رسالۀ اول يوحنا، اولاً ايمانداران مسيحی را تشويق می‌کند که در رفاقت و مصاحبت با خدا و پسرش عيسی مسيح زندگی کنند. دوماً دربارۀ تعاليم نادرستی که به اين رفاقت صدمه می‌زند، هشدار می‌دهد. اين تعاليم نادرست بر اين انديشه استوار بود که جهانِ مادی به‌خودی‌خود پليد است و تماس با آن باعث ناپاکی می‌شود و فقط روح پاک است. لذا عيسی مسيح پسر خدا، نمی‌‌توانست در جسم انسانی به اين جهان بيايد زيرا که جسم ناپاک و خدا پاک است. برای مبارزه با اين تعليم نادرست، نويسنده آشکارا بيان می‌کند که عيسی مسيح به‌راستی انسان شد و جسم انسانی بر خود گرفت. او همچنين تأکيد می‌کند همۀ آنانی که به عيسی ايمان دارند و خدا را محبت می‌نمايند، بايد از گناه و شرارت دوری گزينند و به‌خصوص محبت خود را در عمل به همنوعان خويش نشان دهند.‏