دولت رئیسی جلاد، حداقل دستمزد کارگران برای سال۱۴۰۲ را تنها ۲۷درصد افزایش داد. به‌گزارش خبرگزاری دولتی ایرنا (۲۹ اسفند) پایه مزد ماهانه کارگران، از ۴میلیون و ۱۷۹هزار تومان به‌۵میلیون و ۳۰۷هزار و ۳۳۰تومان رسید. این در حالی است که میزان تورم رسماً اعلام شده، بیش از ۴۷درصد است که البته از رقم واقعی تورم بسیار کمتر است؛ ‌چرا که تورم در اقلام اصلی غذایی بیش از ۷۰درصد است. افزایش نرخ برخی مواد غذایی از اسفند ۱۴۰۰ تا اسفند ۱۴۰۱ از این قرار بوده است: روغن خوراکی = ۲۸۸درصدبرنج = ۷۱درصدگوشت گوسفندی = ۱۲۵درصدتخم‌مرغ = ۸۲درصدپیاز = ۲۵۰درصد (سایت حکومتی اعتماد آنلاین ـ ۲۹اسفند). به‌این ترتیب دستمزد کارگران با احتساب بن کارگری و حق مسکن، تنها یک‌سوم یا به‌طور دقیقتر ۹.۵ روز از هزینه‌های یک ماه یک خانوادهٔ کارگری را کفاف می‌دهد (سایت حکومتی اقتصاد۲۴ ـ ۲۸اسفند). تصمیم دولت ورشکسته رئیسی جلاد از اول این بود که حقوق کارگران را به‌کمترین میزان افزایش دهد، صالحی رئیس کل سابق بانک مرکزی (در دولت رئیسی) در آذر ماه گذشته گفته بود دولت دیگر اجازه نمی‌دهد دستمزد بیش از ۲۰درصد رشد کند» (روزنامهٔ حکومتی اعتماد ۲۷اسفند ۱۴۰۱) از این رو، دولت در جریان مذاکرات برای تعیین حداقل دستمزد برای سال۱۴۰۲ عمداً تعلل و سنگ‌اندازی می‌کرد و تلاش می‌کرد این موضوع را تا آنجا که امکان‌پذیر است، به‌تأخیر بیندازند تا با تعطیلات عید مقارن شود و کارگران امکان تجمع و اعتراض و اعتصاب نداشته باشند. کما‌ این‌که عملاً نیز آن را در روز ۲۹اسفند که روز تعطیل رسمی است، اعلام کرد. مقام‌های دولت غارتگر رئیسی با حقه‌بازی و وارونه‌گویی و عوض کردن جای علت و معلول، ادعا می‌کردند که علت تورم کنونی، افزایش ۵۷درصدی افزایش دستمزد کارگران برای سال۱۴۰۱ بوده است، صرف‌نظر از آن‌که دولت و کارفرمایان به‌بهانه‌های مختلف از پرداخت این میزان افزایش دستمزد سر باز زدند، بر اساس تحلیل کارشناسان حکومتی و مستقل، سهم کلّ پرداختی به‌نیروی کار از ارزش تولیدات صنعتی، تنها ۵.۱ درصد است؛ در نتیجه دستمزد کارگران هرگز نقش تعیین‌کننده‌ای در قیمت تمام شدهٔ کالا و افزایش تورم نداشته و نخواهد داشت؛ بلکه این تورم است که هر گونه افزایش دستمزد را می‌بلعد. یکی از نمایندگان فرمایشی کارگران می‌گوید: «کارگران در ابتدای فروردین۱۴۰۱ با حداقل دستمزد می‌توانستند ۲۱روز هزینه‌های خود را تأمین کنند اما در اسفند همین سال فقط می‌توانند هزینه‌های ۹ و نیم روز خود را تأمین کنند «در ابتدای سال۱۴۰۱ درآمد کارگری رقمی معادل ۲۵۳دلار بوده، اما امروز در اسفند ماه، همان درآمد به‌۱۲۲دلار (یعنی کمتر از نصف) رسیده است؛ پس بهتر است به‌جای تعیین درصد برای افزایش دستمزد همان قدرت خرید در اول فرودین ۱۴۰۱ را به‌کارگران برگردانند» (سایت حکومتی اقتصاد۲۴ ـ ۲۸اسفند). در حال حاضر حداقل دستمزد کارگران برای سال۱۴۰۲، معادل ۱۱۸دلار است؛ اگر تورم و کاهش ارزش ریال با همین روند که تاکنون بوده، ادامه پیدا کند، دستمزد واقعی و قدرت خرید کارگران در پایان سال به‌کمتر از نصف میزان کنونی خواهد رسید. بنابراین دستمزد تعیین شدهٔ کنونی برای جامعهٔ ۱۴ـ ۱۵میلیونی کارگری ایران که با احتساب اعضای خانواده‌هایشان یک جمعیت ۵۰ تا ۶۰میلیون نفری (یعنی بیش از ۶۵درصد جمعیت ایران) را شامل می‌شود، محکوم کردن آنان به‌مرگ تدریجی است. اما آیا کارگران آگاه و مبارز و مردم بپا خاسته که با قیام سراسری خود، رژیم را تا لبهٔ پرتگاه سرنگونی کشاندند، چنین سرنوشتی را که ضحاک پلید برای آنان رقم زده، می‌پذیرند؟ هرگز! رژیم فرتوت ولایت تنها بر خشم و قهر محرومان غارت شده علیه رژیم ستمگر می‌افزاید و روند سرنگونی خود را تسریع می‌کند.

