“เพราะดวงดาวทั้งหลายของฟ้าสวรรค์ และหมู่ดาวในนั้น จะไม่ทอแสงของมัน ดวงอาทิตย์จะมืดเวลามันขึ้น และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสงของมัน เราจะลงโทษโลกเพราะความชั่วร้าย และลงโทษคนอธรรมเพราะความผิดบาปของพวกเขา เราจะทำให้ความเย่อหยิ่งของคนจองหองสิ้นสุด และทำให้ความยโสของคนโหดร้ายลดต่ำลง”

‭‭อิสยาห์‬ ‭13:10-11‬ ‭THSV11‬‬

““แต่พอความทุกข์ลำบากในวันเหล่านั้นหมดแล้ว ดวงอาทิตย์จะมืดไป และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสง ดวงดาวทั้งหลายจะตกจากฟ้าสวรรค์ และบรรดาสิ่งที่มีอำนาจในฟ้าสวรรค์จะถูกทำให้หวั่นไหว เมื่อนั้นหมายสำคัญแห่งบุตรมนุษย์จะปรากฏขึ้นในท้องฟ้า มนุษย์ทุกชาติทั่วโลกจะทุกข์โศก แล้วจะเห็น บุตรมนุษย์เสด็จมาบนเมฆในท้องฟ้า ทรงฤทธานุภาพและทรงพระรัศมีอย่างยิ่ง แล้วพระองค์จะทรงส่งทูตสวรรค์ทั้งหลายของพระองค์มาด้วยเสียงแตรที่ดังมาก และให้รวบรวมคนทั้งหมดที่พระองค์ทรงเลือกไว้แล้ว จากทั้งสี่ทิศ ตั้งแต่ที่สุดฟ้าข้างนี้จนถึงที่สุดฟ้าข้างโน้น”

‭‭มัทธิว‬ ‭24:29-31‬ ‭THSV11‬‬

“เมื่อทูตสวรรค์องค์ที่สี่เป่าแตรขึ้น หนึ่งส่วนสามของดวงอาทิตย์ ของดวงจันทร์วันเพ็ญ และของดวงดาวทั้งหลายก็ถูกทำลายไป ทำให้หนึ่งส่วนสามของสิ่งเหล่านั้นมืดไป กลางวันก็ไม่สว่างเสียหนึ่งส่วนสาม และกลางคืนก็เช่นเดียวกัน แล้วข้าพเจ้าเห็นและได้ยินนกอินทรีตัวหนึ่งที่บินอยู่บนท้องฟ้าร้องเสียงดังว่า “วิบัติ วิบัติ วิบัติ จะมีแก่คนทั้งหลายที่อยู่บนแผ่นดินโลก เพราะเสียงของแตรที่เหลืออยู่ซึ่งทูตสวรรค์ทั้งสามองค์กำลังจะเป่า””

‭‭วิวรณ์‬ ‭8:12-13‬ ‭THSV11‬‬

ผู้รับใช้ของพระเจ้าที่ถูกใช้ออกไป (อัครสาวก) เพื่อประกาศกิตติคุณ หรือหนุนใจเสริมสร้างคริสตจักรต่างๆ จะต้องเป็นผู้ที่มีวิญญาณที่หวงแหนสิทธชนทั้งหลาย ตามอย่างความหวงแหนของพระเจ้า และประสงค์จะมอบถวายสิทธชนทั้งหลายให้เป็นพรหมจารีอันบริสุทธิ์ เตือนเขาทั้งหลายให้มีใจสัตย์ซื่อและความบริสุทธิ์ซึ่งมีอยู่ในพระคริสต์ เป็นผู้ที่กระทำการของพระเจ้าโดยไม่หวังรับค่าจ้าง และไม่ยอมเป็นภาระแก่ผู้ใด ไม่โอ้อวดฝ่ายเนื้อหนัง แต่เป็นผู้ที่โอ้อวดพระคริสต์ผู้เป็นความเที่ยงแท้ภายในออกมาเท่านั้น ไม่นำสิทธิชนทั้งหลายมาเป็นทาส ไม่ขูดรีด ไม่เอารัดเอาเปรียบ ไม่ยกตนเองเป็นใหญ่ มีความห่วงใยถึงคริสตจักรทุกๆวัน เห็นอกเห็นใจคนอ่อนกำลัง เป็นทุกข์เป็นร้อนต่อผู้สะดุดล้มลง

