ให้เรามาดูในพระคำของพระเจ้า พูดถึงผู้ที่ป่วยเป็นโรคเรือน และถึงแม้ว่าได้รับการรักษาให้หายแล้ว ก็ยังมีข้อเรียกร้องต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าโดยการนำเครื่องบูชามาถวายต่อพระเจ้า เขาคนนั้นจึงจะเป็นบริสุทธิ์อย่างแท้จริง นอกจากนี้มาดูเรื่องของบ้านที่เป็นโรคเรือนเครื่องแต่งกายที่เป็นโรคเรือนด้วย ว่าพระคำของพระเจ้ากล่าวเอาไว้อย่างไร และต้องทำอะไรบ้าง

บทที่ 25 - 32 พูดถึง 7 ประเทศที่อยู่ล้อมรอบชนชาติอิสราเอล ประเทศทั้ง 7 นี้ได้ถูกเลือกให้เล็งถึงทุกประเทศในโลก คือคน 7 ประเภทที่คิดทำลายคริสตจักร (อิสราเอลแท้ในพันธสัญญาใหม่) 7 ประเทศถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มตามภาพ 3 ภาพที่เห็นโดยยะเอศเคลในเวลาที่ต่างกัน 3 ช่วง กลุ่มแรกประกอบด้วยอัมโมน โมอับ เอโดมและฟิลิสเตีย ที่สองจากเมืองตุโรและซีโดน และที่สามจากอียิปต์

ในบทนี้ จะกล่าวถึงชาติอำโมน โมอาบและฟะเลเซ็ธ อำโมนและโมอาบเป็นลูกของโลตซึ่งเป็นหลานของอับราฮาม เพราะฉะนั้นทั้งสองชนชาตินี้แท้จริงเป็นญาติกับอิสราเอล

ชาวอำโมนมีความสุขเมื่อสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า (คริสตจักร) ถูกทำลาย เมื่อดินแดนที่ดี (ความมั่งคั่งและพระคุณทั้งหมดของพระคริสต์) ถูกทิ้งร้าง และเมื่อพลไพร่ถูกขับไล่ออกไป ชาวอัมโมนมีความหมายว่าคนที่เกลียดพระคริสต์ พระคุณของพระเจ้าและคริสตจักร

ชาวโมอับมีความสุขที่เห็นประเทศยูดาห์เป็นดังนานาประเทศทั้งปวง ไม่ได้ถูกแยกออกจากชาติต่างๆ ดังนั้นพวกนี้คือผู้ที่ต้องการนำคริสตจักรเข้ามีส่วนร่วมกับโลกและทำให้คริสตจักรเหมือนกับชาวต่างประเทศ

คนเอโดมเป็นเชื้อสายของเอซาวพี่ชายของยาโคบ ดังนั้นเอโดมและชนชาติอิสราเอลจึงเป็นลูกพี่ลูกน้อง เอโดม หมายถึงคนเก่า (โรม 6: 6; อฟ. 4:22; ก. 3: 9) และอิสราเอลคือ คนใหม่ (โรม 9: 6b; 2: 28-29; ฆต. 6: 16; ฟป. 3: 3) เอโดมเต็มไปด้วยความเกลียดชังต่ออิสราเอล แสวงหาการแก้แค้นและคิดแค้นอย่างต่อเนื่อง

ชาวฟิลิสเตียอาศัยอยู่ใกล้กับ แผ่นดินงามและอาศัยปะปนกับชาวอิสราเอล หลายครั้งที่ชาวฟิลิสเตียมาหาชนชาติอิสราเอลและแทรกแซงการนมัสการพระเจ้าของพวกอิสราเอล (ผู้วินิจฉัย 13 - 16; 1 ซมอ 4 - 5) คนฟิลิสเตียเป็นชีวิตธรรมชาติของคนที่เคร่งในศาสนา

ท่านเปาโลได้บรรยายถึงการปฏิบัติตามพันธสัญญาใหม่ ตามที่ได้กล่าวไว้ในบทที่ 3 ในบทที่ 4 นี้จากข้อ 1-6 กล่าวถึงพวกเขาในฐานะผู้ปรนนิบัติตามพันธสัญญาใหม่ มีท่าทีอย่างไร เมื่อกำลังปรนนิบัติรับใช้อยู่ จากข้อ 7-18 กล่าวถึงชีวิตที่พวกเขากำลังประสบการณ์อยู่ ชีวิตของพระเยซูที่ ได้ปรากฏในร่างกายของเขา ประสบการณ์หลายด้านของพวกเขา สอดคล้องกันกับสิ่งที่พูดในบทที่ 3 เกี่ยวกับการปฏิบัติตามพันธสัญญาใหม่:

