“สุญญตา ตั้งต้นที่อนิจจัง ทุกอย่างไม่เที่ยงๆ ผม ขน เล็บ ฟันหนัง ทุกอย่างไหลไป ๆ นี่คืออนิจจัง เมื่อเราเห็นอนิจจัง ทุกอย่างมันไม่ใช่ของจริง ทุกอย่างไหลไป
ทุกขัง รู้สึกว่าแก่หน่อยเป็นทุกข์แล้ว เห็นผมหงอกเป็นทุกข์แล้ว ตาไม่ค่อยดี เป็นทุกข์แล้ว
ถ้าเรามีธรรมะ เห็นอนิจจัง เห็นทุกขัง เห็นว่ามันไม่ใช่ตัวตนเราก็ไม่เป็นทุกข์กับสิ่งเหล่านี้ เราเป็นทุกข์เพราะว่าเราเข้าไปยึดมั่นถือมั่นว่าร่างกายนี้เป็นของกู จิตก็เป็นของกู มันไม่ใช่ จิตเองก็เกิดดับ ๆ มันไม่มีตัวตนจริง
มันต้องว่างจากกาย มันต้องว่างจากจิต มันต้องว่างหมด ว่างจากความยึดมั่นถือมั่น ไม่ใช่ว่างไม่มี แต่ต้องเห็นอนิจจัง ความไม่เที่ยงก่อน เมื่อไม่เที่ยง เข้าไปทุกขัง เข้าไปทุกข์ ก็แสดงว่าไม่รู้จักร่างกายสิ เมื่อไม่รู้จักมันก็เป็นทุกข์...ธรรมะคือธรรมชาติ จิตก็เป็นธรรมชาติ อะไรก็เป็นธรรมชาติ”
พระธรรมเทศนา ตอน เรื่องของหมา
ประจำวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2561
โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)
ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง