"การภาวนาทำไปเพื่อให้ใจมันพ้นทุกข์ ใจมันจะพ้นทุกข์ได้ ก็คือจิตที่เข้าถึงพระนิพพาน พระนิพพานก็เป็นสันติลักษณะ มีลักษณะเป็นความสุขอย่างยิ่ง สงบร่มเย็น ไร้กิเลส ไร้เครื่องเสียดแทง" --พระอาจารย์อ๊า คอร์สรินรสธรรม วันที่ ๒๓ มิถุนายน ๒๕๖๐

"การภาวนานะ จะเก่ง ต้องกลมกลืนในชีวิตประจำวันให้ได้ ยืน เดิน นั่ง นอน กิน ดื่ม ทำ พูด คิด มีสติ รู้สึกตัว" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน วันที่ ๑๓ มิถุนายน ๒๕๖๐

"สมาธิ ไม่ใช่ ความสงบทั่วๆไป ความสงบทั่วไป เราไปเหมาว่าเป็นสมาธิหมด แต่นิยามจริงๆของสมาธิ ไม่ใช่อย่างนั้น มันคือความตั้งมั่นของจิต ไม่ใช่ความสงบ แต่ในความตั้งมั่นมีความสงบ หรือพูดอีกมุม พูดกลับก็คือ ในความสงบอาจไม่มีความตั่งมั่น แต่จุดมุ่งหมายของเราคือต้องการความตั้งม้ั้น ตั้งมั่นให้จิตเรามีคุณสมบัติของความรู้ตื่นเบิกบานขึ้นมา อันนี้สำคัญมาก ใจดวงนี้สำคัญมาก ใจที่มีประกอบของความรู้ตื่นเบิกบาน มีความรู้สึก ต้องจำไว้นะความรู้สึก อันนี้สำคัญมากนะ" --หมอณัฏฐ์ บ้านจิตสบาย วันที่ ๘ เมษายน ๒๕๖๐

"การภาวนา มันไม่ได้อยู่ที่รูปแบบ มันอยู่ที่ การฝึกสติ เราต้องเข้าใจตรงนี้ก่อน หลักคือ ฝึกสติ ถ้าฝึกสติได้ ธรรมะอื่นๆ จะเจริญขึ้นมาได้ ศีล สมาธิ ปัญญา ก็เกิดจากตรงนี้" --หมอม่อน คอร์สตั้งใจธรรม วันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"พวกเราเคยได้ยินมั้ยว่า มันมียาหลายขนาน ที่จะปราบเชื้อโรค ครูบาอาจารย์จะใช้ไปเรื่อยๆ จนในที่สุด ยามันหมด ยาที่แรงที่สุด อาจจะใช้ไปแล้ว อย่างงั้นก็เริ่มยากขึ้นๆ คือ มัน"ดื้อยา" พวกที่จิตมันดื้อยา มันเป็นยังไงรู้หรือเปล่า? มันเป็นพวกที่ มันฟังเยอะนะ แล้วก็จำได้ด้วย แล้วมันก็ จิตนะมันเข้าใจผิด ว่ามันรู้แล้ว พอจิตมันเข้าใจว่ามันรู้แล้ว มันไม่ค่อยยอมดูสภาวะ เจออะไรนะ มันก็สรุปแล้ว อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ไม่ใช่เรา โอ้โห กูรู้หมดแล้ว เราไม่มี แต่กูมี พวกเราว่า พวกเราดื้อยาหรือยัง?" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สตั้งใจธรรม วันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"เมื่อจิตมีความตั้งมั่น การเห็นสภาวะก็มีความชัดเจนมากขึ้น เห็นการเกิดขึ้นมาแล้วก็หายไป เกิดขึ้นมาแล้วก็หายไป การที่เราเคยยึดถือว่า ทั้งความคิด ร่างกาย จิตใจ เป็นตัวเราเนี่ย พอเราเห็นเกิดขึ้นมาแล้วก็หายไปด้วยตัวมันเอง การที่จะเชื่อว่าเป็นตัวเรา มันจะค่อยๆ ค่อยๆ ไม่แน่ใจละ ว่ามันเป็นตัวเราจริงหรือเปล่า" --คุณวรรณพ คอร์สตั้งใจธรรม วันที่ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"เราไม่ได้หาจากทางอื่นนะ เรามารู้สึกกาย รู้สึกใจนั่นแหละ อันนั้นแหละ เป็นต้นทางที่มันจะค่อยๆพัฒนาขึ้นได้ เราไม่ต้องไปคิดว่าต้องทำอะไรให้บารมีมันขึ้น หรือทำให้อินทรีย์มันขึ้น เพราะมันใช้ความคิดอย่างเดียวเลย เรามาฝึกสติสิ มีสติ รู้กาย รู้ใจ ตามความเป็นจริง ด้วยจิตตั้งมั่น และเป็นกลาง แค่นี้แหละ แล้ว ศีล สมาธิ ปัญญา มันจะค่อยๆมา อินทรีย์จะค่อยๆมาเอง พละ 5 จะค่อยๆ มา เริ่มจากการมีสติ นั่นแหละ" --หมอม่อน วัดพระธาตุโกฏิแก้ว เชียงราย วันที่ ๒๒ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"ถ้าเราทำผิดศีลห้า ยังไงเราก็ไม่บรรลุอริยมรรค เพราะว่าศีลทั้งห้าข้อ มีอยู่ในมรรค ถ้าเราศีลด่างพร้อย มรรคก็ไม่เจริญ" --พระอาจารย์อ๊า คอร์สตั้งใจธรรม วันที่ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"เพ่งไป ก็รู้ แต่เพ่ง รู้แล้วไม่หายนะ ถ้าเพ่งอยู่ ก็ไม่หาย แต่รู้แล้ว มันจะค่อยๆ เลิก เลิกทำ เปลี่ยนพฤติกรรม" --หมอณัฏฐ์ สวนโยคะธรรม ประจวบคีรีขันธ์ วันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"ทุกขณะ จิตใจสงบ แม้ทำสมาธิให้เกิดความสงบ มีกำลังมากขึ้น จิตที่จะรวม จะต้องมีกระแสของความรู้สึกควบคู่ตลอด แม้จะสงบลงไป ก็ต้องมีความรู้สึก ควบคู่อย่างงั้น ถ้าขาดเมื่อไหร่ จะกลายเป็น "สลบ" เพราะในความรู้สึกจะมีความตื่นอยู่ตลอด จิตที่รวมตัว ไม่ใช่จิตที่ขาดความตื่น วู้บลงไปอย่างนั้น ไม่รู้ตัว ไม่ใช่ ขาดสติ ต้องมีความรู้สึกตัวควบคู่กับจิตรวมนั้นตลอด" --หมอณัฏฐ์ สวนโยคะธรรม ประจวบคีรีขันธ์ วันที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๖๐