(1) สันติสุขที่เหล่าอัครสาวกประสบท่ามกลางความวุ่นวายในข้อ 8-9

(2) ชีวิตพวกเขาปรากฏเป็นหนังสือของพระคริสต์ให้คนได้อ่านและรู้จัก ข้อ 10-12

(3) มี ความหวังใจและมีใจกล้ามากขึ้นที่จะพูดบอกเล่า ข้อ 13-15

(4) มนุษย์ภายในจำเริญขึ้นใหม่ทุกวันๆ ตัวพวกเขาถูกเปลี่ยนไปเป็นเหมือนกับพระฉายขององค์พระผู้เป็นเจ้า คือมีสง่าราศีเป็นลำดับขึ้นไป

เครื่องบูชาทั้งปวงเป็นลักษณะเฉพาะของพระคริสที่พระบิดาทรงต้องการ ไม่ใช่เพื่อการรับสุขของเราเอง แต่เพื่อเป็นอาหารของพระเจ้า ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องบากบั่นเพียรพยายามบนตัวของพระคริสตาที่จะได้ประสบการณ์พระคริสตาเป็นความเที่ยงแท้ของเครื่องบูชาทั้งปวง แล้วนำประสบการณ์ที่มีกับพระคริสต์ มามอบถวายให้กับพระบิดาต่อหน้าโต๊ะขององค์พระผู้เป็นเจ้าในคริสตจักรซึ่งเป็นยรูซาเล็มฝ่ายสวรรค์

โรคเรื้อน (Leprosy)

เป็นโรคติดต่อเรื้อรังที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย ผู้ป่วยจะมีอาการทางผิวหนัง กล้ามเนื้อ และตามปลายประสาทต่าง ๆ เช่น มีแผล ผื่นแดง หรือผื่นสีจางตามผิวหนัง กล้ามเนื้ออ่อนแรง ความรู้สึกลดลง หรืออาจตาบอดและเป็นอัมพาตได้หากเชื้อมีการลุกลามรุนแรง โดยโรคสามารถติดต่อสู่บุคคลอื่นจากเยื่อของเหลวที่ติดเชื้ออย่างน้ำมูกและน้ำลาย ผ่านการไอ จาม หรือการพูดคุยในระยะประชิดกับผู้ที่ติดเชื้อ

เมื่อมีอาการที่แสดงออกให้เห็นดังนี้

ระยะแรก
“ผิวหนังเป็นวงด่างสีขาว ชาหยิกไม่เจ็บ เหงื่อไม่ออก ผิวหนังแห้ง ขนร่วง” อาการเริ่มต้นในระยะนี้พบประมาณร้อยละ 60 ถ้ารีบตรวจรักษาจะหายได้ง่าย ระยะนี้ไม่ติดต่อ

ระยะสอง
ผิวหนังนูนแดง หนาเป็นตุ่มแผ่นและผื่นไม่คัน และผิวมักแดงเป็นมันเลื่อม ไม่เจ็บ บางแห่งอาจชาบ้าง พบบ่อยตามใบหู ใบหน้า แขนขา และลำตัว ใช้ยากินยาทาเป็นแรมเดือนแล้วไม่ดีขึ้น อาการผิวหนัง นูน แดง หนาที่แสดงออกช่วงนี้จะชัดเจน และพบประมาณร้อยละ 30 ระยะนี้เป็นระยะที่ติดต่อ ซึ่งพบในผู้ป่วยที่ไม่ภูมิต้านทานเชื้อโรคเรื้อนจึงเจริญและแพร่ไปทั้งผิวหนังของร่างกาย

ระยะที่สาม
มือเท้าชา กล้ามเนื้อมือเท้าอ่อนกำลัง เมื่อยล้าง่าย กล้ามเนื้อบริเวณหลังมือและฝ่ามือจะลีบแบนราบ ไม่มีกำลัง นิ้วงอเป็นอัมพาต ข้อมือตก เดินเท้าตก หลังตาไม่ลง อาการทางประสาทนี้พบได้ในผู้ป่วยประมาณร้อยละ 15-30 ที่ไม่สนใจและไม่ทราบว่าตนเองเป็นโรคเรื้อน ไม่รีบตรวจรักษาหรือไม่ระวังดูแลมือเท้าที่เริ่มชาก็อาจพิการมากขึ้นภายหลังได้ อาการนี้ควรสงสัยเป็นโรคเรื้อนที่ลุกลามเข้าเส้นประสาทใต้ผิวหนังและเกิดความพิการแล้ว ควรรีบมาตรวจรักษาก่อนจะกำเริบและพิการมากขึ้น