เพื่อพลเมืองของพระเจ้า จะเป็นคนบริสุทธิ์จำเพาะพระพักตร์ของพระองค์ และจะได้มีส่วนในแผ่นดินสวรรค์ที่จะมาถึงนั้น สิ่งเหล่านี้จะต้องละทิ้ง คือ การให้ลูกหลานของตนแกโมเล็ก ซึ่งเป็นการล่วงประเณีฝ่ายวิญญาณ กระทำให้วิหารของพระองค์เป็นมลทิน และนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์เสื่อมเสีย, การแสวงหาคนทรงผีแล้วแม่มด ซึ่งเป็นการล่วงประเวณีฝ่ายวิญญาณ หรือแม้กระทั่งเป็นคนทรงผีและแม่มดเสียเอง, การแช่งด่าบิดาหรือมารดาของตน, การร่วมประเวณีฝ่ายร่างกายกับผู้หญิงซึ่งไม่ใช่ภรรยาของตน, การร่วมประเวณีชายกับชาย หญิงกับหญิง หรือคนกับสัตว์, การประพฤติตามขนบธรรมเนียมชนนานาประเทศซึ่งพระองค์ทรงเกลียดชัง แต่ไม่รักษาบัญญัติทั้งปวงและประพฤติตามเอาปรนนิบัติทั้งปวงของพระองค์, การไม่เข้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่พระองค์ให้เป็นมรดก คือแผ่นดินงาม (พระคริสต์และคริสตจักร) ที่บริบูรณ์ด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง และที่ได้แยกเราทั้งหลายออกจากชนชาติอื่น, การไม่รู้จักสังเกตสัตว์สะอาดและสัตว์ไม่สะอาด อันเป็นเหตุให้จิตของเจ้าเป็นมลทิน สิ่งต่างๆเหล่านี้จะเป็นเหตุทำให้เราเป็นมลทิน และต้องขาดจากการเป็นพลเมืองของพระเจ้า. “แต่​พระ​องค์​ผู้​ได้​ทรง​เรียก​ท่าน​ทั้ง​หลาย​นั้นบริสุทธิ์​ฉัน​ใด ท่าน​ทั้ง​หลาย​จง​เป็น​คนบริสุทธิ์​ใน​บรรดา​การ​ประพฤติ​ทุก​อย่าง​ด้วย​ฉัน​นั้น” เป​โตร​ฉะบับ​ต้น‬ ‭1:16‬ ‭TH1940‬‬

ในบทนี้ให้ข้าพเจ้าเห็นว่า ฟาโรห์และฝูงคนชาวอายฆุบโต ซึ่งเล็งถึงซาตานเจ้าผู้ครองโลกนี้กับคนที่ติดตาม จะได้รับผลลัพธ์อย่างไร แม้นว่าพวกเขาจะเหมือนกับต้นไม้ใหญ่โต และมีคนมากมายอาศัยอยู่ใต้ร่ม อีกทั้งนกทั้งปวงในอากาศมาทำรัง สัตว์ปาก็มาอาศัยอยู่ในต้นไม้เหล่านี้ด้วย แต่ท้ายที่สุด เพราะจิตใจของเขาได้เย่อหยิ่ง และมีความชั่วทวีขึ้น ต้นไม้นี้หรืออาณาจักรของโลกนี้ก็จะต้องถูกทำลายลงโดยแขกเมือง (ผู้ที่อาศัยอยู่ในโลกนี้เหมือนแขกเมือง) “คำพิพากษา​นี้​เป็น​คำ​ตัดสิน​ของ​ผู้​พิทักษ์, และ​ได้​ตัดสิน​ไป​ตาม​คำแนะนำ​ของ​เหล่า​องค์​บริสุทธิ์, ก็​เพื่อ​จะ​ให้​คน​เป็น​รู้​ว่า, พระ​ผู้​สูงสุด​ทรง​บงการ​อาณาจักร​ของ​มนุษย์, พอ​พระทัย​จะ​ประทาน​แก่​ผู้ใด​ก็​ทรง​ประทาน​แก่​ผู้​นั้น, และ​ทรง​ยก​คน​ต่ำต้อย​ที่สุด​ขึ้น​ตั้ง​ไว้​ให้​ครอง​แผ่น​ดิน​นั้น.’”

‭‭ดานิเอล‬ ‭4:17‬ ‭TH1940‬‬

ความนอบน้อมและอ่อนสุภาพของเปาโล ล้วนมาจากชีวิตของพระเยซูคริสต์ แต่ทว่าท่านก็เป็นคนใจกล้า เมื่อท่านจะต้องสู้รบฝ่ายวิญญาณ เพราะฉะนั้นในบทนี้ ท่านจึงกล่าวว่าท่านไม่ได้สู้รบโดยอาศัยเนื้อหนัง หรืออาศัยกำลังของตัวเอง แต่ด้วยฤทธิ์เดชของพระเจ้า ซึ่งใช้ทำลายค่ายอันแข็งแรง ทำลายความคิดคาดคะเน และน้อมนำความคิดทุกอย่างให้อยู่ใต้บังคับ จนถึงรับฟังพระคริสต์ เครื่องอาวุธนี้เป็นเคล็ดลับของการที่จะให้ความเชื่อฟังของเราทั้งหลายถึงความบริบูรณ์ นอกจากนี้ตัวเราไม่มีอำนาจอะไรทั้งนั้นในคริสตจักร นอกจากอำนาจซึ่งพระเจ้าทรงประทานให้ ไม่ใช่เพื่อทำลายลง แต่เพื่อก่อร่างสร้างขึ้น

“เพราะฉะนั้น จงเตรียมตัวเตรียมใจของพวกท่านไว้ให้ดี จงรู้จักควบคุมตัวเอง จงตั้งความหวังทั้งหมด ไปที่พระคุณ ซึ่งจะประทานแก่พวกท่าน ในเวลาที่พระเยซูคริสต์เสด็จมาปรากฏ เช่นเดียวกับบุตรที่เชื่อฟัง อย่าประพฤติตามกิเลสตัณหา อันเกิดจากความโง่เขลาของพวกท่านในอดีต แต่พระองค์ผู้ทรงเรียกพวกท่านนั้นบริสุทธิ์อย่างไร พวกท่านเองก็จงเป็นคนบริสุทธิ์ในชีวิตทุกด้านอย่างนั้น เพราะมีคำเขียนไว้แล้วว่า “พวกท่านจงเป็นคนบริสุทธิ์ เพราะเราเองบริสุทธิ์” และถ้าพวกท่านร้องเรียกพระองค์ว่าพระบิดา ผู้ทรงพิพากษาอย่างไม่มีอคติตามการกระทำของแต่ละคน พวกท่านก็จงดำเนินชีวิตด้วยความยำเกรงในเวลาที่พวกท่านอยู่ในโลกนี้ พวกท่านรู้ว่าพวกท่านได้รับการไถ่ออกจากการดำเนินชีวิตที่ไร้สาระ ซึ่งตกทอดมาจากบรรพบุรุษของพวกท่าน ไม่ใช่ไถ่ด้วยสิ่งที่เสื่อมสลายได้เช่นเงินหรือทอง แต่ด้วยพระโลหิตล้ำค่าของพระคริสต์ ดังเลือดลูกแกะที่ไร้ตำหนิและไร้จุดด่างพร้อย พระคริสต์ทรงถูกกำหนดไว้ก่อนทรงสร้างโลก แต่ทรงปรากฏพระองค์ในวาระสุดท้ายนี้ เพื่อพวกท่าน โดยทางพระองค์ พวกท่านจึงวางใจในพระเจ้า ผู้ทรงให้พระคริสต์เป็นขึ้นจากตาย และประทานพระสิริแก่พระองค์ เพื่อให้ความเชื่อและความหวังของพวกท่านอยู่ในพระเจ้า เมื่อพวกท่านได้ชำระจิตใจให้บริสุทธิ์แล้วด้วยการเชื่อฟังความจริง จนมีใจรักพี่น้องอย่างจริงใจ พวกท่านจงรักกันให้มากด้วยน้ำใสใจจริง ท่านทั้งหลายได้บังเกิดใหม่แล้ว ไม่ใช่จากเมล็ดพันธุ์ที่เสื่อมสลายได้ แต่จากเมล็ดพันธุ์ที่ไม่เสื่อมสลาย คือจากพระวจนะของพระเจ้าที่มีชีวิตและดำรงอยู่ เพราะว่า “มนุษย์ทุกคน เป็นเหมือนต้นหญ้า และศักดิ์ศรีทั้งสิ้นของเขาก็เป็นเหมือนดอกหญ้า ต้นหญ้าเหี่ยวแห้ง และดอกก็ร่วงโรยไป แต่พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า ยั่งยืนอยู่เป็นนิตย์” พระวจนะนี้คือข่าวประเสริฐที่ได้ประกาศให้พวกท่านทราบแล้ว”

