Op literatuurfestival Het Grote Gebeuren spraken we met auteur en scenarist Esther Gerritsen. Haar favoriete boek, 'De tijdmachine' van H.G. Wells, is een klassieker binnen de sciencefiction. Het boek vertelt het verhaal van een tijdreiziger die afreist naar het jaar 802701. Een wereld waarin de mensen perfect zijn geworden en leven in een wereld vrij van gevaren. Keerzijde: iedereen is heel erg lui en onverschillig geworden. Afgelopen jaar schreef Gerritsen ook haar eerste eigen sciencefictionboek. Wat spreekt haar zo aan in sciencefiction? Wat kunnen we nu nog leren van de dystopische fantasieën van een negentiende-eeuwse schrijver? En hoe houd je zo'n verhaal nu een beetje geloofwaardig?

Sergio Vyent kennen we allemaal als voormalig gastheer van het televisieprogramma First Dates. Na die tijd maakte hij onder andere een theatervoorstelling over Frank Sinatra en schreef hij twee boeken. Wij waren benieuwd wat de bekendste koppelaar van Nederland zelf graag leest. Zijn keuze viel op Joe Speedboot (2005) van Tommy Wieringa, een boek dat aanleiding geeft te spreken over leermeesters in het leven, conservatieve denkbeelden en doorgaan na tegenslagen. Het hoofdpersonage in het verhaal krijgt daarnaast te maken met de nodige tegenslagen in de liefde, dus vragen we Sergio naar zijn liefdesadvies...

Raoul de Jong las ‘A single man’ van Christopher Isherwood vooral omdat hij nu, in zijn rol als gastschrijver aan verschillende universiteiten, in zijn professor-era zit. Raoul (schrijver van werken als Jaguarman en Boto Banja) vindt sommige passages die in de roman voorkomen dan ook wel herkenbaar; bijvoorbeeld toen een Amerikaanse student met hem begon te flirten en zijn blouseje wat verder opendeed. Het boek snijdt ook serieuzere thema’s aan die toen het boek in de jaren ‘60 uitkwam nog in de taboesfeer zaten, zoals discriminatie op basis van afkomst en seksuele voorkeur. Thema’s waar Raoul zelf ook mee bezig is. Geen wonder dus dat hij alles van Christopher Isherwood heeft gelezen!

Wat kun je als schrijver over je familie allemaal uit de doeken doen? Het is een vraag die meteen komt bovendrijven na het lezen van ‘Veranderen: methode’ (2022) van de Franse schrijver Édouard Louis. In het boek vertelt hij over zijn ontworsteling uit zijn achtergestelde milieu in Noord Frankrijk en zijn tocht naar de elite van Parijs. ‘Veranderen: methode’ is het favoriete boek van radio-dj Vera Siemons, omdat het soms pijnlijk herkenbaar was. Na het lezen van dit boek, verslond Vera ook de rest van het oeuvre van Edouard Louis en is ze allerlei informatie over hem en zijn familie gaan opzoeken. Verder in deze aflevering: waar legt Vera de grens van persoonlijke dingen die ze publiekelijk deelt? En wat zijn volgens haar de belangrijkste Nederlandse schrijvers van dit moment?

Blanks (de artiestennaam van Simon de Wit) brak in 2018 door toen hij 'Better now' van Post Malone in een jaren 80-jasje stak. Sindsdien tourt hij niet alleen door Nederland, maar treedt hij ook geregeld op in Amerika en Europa en deed hij vorig jaar mee aan het programma 'Beste zangers'. Naast muziek, blijkt lezen ook een belangrijke rol in zijn leven in te nemen. We gaan in gesprek over een van 's werelds allerpopulairste boeken: De alchemist (1988) van Paulo Coelho. Blanks las het boek al heel vaak en elke keer haalt hij andere lessen uit het verhaal. We vragen hem welke wijsheden hij uit het boek heeft meegenomen. En gelooft Blanks in een voorbestemd lot?

Tijdens de Boekenweek voor Jongeren spraken we Young Adult-schrijver Chinouk Thijssen live in de bibliotheek van Drachten. Chinouks favoriete boek is Alice in Wonderland (Lewis Caroll, 1865), waaruit ze veel inspiratie haalde voor haar eigen werk. Zelf schrijft Chinouk vooral thrillers, terwijl ze eigenlijk heel angstig is aangelegd. Ze is dan ook zeker niet minder bang in het leven gaan staan door haar eigen boeken. Verder in deze aflevering: op wie baseert Chinouk haar personages? Zit er een limiet aan de fantasie? En hoe kijkt Chinouk als booktokker aan tegen de ontwikkeling dat jongeren voornamelijk in het Engels willen lezen?

Als kinderen van de jaren 90 zijn wij allebei opgegroeid met de boeken van Francine Oomen. Net als veel anderen van onze generatie verslonden we de Hoe Overleef Ik-serie. Nu is Francine Oomen terug met een nieuw boek (Hoe overleef ik alles wat ik niemand vertel), speciaal voor twintigers en dertigers die met haar reeks zijn groot geworden. Volwassen worden in deze tijd, hoe doe je dat? In deze aflevering praten we met Francine over een boek dat onbewust misschien wel een inspiratie is geweest voor haar éigen werk. Jeroen en de zilveren sleutel (1942) is een kinderboek dat ruim tachtig jaar na dato nog altijd op de lachspieren werkt. Wat maakt het zo grappig? En is het erg dat een boek niet zo 'woke' is?

“Ja die schavuitenstreken, daar houd ik wel van” zegt Marita Mathijsen. De emeritus hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde heeft het over Jacob Lennep, een menigmaal in opspraak geraakte schrijver en politicus uit de negentiende eeuw. Van Lennep schreef 'De lotgevallen van Klaasje Zevenster', over zeven studenten die een vondelinge onder hun hoede nemen. Een soapwaardig boek waarin Klaasje goede en slechte tijden beleeft. We praten met Marita Mathijsen over vragen als: wat maakt de negentiende eeuw zo interessant? Heeft Jacob van Lennep de Max Havelaar gecensureerd? En was hij eigenlijk een feminist?

Je oorlogstrauma verwerken tot een roman met buitenaardse wezens en personages die kunnen tijdreizen? Kurt Vonnegut deed het met de onbetwiste klassieker 'Slachthuis vijf'. Schooldirecteur Eric van 't Zelfde, onder andere bekend van het programma Dreamschool, legt in deze aflevering uit wat er zo goed is aan het boek. Het is volgens hem overigens ook zeer geschikt om te bespreken met leerlingen tijdens lessen Engels. Aan de hand van Vonnegut komen we veel te weten over Erics visie op het (literatuur)onderwijs!

Essayist Jan Postma brengt een bundel mee die voor hem zeer dierbaar is. Het is hem zelfs zó dierbaar dat hij een paar jaar geleden meermaals de hele voorraad opkocht in de boekhandel om te voorkomen dat anderen ermee aan de haal zouden gaan. Inmiddels is het tij gekeerd en wil hij juist dat zo veel mogelijk mensen kennismaken met de Italiaanse schrijver Natalia Ginzburg. We gaan in gesprek over 'De kleine deugden', een bundel waarin essays zijn verzameld die zij van 1944 tot 1960 schreef. Ginzburg schrijft onder meer over opgroeien en ouderschap. Wat is er zo modern aan dat ouderschap? En wat neemt Jan van haar mee in de opvoeding van zijn eigen kinderen?