mniejsi

Prawdziwe poznanie Boga nie dokonuje się przede wszystkim na poziomie intelektualnym. Zarówno historia Izraela, jak i „wydarzenie”, którym był Jezus, pokazują nam, że ludzie najpierw poznają Boga w życiu, a dopiero w konsekwencji tego spotkania zaczynają o Nim myśleć. O ile prawdą jest, że Chrystus wstąpił do nieba i nie ma Go już na ziemi, tak jak miało to miejsce przed tym wydarzeniem, o tyle nie można zapomnieć, że Jego realna obecność i łaska nieustannie trwają w sakramentach Kościoła. To właśnie ich sprawowanie prowokowało pierwsze pokolenia chrześcijan do jeszcze głębszego wnikania w tajemnice życia i nauczania Jezusa. Podobnie jest i dziś. Jeśli chcemy rzeczywiście poznać Boga, musimy otworzyć się na Jego żywą obecność w liturgii.

Czy da się poznać Boga? Jeżeli tak, to w jaki sposób to zrobić? Czy Boga poznaje się tylko przez wiarę? Jaką rolę w poznaniu Boga odgrywa rozum? Czy nie stoi on w sprzeczności z wiarą? Kościół konsekwentnie uczy, że Boga da się poznać. Co więcej w poznaniu tym duże znaczenie przypisane jest ludzkiemu rozumowi, który jest przecież darem samego Boga i stanowi o podobieństwie człowieka do Boga. Rozum, by w pełni rozwinąć swoje możliwości pojmowania potrzebuje poszerzenia horyzontów, które daje wiara. Dogmaty, stanowiące jej fundament, wbrew pozorom nie ograniczają ludzkiego myślenia, ale je porządkują i otwierają na całkowicie nowe perspektywy pojmowania rzeczywistości.