"ที่จริงการภาวนานะ เราไม่ได้ทำอะไรเยอะ รู้กายอย่างที่มันเป็น รู้ใจอย่างที่มันเป็น กายกับใจ จะสอนธรรมะ คืออะไร ความรู้สึกต่างๆ ที่เกิดขึ้น เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา สั่งไม่ได้ บังคับไม่ได้ จิตที่ทำหน้าที่รู้สึก เกิดแล้วก็ดับ ไม่คงที่ สั่งไม่ได้ เราอยากให้มันรู้สึกนานๆ ไม่หลง ทำไม่ได้ เราอยากให้หลงแล้วรู้เร็วๆ เราทำไม่ได้หรอก ไม่มีอะไรสั่งได้จริง จิตมันทำงานของมันเอง มันไม่ใช่เราหรอก" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ประเทศจีน วันที่ 3 มิถุนายน 2560

"คนมีธรรมนะ เวลาเจอคู่แข่งแล้วนะ ถึงแม้ว่าแพ้ ใจนะ ถึงแม้ว่าจะทุกข์ก็ทุกข์ไม่มาก เพราะอะไร? ภาวนามาจนเห็นมากพอแล้วว่า ทุกสิ่งเป็นไปตามเหตุ ไม่เป็นไปตามอยาก จำไว้ว่า จะสู้ยังไงก็แล้วแต่ ห้ามทุจริต ถ้าจะแพ้นะ แพ้แล้วมีความภูมิใจว่า เราไม่ได้ทำชั่ว ไปสู้เอา" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ประเทศจีน วันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๖๐

"พระพุทธเจ้าบำเพ็ญบารมีมาเนินนาน เอาความรู้มาสอนเรา หลังจากการตรัสรู้ว่าทำอย่างไร พวกเราถึงจะพ้นออกจากกงขังของวัฏฏะนี้ได้ ท่านสอนให้แต่ละคนทำทานรักษาศีลทำสมาธิมีความสุขแล้ว ไม่ประมาท สอนให้รู้จักเจริญสติ เจริญปัญญา สอนให้เรียนรู้ธรรมที่สำคัญคือ อริยสัจ สอนวิธีการว่าทำอย่างไร สัตว์โลกถึงจะไม่ต้องเวียนตายเวียนเกิดในวัฏฏะนี้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ประเทศจีน วันที่ 2 มิถุนายน 2560

"อะไรก็แล้วแต่ ถ้าเราตามใจมาก มันจะเคยชิน เคยใจ มันจะหิว ง่ายขึ้น มันจะติด ง่ายขึ้น อยากมากขึ้น ความอยากก็ใหญ่ขึ้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ สนทนาธรรมตามกาล 12 วันที่ 19 พฤษภาคม 2560

