"Benim düşüncelerim kendi yaptığım görüntülerdir."

Düşündüğünüzü düşündüğünüz düşüncelerin, size görüntüler olarak görünmesi yüzünden siz onların gerçek olmadıklarını kabul edemezsiniz. Onları düşündüğünüzü düşünürsünüz ve onları gördüğünüzü düşünürsünüz. Sizin "görüşünüz" bu şekilde oluşmuştur. Siz görme işlevini bedeninizin gözlerine verdiniz. Bu görmek değildir. Bu, görüntü yansıtmaktır. Bu, illüzyonların gerçek vizyonun önüne geçerek 'gerçek görmenin' yerini almasıdır.

Sizin görmek dediğiniz 'görüntü yaratma işlemi' hakkında bir giriş niteliğinde olan günün düşüncesi, size anlamsız gibi görünebilir. Bugüne kadar görmeye alışkın olduğunuz sıradan objelerin kenarlarında küçük ışık yansımaları gördüğünüzde, bu düşünceleri anlamaya başlayacaksınız. Bu, gerçek vizyonun başlangıcıdır. Bu olduğu zaman, gerçek vizyonun yakında geleceğinden emin olabilirsiniz.

Kursta ilerledikçe birçok "ışık deneyimi" yaşayacaksınız. Farklı şekillerde bunu deneyimleyeceksiniz ve bazıları beklenmedik anlarda gelecek. Bunlardan korkmayın. Bunlar, sonunda gözlerinizi açıyor olduğunuzun işaretleridir. Kalıcı değildirler; çünkü gerçek vizyonun gelişini sembolize ederler. Onların bilginin kendisi ile bağlantıları yoktur. Bu deneyimler size bilgi vermeyecekler, bilginin gelmesi için gerekli olan alanı hazırlayacaklar.

Bugünün düşüncesini uygularken, önce dersi içinizden tekrarlayın ve sonra da çevrenizde ne görürseniz ona uygulayın. Gördüğünüz şeyin ismini kullanın ve gözünüz o nesnenin üzerindeyken şöyle söyleyin:

"Bu …………. benim yaptığım bir görüntüdür."

"Şu ………….. benim yaptığım bir görüntüdür."

Bugünün dersini uygularken çok fazla sayıda nesne kullanmanıza gerek yoktur. Fakat dersi içinizden tekrarlarken nesnelere bakıyor olmanız gerekmektedir. Her defasında fikri yavaşça uygulayarak devam edin.

Tavsiye edilen bir dakikalık uygulama süreci içerisinde çok fazla nesne üzerinde uygulama yapamayacağınız için, seçimlerinizi gelişigüzel yapmaya özen gösterin. Eğer zorluk çekerseniz bir dakikadan az zaman yeterli olacaktır. Çok rahat ve iyi hissetmedikçe bu dersi bir gün içerisinde üç defadan fazla uygulamayın ve dördü geçmemeye dikkat edin. Fakat yine de gün boyunca, ihtiyacınız olduğu zamanlarda bu dersin düşüncesini uygulayabilirsiniz.

"Tanrı, anlamsız bir dünya yaratmadı."

Bugünün düşüncesi, anlamsız bir dünyanın neden mümkün olmadığı hakkındadır. Tanrı'nın yaratmadığı, zaten yoktur. Ve var olan her şeyi, var olduğu şekliyle, O yaratmıştır. Gördüğünüz dünyanın gerçekle bir alakası yoktur. O sizin uydurduğunuz bir gerçekliktir ve aslında yoktur.

Bugünün egzersizleri, uygulama süresi boyunca gözler kapalı olarak uygulanmalıdır. Zihni tarama süreci daha kısa, yani en fazla bir dakika sürmelidir. Eğer bugünün düşüncesi sizi rahatsız ediyorsa üç uygulama sürecinden fazla çalışma yapmayın. Fakat çalışma sizi rahatlatıyorsa bu sayıyı yükseltebilirsiniz. Eğer egzersizleri rahatlatıcı bulduysanız, bu, ne işe yaradıklarını gerçekten anladığınızdan dolayıdır.

