Kraamklets

Sommige verhalen beginnen met twijfel.
Zo ook dat van Sofie.

Moeder worden stond niet vanzelfsprekend op haar pad. Ze stelde vragen, dacht na, voelde… en nam de tijd om echt te kiezen. Geen impuls, maar een beslissing vanuit het diepste van haar hart.
En toen wist ze het zeker: ze wilde mama worden.

Maar die weg liep niet zonder hindernissen.

Tijdens haar zwangerschap kreeg Sofie al veel te vroeg te maken met hevige weeën. Momenten van angst, onzekerheid en vooral… loslaten wat je denkt dat “normaal” hoort te zijn.
Het werd een verhaal van doorzetten, vertrouwen en elke dag opnieuw hopen dat alles goed zou komen.

Vandaag is ze mama van Leonie.
Een klein meisje met een groot verhaal nog vóór haar eerste adem.

In deze aflevering neem ik je mee in het eerlijke en kwetsbare verhaal van Sofie. Over twijfelen en kiezen. Over angst en kracht. Over hoe het moederschap soms begint lang vóór de geboorte… en nooit meer loslaat.

Bedankt om jouw verhaal met ons te delen lieve Sofie

Sommige verhalen beginnen niet met een droom of een wens maar met twijfel. Als dit soort verhalen vertelt worden, dan blijft dat meestal wel bij me hangen.

Het verhaal van Kim is er zo één. Mama worden stond niet op haar pad, dacht ze. Maar het leven kan onverwachtse wendingen nemen. Wat volgde was uiteindelijk een intens traject met ICSI, vol hoop en onzekerheid en wachten...

Toen ze uiteindelijk zwanger werd, bleek ook die weg allesbehalve vanzelfsprekend. Door complicaties moet Kim dertig weken lang platliggen. Dertig weken van geduld, doorzettingskracht en vertrouwen.

Van geen kinderen, naar 3 kinderen stond ook niet op haar planning. 1 kans op 3 miljoen dat ze natuurlijk zwanger zou worden! Guess what happend ;-)

Bedankt Kim om je verhaal te komen vertellen.

Lynn droomde ervan om mama te mogen worden, jammer genoeg liep dat traject niet helemaal zoals gepland.

Na enkele miskramen staken de angsten een stokje voor het genieten en namen ze de volledige controle over Lynn.

Met een heel bang hartje vertelde Lynn haar verhaal op de podcast omdat ze nog steeds heel erg het gevoel heeft dat ze alleen staat in die angsten.

Schaamte neemt nog steeds een beetje de overhand, maar moedig zoals ze is nam ze de eerste stap om haar verhaal openbaar te maken. Ontzettend knap van haar!

Ik ben er zeker van dat ze een grote steun kan betekenen naar andere mama's met angsten toe.

Ongelooflijk bedankt lieve Lynn om jouw verhaal hier te komen vertellen!

De geplande ziekenhuisbevalling van Hanne draaide plotseling wel heel anders uit dan ze in haar hoofd had.

Ongepland maar daarom niet minder mooi, Hanne was ervan overtuigd dat ze haar zoontje Odiel in het ziekenhuis op de wereld zou zetten. Tot haar lichaam hier anders over dacht. Even paniek in het hoofd maar wat er daarna allemaal gebeurde werd eerder magisch dan spannend.

Eeuwige dankbaarheid van haar naar de vroedvrouw die haar aan de telefoon heel de tijd heeft bijgestaan en de mensen van de ambulance die haar hebben geholpen bij de bevalling. Je voelt de warmte door de microfoon heen en dat maakt dit verhaal eens zo mooi.

Dank je lieve Hanne om ons mee te nemen in jullie spannende maar wondermooie verhaal!

Yana is een trotse mama van een dochtertje. Wanneer ze eindelijk de man van haar leven leert kennen en de wens voor nog een kindje heel groot is, blijkt dit traject niet vanzelfsprekend. Het wordt een traject met het verlies van een kindje, onempatische artsen, fertiliteitstraject etc..

Yana vertelt open en eerlijk wat dit als vrouw met je doet, maar ook met je relatie. De vraagstelling of je dit dan wel écht wil en hoe belangrijk het is dat artsen je niet als nummer bekijken maar als persoon. Dat elke persoon anders is en dit ook verdient om zo behandelt te worden door de artsen. Ongeacht een voorgeschiedenis met antidepressiva of therapeutische behandelingen.

Bedankt lieve Yana om jullie verhaal met ons te delen.

Niet iedereen denkt eraan om mama te worden, en dat is helemaal oke!

Maar wat als je dan toch iemand tegenkomt waarvan je merkt dat hij je toch die kriebels geeft om een kindje op de wereld te zetten?

Niet alle gevoelens zijn dan vanzelfsprekend of hetzelfde als dat iedereen dat lijkt te voelen.

Maar dan zit dat kleine lieve meisje in je buik en is ze zo welkom en wacht je geduldig af tot je haar in je armen kan sluiten. Tot dat moment er dan eindelijk is, maar niets is wat het lijkt. Iedereen staat in tranen terwijl jij nog gewoon alles aan het geven bent om die prachtige dochter op de wereld te zetten. Het overkwam Iris, samen met haar partner en wondermooie dochtertje Blair*

Ze is een ongelooflijk trotse vrouw, Blair* maakte van haar een mama. Vol liefde, trots maar ook ongeloof en verdriet vertelt ze aan jullie hoe onverwachtse liefde kan omdraaien in ongeloof en verdriet, immens zwaar verdriet...