با دریافت تصاویر و گزارشهای تکمیلی از برگزاری چهارشنبه‌سوری، شمای روشنی از این کارزار ملی، نمایان شده است. این کارزار به‌رغم آماده‌باش همه‌جانبهٔ رژیم و ورود همهٔ نیروهای سرکوبگر و اطلاعاتی و امنیتی فاشیسم مذهبی حاکم به‌وقوع پیوست و در آن هیچ عنصر غافلگیری در کار نبود؛ چرا که به‌گفتهٔ سرکردگان نیروی انتظامی، دشمن از اوایل بهمن‌ماه تدابیر و تمهیدات بازدارندهٔ خود را آغاز کرده بود، اما نتوانست جلو آن را بگیرد. گزارشها و تصاویر منتشر شده از کارزار چهارشنبه‌سوری و پیوند آتش و آزادی از شهرهای سراسر کشور با تظاهرات و تجمع‌هایی همراه بود که در آنها شعارهای «مرگ بر خامنه‌ای، لعنت بر خمینی»، «خامنه‌ای بی‌ریشه، خیزش تمام نمی‌شه!»، «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه، چه رهبر!»، «مرگ بر حکومت بچه‌کش» و «قسم به‌خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان» سرداده شد. در بسیاری از مناطق تهران، از جمله در شهرک اکباتان، تهران‌پارس، افسریه، نازی‌آباد، هفت‌حوض نارمک این تظاهرات جریان داشت. در شهرک اکباتان، خروش و انبوهی جمعیت با شعارهای ضدحکومتی چنان بود که گلهٔ نیروهای سرکوبگر اعم از اونیفورم‌پوش و لباس‌شخصی که در صحنه حضور داشتند، جرأت دخالت و عرض اندام نمی‌یافتند. در رشت انبوه متراکم جمعیت که یک صدا فریاد «مرگ بر خامنه‌ای» سر می‌دادند، امکان ورود به پاسداران سرکوبگر را نمی‌داد. در سنندج، کامیاران، بوکان، سقز، بانه، جوانرود و بندرعباس، شورشگران با افروختن آتش راه تردد نیروهای سرکوبگر را مسدود کرده بودند. در جوانرود، جوانان شورشگر، فرمانداری را مورد تهاجم قرار دادند. در برخی نقاط تهران، جوانان شورشگر، با پرتاب بمبهای دست‌ساز، نیروهای وحشت‌زدهٔ دشمن را فراری دادند. این وضعیت را برخی رسانه‌های خبری بین‌المللی نیز گزارش داده‌اند. خبرگزاری رویترز در گزارش خود با اشاره به تهاجم معترضان به‌نیروهای امنیتی، آن را «بالا‌گرفتن دوبارهٔ اعتراضات» توصیف کرد. آسوشیتدپرس نیز با اشاره به اعتراضات ضددولتی که از شهریورماه آغاز شد، نوشت: «در اوج اعتراضات، هزاران نفر در سراسر کشور خواستار سرنگونی خامنه‌ای شدند».در برخی شهرها، حجم آتش و خشم و خروش جمعیت، در کارزار ملی چهارشنبه‌سوری چنان بود که نیروهای رژیم که از قبل در منطقه مستقر بودند، امکان دخالت پیدا نکردند. به این ترتیب کارزار ملی چهارشنبه‌سوری امسال، نمادی از درخشش خط آتش آتش و گسترش آن بود. آتشی که به گفتهٔ خانم مریم رجوی در مراسم چهارشنبه‌سوری اشرف، «سمبلی است از ادامه قیام مردم ایران برای به آتش کشیدن همه دیکتاتوریها، نابسامانیها و عامل فقر و بدبختی و نکبت مردم ایران یعنی رژیم حاکم و همه اعوان و انصار و کمک رسانهایش».

