Abrie en Kannetjie het saam grootgeword op ‘n afgeleë plaas. Kannetjie se geestesgetremdheid en die feit dat Abrie die seun van plaaswerkers was, het nie gepla nie. Hulle was boesemvriende. Toe gebeur daar dinge, en Abrie is weg stad toe. Jare later, toe Kannetjie se ma op sterwe lê en niemand anders na hom kan omsien nie, keer Abrie terug plaas toe. Tydens die dinamika wat volg word universele menslike gedrag in hierdie aangrypende verhaal uitgebeeld.