Makkanuka - รวมธรรมะโดยหลวงพ่อเอี้ยน และอ.ประเสริฐ อุทัยเฉลิม

คำสั่งเสียสุดท้ายของหลวงปู่มั่น

(นาทีที่ 25.03)... “…..ฉะนั้นผู้ที่เป็นผู้ใหญ่ทั้งหลายกรุณาฟังทางนี้บ้าง ไม่ใช่มีแต่โกงๆๆ โกงตั้งแต่ปาณาติปาตา เวรมณี จนถึงนู่นแหละ ใครไม่มีศีลห้าโกงทั้งนั้นเลย ประชาชนผู้ที่นับถือพุทธศาสนา อย่างน้อยก็ต้องมีศีลห้า โกงชีวิต ปาณาติบาต ลักของ ขโมย โกงลูกโกงเมีย คำพูด พูดโกหก (สุรา) โกงไหม

มีแต่โกงๆๆ ศีลห้ามีไว้เพื่อกำจัดโกง ถ้าไม่มีศีลห้าก็โกงกันทั้งเมืองล่ะทีนี้ โกงกันทั้งโลก ก็เดือดร้อนกันทั้งนั้นเลย ญาติโยมกรุณาถือศีลห้ากันเสียบ้าง ผู้ใหญ่ๆ ในสังคมไหน ในสำนักงานไหนก็ถือศีลห้ากันเสียบ้าง ใครมีหน้าที่ในการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ก็ช่วยให้มีศีลห้ากันเสียบ้าง เราจะได้ไม่โกงชาติ ไม่โกงประเทศ ไม่โกงเพื่อนมนุษย์ ไม่โกงธรรมชาติ

ธรรมชาติที่เรานั่งเราเดินอยู่นี่ เราได้มาจากธรรมชาติทั้งนั้น ชีวิตของเรา ตั้งแต่ลมหายใจ ดิน น้ำ ไฟ ลม ให้เราเป็นสัตว์เป็นคนขึ้นมา แล้วเรามีสติปัญญาแค่โกงอย่างเดียวเองเหรอ

เราก็คือธรรมชาติ คนที่ไม่อยากแก่ ไม่อยากเจ็บ ไม่อยากตาย ก็โกงธรรมชาตินั่นแหละ ไม่รู้ว่าชีวิตของเรา ใส่น้ำเข้าไป ใส่ดินเข้าไป ใส่ลมเข้าไป ใส่อาหารเข้าไป ทุกอย่าง ธรรมชาติทั้งนั้น แล้วไม่อยากตาย ตายก็คือกลับไปสู่ธรรมชาติเหมือนเดิม เห็นไหม กลับไปสู่ธรรมชาติ แล้วไม่อยากแก่ เอ้า แก่ก็คือธรรมชาติอย่างหนึ่ง เจ็บก็คือธรรมชาติอย่างหนึ่ง ตายก็คือธรรมชาติอย่างหนึ่ง อยู่ก็คือธรรมชาติอย่างหนึ่ง มันเป็นธรรมชาติ

เราไม่ศึกษา เราคิดว่าธรรมชาติก็คือธรรมชาติ เรื่องธรรมโม ธรรมะเราไม่เกี่ยว วัดวาเราไม่ต้องเข้า เป็นเรื่องของคนแก่ แล้วคนหนุ่มไม่ตายเหรอ คนหนุ่มต่อไปไม่แก่เหรอ ไม่ตายเหรอ ลองคิดดูสิ เราได้มาจากธรรมชาติ เราต้องคืนให้ธรรมชาติเขา อย่ายื้อ อย่าแย่ง พอเจ็บป่วยขึ้นมาอะไรขึ้นมา โอโห้ย สายรุงรังไปหมด เราโกงธรรมชาติตั้งแต่ยังเป็นๆ อยู่ ทีนี้พอจะตายก็ไม่อยากตาย ไม่ได้ มันต้องตาย ธรรมชาติเขาเรียกคืนๆ ทั้งนั้นเลย

