การเริ่มต้นการปรนนิบัติของปุโรหิต และการปรากฏของพระเจ้า อาโรนถวายเครื่องบูชาสำหรับตนเอง (เพราะอาโรนมีบาปเหมือนกัน) และสำหรับพลไพร่ (เล็งถึงพระคริสต์ทรงเสนอตัวพระองค์ให้เป็นสันติสุขของเรา) ที่เราและพระเจ้าจะรับสุขกับพระองค์อย่างสันติ เมื่อเราใช้พระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเรา เครื่องเผาบูชาและเครื่องธัญญบูชา เราเข้าสู่สันติสุขซึ่งก็คือพระคริสต์เอง (อฟ. 2:14) เราร่วมกันรับสุขกับความสันติสุขนี้ที่โต๊ะขององค์พระผู้เป็นเจ้า นำมาซึ่งการอวยพระพรและการปรากฏของพระองค์

การพิพากษาของพระเจ้ามาถึงพลไพร่ของพระองค์ เพราะการประพฤติอันน่าสะอิดสะเอียนของเขาเหล่านั้น เดิมทีพระเจ้าไม่ปรารถนาที่จะลงโทษเขา แต่ พระองค์ได้ทรงปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของพวกเขาว่า จะนำพวกเขาเข้าไปยังแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ เป็นแผ่นดินงามที่สุดของแผ่นดินทั้งหมด ซึ่งเล็งถึงพระเยซูคริสต์ โดยมีเงือนไขว่า พวกเขาทุกคนจะต้องทิ้งสิ่งที่น่าขยะแขยง และทำตัวให้ปราศจากมลทินด้วยรูปเคารพ พระองค์ประทานพระบัญญัติ และสำแดงข้อกฎหมายแก่พวกเขา เพื่อถ้าเขาทำตามสิ่งเหล่านี้ ก็จะดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยสิ่งเหล่านี้ และพระองค์ประทานซะบาโต (พระเยซูคริสต์) แก่พวกเขา เป็นที่ให้พวกเขาบริสุทธิ์ แต่พวกเขาได้กบฏ ไม่ได้ดำเนินตาม และปฏิเสธข้อกฎหมายและลบหลู่วันซะบาโตของพระองค์ ต่อมาแม้ว่าลูกหลานของเขาจะได้เข้าไปในแผ่นดินงามนั้น แต่ก็เดินซ้ำรอยบรรพบุรุษของเขา เป็นเหตุให้พระองค์ต้องกระทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปในท่ามกลางประชาชาติ นี่จึงเป็นเหตุผลว่า ทำไมพระเจ้าจึงทรงส่งพระเยซูคริสต์พระบุตรองค์เดียวของพระองค์มาในโลกนี้ ตรึงตายบนไม้กางเขนเพราะความผิดบาปของเรา ถูกฝังไว้และวันที่สามทรงเป็นขึ้นจากความตาย กลายเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิตให้ เข้าสู่ภายในทุกคนที่ยินดีรับเชื่อ ชีวิตที่แสนมหัศจรรย์นี้ มีความอุดมสมบูรณ์อันหาที่สุดไม่ได้ จะได้ชำระให้เราบริสุทธิ์ ช่วยพวกเราให้มีใจปรารถนา และให้ประพฤติได้ตามน้ำพระทัยของพระเจ้า

รากฐานที่ผู้เชื่อยืนอยู่ และเป็นที่ให้เรากำลังจะรอดด้วย คือพระคริสต์ได้ทรงคืนพระชนม์แล้ว และนั่นเป็นเหตุให้เราทั้งปวงเป็นขึ้นและมีชีวิตที่กล้าเผชิญอันตราย และให้เราตื่นขึ้นมาสู่นืสัยอันชอบและไม่กระทำผิดเลย เมื่อ องค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จกลับมา ร่างกายของเราจะถูกเปลี่ยนแปลงใหม่ เหตุฉะนั้นให้เราทั้งหลายตั้งมั่นคงอยู่ อย่าสะเทือนสะท้าน จงกระทำการขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้บริบูรณ์ทุกเวลา ด้วยว่าโดยองค์พระผู้เป็นเจ้านั้น การของเราจะไร้ประโยชน์ก็หามิได้

ในบทนี้เป็นพระบัญชาของพระเจ้าเพื่อให้พวกเราผู้เชื่อกระทำตาม เพื่อจะถวายตัวเป็นบริสุทธิ์แด่พระเจ้า

มีตั้งแต่การชำระตัวให้บริสุทธิ์ การสวมชุดของปุโรหิต น้ำมันชโลม โลหิต แท่นบูชาและเครื่องบูชาที่นำมาถวาย มีเครื่องบูชาไถ่ความบาป เครื่องบูชาเผาครบ และเครื่องบูชาแห่งการถวายตัว ซึ่งอาโรนและบุตรทั้งหลายจะต้องวางมือของตนบนสัตว์นั้น เล็งถึงเป็นหนึ่งกับเครื่องบูชาเหล่านั้น และยังมีเรื่องเจิมด้วยโลหิตที่ปลายหู นิ้วหัวแม่มือ นิ้วหัวแม่เท้า และยังมีการยกโบกถวาย กับการรับประทานเนื้อนั้นและขนมปังที่หน้าประตูพลับพลา และห้ามออกนอกประตูพลับพลาตลอดเจ็ดวัน

เราจึงเห็นได้ว่าการถวายตัวให้บริสุทธิ์มีความพิถีพิถัน และมีรายละเอียดมากมาย ที่พวกเราต้องไปแสวงหาต่อเบื้องพระพักตร์ของพระเจ้า เพื่อพระองค์จะนำเราเข้าสู่ความจริงแห่งพระคำในบทนี้ เพื่อเป็นการเตรียมรับการเสด็จกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า ให้เราชำระตัวเราให้ปราศจากมลทิน และเป็นบริสุทธิ์ถวายแด่พระเจ้า

แม่สิงห์ในบทนี้พูดถึงนางฮะมุตัล ซึ่งเป็นพระมารดาของกษัตริย์ 2 องค์คือ ยะโฮอาอัศ และ ยะโฮยาคิม กษัตริย์ทั้งสองคนนี้ คนแรกถูกจับตัวไปยังประเทศอายฆุบโต คนที่สองถูกจับตัวไปยังบาบิโลน ที่น่าสนใจคือในข้อที่ 10 เพราะนางเคยเป็นดังแถวองุ่นที่ปลูกไว้ริมแม่น้ำทั้งหลาย มีฝนตกและประกอบด้วยใบบริบูรณ์มีกิ่งก้านแข็งแรงใช้เป็นไม้คทาแห่งผู้ครอบครองและยอดก็ชูขึ้นสูงแลเห็นเด่น แต่ต่อมากลายเป็นนางสิงห์และเลี้ยงลูกให้เป็นคนที่กระทำชัว่าจนพระพิโรธของพระองค์มาถึง ต้องถูกถอนทิ้งลงยังพื้นดิน กิรงก็หักและร่วงโรยเหี่ยวแห้ง และสุดท้ายก็ถูกปลูกไว้ในแผ่นดินอันแห้งแล้ง โอ้ วันนี้ขอกลับใจและประพฤติตัวใหม่ต่อพระองค์

นอกจากความรักซึ่งเป็นทางที่ดีเลิศและยิ่งใหญ่แล้ว ท่านเปาโลก็ยังอยากให้เราปรารถนาของประทานฝ่ายวิญญาณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพยากรณ์ ในของประทานทุกอย่าง ล้วนมีจุดประสงค์อย่างเดียวกัน นั่นก็คือทำให้พี่น้องทั้งหลายมีชีวิตฝ่ายวิญญาณที่จำเริญขึ้น มีการเตือนสติ และการปลอบประโลมใจกัน แต่ควรทำทุกสิ่งอย่างเหมาะสม และเป็นระเบียบ เพื่อให้คริสตจักรจะได้รับความจำเริญขึ้นเป็นสำคัญ

การปรนนิบัติพระเจ้าของผู้เชื่อในฐานะปุโรหิต มีความละเอียดพิถีพิถัน เช่นต้องมีประสบการณ์กับพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาหลายๆอย่าง และต้องเป็นตามข้อกำหนดของพระเจ้า เข่นต้องเป็นคนบริสุทธิ์ มีอภิสิทธิ์พิเศษที่จะรับสุขพระคริสต์เป็นอาหารจากสวรรค์ แต่ก็มีข้อพึงระวังและบทลงโทษที่เราผู้เชื่อไม่อาจประพฤติปล่อยปะเหลวไหล เพื่อปรนนิบัติพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ด้วยใจยำเกรงและเคารพ