"ธรรมะของพระพุทธเจ้า 2500ปี 2600 ปี ไม่มีผิดเพี้ยน ไม่มี "ก็" "อาจจะ" มีแต่ "อกาลิโก" ไม่จำกัดกาล เมื่อไรก็เมื่อนั้น ไม่ขึ้นอยู่กับกาลเวลา เป็นสิ่งที่ผู้รู้ ผู้ปฏิบัติ พึงเห็นได้ด้วยตนเอง เห็นแล้วจะเข้าใจเอง เห็นแล้วจะเกิดศรัทธาเอง เห็นความจริงจะเกิดศรัทธาเอง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ สนทนาธรรมตามกาล ๑๒ วันที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"แล้วทำไมภาวนาไม่ดีสักที ก็รูรั่วเยอะ สมมติ 24 ขั่วโมง เราดูแค่ 5 นาทีต่อวันรวมแล้วสมมติ 5 นาที เผลอไปคิดตั้งเยอะ แต่ทำในรูปแบบเราก็ทำนะ แต่เราไม่มีสติเลย กับคนที่ทำเรื่อยๆนะ ไม่ได้ทำจริงจังแบบไม่ได้ทำเครียดมาก แต่เค้าดูเรื่อยๆ ชั่วโมงละ 5 ชั่วโมงละ 5 เค้าทำรวมแล้วเกือบชั่วโมงหนึ่ง เค้าได้เยอะกว่าอีก ดังนั้นเราต้องดูว่า รูรั่วของเราตรงไหน อันนี้ ผู้ภาวนาต้องสำรวจตนเองแล้วว่า ทำไมเราพัฒนาน้อย หรือว่า เราเรียนกับหลวงพ่อมาตั้งนาน เจอหลวงพ่อมาตั้งนาน ทำไมมันยังไม่พัฒนาขึ้น เราต้องสำรวจตนเองว่า เราดูกายดูใจน้อยไปหรือเปล่า ตรงนี้สำคัญ" --หมอม่อน วันที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"เวลาสอนน่ะ หลักของมันก็คือไม่ใช่ว่าต้องบอกทุกอย่าง หลักของมันก็คือ บอกในสิ่งที่เป็นประโยชน์ ถ้าบอกไปแล้วลูกศิษย์ไม่ได้ประโยชน์เสียประโยชน์ เช่น ท้อ การบอกไม่มีประโยชน์เลย มีแต่ กูเก่ง คือ อาจารย์เก่ง สามารถ point out จุดอ่อนของลูกศิษย์ได้ แล้วลูกศิษย์ล้มไปเลย ถามว่าการเรียนการสอนในครั้งนั้นมีประโยชน์อะไร ไม่มีประโยชน์อะไรเลย มีแต่ว่าเสีย เพราะว่าคนเรียนก็ท้อ คนสอนก็ กูเก่ง กูสามารถชี้ในสิ่งที่ไม่เห็น ไม่มีประโยชน์หรอก" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ วันที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"เราภาวนา ไม่ใช่เพื่อจะเอาความรู้สึกตัวตลอดเวลา ไม่ใช่เพื่อจะเอาใจที่ไม่หลง เราต้องการเห็นความเป็นธรรมดาของมัน คือ หลงก็บังคับไม่ได้ ไม่อยากให้หลงก็ทำไม่ได้ อยากรู้สึกตัวนานๆ ทำไม่ได้ หลงเกิดดับ สติเกิดดับ สมาธิเกิดดับ เราต้องการเห็นตรงนี้ต่างหาก เห็นตรงนี้ได้แล้ว ใจนะ ยอมรับความเป็นธรรมดาของมัน ยังไม่ต้องได้มรรคผลหรอก ใจก็ร่มเย็น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ วันที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"เราภาวนานะ ฝึกให้มีสติ มีสมาธิ ให้ใจมันเดินปัญญา ฝึกแค่นี้ยังไม่พอ ต้องฝึกให้ใจเป็นกลาง เป็นกลางก็ไม่ใช่เป็นกลางแบบสมาธิ หรือเป็นกลางแบบที่เราไปดัดแปลงจิตเอา เป็นกลางเพราะปัญญา เป็นกลางเพราะปัญญา คือใจมันจะไม่ดิ้นรนแล้ว ไม่อยากได้สุข ไม่อยากเกลียดทุกข์ ใจไม่ยินดี ไม่ยินร้าย ใจเป็นกลาง เป็นกลางกระทั่งใจไม่อยากได้ธรรมะ ใจที่ยังอยากได้ธรรมะอยู่ ก็ยังไม่เป็นกลาง" --พระอาจารย์อ๊า สมชาย กิตฺติญาโณ วันที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"กิเลสเล็กๆ น้อยๆ ในทุกวันนี้ ให้เราฝึกดูไป สติ สมาธิที่ตั้งมั่นเราเพิ่มขึ้น ถ้าสติ สมาธิ ที่ตั้งมั่นเราเพิ่มขึ้น เวลามีปัญหาใหญ่เนี่ย เราจะสู้ไหว คือ ถ้าเราไม่ยอมฝึกเลย พอเจอปัญหาใหญ่ มันไม่มีใครสู้ได้ กำลังมันไม่พอ งั้นเราก็ต้องเตรียมพร้อมเหมือนกันนะ เอาแค่ง่าย ๆ ตอนเนี้ย ถ้าเรา "ต้องเจ็บ ต้องตาย" พวกเรา พร้อมมั้ย? ไปดูนะ ถ้าเราไม่พร้อม แสดงว่าเรายังฝึกไม่พอ ให้ฝึก ให้ตั้งใจฝึก แต่ไม่ใช่เคร่งเครียด ทุกวันซ้อมไปเรื่อยๆ มันจะค่อยๆ เติบโตขึ้น" --คุณแม่ชีอรนุช สันตยากร วันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๐