ถ้าเราเคารพธรรมชาติ เคารพกฎของธรรมชาติ เคารพหน้าที่ๆเราปฏิบัติต่อธรรมชาติ แล้วเราก็ไม่ต้องโกงธรรมชาติ แล้วเราจะตายด้วยความสงบ อยู่ก็อยู่ด้วยความสงบ ”

ข้อความตอนหนึ่งจาก พระธรรมเทศนา ตอน ศีลห้ากำจัดโกง

โดย หลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ประจำวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2561

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

(นาทีที่ 25.03)... “…..ฉะนั้นผู้ที่เป็นผู้ใหญ่ทั้งหลายกรุณาฟังทางนี้บ้าง ไม่ใช่มีแต่โกงๆๆ โกงตั้งแต่ปาณาติปาตา เวรมณี จนถึงนู่นแหละ ใครไม่มีศีลห้าโกงทั้งนั้นเลย ประชาชนผู้ที่นับถือพุทธศาสนา อย่างน้อยก็ต้องมีศีลห้า โกงชีวิต ปาณาติบาต ลักของ ขโมย โกงลูกโกงเมีย คำพูด พูดโกหก (สุรา) โกงไหม

มีแต่โกงๆๆ ศีลห้ามีไว้เพื่อกำจัดโกง ถ้าไม่มีศีลห้าก็โกงกันทั้งเมืองล่ะทีนี้ โกงกันทั้งโลก ก็เดือดร้อนกันทั้งนั้นเลย ญาติโยมกรุณาถือศีลห้ากันเสียบ้าง ผู้ใหญ่ๆ ในสังคมไหน ในสำนักงานไหนก็ถือศีลห้ากันเสียบ้าง ใครมีหน้าที่ในการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ก็ช่วยให้มีศีลห้ากันเสียบ้าง เราจะได้ไม่โกงชาติ ไม่โกงประเทศ ไม่โกงเพื่อนมนุษย์ ไม่โกงธรรมชาติ

ธรรมชาติที่เรานั่งเราเดินอยู่นี่ เราได้มาจากธรรมชาติทั้งนั้น ชีวิตของเรา ตั้งแต่ลมหายใจ ดิน น้ำ ไฟ ลม ให้เราเป็นสัตว์เป็นคนขึ้นมา แล้วเรามีสติปัญญาแค่โกงอย่างเดียวเองเหรอ

เราก็คือธรรมชาติ คนที่ไม่อยากแก่ ไม่อยากเจ็บ ไม่อยากตาย ก็โกงธรรมชาตินั่นแหละ ไม่รู้ว่าชีวิตของเรา ใส่น้ำเข้าไป ใส่ดินเข้าไป ใส่ลมเข้าไป ใส่อาหารเข้าไป ทุกอย่าง ธรรมชาติทั้งนั้น แล้วไม่อยากตาย ตายก็คือกลับไปสู่ธรรมชาติเหมือนเดิม เห็นไหม กลับไปสู่ธรรมชาติ แล้วไม่อยากแก่ เอ้า แก่ก็คือธรรมชาติอย่างหนึ่ง เจ็บก็คือธรรมชาติอย่างหนึ่ง ตายก็คือธรรมชาติอย่างหนึ่ง อยู่ก็คือธรรมชาติอย่างหนึ่ง มันเป็นธรรมชาติ

เราไม่ศึกษา เราคิดว่าธรรมชาติก็คือธรรมชาติ เรื่องธรรมโม ธรรมะเราไม่เกี่ยว วัดวาเราไม่ต้องเข้า เป็นเรื่องของคนแก่ แล้วคนหนุ่มไม่ตายเหรอ คนหนุ่มต่อไปไม่แก่เหรอ ไม่ตายเหรอ ลองคิดดูสิ เราได้มาจากธรรมชาติ เราต้องคืนให้ธรรมชาติเขา อย่ายื้อ อย่าแย่ง พอเจ็บป่วยขึ้นมาอะไรขึ้นมา โอโห้ย สายรุงรังไปหมด เราโกงธรรมชาติตั้งแต่ยังเป็นๆ อยู่ ทีนี้พอจะตายก็ไม่อยากตาย ไม่ได้ มันต้องตาย ธรรมชาติเขาเรียกคืนๆ ทั้งนั้นเลย