چهارشنبه‌سوری امسال، آتشین‌تر از هر سال، به‌یک جنگ واقعی بین مردم و جوانان شورشگر با ضحاک پلید زمان و آخوندهای فاسد و پاسداران جنایتکارش تبدیل شد. خبرگزاری نیروی تروریستی قدس (۲۲ اسفند) حتی پیش از به‌اوج رسیدن این جنگ نوشت: «چهارشنبه‌سوری در سال‌های اخیر به‌یک میدان جنگ با انفجارهای بعضاً مهیب همراه شده است‌». رژیم آخوندی که از شدت خشم و نفرت و فضای انفجاری جامعه خبر دارد، به‌گفتهٔ سرکردگان نیروهای سرکوبگرش، از اوایل بهمن‌ماه خود را برای مقابله با این کارزار آماده می‌کرد (سرکردهٔ نیروی انتظامی سمنان ـ ۲۲اسفند). ستاد اجتماعی مجاهدین در داخل کشور نیز با عنوان «کارزار ملی چهارشنبه‌سوری در پیوند با قیام و انقلاب دموکراتیک مردم ایران» به‌این کارزار فراخوان داد. نیروهای انتظامی و همهٔ ارگانهای امنیتی و اطلاعاتی در سراسر کشور به‌حالت آماده‌باش درآمدند تا مانع چهارشنبه‌سوری آتشین جلوگیری شود. رژیم ۴۵هزار تن از نیروهایش را تنها در تهران به‌کار گرفت و با حملات کور، گله‌های پاسدار و اطلاعاتی برای دستگیریهای انبوه، تلاش کرد کارزار چهارشنبه‌سوری را در نطفه خفه کند. به‌گفتهٔ یک عضو کمیسیون امنیت مجلس رژیم، در جلسه این کمیسیون در روز ۲۲اسفند «مسئولانی از فراجا، وزارت اطلاعات، اطلاعات سپاه و وزارت کشور» شرکت داشتند و هر کدام گزارشهایی از اقدامات خود و تدابیر اتخاذ شده ارائه کردند تا به‌زعم خود «از برهم زدن آرامش، در چهارشنبه آخر سال» جلوگیری شود» (خبرگزاری حکومتی حکومتی ایسنا- ۲۲اسفند). در همین رابطه وزارت بدنام آدمکشی و جنایت طی اطلاعیه‌یی (به تاریخ۲۲ اسفند) اعلام کرد: «با به‌کارگیری انواع شیوه‌های ردیابی اطلاعاتی، امنیتی و فنی، موفق به‌شناسایی و بازداشت تیمهای تروریستی و کشف انواع مواد و ابزارهای انفجاری، نارنجکهای دستی و خمپاره‌های دست‌ساز شدند». اطلاعیهٔ کذایی هم‌چنین از شناسایی و بازداشت یک تیم ۲۱نفره وابسته به‌سازمان مجاهدین و کشف ۳۰۰نارنجک دست‌ساز خبر داد و اضافه کرد که این تیم «علاوه بر تولید نارنجکهای دستی، تعداد فراوانی کوکتل مولوتف تولید و انبار نموده و برنامه‌هایی برای ایجاد