"นี่ขนาดทำผิดนะ พวกเราสังเกตมั้ยว่า เนี่ยคนนี้เวลาเค้าทำ ทำในรูปแบบผิด แต่ทำไมภาวนาเจริญขึ้นได้ คือทุกครั้งที่เราเรียนรู้จากสิ่งที่ผิดนะ มันจะถูกมากขึ้น แล้วทำไมตอนนี้ ทำไมงวดนี้ถึงผิดแบบนี้อีก เพราะว่าไม่ได้เรียนรู้จากสิ่งที่ผิด แต่พยายามทำสิ่งที่ถูก ที่ถูกทำไม่ได้" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ๗ วันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๖๐

"จำไว้นะ หัวใจของการปฏิบัติ อยู่ที่การเจริญสติในชีวิตประจำวัน ทำได้ ธรรมจะก้าวหน้าไปด้วยความรวดเร็ว" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ๗ วันที่ ๑๕ สิงหาคม ๒๕๖๐

"ทำอย่างไร เราถึงจะไปถึงพระนิพพานได้ พระพุทธเจ้าท่านสอนทางเดินเอาไว้แล้ว ที่จะเดินไปถึงพระนิพพาน เรียกว่า มรรค มรรคมีหนึ่ง แต่ว่า มีองค์ประกอบ แปดประการ เหมือนแมงมุมมีตัวหนึ่ง แต่มีขาแปดขา มรรค 8 ย่อลงมาได้เป็น ศีล สมาธิ ปัญญา ตัวมรรคเป็นธรรมที่สำคัญ ตราบใดที่ยังมีมรรค ทางเดินที่ไปถึงพระนิพพานอยู่ และก็มีคนปฏิบัติอยู่ ยังไงก็ไปถึงพระนิพพานแน่นอน" --พระอาจารย์อ๊า คอร์สจีน ๗ วันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๖๐

"เดินเพื่อที่จะรู้ทันจิต การเคลื่อน การเดิน ร่างกายเป็นอะไร ร่างกายเป็นเครื่องหมายให้เรารู้ทันเร็วขึ้น เวลาจิตมันหลงไปคิด ไม่ใช่เดินเพื่อจะเดินอย่างเดียวนะ เดินเพื่อให้มีสติ งั้นถ้าใครเดินจงกรม 15นาที เดินไปเรื่อยๆ ไม่มีสติ ไม่ถือว่า ทำความเพียรอยู่" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ๗ วันที่ ๑๖ สิงหาคม ๒๕๖๐

"เวลาที่พวกเรา เกิดสภาวะแปลกๆ อย่าเพิ่งน้อมใจเชื่อว่าเป็นมรรคผล ครูบาอาจารย์ทุกคนก็เห็นใจอยู่ ใครๆ ภาวนาก็อยากได้มรรคผลทั้งสิ้น เวลาเจอสภาวะแบบนี้ มันอดลุ้นไม่ได้ว่า ใช่มั้ย ดีแล้วที่เราไม่ปักใจเชื่อ 100% ขั้นต่ำ 3 เดือน ดูว่ามันกลับมามั้ย ไม่เกิน 3 เดือน ภพมันควรจะเปลี่ยน" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน 7 วันที่ ๑๕ สิงหาคม ๒๕๖๐

"วิธีที่ง่ายๆที่สุด เราก็สังเกตจิตใจเราไป อย่างเข่นเราจะพุทโธๆก็ได้ เราจะฝึกลักขณูปนิชฌาน เราก็พุทโธๆไป ถ้าพุทโธๆๆ แล้วใจหนีไป รู้ทัน พอใจหนี รู้ทันปุ๊บ ขณะที่รู้ทันปุ๊บ มันจะเกิดจิตที่รู้สึกตัวขึ้นมา เกิดที่ตั้งมั่นขึ้นมา แล้วจิตมันหนีไปแล้วก็รู้ทัน เราพุทโธๆๆ หนีไปรู้ทัน รู้ทันก็เกิดจิตที่ตั้งมั่นขึ้นมา หรือว่าเราพุทโธแล้วใจมันมีความสุข เราก็รู้ทัน พุทโธแล้วใจมันเครียด เราก็รู้ทัน พุทโธแล้วใจมันหลงไปคิด เราก็รู้ทัน ขณะที่รูัทันบ่อยๆ มันจะเกิดจิตที่รู้สึกตัวที่ตั้งมั่นขึ้นมาทีละขณะ ทีละขณะ ต่อไปถ้าเราชำนาญ จิตตัวนี้มันก็เหมือนทรง เป็นคนรู้คนดูอยู่ได้" --พระอาจารย์อ๊า คอร์สกลุ่มธรรมทาน วันที่ ๘ กันยายน ๒๕๖๐