ถ้าเราเคารพธรรมชาติ เคารพกฎของธรรมชาติ เคารพหน้าที่ๆเราปฏิบัติต่อธรรมชาติ แล้วเราก็ไม่ต้องโกงธรรมชาติ แล้วเราจะตายด้วยความสงบ อยู่ก็อยู่ด้วยความสงบ ”

ข้อความตอนหนึ่งจาก พระธรรมเทศนา ตอน ศีลห้ากำจัดโกง

โดย หลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ประจำวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2561

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...ความทุกข์เกิดที่จิตเพราะเห็นผิดที่ผัสสะ พอผัสสะแล้วเกิดเวทนาขึ้น กำจัดมันไม่ได้ ไม่รู้จักมัน ฉะนั้นถ้าเราทำถูกต้องที่ผัสสะ ผัสสะทางตา กระทบ ผัสสะทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย ทางใจ เป็นทุกข์ เห็นผิด เพราะทำกิจไม่ถูกต้องที่ผัสสะตัวนั้น ผัสสะมากระทบแล้ว ผัสสะทางตา คือเห็น พอใจ เป็นทุกข์ ไม่พอใจเป็นทุกข์ เฉยๆ ทุกข์เบาๆ แต่ถ้าเราภาวนา ไม่ใช่กูๆ อยู่ว่างๆ ผัสสะนั้นมันก็ร่วงลงไป ไม่จำเป็น เราเห็นว่าไม่จำเป็น ฉะนั้นสติปัญญาต้องมาไว ที่ผัสสะตัวนั้น...”

ข้อความตอนหนึ่งจาก พระธรรมเทศนา ตอน วันออกพรรษา ความทุกข์เกิดที่จิตเพราะเห็นผิดที่ผัสสะ

ประจำวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...ความทุกข์เกิดที่จิตเพราะเห็นผิดที่ผัสสะ พอผัสสะแล้วเกิดเวทนาขึ้น กำจัดมันไม่ได้ ไม่รู้จักมัน ฉะนั้นถ้าเราทำถูกต้องที่ผัสสะ ผัสสะทางตา กระทบ ผัสสะทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย ทางใจ เป็นทุกข์ เห็นผิด เพราะทำกิจไม่ถูกต้องที่ผัสสะตัวนั้น ผัสสะมากระทบแล้ว ผัสสะทางตา คือเห็น พอใจ เป็นทุกข์ ไม่พอใจเป็นทุกข์ เฉยๆ ทุกข์เบาๆ แต่ถ้าเราภาวนา ไม่ใช่กูๆ อยู่ว่างๆ ผัสสะนั้นมันก็ร่วงลงไป ไม่จำเป็น เราเห็นว่าไม่จำเป็น ฉะนั้นสติปัญญาต้องมาไว ที่ผัสสะตัวนั้น...”

ข้อความตอนหนึ่งจาก พระธรรมเทศนา ตอน วันออกพรรษา ความทุกข์เกิดที่จิตเพราะเห็นผิดที่ผัสสะ

ประจำวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...มะพร้าวนาฬิเกร์ ต้นเดียวโนเน กลางทะเลขี้ผึ้ง

ฝนตกไม่ต้อง ฟ้าร้องไม่ถึง กลางทะเลขี้ผึ้ง

ถึงได้แต่ผู้พ้นบุญเอย...

ทีนี้ มะพร้าวนาฬิเกร์ ต้นเดียวโนเน กลางทะเลขี้ผึ้ง ขี้ผึ้งเป็นยังไง แดดจัด ละลาย พอฝนตก แข็ง นั่นคือขี้ผึ้ง ทีนี้คนที่ไปถึงต้นมะพร้าวนั้น ดีใจก็ไม่เอา เสียใจก็ไม่เอา ไม่เอาอะไรทั้งนั้น ทั้งดีใจ ทั้งเสียใจ ทิ้งหมด ปล่อยวางหมด นี่ ถึงได้แต่ผู้พ้นบุญ คือบุญก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น บาปยิ่งไม่ทำใหญ่ บุญก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น ไม่ใช่ไม่ทำ ทำแต่ไม่ยึดมั่นถือมั่น....”