Dank je wel liefste Iris om jullie verhaal met ons te delen, heel veel liefde naar jou gezin toe!

Kraamzorg, ik prijs het altijd bij iedereen aan. Maar jammer genoeg loopt het niet altijd zoals het zou moeten lopen. Kraamzorg zou een periode moeten zijn van verwennerij, rust en kalmte voor een pasbevallen gezinnetje. Nathalie heeft het de eerste keer jammer genoeg iets minder fijn beleefd.

Weet dat je ten allen tijde mag aangeven of je tevreden bent van je kraamverzorgende. Soms is er geen klik of soms is het niet wat je verwacht had. Het is alles behalve de bedoeling dat je stress ervaart in je kraamzorg periode. Kraamzorg heeft als doel je te helpen en ondersteunen.

enkele tips als je graag op kraamzorg zou willen rekenen:

- ga voor je gezin na wat jullie het meest rust zou bieden: hulp bij koken, wassen, slapen, dagelijkse zorg voor de baby, met je baby gaan wandelen zodat jij even rust kan inplannen voor jezelf...

- ga de eerste keer samen aan tafel/zetel zitten met je kraamverzorgende. laat ze een lekker theetje zetten en bespreek jouw verwachtingen en kijk hoe kraamzorg jou kan ondersteunen. Leer elkaar even kort kennen en toets even af.

- leg je verwachtingen niet bij poetsen en een spik en span huis maar wel bij jou als uitgeruste mama, een warme maaltijd op tafel, een exra dutje etc...

- praat erover met familie/vrienden, hebben zij kraamzorg gehad? hoe hebben zij dit ervaren?

Hanna is de trotse mama van Aster*. Aster werd, na een turbulente zwangerschap, te vroeg geboren met een keizersnede. Jammer genoeg vertoonde Hanna alle tekenen van een zwangerschapsvergiftiging waardoor zwanger blijven niet langer veilig bleek. Aster* deed het bewonderenswaardig goed, tot een bacterie tot een infectie leidde... Aster* streed en vocht samen met zijn lieve mama en papa nog 48 dagen, maar het mocht niet baten. Zijn mama en papa hebben uiteindelijk afscheid moeten nemen van hun perfecte ventje. Hun knappe zoon met zijn mooie blonde nektapijt, zijn donkergrijze ogen en zachte billetjes. Leer Aster* kennen dankzij zijn mama. Een warm, liefdevol en toch heel pijnlijk en droevig verhaal dat zo wondermooi wordt vertelt door de mama van Aster*.

Dank je wel lieve Hanna om ons Aster* toch een beetje te leren kennen, om ons mee te nemen in jullie verhaal.

@kraamkost_by_stephanie

Laura wou zo graag mama worden, ze werd redelijk snel zwanger maar verloor het kindje jammer genoeg bij een miskraam. De volgende keer leek alles goed te gaan maar werd haar prachtige zoontje Omer* stilgeboren op 34 weken. Bij een volgende zwangerschap bleek er een chromosoomafwijking te zijn en verloor ze het kindje opnieuw. Bij een nieuwe zwangerschap was er een vermoeden van een te dikke nekplooi en ook daar leek het bijna mis te lopen. Ze wou zo graag mama worden, ondanks ze dit absoluut al was. Maar ze wou, zoals ze zelf zegt, een levend kindje. Hier brak mijn hart verschillende keren toen ik dit hoorde. Hoeveel leed moet iemand doorstaan om mama of papa te mogen worden?

Laura vertelt hun verhaal met zoveel liefde, trots en vertrouwen. Kippenvel over heel mijn lichaam.

Bedankt lieve Laura om jullie verhaal te komen vertellen! Je deed het prachtig.

@kraamkost_by_stephanie

Sophie, een jonge toffe mama met een kleine peuter, beslist om samen met haar partner weg te trekken uit België. Naar Zweden, dit om meer in verbinding te kunnen staan met de natuur.

Die verbinding is, al sinds ze kind was, van groot belang voor haar. Dit raakte ze even kwijt tijdens haar tienerjaren. Maar toen ze haar partner tegenkwam, bleek al snel dat ze dit talent nog steeds had. Ze leerde nog dieper te voelen en te luisteren naar haar lichaam. Zo voelde ze tijdens een meditatiesessie dat ze zwanger was.

Ze vertelt zo mooi over hoe ze alles op de juiste manier kon aanvoelen en luisterde naar haar dochter en haar lichaam. Ook bij een volgende zwangerschap, waarvan ze vanaf het begin voelde dat het hier niet goed zat. Opnieuw luisterde ze naar haar lichaam en gaf ze zichzelf, haar lichaam en haar verloren kindje de kans om afscheid te nemen en alles een plaats te geven.

Het klinkt allemaal heel zweverig en misschien wat gek, maar ik nodig je toch uit om te luisteren, want eigenlijk is het ongelooflijk mooi om zo dichtbij je lichaam en jezelf te staan.

Opnieuw een heel fijn, warm en interessant gesprek, dank je wel lieve Sophie voor je inzichten en gevoelens.

@kraamkost_by_stephanie