ป้องกันมิให้เป็นโรคเรื้อนได้อย่างไร

การป้องกันก็เป็นเรื่องของการดูแลสุขภาพอนามัยทั่วไป เช่น อาบน้ำ ชำระร่างกายให้สะอาดเป็นประจำ รักษาเสื้อผ้าของใช้และที่อยู่อาศัยให้สะอาดอยู่เสมอ กินอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังให้ร่างกายแข็งแรงอยู่เสมอ ไม่อยู่ใกล้ชิดหรือคลุกคลีกับผู้ป่วยในระยะติดต่อ ถ้ามีอาการสงสัยทางผิวหนังที่ได้กล่าวไว้แล้ว ก็ควรไปตรวจรักษา

สำหรับครอบครัวที่ในบ้านมีผู้ป่วยโรคเรื้อนในระยะติดต่อ ก็ควรแยกห้องไม่ใช้เสื้อผ้า เครื่องนุ่มห่มร่วมกันระยะหนึ่ง จนพ้นระยะติดต่อ

ถ้าในบ้านมีเด็กไม่ควรให้เด็กคลุกคลีใกล้ชิดกับผู้ป่วยจนกว่าจะพ้นระยะอันตรายเช่นกัน

“เรากระทำตัวของเราให้เหนื่อยไปเปล่าๆ สนิมที่หนาของมันก็ไม่หลุดออกด้วยไฟ สนิมนั้นได้แก่ราคะอันโสโครกของเจ้า เพราะว่าเราจะชำระเจ้าแล้ว แต่เจ้าไม่ชำระตัวจากความโสโครกของเจ้า เจ้าจะไม่ถูกชำระอีกต่อไป จนกว่าเราจะระบายความเกรี้ยวกราดของเราออกเหนือ เจ้าจนหมด”

‭‭เอเสเคียล‬ ‭24:12-13‬ ‭TH1971‬‬

เราผู้เชื่อของพระคริสต์ควรเป็นจดหมายที่มีชีวิตของพระเยซู เพื่อให้คนอื่น ๆได้อ่าน และรู้จักพระคริสต์ผ่านการดำเนินชีวิตของเรา โดยการยอมให้พระวิญญาณของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ เขียนจารึกบนแผ่นเนื้อหัวใจของเรา ในความคิด อารมณ์ ความตั้งใจของเรา และไม่ถือว่าสิ่งหนึ่งสิ่งใดเกิดจากความสามารถของเราเอง แต่ความสามารถนั้นมาจากพระเจ้าผู้ทรงให้เราสามารถปฏิบัติได้ตามพันธสัญญาใหม่ ไม่ใช่ตามตัวอักษร แต่ตามพระวิญญาณ การปฏิบัติตามพระวิญญาณนั้นจึงจะมีสง่าราศี(ที่ไม่เสื่อมสูญ) ของพระเจ้า ปรากฎออกมาจากเรา จึงไม่ต้องใช้ผ้าคลุมหน้าอีกต่อไป แต่ตัวเราจะเปลี่ยนไปเป็นเหมือนแบบพระฉายขององค์พระผู้เป็นเจ้าคือมีสง่าราศีเป็นลำดับขึ้นไป เช่นอย่างสง่าราศีที่มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งเป็นพระวิญญาณ

“ท่านทั้งหลายไม่รู้หรือว่า เราผู้ที่ได้รับบัพติศมาเข้าในพระเยซูคริสต์ ก็ได้รับบัพติศมานั้นเข้าในการตายของพระองค์? เพราะฉะนั้น เราจึงถูกฝังไว้กับพระองค์แล้ว โดยการรับบัพติศมาเข้าในการตายนั้น เพื่อว่าเมื่อพระบิดาทรงให้พระคริสต์เป็นขึ้นมาจากตายโดยพระสิริของพระองค์แล้ว เราก็จะได้ดำเนินตามชีวิตใหม่ด้วยเหมือนกัน เพราะว่าถ้าเราเข้าสนิทกับพระองค์แล้วในการตายอย่างพระองค์ เราก็จะเข้าสนิทกับพระองค์ในการเป็นขึ้นจากตายอย่างพระองค์ เรารู้แล้วว่า คนเก่าของเรานั้นถูกตรึงไว้กับพระองค์แล้ว เพื่อตัวที่บาปนั้นจะถูกทำลายให้สิ้นไป และเราจะไม่เป็นทาสของบาปอีกต่อไป