‭‭1 เปโตร‬ ‭1:13-25‬ ‭THSV11‬‬

พระคำของพระเจ้าตรัสว่า ด้วยว่าวันนั้นจวนใกล้แล้ว คือวันแห่งพระยะโฮวาใกล้เข้ามาแล้วพระองค์จะให้มีการพิพากษามาถึงโลก (อียิปต์) และคนทั้งหลายที่เป็นมิตรไมตรีกับโลก ก็จะต้องล้มลงเพราะกระบี่ ไฟ (การพิพากษาของพระเจ้า) ผู้ที่ประคับประคองโลก ผู้ที่โอ้อวดพลังแห่งโลก ผู้ที่อาศัยอยู่ในนั้น และคนทั้งหลายที่ช่วยเหลือเมืองนั้น ล้วนต้องพินาศไปพร้อมกัน รวมถึง รูปเคารพทั้งหลายและรูปทั้งปวงด้วย ดังนั้นท่านทั้งหลายผู้ผิดประเวณีชายหญิง ท่านไม่รู้หรือว่า การที่เป็นมิตรกับโลกก็เป็นศัตรูต่อพระเจ้าเ หตุฉะนั้นถ้าผู้ใดใคร่เป็นมิตรกับโลก ผู้นั้นก็ตั้งตัวเป็นศัตรูต่อพระเจ้า ยาโกโบ 4:4

“​การ​รับ​ใช้​ใน​การ​ปรนนิบัติ​นั้น ไม่ได้​เป็น​ที่​ช่วย​สิทธิ​ชน​ซึ่ง​ขัด​สน​เท่านั้น, แต่​ยัง​เป็น​เหตุ​ให้​ขอบ​พระ​คุณ​ของ​พระ​เจ้า​เป็น​อัน​มาก.” (12‬)

มีใจพร้อมและจัดแจงพร้อมแต่เนิ่นๆ (2)

ทำตามที่สัญญาและให้ด้วยใจยินดี (5)

“แต่​นี่​แหละ. คน​ที่​หวาน​เล็กน้อย​จะ​เกี่ยว​เก็บ​เล็กน้อย. แต่​คน​ที่​หว่าน​มาก​จะ​เกี่ยว​เก็บ​มาก. ทุก​คน​จง​ให้​ตาม​ซึ่ง​เขา​ได้​คิด​หมาย​ไว้​ใน​ใจ มิใช่​ด้วย​นึก​เสียดาย, มิใช่​ด้วย​ขืน​ใจ​ให้ เพราะ​ว่า​พระ​เจ้า​ทรง​รัก​คน​นั้น​ที่​ให้​ด้วย​ใจ​ยินดี. และ​พระ​เจ้า​ทรง​ฤทธิ์​อาจ​ประทาน​สรรพคุณ​อัน​อุดม​แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย, เพื่อ​ท่าน​จะ​มี​สิ่งของ​ทุก​อย่าง​พอ​สำหรับ​ตัว​เสมอ, ทั้ง​จะ​มี​สิ่งของ​บริบูรณ์​สำหรับ​การ​ดี​ทุก​อย่าง​ด้วย เหมือน​มี​คำ​เขียน​ไว้​แล้ว​ว่า, เขา​ได้​จ่าย​แจก​และ​ได้​บริจ​จาค​ทาน​แก่​คน​ยากจน ความชอบ​ธรรม​ของ​เขา​จะ​ยั่งยืน​เป็น​นิตย์. ฝ่าย​พระ​องค์​ผู้​ทรง​ประทาน​พืช​แก่​คน​ที่​หว่าน และ​ประทาน​อาหาร​แก่​คน​ที่​กิน จะ​ทรง​โปรด​บันดาล​ให้​พืช​ของ​ท่าน​ที่​หว่าน​แล้ว​ทวี​เป็น​อัน​มาก, และ​จะ​ทรง​บันดาล​ให้​ผล​แห่ง​ความชอบ​ธรรม​ของ​ท่าน​เจริญ​มาก​ยิ่งขึ้น.” (6-10)

