธิ ก็คือจิตที่มีผู้รู้ จิตที่ตั้งมั่นรู้เนื้อรู้ตัว ไม่หลงไป ไม่เผลอไป ไม่ขาดสติ สมาธิตัวนี้ฝึกได้ 2 ทาง ทางหนึ่งก็คือฝึกให้ได้ฌานที่ 2 แล้วสมาธิจะเกิดจิตผู้รู้ขึ้นมาอัตโนมัติ แต่ว่าส่วนใหญ่เราฝึกไม่ไหว ฝึกให้เข้าฌานจนได้ตัวผู้รู้ขึ้นมา มีอีกวิธีหนึ่ง คือ ตัวนี้ฝึกง่ายๆ ฝึกจิตผู้รู้ที่เป็นขณิกสมาธิ คือเรามีสติรู้ทันจิตที่หลงไป ถ้าเรารู้ทันว่าจิตหลงไปปุ๊บ จะเกิดจิตตั้งมั่นขึ้นมาอัตโนมัติ จิตตั้งมั่นทีละขณะ" --พระอาจารย์สมชาย คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน กฟผ ๕ เมษายน ๒๕๖๒

"ความรู้สึกตัวอ่อนมาก มันเพลียมาก แต่ทำไมเพลียมากก็ต้องนั่งสักนิดนึง เพราะต้องฝึกให้เป็นนิสัย เหนื่อยแค่ไหน เพลียแค่ไหน เจ็บป่วยแค่ไหน มีอะไรเกิดขึ้นในชีวิตก็ตาม ไม่ทิ้งกรรมฐาน ฝึกให้เป็นคนมีวินัย ไม่อ่อนแอ ไม่ใช่เพลียก็เลิก เหนื่อยก็ไม่ทำ อย่างนี้ไม่มีวันข้ามวัฏฏะได้ ต้องมีวินัยแล้วสู้เอา" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน กฟผ. ๕ เมษายน ๒๕๖๒

"การภาวนาเป็นศิลปะไม่มีสูตรตายตัว นักภาวนาที่เก่งที่ฉลาดจะมีโยนิโสมนสิการ คือจะสังเกตเป็นช่วงๆ ไม่ได้สังเกตตลอดเวลา เป็นช่วงๆไปจะกลับมาสังเกตตัวเองว่า ตอนนี้ตึง ตอนนี้โลภไปไหม ตอนนี้เครียดมากไปไหม หรือตอนนี้หย่อนยานไปหมด สิ่งเหล่านี้นักภาวนาต้องคอยทบทวนตัวเองไปเรื่อย" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน กฟผ. ๕ เมษายน ๒๕๖๒

"สมาธิที่แท้ เป็นสมาธิที่ใจอยู่กับเนื้อกับตัว โดยที่ไม่ได้บังคับไว้ ก็คือ ใจอยู่กับเนื้อกับตัวโดยที่ไม่ได้มีความอยากสักนิด ให้มันอยู่กับเนื้อกับตัว คืออยู่กับเนื้อกับตัวด้วยตัวมันเอง แล้วก็สมาธิ จริงๆ ไม่ได้แปลว่า ใจนิ่งๆ สมาธิในความหมายของพุทธศาสนา คือมีความรู้เนื้อรู้ตัว มีความตั้งมั่น ไม่ใช่ มีจิตที่นิ่งๆ ไม่เคลื่อนไหว ตัวนี้ เป็นตัวชี้ขาดของการปฏิบัติ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในชีวิตประจำวัน กฟผ. ๕ เมษายน ๒๕๖๒

"เราจะเห็นซ้ายสุดกับขวาสุด จนกระทั่งจิต เป็นกลาง วันไหนที่เป็นกลาง มันได้มรรคผลแล้ว เราจะเรียนรู้ ผิด ๒ ข้างไปเรื่อยๆ เป็นกลาง บางครั้งจิตเดินปัญญาเป็นรอบๆ มันก็จะเห็นได้ แต่กำลังสมาธิตรงนั้น ต้องมากพอ ที่มันจะตัดได้เลย สัมมาสมาธิในมรรคมีองค์ ๘ กำลังมันต้องพอ มันต้องใช้เวลา" --คุณมาลี ปาละวงศ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ๑๐ มีนาคม ๒๕๖๒

