"หน้าที่รู้ลูกเดียว คือ รู้ความไม่เป็นกลาง เพ่งมากก็ไม่กลาง เผลอก็ไม่กลาง แต่หัดทำ ก็ต้องเพ่งนิดหน่อยนะ มีเจตนา เหมือนเราจะนึกคำบริกรรม แค่นึกบริกรรมไป 2-3คำก็มีอาการน้อมใจ มีเจตนาที่ต้องจดจ่อหน่อย มันก็ต้องทำแต่จะมีไม่มาก พอเรารู้เหมือนเราพอมีข้อมูลแล้วว่า การเพ่งไม่ดี หัดให้รู้สึกเอา มันก็จะทำไม่มาก จะน้อมใจเล็กน้อย ต้องมีความสบาย ความสุขความสบาย มันถึงจะเกิดความสงบ ถ้าฟังซีดีหลวงพ่อ ท่านบอกว่าไง "ความสุขเป็นเหตุให้เกิดสมาธิ" อันนั้นแหละต้องทำให้สบายๆ เคร่งเครียดไม่ได้กินหรอก เสร็จหมด" --ทันตแพทย์ณัฏฐ์ คอร์สสติกับการดำเนินชีวิตอย่างมีความสุข วันที่ ๑๗ มิถุนายน ๒๕๖๐

"สติที่มีความรู้สึกตัว ระลึกได้ รู้ชัด สมมติเราดูหนังอยู่ เราเกิดสติชนิดนี้ จะดูหนังไม่รู้เรื่อง แต่จะรู้กายรู้ใจ มันจะกลับมาที่กายที่ใจเรา มันไม่หลงลืม แต่มันจะรู้แต่กายแต่ใจอย่างเดียวนะ แต่มันไม่ยอมรู้อย่างอื่นเลยนะ ถ้าขับรถก็ชน ถ้าดูหนังก็ไม่รู้เรื่อง แต่จะเห็นรูปนามตามความเป็นจริง เราต้องการสติอันนี้แหละ ที่เราทำกันทุกวัน" --ทันตแพทย์ณัฏฐ์ คอร์สสติกับการดำเนินชีวิตอย่างมีความสุข วันที่ ๑๗ มิถุนายน ๒๕๖๐

"ธรรมก็มีหลากหลาย บางช่วงที่อาจารย์สอน อาจารย์ก็จะสอนสัจธรรม เช่น สิ่งใดเกิดสิ่งนั้นดับ เช่น ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา ทุกสิ่งเป็นไตรลักษณ์ อันนี้เป็นสัจธรรมแท้ๆ บางคราว อาจารย์ก็จะสอน วิธีการปฏิบัติ บางช่วง อาจารย์ก็จะสอน อุบายในการปฏิบัติของแต่ละบุคคล ก็ต้องแยกแยะให้ดี สิ่งที่อาจารย์สอน ขณะนี้อาจารย์สอนในมุมไหน ถ้าเราแยกแยะไม่ถูกเนี่ย วันหนึ่งลูกศิษย์สำนักเดียวกันจะทะเลาะกัน เช่น ถ้าเราแยกแยะไม่ออก ว่า คำสอนนี้เป็นอุบายเฉพาะบุคคล เพราะฉะนั้น คนหนึ่งอาจารย์ก็จะแนะนำแบบหนึ่ง อีกคนหนึ่ง อาจารย์ก็จะแนะนำแบบหนึ่ง แต่ละคน อาจารย์แนะนำไม่เหมือนกัน ถ้าเราแยกแยะไม่ออก ว่านี้คือ อุบายเฉพาะตน วันหนึ่งเนี่ย เราจะเอาอุบายพวกนี้มาทะเลาะกันด้วยความไม่เข้าใจ เหมือนคนจำนวนมากในปัจจุบัน ก็เถี่ยงกันว่า พองยุบดีกว่าขยับมือ หรือ บริกรรมพุทโธสู้ขยับมือไม่ได้ นี่เป็นการเถี่ยงกันของคนที่ไม่มีความรู้แท้ๆ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ประเทศจีน วันที่ ๑๔ มิถุนายน ๒๕๖๐