Bugünün dersi, dünyaya yüklediğiniz anlamların gitmesine izin vermeyi öğrenmeniz ve dolayısıyla onların yerine Tanrı'nınkileri görmeniz için atılan bir adımdır. Bu değişimin ilk adımları ki, aslında buna gerçek özgürlük denebilir, biraz zor veya acı verici olabilir. Bazıları sizi direkt olarak korkuya götürebilir. Fakat orada bırakılmayacaksınız. Çok ötesine geçeceksiniz. Yönümüz mükemmel güvenlik ve mükemmel huzurdur.

Gözlerinizi kapatın ve bu dünyada korku dolu ne varsa aklınızdan geçirin. Aklınıza geldikçe her birini isimlendirin ve gerçekliğini reddedin. Tanrı onu yaratmadı ve bu yüzden gerçek değil.

Örneğin şöyle söyleyebilirsiniz:

"Tanrı, bu savaşı yaratmadı ve bu yüzden savaş gerçek değil."

"Tanrı, bu uçak kazasını yaratmadı ve bu yüzden kaza gerçek değil."

"Tanrı, …………. felaketini yaratmadı ve bu yüzden gerçek değil."

Bugünün uygulaması açısından uygun olan diğer konular ise başınıza (veya önem verdiğiniz birilerinin başına) gelmesinden korktuğunuz şeyler olabilir. Her durumda "felaketi" özellikli olarak isimlendirin. Genel terimler kullanarak uygulamayın.

Örneğin "Tanrı hastalık yaratmadı" değil, "Tanrı kanseri yaratmadı" şeklinde uygulanmalıdır. Ve korktuğunuz her ne hastalık veya felaket varsa uygulayabilirsiniz.

Bu sizin, sürekli izleyip durduğunuz kişisel korku repertuarınızdır. Bunlar sizin gördüğünüz dünyanın parçalarıdırlar. Bunlardan bazıları paylaşılan illüzyonlardır; diğerleri ise kendi kişisel cehenneminizi oluşturan parçalardır. Önemli değil. Tanrı'nın yaratmadığı sadece sizin Tanrı'dan ayrı olarak yarattığınız zihinde var olabilir. Bu yüzden hiçbirinin anlamı yoktur. Bu hakikati kabul ederken bugünün düşüncesini tekrar ederek uygulamayı tamamlayınız.

"Tanrı, anlamsız bir dünya yaratmadı."

Bugünün dersi sizi gün boyu rahatsız eden her şeye uygulanabilir. Ancak bu uygulamalar günlük çalışma prosedürünün dışında kalmalıdır. Dersi çok özellikli bir şekilde uygulamaya özen gösterin. Örneğin şöyle söyleyin:

"Tanrı, anlamsız bir dünya yaratmadı. .............….. (sizi rahatsız eden durumu) O yaratmadı

ve bu yüzden …………. gerçek değil."

"Anlamsız bir dünya korku yaratır."

Bugünün dersi, öncekinin farklı bir şekli gibidir. Fakat bu kez ders, ortaya çıkan duygu üzerine daha özellikli bir şekilde uygulanır. Aslında anlamsız bir dünya imkânsızdır. Var olan hiçbir şey anlamsız olamaz. Fakat bu sizin anlamsız bir dünyayı algılamanızı engellemez. Tam tersine, anlamlı olanı algıladığınızı düşünmeye çok yatkınsınız.

Anlamsız olanın anlamsız olduğunu hatırlamak ve kabullenmek, Tanrı'dan ayrı olanlarda yoğun bir endişe ortaya çıkarır. Anlamsızlığın yarattığı boş alana kimin kendi anlamını yazacağı konusunda Tanrı ve ego arasında bir mücadele varmış gibi görünür. Ego, 'düşüncelerini' oraya yazmak için telaşla saldırır çünkü bu boşluk, onun 'gerçek olmadığı' hakikatini ortaya çıkarmak için kullanılabilir ve bu ihtimal onu korkutur. Ego hakkında doğru olan tek şey, onun gerçekte var olmayışıdır.