"รู้ เท่าที่รู้ได้ ไม่ใช่ไปดูตลอดเวลา รู้สึกไป ในรูปแบบ จิตจะดูได้ถี่หน่อย เพราะว่าเราไม่ได้ทำอย่างอื่น เราก็มีตัวบริกรรม หรือ ตัวลม อะไรที่ช่วยก็เรียก รูปแบบ รูปแบบ ที่ให้จิตมีอะไรเกาะก่อน แล้วก็ดูมันเคลื่อน ในชีวิตประจำวัน ก็ดูไปเลย แต่ไม่ใช่ไปจ้องดู ทำอะไร เดี๋ยวจิตจำได้ มันก็เห็น ก็รู้บ่อยๆ พอจำได้ มันเห็นมาก มันก็ค่อยทำงาน เป็นอัตโนมัติขึ้นเรื่อยๆ" --คุณหมอณัฏฐ์ คอร์สสัมมาสติ สัมมาสมาธิ ในภาคการปฏิบัติ 1 ๒๓ เดือนมีนาคม ๒๕๖๒

"เวลาเดินจงกรมแล้วเห็นการเพ่งร่างกาย ไม่ต้องสนใจร่างกาย ให้สนใจว่าเพ่ง ให้รู้ว่าเพ่งพอแล้ว เรารู้จิต ร่างกายมันปลายทางไม่ได้สนใจ ให้ดูอาการจิตที่เพ่ง ร่างกายยังไงเราก็รู้อยู่แล้ว เพราะเรายังมีร่างกายอยู่" --คุณหมอณัฏฐ์ คอร์สสัมมาสติ สัมมาสมาธิ ในภาคการปฏิบัติ 1 ๒๓ มีนาคม ๒๕๖๒

"เห็นร่างกายขยับเข้าขยับออกเนื่องด้วยลมก็ได้ ดูไป ถ้าดูอย่างนี้ให้ย้อนมาดูจิตด้วยว่า จิตลงไปเพ่งร่างกายไหม ถ้าจิตไม่ลงไป จิตเผลอให้รู้ จิตเพ่งให้รู้ จะเหลือแค่นี้ พออีกหน่อยที่จิตจำที่เผลอได้ เกิดความรู้สึกตัวขึ้นมา ภาวะนี้จะถูกต้อง แล้วจะเห็นเลยว่าร่างกายที่ขยับเข้าขยับออก มันอยู่ห่างๆ ออกไป แล้วจะเห็นความเป็นไตรลักษณ์ต่อไปเลยว่า ทุกอย่างมันทำเอง" --คุณหมอณัฏฐ์ คอร์สสัมมาสติ สัมมาสมาธิ ในภาคการปฏิบัติ 1 ๒๓ มีนาคม ๒๕๖๒

"เวลาดูอะไรไม่รู้เรื่องอันนั้นสภาวะหนึ่ง อย่าคิดว่าดูอะไรไม่รู้เรื่องแล้วจะดูยังไง จะต้องทำยังไง ก็รู้ทันอีกว่าอยากจะทำ อยากจะรู้ ทั้งหมดมาจากอยากทั้งหมด" --คุณมาลี ปาละวงศ์ คอร์สเจริญสติในภาคปฎิบัติ ภูเก็ต ๒๔ กันยายน ๒๕๖๑

"ถ้าสมาธิไม่ถูกโอกาสที่ปัญญาจะถูกก็ไม่มี ถ้าเราทำสมาธิถูกมันจะมีจิตที่รู้ตื่นเบิกบานที่แท้จริง ภาษาครูบาอาจารย์เรียกว่ามีจิตผู้รู้ จิตผู้รู้ก็มีอยู่หลายอย่างไม่ได้มีอย่างเดียว อย่างที่เราฝึกกันก็มีจิตผู้รู้ทีละขณะ ขณะที่เรารู้ทันจิตลงไปไหลไป มันจะเกิดจิตผู้รู้ขึ้นมาทีละขณะ แต่ถ้าเป็นพระรุ่นก่อน ที่ท่านฝึกจะมีจิตผู้รู้อีกอย่างหนึ่งเป็นจิตผู้รู้ที่ต้องทรงฌาน เด่นดวงแยกมาเป็นผู้รู้อยู่ จิตผู้รู้อย่างหลังนี้ทำยาก มันไม่เหมาะกับสังคมยุคนี้ เพราะบ้านเมืองยุคนี้ไม่สงบพอที่จะไปทำสมาธิแบบทรงฌาณให้ผู้รู้ผู้ดูมันเกิดได้" -- พระอาจารย์สมชาย คอร์สจีน 11 ๑๑ มีนาคม ๒๕๖๒