“...อาหารบิณฑบาตที่เราฉันเข้าไปทุกวันๆ ก็เป็นของว่าง ที่อยู่ที่อาศัยก็เป็นของว่าง ยารักษาโรคก็เป็นของว่าง แต่เราต้องปฏิบัติให้เป็นของว่าง แต่เราต้องปฏิบัติให้จิตว่าง ทีนี้พอว่าจิตว่างก็เข้าใจผิดกันตรงนี้โดยส่วนมาก ว่าจิตว่างคือจิตไม่มี พระพุทธเจ้าไม่ได้บอกว่าจิตว่างคือจิตไม่มี....
จิตว่างคือว่างจากความรู้สึก ความรู้สึกก็ไม่ใช่กู สิ่งที่ความรู้สึกนั้นเข้าไปรู้ก็ไม่ใช่ของกู...
อารมณ์ที่เข้ามาทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ รู้แล้วปล่อยๆ นั่นแหละจิตว่าง เพราะจิตว่างมีพลังสูง....
ถ้าเราปฏิบัติและรู้ความจริงในเรื่องนี้จิตใจจะเข้มแข็ง กิเลสจะเข้าไม่ได้ ความทุกข์จะเข้าไม่ได้....”
พระธรรมเทศนา ตอน ธรรมะวันปีใหม่
ประจำวันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2562
โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)
ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง