เราสามารถใช้ความไม่ดีให้เป็นประโยชน์ได้ ดังเช่น .. ลา ได้สลัดดินและทรายทำให้ก้นบ่อตื้นขึ้นจนสามารถกระโดดออกมาได้ ในทำนองเดียวกัน เราสามารถใช้เหตุการณ์ที่ไม่ดี เป็นประหนึ่งวัตถุดิบเพื่อเพิ่มหรือส่งเสริมการพัฒนาทางจิตใจ สิ่งที่เป็นลบและความไม่ดีทั้งหลาย ไม่อาจมีอำนาจเหนือเราอีกต่อไป ตลอดจนไม่อาจดำรงอยู่ได้ ทุกตารางแห่งการคร่ำครวญที่ขมขื่นจางหายไปเบื้องล่างเมื่อเรากระโจนออกมาได้ … เราไม่ถูกกักขังไว้ในบ่ออีกต่อไปแล้ว..!

อัตตาปฏิบัติการอยู่ภายใต้สิ่งแวดล้อมของสังคม ทำให้เราตกเป็นทาสด้วยการทำให้เราต้องขึ้นอยู่กับความคิดของอื่นมากเกินไป การเป็นอิสระจากอัตตาเป็นวิธีง่ายๆในการถอนตัวออกจากการยึดแน่นของอัตตา เพื่อที่เราจะได้ไม่เป็นทาสโดยการครอบงำของมัน เราต้องการเป็นนายของอัตตา มิใช่เป็นทาสของมัน

ปัญหามากมายที่เราเผชิญในชีวิตล้วนมาจากจิตของเราเองมากกว่าจะมาจากโลกภายนอก ปราชญ์จึงสอนว่า การแก้ปัญาชนิดนั้นเราจำเป็นต้องหยุดกล่าวโทษอำนาจภายนอกที่เราไม่สามารถควบคุมได้ และให้พิจารณาอย่างจริงจังที่ตัวเราเอง เมื่อตระหนักรู้ว่าตัวเราเป็นสาเหตุแห่งความยากเข็ญของตัวเราเองแล้ว เราจะสามารถเริ่มต้นปรับความคิดที่ระดับพื้นฐานและเริ่มต้นทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงจริงในทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเอง

“คนดีไม่ได้พิสูจน์โดยการโต้เถียง คนที่โต้เถียงเก่งไม่ใช่คนดี” ข้อคิดเห็นธรรมดาเกี่ยวกับความถูกและผิดที่สมบูรณ์นั้น ล้วนเป็นมายา มันอาจเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ที่ต้องการทำให้ง่าย มีเพียง ดำ-กับ-ขาว เท่านั้น แต่ความเป็นจริงแล้วระหว่างดำกับขาว ยังมีสีเทาอยู่อีกหลายระดับ

ปฏิบัติตามความรู้ทางโลก ก็จะได้เพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ปฎิบัติตามฝ่ายเต๋า ก็จะสูญหายลดน้อยลงทุกวัน การดำเนินตามวิถีแห่งเต๋า เป็นการปล่อยวางมากขึ้นทุกวันทุกวัน ยิ่งสลัดทิ้งได้มาก ยิ่งทำให้สามารถใช้สิ่งที่เหลืออยู่ให้เป็นประโยชน์ได้มากขึ้น ยิ่งทำให้ชีวิตเรียบง่ายมากขึ้นเท่าไร ก็ยิ่งได้รับความสงบและสันติแห่งจิตมากขึ้นเท่านั้น

สังฆปรินายกองค์ที่5แห่งนิกายเซนได้เล่าเรื่องนี้ได้อย่างน่าสนใจ เป็นการชี้ให้เห็นประเด็นสำคัญเกี่ยวกับเซนและเต๋าได้อย่างชัดเจนว่าเป็นสิ่งเฉพาะตัวของบุคคล โดยเราต้องหาความยุ่งเหยิงภายในจุดศูนย์กลางให้พบ ขจัดความโง่และความคิดผิด และหลอดไฟแห่งแสงสว่างจะเริ่มฉายแสงอยู่ในจิตใจของคุณเอง

เรามีร่างกายที่บรรจุไว้ด้วยตัวตนที่แท้จริงดังเช่นถ้วยที่บรรจุน้ำในนิทานเรื่องนี้ ประโยชน์ของถ้วยก็เพื่อนำน้ำจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง เช่นเดียวกับปนะโยชน์ของร่างกาย เพื่อให้เรามีประสบการณ์ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนที่แท้จริง

สรรพสิ่งที่เกิดขึ้นมาเป็นธรรมดาในชีวิต ไม่ใช่ดีหรือเลว มันเกิดขึ้นเพื่อให้บทเรียนชีวิต ถ้าเราด่วนตัดสินใจว่าดีหรือเลวด้วยพื้นฐานของความประทับใจดั้งเดิม จะทำให้เราเสี่ยงต่อการมองข้ามบทเรียนที่แท้จริงไป

เมื่อเราได้เริ่มต้นด้วยพลังด้านบวกโดยไม่รู้แน่ชัดว่า ผลจะปรากฏออกมาเมื่อไรและอย่างไร เมื่อเราเข้าใจในกลไกแห่งกรรม และตระหนักรู้ว่ามันจะให้ผลในทางที่ดีไม่ช้าก็เร็ว อย่างไรก็ดี หากเราไม่ยึดติดกับผลอย่างเฉพาะเจาะจง เพราะฉะนั้นจึงไม่มีความมุ่งหวังเป็นพิเศษ ขอเพียงเราเน้นที่ภาระกิจแห่งศรัทธา เราจะประสบความสำเร็จ สิ่งเดียวที่จำเป็นคือ กล้าทึ่จะรับผิดชอบ “เชื่อเถอะ มันใช้ได้”

เมื่อมีความทุกข์ จงดำเนินชีวิตอย่างเต็มที่และสนใจกับชั่วขณะนั้น สิ่งที่จำเป็นต้องทำคือ ถามตัวเองด้วยคำถามต่อไปนี้ … อะไรคือสิ่งที่เรายึดติด … อะไรบ้างที่ยังไม่สามารถปล่อยวางได้ … การยึดติดอะไรบ้างที่กำลังปรารถนาจะปลดปล่อยเพื่อให้ดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างสมบูรณ์ที่สุด … เรากำลังเรียนรู้สิ่งใหม่ๆอยู่หรือไม่ … ทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อนอยู่หรือยัง