แต่ถ้าเราตายแล้วกับพระคริสต์ เราเชื่อว่าเราจะมีชีวิตอยู่กับพระองค์ด้วย เรารู้อยู่ว่า พระเจ้าทรงให้พระคริสต์เป็นขึ้นมาจากตาย แล้วพระองค์จะไม่ตายอีก ความตายจะไม่มีอำนาจเหนือพระองค์ต่อไป

ในทำนองเดียวกัน พวกท่านจงถือว่าท่านได้ตายต่อบาป และมีชีวิตสนิทกับพระเจ้าโดยพระเยซูคริสต์ เพราะฉะนั้นอย่าให้บาปครอบงำกายที่ต้องตายของท่าน ซึ่งทำให้ต้องเชื่อฟังตัณหาของกายนั้น อย่ายกอวัยวะของท่านให้แก่บาป ให้เป็นเครื่องใช้ในการอธรรม แต่จงถวายตัวของท่านแด่พระเจ้า เหมือนคนที่เป็นขึ้นมาจากตายแล้ว และจงให้อวัยวะเป็นเครื่องใช้ในการชอบธรรมถวายแด่พระเจ้า บาปจะไม่ครอบงำพวกท่านต่อไป เพราะว่าท่านไม่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ แต่อยู่ใต้พระคุณ”

‭‭โรม‬ ‭6:3-6, 8-9, 11-14‬ ‭THSV11‬‬

“แท้จริง ข้าพระองค์ถือกำเนิดมาในความชั่ว และข้าพระองค์เป็นคนบาปตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา”

‭‭สดุดี‬ ‭51:5‬ ‭THSV11‬‬

“เพราะฉะนั้น เมื่อเราถูกชำระให้ชอบธรรมโดยความเชื่อแล้ว เราจึง อยู่อย่างสงบสุขเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า ทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

เพราะว่าถ้าขณะที่เรายังเป็นศัตรูต่อพระเจ้าเราได้กลับคืนดีกับพระองค์ โดยที่พระบุตรของพระองค์สิ้นพระชนม์ ยิ่งกว่านั้นอีกเมื่อกลับคืนดีแล้ว เราก็จะรอดโดยพระชนม์ชีพของพระองค์”

‭‭โรม‬ ‭5:1, 10‬ ‭THSV11‬‬

“เพราะว่าพระองค์เองทรงเป็นสันติภาพของเรา โดยร่างกาย ของพระองค์ ทรงทำให้ทั้งสองฝ่ายเป็นหนึ่งเดียวกัน และทรงรื้อกำแพงที่แยกระหว่างสองฝ่ายคือการเป็นศัตรูกัน ทรงทำให้ธรรมบัญญัติซึ่งประกอบด้วยบัญญัติและคำสั่งต่างๆ นั้นเป็นโมฆะ เพื่อสร้างให้เป็นคนใหม่คนเดียวกันในพระองค์จากคนสองฝ่ายนั้น เช่นนั้นแหละ พระองค์จึงทรงทำให้เกิดสันติภาพ และทำให้ทั้งสองฝ่ายคืนดีกับพระเจ้าเป็นกายเดียวโดยทางกางเขน จึงเป็นเหตุให้การเป็นศัตรูกันหมดสิ้นไป พระองค์ทรงมาประกาศสันติภาพแก่พวกท่านที่อยู่ไกล และแก่บรรดาคนที่อยู่ใกล้ เพราะว่าโดยทางพระคริสต์เราทั้งสองฝ่ายมีโอกาสเข้าเฝ้าพระบิดาโดยพระวิญญาณองค์เดียวกัน เพราะฉะนั้น พวกท่านจึงไม่ใช่คนนอกและคนต่างด้าวอีกต่อไป แต่เป็นพลเมืองเดียวกับบรรดาธรรมิกชน และเป็นครอบครัวของพระเจ้า”

‭‭เอเฟซัส‬ ‭2:14-19‬ ‭THSV11‬‬