راهبندان و حمله به‌مراکز خاص و انجام خرابکاری طراحی کرده بودند». سرکردگان نیروی انتظامی در استانهای مختلف کشور نیز پیاپی از کشف و ضبط مقادیر عظیمی مواد محترقه و شناسایی و دستگیری دست‌اندرکاران آن، خبر می‌دادند. علاوه بر اینها، رژیم با به‌کار گرفتن همهٔ اهرمهای تبلیغات دجالگرانهٔ خود از منابر جمعه و جماعت تا صدا و سیمای منفور خود، با انواع ترفندها کوشید مانع پیوستن جوانان و نوجوانان به کارزار ملی آتش و آزادی در چهارشنبه‌سوری شود، از تهدیدهای پی‌درپی، تا تأکیدات مکرر به‌خانواده‌ها که مانع از شرکت فرزندانشان در آتش‌بازی و تجمعات اعتراضی چهارشنبه‌سوری شوند، تا پخش فیلمها و کارتونهای مختلف از شبکه‌های مختلف و... حاصل این کشاکش و نبرد را که این بار در قالب چهارشنبه‌سوری و پیشواز آن، به‌ظهور رسید، می‌توان از یک‌سو در سلسله تهاجمات آتشین روزهای اخیر کانون‌های شورشی و شورشگران دلاور در دهها شهر کشور مشاهده کرد که مراکز سرکوب و جنایت و نمادهای رژیم را به‌آتش کشیدند. از سوی دیگر این کشاکش، خود را در شرکت گستردهٔ مردم و جوانان شورشگر در چهارشنبه‌سوری آتشین نشان می‌دهد. کشاکش و نبردی که از شامگاه دوشنبه آغار شد و در شامگاه سه‌شنبه ۲۳اسفند (چهارشنبه‌سوری) به‌اوج خود رسید. جوانان شورشگر در مناطق مختلف تهران و شهرهای سراسر کشور خیابان‌ها را به‌میدان جنگ با نیروهای سرکوبگر رژیم تبدیل کردند و با آتش و خشم و خروش خود به‌راستی زمین را زیر پای آخوندها و پاسداران حاکم به‌لرزه در‌آوردند. آنها همراه با افروختن آتش و سد کردن راه نیروهای رژیم، با پرتاب بی‌وقفهٔ ترقه‌ها و بمبهای صوتی، نیروهای وحشت‌زدهٔ دشمن را به‌لاک دفاعی فرو بردند. شورشگران با شعارهای کوبندهٔ خود هم‌چون «مرگ بر خامنه‌ای لعنت بر خمینی»، «سیدعلی پاره پاره، خیابون راه چاره»، «ما اومدیم دوباره، قیام ادامه داره» و «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر» یک بار دیگر پوزهٔ خلیفهٔ ارتجاع را به‌خاک مالیدند و بار دیگر اثبات کردند که قیام سراسری ایران برای آزادی متوقف نشده و نخواهد شد و انقلاب دموکراتیک مردم ایران پیروز خواهد شد.

