บทเพลงสรรเสริญ 107:1, 42-43
“จงขอบพระเดชพระคุณพระยะโฮวา, เพราะพระองค์เป็นผู้ประเสริฐ; เพราะพระกรุณาคุณของพระองค์ดำรงอยู่เป็นนิตย์.“
”คนชอบธรรมจะได้เห็น, และชื่นใจยินดี; แต่คนอสัตย์อธรรมจะต้องปิดปากเสีย.”
“ผู้ใดมีสติปัญญาก็ให้ผู้นั้นสังเกตเหตุการณ์เหล่านี้เถอะ, และจะพิจารณาดูพระกรุณาคุณของพระยะโฮวา”
บทเพลงสรรเสริญ 107:4-9
หาเมืองที่อาศัยไม่พบ, หิวโหยและกระหาย จิตใจเหี่ยวแห้ง
“ขณะนั้นเขาได้ร้องทูลพระยะโฮวาเพราะความทุกข์ร้อนของเขา, และพระองค์ได้ทรงช่วยเขาให้พ้นจากความทุกข์ยากนั้น. พระองค์ได้ทรงพาพวกเขาไปตามทางตรง, เพื่อให้เขาไปถึงเมืองที่อาศัยได้.
สมควรที่คนทั้งหลายจะได้สรรเสริญพระยะโฮวา เพราะความกรุณาคุณของพระองค์, และเพราะกิจการอัศจรรย์ซึ่งพระองค์ทรงกระทำเพื่อมนุษย์ชาติ! ด้วยพระองค์ทรงโปรดแก่จิตที่หิวโหย, และจิตที่อดอยากให้อิ่มหนำด้วยของดี”
บทเพลงสรรเสริญ 107:10-16
คนที่นั่งในที่มืดและในเงาแห่งความตาย ถูกมัดเป็นทุกข์และติดตรวนอยู่ เพราะได้ขัดขืนต่อพระคำ และประมาทหมิ่นต่อคำสอนของพระเจ้า ใจของเขาจึงท้อลงด้วยงานหนัก เขาได้สะดุดล้มลง ไม่มีใครช่วยเขา
“ขณะนั้นเขาได้ร้องทูลพระยะโฮวาเพราะความทุกข์ยากของเขา, และพระองค์ได้ทรงช่วยให้พ้นจากการยากลำบากของเขา. พระองค์ได้ทรงพาเขาทั้งหลายออกจากที่มืดและจากเงาแห่งความตาย, ทั้งได้ทรงหักโซ่ตรวนของเขาให้ขาดเสีย.
สมควรที่คนทั้งหลายจะได้สรรเสริญพระยะโฮวา เพราะพระกรุณาคุณของพระองค์, และเพราะกิจการอัศจรรย์ซึ่งพระองค์ทรงกระทำเพื่อมนุษย์ชาติ!”
บทเพลงสรรเสริญ 107:17-22
“คนโฉดเขลาย่อมเป็นทุกข์ เพราะเหตุการล่วงละเมิดของเขา และเพราะการอสัตย์อธรรมของเขา. จิตของเขาก็เบื่ออาหารทุกอย่าง; จนเข้าไปใกล้ประตูแห่งความตาย.
ขณะนั้นเขาจึงร้องทูลพระยะโฮวาเพราะความทุกข์ของตน, และพระองค์ทรงช่วยให้พ้นจากการยากลำบากของเขา. พระองค์ทรงให้พระวจนะของพระองค์รักษาเขาให้หาย, และทรงช่วยให้พ้นจากความพินาศ.