"โลกนะ ที่จริงน่ะเต็มไปด้วยทุกข์ พวกเราอย่าประมาท ความพรัดพรากจากสิ่งที่รักเกิดขึ้นได้เสมอ เจอสิ่งที่ไม่รัก เกิดขึ้นได้เสมอ แก่ เจ็บ ตาย รออยู่ อย่าประมาทนะ ได้ฟังธรรมแท้ๆเพื่อความพ้นทุกข์แล้วเนี่ย ถือว่ามีทุนเดิมพอสมควร เหล่าซือเป็นกำลังใจให้ เชียรๆ..... ถ้าเราขี้เกียจนะ วันหนึ่งเราจะเป็นคนเดียวในหมู่เพื่อนที่ถูกทิ้งไว้ อีกหน่อย เจอเพื่อน ต้องยกมือไหว้เพื่อนที่เข้าใจธรรมแล้ว ถึงเวลานั้นก็ช้าไปแล้ว เพราะอะไร เพราะจะเริ่มแก้แล้ว ภาวนาจะยากขึ้น ความกระฉับกระเฉงเริ่มลดลง นั่งภาวนาแป๊บนึง ก็จะมึน จะเบลอไป ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลานั้น อย่าให้ถึงเวลานั้นแล้วค่อยภาวนา" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ประเทศจีน วันที่ ๑๓ มิถุนายน ๒๕๖๐

"เวลานั่งฟังนะ คอยรู้สึกถึงความรู้สึกตัวเองที่เปลี่ยนแปลง หรือว่าคอยรู้ทันว่า ขณะนี้สภาวะของเราเป็นยังไง เช่น บางทีหลงไปเพ่ง บางทีหลงไปคิด อันนี้ถึงจะเรียกว่าฟังธรรมเป็น เสร็จแล้ว อาจารย์ก็จะพูดไปเรื่อยๆ พูดเป็นเพื่อนเรา ให้พวกเราดูสภาวะเป็นช่วงๆไป แล้วสิ่งที่อาจารย์พูดบางเรื่อง บางเรื่องใจเราจะสนใจ ขณะนั้นใจมันจะลืม มันจะตื่นตัวขึ้นมาฟังธรรมนั้น แปลว่าธรรมเนี้ยกำลังเหมาะกับใจเราพอดี ขณะที่ครูบาอาจารย์พูดเรื่องอื่น บางเรื่องลึกเกินไปสำหรับเรา เราฟังไม่รู้เรื่องก็มี เราไม่ต้องพยายามทำความเข้าใจด้วยความคิด ขณะนั้นฟังแล้วไม่เข้าใจ งง ให้รู้ทันว่าขณะนี้ งง อาจารย์พูดบางเรื่อง เรื่องนี้เรารู้แล้ว ใจมันจะไม่ตื่นตัวมาฟัง เราก็ดูสภาวะของเราไป อย่างนี้ถึงเรียกว่าฟังธรรมเก่ง แต่ถ้าพยายาม จำทุกอย่าง พยายามคิด พยายามจด พยายามจำ ทั้งหมดที่พูดนะ ยังงี้ยังฟังไม่เป็น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ประเทศจีน วันที่ ๑๓ มิถุนายน ๒๕๖๐

"การภาวนา ...ไม่เอาอะไร เมื่อใดก็ตามที่จะเริ่มภาวนา แล้วมีความคาดหวังว่าจะเอาสิ่งนั้น เอาสิ่งนี้ เช่นเอาสมาธิ เอาความสงบ เอาความดีต่างๆ การภาวนาของเราจะเป๋ไป คือภาวนา รู้อย่างที่มันเป็น รู้อย่างที่มันเป็น ไปสบายๆ มีอุบายอย่างหนึ่งคือ ภาวนาเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ประเทศจีน วันที่ ๙ มิถุนายน ๒๕๖๐