در آستانهٔ چهارشنبه‌سوری آتشین، کانون‌های شورشی و جوانان و نوجوانان شورشگر در سراسر میهن، با شوری انقلابی به‌ پیشواز آن رفته‌اند. این دلاوران بی‌باک و بیم، با تهاجمات بی‌امان خود در ده‌ها شهر سراسر کشور، مراکز سرکوب و جنایت و نمادهای رژیم را به‌آتش کشیده‌اند و خشم فروخفتهٔ مردم ایران را بر سر پاسداران و بسیجیان سرکوبگر فروباریده‌اند.این تهاجم‌ها، در پاسخ به‌ فراخوان ستاد اجتماعی مجاهدین به‌تاریخ ۶اسفند صورت گرفته است. در این فراخوان با اشاره به‌ پیوند کارزار ملی چهارشنبه‌سوری با قیام و انقلاب دموکراتیک مردم ایران تأکید شده بود: «در چهارشنبه‌سوری امسال به‌یاد شهیدان آتش‌ها به‌پا کنیم و به‌ استقبال نوروز و سال نو برای سرنگونی خامنه‌ای ضحاک عمامه‌دار بشتابیم».این در حالی است که رژیم در هراس از شعله کشیدن قیام، با ترفندها و توطئه‌های جنایتکارانه هم‌چون مسموم‌سازی دختران دانش‌آموز، تلاش کرده است جو رعب را حاکم کند و از سوی دیگر از طریق متحدان و هم‌خطان خود، چهارشنبه‌سوری و کارزار آتش و آزادی را از محتوای انقلابی آن دور و تهی کند؛ اما این تلاش‌ها به‌شکست انجامیده و اکنون این آخوندها و پاسداران جنایتکار هستند که به‌ حول و ولا افتاده‌اند. زوزه‌های وحشت آنها را از نمایش‌های ریایی جمعه و جماعت تا مجلس ارتجاع و تا صدا و سیمای منحوس ولایت و رسانه‌های حکومت به‌وفور می‌توان شنید و مشاهده کرد.آخوند آل هاشم، نماینده و امام جمعهٔ خامنه‌ای در تبریز با هراس از تبدیل شدن چهارشنبه‌سوری به‌ خیزش ضدحکومتی، وحشت‌زده هشدار داد: «امسال خطر بیشتر هم هست. ممکن است دشمنان بیایند از برنامه چهارشنبه‌سوری سوءاستفاده کنند»(تلویزیون رژیم ۱۹اسفند).پاسدار معاون سرکرده انتظامی گیلان نیز وحشت رژیم از تبدیل چهارشنبه‌سوری به‌ شورش ضدحکومتی را بروز داد و گفت: «متأسفانه در ۲دهه اخیر عملاً این شب را تبدیل کردند به‌ محلی برای هنجارشکنی و آتش‌افروزی»(تلویزیون رژیم ۲۱اسفند).یک عضو کمیسیون امنیت مجلس به‌نام مالکی از حضور پاسدار فدوی، جانشین سرکردهٔ کل سپاه، در جلسه این کمیسیون خبر داد و اعتراف کرد که در این جلسه «به موضوع چهارشنبه آخر سال با حضور مسئولانی از فراجا، وزارت اطلاعات، اطلاعات سپاه، اورژانس و وزارت کشور پرداخته شد؛ بنا بر گزارش‌ها تدابیری اتخاذ شده تا از بروز اقدامات و اتفاقات منجر به‌ برهم‌زدن آرامش، جلوگیری شود»(خبرگزاری حکومتی حکومتی ایسنا ۲۲اسفند).همزمان با این تهدیدها و خط و نشان کشیدن‌ها، سیمای منحوس آخوندی نیز ساعت‌به‌ساعت صحنه‌های سوانح چهارشنبه‌سوری پخش می‌کند و به‌طور مسخره‌ای برای جوانان و نوجوانان دل می‌سوزاند، اشک تمساح می‌ریزد و ملتمسانه از والدین می‌خواهد که مراقب سلامتی فرزندان خود باشند!اما تا همین جا و در پیشواز چهارشنبه‌سوری، در شامگاه دوشنبه ۲۲اسفند، به‌رغم آماده‌باش صددرصد نیروهای دشمن، جوانان شورشگر در مناطق مختلف تهران و برخی دیگر از شهرها، به‌ خیابان آمدند و با افروختن آتش، برپایی رژه و سردادن شعارهای انقلابی، به‌ چهارشنبه‌سوری امسال، جلوه‌ای سرخ‌تر و آتشین‌تر از هر سال دادند. این شورشگران همراه با شعار محوری «مرگ بر خامنه‌ای و مرگ بر دیکتاتور» شعار می‌دادند: «فقر فساد گرونی، می‌ریم تا سرنگونی»، و «ما آمدیم دوباره، خیزش ادامه داره».آری، در شعله کشیدن چهارشنبه‌سوری آتشین و شور انقلابی که در جوانان شورشگر میهن موج می‌زند، قیام ادامه دارد و این انقلابی است تا سرنگونی و پیروزی انقلاب دموکراتیک مردم ایران.