3 oktober 1970. In een hotelkamer in Los Angeles ligt ze op bed met een sigaret in haar hand. Maar ademen doet ze niet meer. Vlak voor haar dood had ze nog een verjaardagswens voor John Lennon opgenomen. Die verscheen op haar meest succesvolle album, Pearl. Maar het succes van dat album zou ze nooit meemaken. De jaren voordien had ze  zich op de kaart gezet als een echte powervrouw die rock en soul versmolt in haar krachtige, unieke en scherpe stem. Een blanke vrouw uit Texas die de blues zong zoals alleen een zwarte vrouw uit Mississippi dat kon. Door haar attitude en kledingstijl doorbrak ze het stereotype gedachtegoed over vrouwen in de jaren ‘60 en groeide ze uit tot icoon binnen het feminisme. Maar drank en drugs loerden om de hoek en maakte haar heel kwetsbaar. Ze was de derde artiest die aan het einde van de hippie-periode op 27-jarige leeftijd stierf. Haar naam? Janis Joplin.

18 september 1970. Zijn vriendin wordt wakker en gaat naar de winkel om de hoek voor een pakje sigaretten. Wanneer ze terugkomt ziet ze dat hij nog steeds in bed ligt, maar hij reageert niet meer. In paniek belt ze een ambulance, maar het is al te laat. Wat was er gebeurd? Een ongeluk met slaappillen? Zelfmoord? Of was hij vermoord? Tot vandaag doen nog steeds verschillende verhalen de ronde. Zijn vroege dood maakte hem op slag lid van de 27-club. Maar die club kon hij alleen maar betreden door zijn legendarische gitaarspel. Vandaag wordt hij nog steeds beschouwd als dé beste gitarist aller tijden. Tijdens zijn korte carrière van amper 4 jaar was hij zelfs even de best betaalde muzikant van dat moment. Ongelooflijk eigenlijk voor iemand die als kind leefde aan de rand van de armoedegrens en gitaar speelde op een bezemsteel. Zijn naam? Jimi Hendrix.

3 juli 1969. In het zwembad van het landhuis waar ooit de auteur van Winnie The Pooh woonde drijft een levenloos lichaam. Was het een ongeluk? Of was het moord? Het ging in ieder geval al een tijdje minder goed met hem. Zijn band had hem ontslaan. Zijn grote liefde had hem verlaten. Hij vond troost in drank en drugs. Zonde van het muzikale genie. Want dat was hij ongetwijfeld. Hij bespeelde talloze instrumenten en bracht zo een nieuwe toets aan de blues. En door die toets ontwikkelde hij de onmiskenbare sound van the Rolling Stones. Vandaag staat de band die hij ooit oprichtte nog steeds aan de rock’n’roll top, maar op 27-jarige leeftijd was het voor hem al voorbij. Na hem zouden nog velen volgen. Daardoor staat hij ook bekend als de onvrijwillige oprichter van de beruchte 27 Club. Zijn naam? Brian Jones.

24 september 1980. Hij had net een repetitie met de band achter de rug voor de nieuwe tour. Maar hij was op. Fysiek en mentaal. De volgende dag werd hij niet meer wakker. Hij was nog maar 32 jaar, maar had met zijn band de wereld veroverd. Met hun strakke albums en overweldigende live optredens braken ze zelfs de verkooprecords van the Beatles. En dat deed hij van achter zijn drumstel. Als “loudest drummer of England” gaf hij een nieuwe dynamiek aan de drums. En die dynamiek zou bepalend zijn voor de sound van Led Zeppelin. Daar waren Robert Plant, Jimmy Page en John Paul Jones het unaniem over eens. Zonder hem wouden ze niet verder. Zijn naam? John Bonham.

8 december 1980, kwart na 11 ’s avonds. De spoeddienst waar hij met loeiende sirenes naar toe was gebracht verklaart hem dood bij aankomst. Een half uur daarvoor had een man vijf kogels op hem afgevuurd. Vier uur daarvoor had diezelfde man hem om een handtekening gevraagd. Hij kwam net terug van een 5 jaar durende sabbat. Die rust was nodig geweest. Zo’n 10 jaar lang maakte hij fans over de hele wereld gek met één van de grootste bands uit de Britse muziekgeschiedenis. Toen die band uit elkaar viel, verspreidden zijn vrouw en hij dan maar zelf de boodschap van peace, love & flowerpower. Dat deden ze met hun eigen muziek en merkwaardige vredesdemonstraties. Zo groeide hij op 40 jaar uit tot zowel een pop- als vredesicoon. Toch merkwaardig voor iemand met zo’n turbulent en zelfs agressief karakter. Zijn naam? John Lennon.

In de nacht van 18 op 19 februari 1980 stapt hij in de auto van een vriend. ‘s Ochtends ligt hij daar nog steeds. Onbewogen. Alle hulp komt te laat. 33 jaar was hij en de wereld lag net aan zijn voeten. Eindelijk had hij met zijn Australische band die grote doorbraak in de VS gemaakt. Een nieuw album was al in de maak. Hij zou daardoor bekend en berucht blijven als de zanger die de band naar het wereldpodium bracht. Toch was hij niet de enige frontman van de band. Bij AC/DC deelt de zanger die plaats immers met de iconische Angus Young en zijn legendarische gitaarspel. De eeuwige “problem child” nam in zijn laatste uren waarschijnlijk rechtstreeks de snelweg naar de hel. Zijn naam: Bon Scott.

Op 10 december 1967 stort een privé-vliegtuigje neer in Lake Monona, in Wisconsin. Op één na komen alle inzittenden om het leven. Hij ook. Slechts 26 jaar was hij, maar zijn invloed op de muziekgeschiedenis in het gesegregeerde Amerika was immens. Met maar liefst 6 studio albums en 1 live album kreeg hij de titel King Of Soul, naast James Brown en zijn grote voorbeeld Sam Cooke. Zijn grootste wereldhit was nog niet eens uitgekomen. Aan de dokken van de baai, op een zonnig ochtend, weerklinkt zijn gefluit vandaag nog steeds. Zijn naam? Otis Redding.

Op 4 juni 1997 zagen de passagiers van de American Queen Riverboad een levenloos lichaam drijven in de Wolf River. Dat was een week nadat zijn band naar Memphis was afgezakt om verder te werken aan zijn tweede album. Met zijn laatste woorden zou hij “Whole Lotta Love” van Led Zepplin geneuried hebben. De muziekwereld was in diepe rouw. Zo jong - hij was nog net geen 31 - en zoveel potentieel. 1 album was genoeg om de wereld te overtuigen dat hij meer was dan de zoon van de al even legendarische vader die hij nooit gekend had. Zijn naam? Jeff Buckley.