"จิตของแต่ละคนมีธรรมชาติซับซ้อนมาก เพราะอะไร ใจของแต่ละคนมีความต้องการไม่สิ้นสุด คนนี้เจอคนนี้ชอบแบบนี้ แต่คนนี้มีจุดที่เราไม่ชอบเหมือนกัน มีใครที่เราชอบทุกเรื่อง โดยที่ดีทุกอย่าง แล้วไม่ขัดใจเราเลย มีไหม ไม่มีหรอก เพราะอะไร ตัวเราเอง ยังทำถูกใจตัวเราเอง ทุกอย่างไม่ได้เลย มันมีแต่ว่า อะไรสมควรทำ พอสติเกิด มีสติ รู้ทันกิเลส กิเลสดับ ใจจะเที่ยงตรง จะไม่มีอคติ มันจะตัดสินใจ จะอยู่ จะไป หรือจะทำงานแบบไหนก็แล้วแต่ มันจะเป็นการคิดอย่างมีเหตุ อย่างมีผล นักภาวนาจะไม่ถูกอารมณ์ย้อมจิตให้ไปทำอย่างนั้นอย่างนี้” --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ประเทศจีน วันที่ 8 มิถุนายน 2560

"เหมือนไปหาหมอ หมอผ่าตัด หลักวิชาเหมือนกัน แต่การตัดสินใจ การให้ยาตัวนี้ การวางแผน การปฏิบัติขั้นตอนไม่เหมือนกัน มันเป็นอย่างนั้น การภาวนาก็เหมือนกันแหละ จริตมันไม่เหมือนกัน หลักการ อีกหน่อยก็มีหลักของเราเอง ยึดหลักการให้ถูก แนวทางให้มันถูกต้อง รายละเอียด อีกหน่อยก็มีของตัวเอง เค้าเรียก มีวิหารธรรมเป็นของตนเอง แต่ถ้าไม่ทำ มันก็ไม่มี ต้องทำ แล้วมันก็จะเกิดความคุ้นเคย มันก็จะรู้ว่า แนวทางนี้ ช่องทางนี้ สำหรับเราแล้วมันดี" --ทันตแพทย์ณัฏฐ์ คอร์สรู้กายรู้ใจฯ จ.กระบี่ วันที่ ๑๑ มิถุนายน ๒๕๖๐

"ไม่ว่าจะภาวนาโดย เจริญสตินำหรือทำความสงบก่อน สุดท้ายก็ต้องมาที่เดียวกัน เกิดภาวะความรู้สึกขึ้นมา อันนึงเกิดสั้นๆ จะเห็นปลายทางคือความรู้สึกขึ้นมา ก็เรียกความรู้สึกตัว อีกอันนึงกำลังจิตมันเยอะ จะเห็นเป็นความรู้ชัดขึ้นมา เด่นขึ้นมา เป็นภาวะดวงรู้ขึ้นมา เค้าเรียกว่า จิตผู้รู้ แต่จุดหมายก็เอาอันนี้แหละ มาเจริญปัญญา เมื่อเกิดสิ่งนี้ รูปนามกายใจ มันก็แยกออก ที่พระท่านบอกว่า ขันธ์มันแตกออก ขันธ์ 5 มันแยกออก ก็จะเห็นตามความเป็นจริง" --ทันตแพทย์ณัฏฐ์ คอร์สรู้กายรู้ใจฯ จ.กระบี่ วันที่ ๙ มิถุนายน ๒๕๖๐

"พุทธศาสนา เป็นศาสนาของคนมีปัญญา มีเหตุ มีผล ไม่ฟลุ๊ค ไม่มีบังเอิญ ทำเหตุถูก ผลถูกทันที ท่านไม่เคยสั่ง ไม่เคยสอนให้เราพยายามทำผล มีแต่ว่าให้ขยันทำเหตุ ทำเหตุถูก ผลมาเอง ไม่ต้องคาดหวังผล ผลมาเอง” --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สจีน ประเทศจีน วันที่ ๘ มิถุนายน ๒๕๖๐