ในบทนี้ให้ผมมองเห็นว่าทางของพระเจ้ายุติธรรม ความผิดของผู้เป็นพ่อจะไม่ตกลงมาถึงลูก ถ้าผู้เป็นลูกเห็นบาปทั้งปวงของพ่อที่ได้กระทำและไม่ได้ประพฤติตาม ความผิดก็จะไม่ตกที่ลูกด้วย และถ้าคนใดทำชั่วแต่กลับเสียจากความบาปของตนซึ่งได้กระทำนั้นเขาจะมีชีวิตและจะมิได้ตาย แต่ถ้าคนดีกลับจากการดีของตนแล้วไปประพฤติชั่ว เขาจะต้องตายเพราะการบาปที่เขาได้ทำ ทุกชีวิตเป็นของพระเจ้า ชีวิตของผู้เป็นพ่อเป็นของพระองค์อย่างไร ชีวิตของผู้เป็นลูกก็เป็นของพระองค์อย่างนั้น ชีวิตที่ไม่ทำบาป ชีวิตนั้นจะไม่ต้องตาย “ถ้าใครเป็นคนชอบธรรม และทำความยุติธรรมและความชอบธรรม ถ้าคนนั้นไม่ได้กินที่ภูเขาหรือเงยหน้าต่อรูปเคารพ และไม่ได้ทำให้ภรรยาเพื่อนบ้านเป็นมลทิน หรือเข้าหาผู้หญิงในเวลาเธอมีประจำเดือน เขาไม่ได้บีบบังคับคนหนึ่งคนใด แต่คืนของประกันให้แก่ลูกหนี้ ไม่เคยปล้นทรัพย์ แต่ให้อาหารของเขาแก่คนที่หิว และให้เสื้อผ้าคลุมกายคนที่เปลือย ทั้งไม่ได้ให้กู้ยืมโดยคิดดอกเบี้ยหรือเอาเงินเพิ่ม เขาหันมือจากความอยุติธรรม แต่ทำความยุติธรรมอย่างสัตย์จริงระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ด้วยกัน เขาดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษากฎหมายของเราโดยทำอย่างซื่อสัตย์ คนผู้นั้นเป็นคนชอบธรรม เขาจะมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน” เหตุฉะนั้นขอให้เราทั้งหลายกลับหันตัวเสียจากการผิดทั้งปวงและทิ้งการชั่วที่ทำเสีย “จงละทิ้งการล่วงละเมิดทั้งสิ้นที่ทำลงไป และรับเอาจิตใจและวิญญาณใหม่เถิด” เพื่อเราจะไม่ต้องตาย แต่มีชีวิตอยู่

พระคำบทนี้มีชื่อเสียงมาก ผู้เชื่อหลายๆคนคุ้นเคย และชอบนำมาใช้ในงานมงคลสมรสอยู่เสมอๆ ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่ชื่นชอบพระคำบทนี้ แต่วันนี้เมื่อได้กลับมาอ่านอีกครั้งหนึ่ง ผมแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เพราะลักษณะของความรักที่บรรยายในที่นี้ คือความรักของพระองค์เองที่มีต่อผม (ผมคืดว่ามีต่อพี่น้องทุกคนด้วย) ขณะที่ใคร่ครวญลักษณะของความรักทีละอย่างๆ แรกเริ่มมีคำถามว่า จะมีใครที่มีความรักแบบนี้ได้ ทั้งไม่จดจำความผิด ทั้งไม่รื้อฟื้นความผิดในอดีต ทุ้งเชื่อในสัวนดีของผมอยู่เสมอ ทั้งมีความหวังในผมอยู่เสมอ ทั้งอดทนต่อผมทุกอย่าง ความรักในที่นี้คือตัวของพระองค์เท่านั้น ผมไม่มีสิ่งนี้แต่กำเนิด แต่พระองค์ให้ผมได้เกิดใหม่ ประทานชีวิตใหม่คือตัวของพระองค์เอง อยู่ภายในผม แต่ก่อนผมไม่มี แต่เดี๋ยวนี้ผมมีแล้ว สิ่งที่ผมต้องทำหลังจากอ่านพระคำนี้ก็คือ จะทำอย่างไรให้ชีวิตใหม่นี้สำแดงออกมาจากผม ผมไม่อยากเป็นฉาบหรือฉิ่ง ผมไม่อยากเป็นคนที่ปรนนิบัติแต่ไม่ได้กำไรพระคริสต์ในชีวิต ในจิตใจ ในความคิด และที่สำคัญที่สุด ผมไม่อยากเป็นคนไม่มีค่าอะไรในสายพระเนตรพระองค์ ขอพระองค์นำข้าพเจ้าและพี่น้องทุกคนแสวงหาความรักนี้ จนกระทั่งสู่ความสำเร็จเสร็จครบ คือเป็นผู้ใหญ่เต็มที่ เพื่อความบกพร่องนั่นจะศูนย์ไป กลายเป็นคริสตจักรที่มีสง่าราศี

พระคำในบทนี้ได้พูดถึงกฎหมายสำหรับปุโรหิต ในการถวายเครื่องบูชาเผา เครื่องบูชากระยาหาร และเครื่องบูชาไถ่บาป เป็นสิ่งที่พระเจ้ากำหนดไว้ให้ปุโรหิตทุกคนกระทำเพราะพระองค์ปรารถนาที่จะให้ ปุโรหิตนำประสบการณ์พระคริสต์ในชีวิตของปุโรหิตมาถวายแก่พระเจ้าอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งต้องการให้ปุโรหิตทุกคนรับสุขพระคริสตั้งแต่วันแรกที่มาปรนนิบัติพระเจ้า เพื่อการดำเนินชีวิตของปุโรหิตจะมีการแบ่งแยกออกมา มีการชำระให้บริสุทธิ์ ละทิ้งต่อบาป นำเนื้อหนังกับความปรารถนาและราคะตัณหาของเนื้อหนังตรึงไว้ที่กางเขนทุกวัน เพื่อจะกลายเป็นอาณาจักรแห่งปุโรหิตอันบริสุทธิ์ กลายเป็นคริสตจักรที่บริสุทธิ์ปราศจากตำหนิ จนถึงวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จกลับมา