สมควรที่คนทั้งหลายจะได้สรรเสริญพระยะโฮวาเพราะพระกรุณาคุณของพระองค์, และกิจการอัศจรรย์ซึ่งพระองค์ทรงกระทำเพื่อมนุษย์ชาติ! ให้เขาถวายเครื่องบูชาขอบพระเดชพระคุณ, และให้เขาร้องประกาศพระราชกิจของพระองค์ด้วยความยินดี”
บทเพลงสรรเสริญ 107:23-32
“คนทั้งหลายที่ลงเรือกำปั่นไปทางทะเลเพื่อไปค้าขายตามทะเลใหญ่; ด้วยพระองค์ทรงตรัสสั่งแล้ว, ลมพายุก็บังเกิดขึ้น, และลมนั้นกระทำให้คลื่นใหญ่เกิดขึ้นที่ทะเล. คนเหล่านั้นก็ถูกซัดขึ้นถึงท้องฟ้า, แล้วก็ทรุดต่ำลงยังที่ลึก: จิตใจของเขาก็ละลายไปเพราะความทุกข์. เขาทั้งหลายถูกม้วนไปม้วนมาและคะมำเหมือนคนเมาเหล้า, และบรรดาสติปัญญาของเขาก็สิ้นไป.
ขณะนั้นเขาร้องทูลพระยะโฮวาเพราะความทุกข์ของตน, และพระองค์ทรงนำให้พ้นจากการทุกข์ยากทั้งหลายของเขา. พระองค์ทรงบันดาลให้ลมพายุสงบลง, เพื่อว่าคลื่นใหญ่จะเงียบไป. ขณะนั้นเขามีใจยินดีเพราะสงบเงียบแล้ว; และพระองค์จึงทรงพาเขาไปถึงท่าที่เขาปรารถนานั้น.
สมควรที่คนทั้งหลายจะได้สรรเสริญพระยะโฮวาเพราะพระกรุณาคุณของพระองค์, และกิจการอัศจรรย์ซึ่งพระองค์ทรงกระทำแก่มนุษย์ชาติ! ให้เขาทั้งหลายยกย่องพระองค์ในที่ชุมนุมแห่งพลไพร่ด้วย, และให้เขาถวายความสรรเสริญแก่พระองค์ในที่นั่งแห่งผู้เฒ่าแก่.”
บทเพลงสรรเสริญ 107:33-34
“เพราะเหตุความชั่วช้าของคนที่อยู่ในเมืองนั้น, พระองค์ทรงกระทำให้ลำธารน้ำกลายเป็นป่ากันดาร, และให้น้ำพุกลายเป็นดินแห้ง; แผ่นดินอุดมกลายเป็นทะเลเกลือ, .”
บทเพลงสรรเสริญ 107:35-38
“คนหิวโหย พระองค์ทรงกระทำให้ป่ากันดารกลายเป็นสระน้ำ, และที่แตกระแหงให้กลายเป็นน้ำพุ. พระองค์ทรงโปรดให้คนหิวโหยอาศัยที่นั้น, เพื่อเขาจะได้เตรียมเมืองไว้เป็นที่อยู่, ให้เขาทำนา, และทำสวนปลูกเถาองุ่น, มีผลจำเริญขึ้น. พระองค์ทรงอวยพระพรให้เขาด้วย, เพื่อเขาจะได้ผลทวีคูณ ทั้งฝูงโคของเขาก็ไม่น้อยลง.”
บทเพลงสรรเสริญ 107:39-41
“ภายหลังแม้เขาถูกทำให้น้อยลงและถูกเหยียดให้ต่ำลงเพราะเหตุการกดขี่, ความทุกข์ยาก, และความเศร้าหมอง.
พวกเจ้านาย (เย่อหยิ่ง) พระองค์ทรงเทความดูหมิ่นเหยียดหยาม, และทรงบันดาลให้เที่ยวไปมาในที่กันดาร, ซึ่งไม่มีทางเดิน.
แต่คนขัดสน (ถ่อมใจลง) นั้นพระองค์ทรงตั้งไว้ ณ ที่สูงให้พ้นจากความยากลำบาก, และทรงโปรดให้เขามีพงศ์พันธุ์มากหลายดุจฝูงสัตว์.
