▨ نام شعر: کندو

▨ شاعر: منوچهر آتشی

▨ با صدای: منوچهر آتشی

♪ پالایش و تنظیم: شهروز

──── ♪ ────

کندویی جوان به سدری کهن

شکوفه‌های نارنج چه سست رها می‌شوند میان دایره‌های حوض

در ازدحام سبوهای خُرد و پرنده

وز وز نور

و آفتابی که ذخیره می‌شود برای لیالی بی ما

کندویی کهن به درختی جوان

پوسیده و شکسته فرو می‌افتند

زنبورهای مرده به خاکریز مورچگان

نه پیر می‌شوند نه جوان می‌مانند

میان دو پرده‌ی فصل، مرگی مهربان دانه‌چین می‌کند خستگان را

خستگان به نوبت ِ خفتن‌اند که جوانان پَر در آفتاب می‌شویند

به روز بازار ِلادن و مرزنگوش

شکوفه‌ها سفینه‌های سرشار از عسل‌اند

مهیای لنگر گرفتن به سمت بندر ِکندو

کندویی جوان به سدری کنسال

نه پیر می‌شوند نه جوان می‌مانند

مرگی مهربان دانه‌چین می‌کند خستگان را

▨ 

منوچهر آتشی