"เราต้องฝึกให้ได้นะ ลักขณูปนิชฌาน ถ้าฝึกตัวนี้ไม่ได้ จะเดินไปให้ถึงมรรคผลนิพพานไม่ได้ เมื่อก่อนหลวงพ่อปราโมทย์ท่านสอนเรื่อง หลงไปรู้ไหม เพ่งแล้วรู้ไหม ที่ท่านสอนมาเพื่อให้เกิดตัวนี้แหละ อย่างคนส่วนใหญ่จะมีสภาวะสุดโต่ง ที่เราติดสองอัน หลงไป หลงไปคิด หลงไปฝัน ไม่อยู่กับปัจจุบัน ถ้าเรารู้ทัน จะเกิดจิตที่รู้สึกตัวขึ้นมา เกิดลักขณูปนิชฌานขึ้นมา หรือบางคนหลงเพ่งจ้องสภาวะ แล้วไม่รู้ทัน หลวงพ่อก็จะทักว่าเพ่งแล้วรู้ไหม ถ้าเพ่งแล้วรู้ทันว่าเพ่งใจ ก็จะเป็นคนรู้คนดู มันจะได้สมาธิตัวนี้ขึ้นมา" --พระอาจารย์อ๊า คอร์สเพื่อธรรม วันที่ ๑ กันยายน ๒๕๖๐

"พวกเราลองฝึกอย่างนี้นะ ลองฝึกเล่นๆ อย่านึกว่าฝึกกรรมฐาน แค่นึกถึงร่างกายที่ปรากฏ ร่างกายปรากฏ แป๊ปนึงหายไป นึกอีกมันจะกลับมาอีก แป๊ปเดียวมันก็หายไปอีก นึกอีกมันจะกลับมาอีก แป๊ปเดียวมันก็หายไปอีก ขณะที่มันหายไป มันหลงไปคิดบ้าง หลงมาดูบ้าง หลงมาฟังบ้าง คือหลงไปอะไรไม่รู้หละ แต่แปลว่าอะไร มันลืมตัวนี้ไปแล้ว ลองดู ลองเล่นๆ อย่าจริงจังๆ นึกเฉยๆ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเพื่อธรรม วันที่ ๑ กันยายน ๒๕๖๐

"สนใจความรู้สึกก่อน ไม่ต้องสนใจลม ในความรู้สึกก็เห็นลมเองแหละ อีกหน่อยจะได้เห็นว่า "รู้สึก"กับ"ลม" คนละตัวกัน นึกออกไหม อีกหน่อยรู้สึกชัด ลมไม่เกี่ยวกับความรู้สึก ลมมันจะราบเรียบเอง แล้วรู้สึกจะแยกจากลมสุดท้าย รูปนามจะแยก พอนึกออกไหม ลมเป็นรูปไหม เป็น รู้สึกเป็นนาม กายเป็นนาม พอแยกได้ไหม" --หมอณัฏฐ์ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๖๐

"เราจะรับธรรมะนี้ได้ ต้องอยู่กับเนื้อกับตัว มีสติ เวลาฟังธรรม ก็ต้องมีสมาธิพอสมควร สมาธิก็ต้องเป็นสมาธิเฉพาะในแบบพระพุทธศาสนา สมาธิที่ท่านเรียกว่าเป็นลักขณูปนิชฌาน ไม่ใช่เป็นสมาธิแบบฤาษีนั่งเข้าฌาน หรือเพ่งไว้นิ่ง มันจะรับธรรมะไม่ได้ รับธรรมะได้ ต้องรู้เนื้อรู้ตัว มีสติ ภูมิธรรมเรานะ ต้องรู้บ้าง หลงบ้าง ใจผ่อนคลาย ฟังบ้าง หลงบ้าง เห็นสภาวะบ้าง จุดไหนที่ธรรมะพอเหมาะพอดีกับใจ ใจเราก็จะตื่นตัวขึ้นมาฟังธรรมะนั้น ที่พอดีกับใจเรานี้" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ สนทนาธรรมตามกาล ๑๖ วันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๖๐