Simon en Debora-hulle kom uiteindelik pootuit in Alexandrië aan. Hulle word egter spoedig ontnugter. Die weduwee by wie Rufus in Alexandrië tuisgegaan het, het 'n waaghalsige plan vir hulle beraam.

Debora is opgewonde oor die vooruitsig om Rufus weer te sien. 'n Onverwagte gesprek met Juba laat haar diep nadink oor die man van Galilea.

Esegiël en Juba kondig aan dat hulle saam met Simon en Debora na Egipte gaan vlug. Die Romeinse kaptein wat hulle met sy soldate agtervolg, moet 'n belangrike keuse maak.

Cirene se inwoners het in opstand gekom. Onderweg na sy sel van die praetorium af, verander Simon se omstandighede onverwags.

Simon se verhoor verloop baie sleg vir hom. Benewens sy kommer oor Debora alleen by die huis, word sy grootste vrees bewaarheid.

Simon kom vroegaand by sy dorsvloer aan terwyl Romeinse soldate en slawe besig is om sy koring op waens te laai om na Rome te verskeep. Sy impulsiewe reaksie het ingrypende en blywende gevolge vir hom, Debora, Esegiël en Juba.

Die goewerneur van Cirene, Sextus Quirinius, waarsku 'n afgesant van Rome, Gaius Papinius, dat die lae graanprys tot 'n opstand kan lei, veral omdat 'n timmerman van Galilea besig is op die Jode met 'n nuwe idee op te sweep.

Simon konfronteer Alexander oor sy beroep as slaweopsigter op 'n Romeinse galei, en storm by die huis uit. Debora vertel Alexander waar sy en Rufus se name vandaan kom.

Simon kom tuis en vaar uit teen die Nasarener wat by die tollenaar gaan eet het. Hy noem terloops dat hy 'n potjie met Vitellius geloop het. Debora is erg bekommerd. Terwyl Simon nog probeer sê dat Quirinius hom nie aan die voorval sal steur nie, verskyn daar 'n Romein in die deur...

Esegiël is onrustig oor die gevolge van hulle skermutseling met Vitellius, maar Simon is meer bekommerd oor die feit dat iemand wat homself die titel van Messias aanmatig, by 'n tollenaar gaan eet het. Plaas Herodus die timmerman en nie die Doper nie se kop afgekap het...