ข้อความตอนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ตอน ว่าด้วยเรื่องต้นไม้

ประจำวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...มะพร้าวนาฬิเกร์ ต้นเดียวโนเน กลางทะเลขี้ผึ้ง

ฝนตกไม่ต้อง ฟ้าร้องไม่ถึง กลางทะเลขี้ผึ้ง

ถึงได้แต่ผู้พ้นบุญเอย...

ทีนี้ มะพร้าวนาฬิเกร์ ต้นเดียวโนเน กลางทะเลขี้ผึ้ง ขี้ผึ้งเป็นยังไง แดดจัด ละลาย พอฝนตก แข็ง นั่นคือขี้ผึ้ง ทีนี้คนที่ไปถึงต้นมะพร้าวนั้น ดีใจก็ไม่เอา เสียใจก็ไม่เอา ไม่เอาอะไรทั้งนั้น ทั้งดีใจ ทั้งเสียใจ ทิ้งหมด ปล่อยวางหมด นี่ ถึงได้แต่ผู้พ้นบุญ คือบุญก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น บาปยิ่งไม่ทำใหญ่ บุญก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น ไม่ใช่ไม่ทำ ทำแต่ไม่ยึดมั่นถือมั่น....”

ข้อความตอนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ตอน ว่าด้วยเรื่องต้นไม้

ประจำวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...ในทางที่ดีที่สุด เราเอาจิตใจของพระพุทธเจ้ามาใส่ในจิตใจของเรา ก็เป็นอันว่า พุทธัง ธัมมัง สังฆังก็อยู่ที่จิตหมด กิเลสก็จะได้หลีกหนีไป แต่ถ้าเราเอาจิตใจนี้เป็นตัวกู เป็นของกูอยู่ เราก็จะมีความทุกข์ ทุกข์อยู่ตลอดเวลาด้วย....”

ข้อความตอนหนึ่งจาก พระธรรมเทศนา ตอน ศีลเป็นพื้นฐาน

ประจำวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ. พัทลุง

“...ในทางที่ดีที่สุด เราเอาจิตใจของพระพุทธเจ้ามาใส่ในจิตใจของเรา ก็เป็นอันว่า พุทธัง ธัมมัง สังฆังก็อยู่ที่จิตหมด กิเลสก็จะได้หลีกหนีไป แต่ถ้าเราเอาจิตใจนี้เป็นตัวกู เป็นของกูอยู่ เราก็จะมีความทุกข์ ทุกข์อยู่ตลอดเวลาด้วย....”

ข้อความตอนหนึ่งจาก พระธรรมเทศนา ตอน ศีลเป็นพื้นฐาน

ประจำวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ. พัทลุง

“...ฉะนั้นเราควรทำความดี ความชั่วไม่ทำ ทำดีแล้วก็ไม่ใช่ว่ามันจะพอนะ ทำดีแล้วก็ปฏิบัติธรรม ปฏิบัติธรรมนี่เขาเรียกว่าสายดี สายดีจนอยู่เหนือดี อยู่เหนือชั่ว ต้องอยู่เหนือชั่วก่อน แล้วก็มาทำดี ๆ แล้วก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น แล้วก็อยู่เหนือดีอีก นั่นแหละ จึงจะเข้าถึงพระนิพพาน คือต้องอยู่เหนือดี อยู่เหนือชั่ว คือจิตจะไม่ยึดมั่นถือมั่นอะไร จิตว่าง เห็นธรรมชาติว่าง เห็นอะไรทุกสิ่งทุกอย่างว่างจากตัวตน เห็นจิตว่างจนเข้าที่แล้วก็จิตสงบ เพราะมันไม่ยึดมั่นถือมั่นแล้ว จิตไม่ยึดมั่นถือมั่นอะไร มันก็เป็นจิตที่ว่างจากตัวตน อยู่กับความสงบ จุดหมายปลายทางอยู่ที่ความสงบ ความสงบถาวรคือพระนิพพาน...”

ข้อความตอนหนึ่งจาก พระธรรมเทศนาตอน เหนือชั่ว เหนือดี พระนิพพาน

ประจำวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง