‘Wat hebt u daar gedaan?’ vraagt God aan Eva, nadat de slang eerst twijfel en dan eerzucht in haar hart heeft gezaaid. Adam en Eva zetten hun zinnen op een troon die te hoog voor hen is en verliezen daardoor hun glorie. Ook wij geloven maar al te makkelijk dat wij het beter weten dan God. Toch zond Hij Zijn Zoon om harde harten te laten smelten door Zijn goedheid, die ons bevrijdt van bedrog, duisternis, wanhoop en dood.

Paulus plant vooruit en laat niets op zijn beloop, maar zoekt geen comfort: ook waar ‘een grote en krachtige deur’ voor hem opengaat, zijn er ‘veel tegenstanders.’ Veel christenen denken dat hun leven soepel zal verlopen als ze op de juiste plek voor God leven — een onbijbelse gedachte. Er is geen ideale plek om God te dienen, behalve de plek waar Hij je heeft neergezet. Te midden van tegenstand mag je Zijn koninkrijk dienen, waar Hij je ook plaatst.

‘Zie, Ik maak alle dingen nieuw,’ zegt Hij die op de troon zit. Anders dan het hindoeïsme of het atheïstisch naturalisme leert de Bijbel dat de geschiedenis lineair is en op een doel afkoerst: Christus’ kruis, opstanding en wederkomst. God ontvouwt Zijn raadsplan en zal op een dag alle dingen samenbrengen onder één Hoofd. Wij weten niet hoe ons leven zal verlopen, maar wel hoe het verhaal afloopt. Daarom bidden we vol verlangen: ‘Uw Koninkrijk kome.’

‘Word niet dronken van wijn, maar word vervuld met de Geest,’ schrijft Paulus in Efeze 5. Wie gelooft ontvangt de Heilige Geest, maar leeft niet vanzelf in de volheid daarvan. Ongehoorzaamheid bedroeft de Geest en doet je het gevoelde besef van Gods nabijheid verliezen, ook al blijft Hij je Vader. Vervulling met de Geest is Gods werk, niet het onze — wij mogen ons er slechts voor openstellen. Waar roept jouw leven om? Bid dat Hij je opnieuw vervult.

Voor rijke mensen is het leven vaak makkelijker, maar geld opent niet elke deur. De rijke jongeling in Markus 10 wil het eeuwige leven, maar is niet bereid zijn bezit los te laten en gaat bedroefd weg. ‘Bij de mensen is het onmogelijk,’ zegt Jezus, ‘maar niet bij God.’ Niets wat je hebt of doet is genoeg om het eeuwige leven te kopen. Ben jij bereid je rijkdom los te laten als Jezus dat vraagt?

‘Hij is weggegaan zonder te weten waar hij komen zou.’ Abraham ontving geen uitgebreide uitleg, maar een bevel en een belofte. Dat was genoeg om te gehoorzamen. Geloof betekent God op Zijn Woord vertrouwen en Hem volgen, ook wanneer de weg nog verborgen is. De Heere vraagt soms dat wij onze zekerheden loslaten, maar nooit zonder Zelf voor ons uit te gaan.

‘Het volk dat bij u is, is voor Mij te talrijk.’ God verkleinde Gideons leger totdat duidelijk werd dat de overwinning alleen van Hem kon komen. Zo leert Hij ook Zijn kinderen hun zwakheid te erkennen en hun vertrouwen op Hem te stellen. De Heere deelt Zijn eer niet met een ander. Juist waar onze kracht tekortschiet, schittert Zijn kracht des te helderder.

‘Met welke bevoegdheid doet U deze dingen?’ Jezus sprak en handelde met gezag, en dat gezag laat niemand onberoerd. Hij vraagt niet slechts een plaats in ons leven, maar het hele leven. Zijn bemoeienis kan ongemakkelijk voelen, maar zij komt voort uit Zijn recht en Zijn liefde. Waar wij ons aan Hem onderwerpen, leren wij Hem kennen als Heere, Vriend en Gids.

‘Wees daders van het Woord en niet alleen hoorders.’ Gods waarheid is niet gegeven om alleen gehoord of bewonderd te worden, maar om gehoorzaamd te worden. Wie blijft luisteren zonder te handelen, bedriegt zichzelf. De Heere roept Zijn volk tot een levend geloof dat zichtbaar wordt in het dagelijkse leven. Zijn zegen rust op hen die Zijn Woord in praktijk brengen.

‘Let toch scherp op Hem.’ Er zijn dagen waarop de weg zwaar wordt en de verleiding groot is om op te geven. Dan roept Gods Woord ons niet op om naar onszelf te kijken, maar naar Christus. Hij verdroeg tegenspraak, leed onrecht en volhardde tot het einde. Wie het oog op Hem gericht houdt, vindt moed om verder te gaan op de weg die voor hem ligt.