ในบทนี้พระเจ้าทรงตรัสแก่พวกอิสราเอลทั้งปวง ซึ่งเล็งถึงพวกเราผู้เชื่อในวันนี้ เป็นพวกปุโรหิตบริสุทธิ์ พระองค์ไม่ต้องการให้เรากระทำตามอย่างชาวโลก (ชาวอายฆบโตที่พวกอิสราเอลเคยอาศัยอยู่แต่ก่อน) อีกทั้งไม่ต้องการให้เรากระทำตามธรรมชาติ เนื้อหนัง ตัวตน (ธรรมเนียมของชาวเมืองคะนาอันซึ่งพระเจ้าทรงนำพาชนชาติอิสราเอลไปอยู่ที่นั่น) แต่พระองค์ต้องการ ให้เราถือรักษาและประพฤติตามข้อบัญญัติและข้อปรนนิบัติทั้งปวงของพระองค์ เพื่อเราจะไม่ได้เป็นมลทินโดยการชั่วเหล่านั้น ซึ่งในบทนี้ได้พูดถึงเรื่องการร่วมประเวณีกับญาติสนิท ชายกับชาย หรือหญิงกับหญิง อีกทั้งแทรกข้อ 21 ควบรวมเรื่องของการให้ลูกหลานเผ่าพันธุ์ของตนลุยไฟบูชาแก่พระโมเล็ก อันจะเป็นเหตุให้ แผ่นดินนั้นเป็นมลทินไป และเขาจะต้องถูกไล่ออกจากแผ่นดินนั้น คือจะมีส่วนในแผ่นดินของพระเจ้าไม่ได้

ในพระคัมภีร์ อียิปต์เป็นประเทศที่ไม่ได้พึ่งพิงพระเจ้า แต่พึ่งพิงทรัพยากรของตนเอง นอกจากนี้ชาวอียิปต์ยังใช้สติปัญญาในการพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติ เพื่อสร้างความร่ำรวย อีกทั้งมีปริมาณเพียงพอที่จะป้อนตลาด เมื่อคนอิสราเอลขาดอาหารพวกเขาลงไปที่อียิปต์ (ปฐก 12:10; 42: 1-3) ดังนั้นอียิปต์จึงเป็นตัวแทนของบุคคลผู้ซึ่งเป็นอิสระจากพระเจ้าแสวงหาความร่ำรวยทางโลกด้วยการพัฒนาทรัพยากรของตนเอง เพื่อให้มีความอุดมสมบูรณ์ในการจัดหาและเป็นแหล่งของการจำหน่ายให้ผู้อื่น ในช่วงเวลาของเอเสเคียลนั้น อิสราเอลหันไปหาอียิปต์ และพึ่งพาอียิปต์โดยวางใจในอียิปต์ในฐานะไม้ค้ำยัน แต่พระเจ้าตรัสว่าอียิปต์เป็นไม้เท้าที่ทำมาจากไม้อ้อและแตกหักง่าย แถมยังบาดมือคนที่มาพึ่งพิงด้วย พระองค์ตรัสว่าโรงจะมาต่อสู้กับอียิปต์และจะทำให้แผ่นดินอียิปต์สาบสูญร้างเปล่าไปทีเดียว และจะไม่ได้เป็นที่ไว้ใจแก่เรือนยิศราเอลอีกต่อไป

“ฝ่ายเศคาริยาห์ผู้เป็นบิดาประกอบไปด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์แล้วได้พยากรณ์ว่า “จงสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกอิสราเอล ด้วยว่าพระองค์ได้ทรงเยี่ยมเยียนและช่วยไถ่ชนชาติของพระองค์ และได้ทรงชูเขาแห่งความรอดขึ้นมาเพื่อเราในวงศ์วานของดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ ตามที่พระองค์ได้ตรัสไว้ตั้งแต่เริ่มสร้างโลก โดยปากของพวกศาสดาพยากรณ์บริสุทธิ์ของพระองค์ ว่าเราจะรอดพ้นจากพวกศัตรูของเราทั้งหลาย และพ้นจากมือของคนทั้งปวงที่ชังเรา จะทรงสำแดงพระกรุณาซึ่งทรงสัญญาแก่บรรพบุรุษของเรา และทรงระลึกถึงพันธสัญญาบริสุทธิ์ของพระองค์ คือคำปฏิญาณซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำไว้กับอับราฮัมบรรพบุรุษของเรา ว่าเมื่อเราทั้งหลายพ้นจากมือศัตรูของเราแล้ว จะทรงโปรดให้เราปรนนิบัติพระองค์โดยปราศจากความกลัว ด้วยความบริสุทธิ์และด้วยความชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระองค์ตลอดชีวิตของเรา”

‭‭ลูกา‬ ‭1:67-75‬ ‭KJV‬‬