İşte bu yüzden, anlamsızlığı fark etmeyi öğrenmeli ve korkmadan onu kabul etmelisiniz. Eğer korkuyla doluysanız, dünyayı hiç sahip olmadığı özelliklerle ve var olmayan görüntülerle doldurmanız kaçınılmazdır. Ego için illüzyonlar, güvenlik araçlarıdırlar. Kendinizi ego ile özdeşleştirdiğiniz için siz de böyle algılarsınız.

Bir dakikayı geçmeyecek şekilde, günde üç veya dört kez uygulayacağınız bu dersler, daha öncekilere göre biraz daha farklı bir şekilde uygulanacaktır. Gözleriniz kapalı bir şekilde dersin içindeki cümleyi içinizden tekrar edin. Sonra gözlerinizi açarak çevrenize yavaşça göz gezdirin ve şunları söyleyin:

"Anlamsız bir dünyaya bakıyorum."

Çevrenize bakmaya devam ederek bu cümleyi kendi kendinize tekrar edin. Sonra gözlerinizi tekrar kapatın ve uygulamayı sonlandırırken şunları söyleyin:

"Anlamsız bir dünya korku yaratır çünkü ben, Tanrı ile

çekişme içinde olduğumu sanıyorum."

Cümlenizi sonlandırırken şu veya bu şekilde dirence karşı koymakta zorlanabilirsiniz. Bu şekilde bir dirençle karşılaştığınız zaman kendinize, bu düşüncenin korku yaratmasının asıl sebebinin, "düşmanın intikamından" korkmanız olduğunu hatırlatın. Bu noktada bu cümleye inanmanızı bekleyemeyiz ve hatta büyük bir ihtimalle bu düşünceyi saçma bularak göz ardı etmeye istekli olacaksınız. Fakat burada yapacağınız şey, üstü açık veya kapalı bir korkunun varlığının farkına varmaktır. Şu anda, bu şekilde bir sebep-sonuç ilişkisini ilk kez bu kadar açık bir şekilde fark edeceğiniz ve bu konuda deneyimsiz olduğunuz bir aşamadayız. Son cümle üzerinde çok durmamaya çalışın ve çalışmaları yaptığınız zamanların dışında dersin üzerinde düşünmeyin. Bu, şu aşamada yeterlidir.

"Altüstüm çünkü anlamsız bir dünya görüyorum."

Bu düşünce önemlidir; çünkü çok önemli bir algısal tersliği düzeltmeye yöneliktir. Sizi altüst edenin korkutucu, şiddet dolu veya çıldırmış bir dünya olduğunu sanıyorsunuz. Dünyaya bu yakıştırmalar sizin tarafınızdan yapıldı. Aslında dünya anlamsızdır.

Bu dersleri yaparken gözleriniz açık olsun. Etrafınıza bakın ve bu kez biraz daha yavaş olun. Hızınızı bir ritme uygun ayarlayın ki, gözünüz bir objeden diğerine geçerken eşit zaman aralığı korunsun. Bir objeden diğerine geçerken zaman aralıklarının özellikle uzun veya kısa olmamasına dikkat edin, hatta tempo tutarak bu zamanlamadan emin olun. 'Ne gördüğünüz önemli değildir.' Dikkatiniz her şeye eşit oranda dağıldıkça 'bunu' öğreniyorsunuz. Bu, hepsine eşit değer vermeyi öğrenme hedefinizdeki ilk adımdır.

Etrafınıza bakarken kendinize şunları söyleyin:

"…………. bir dünya gördüğümü düşünüyorum."

(korku dolu bir dünya, tehlikeli bir dünya, saldırgan bir dünya, üzgün bir dünya,

garip bir dünya, çıldırmış bir dünya vs.)

Bunlar gibi, aklınıza sizin için tanımlayıcı ne gelirse onları kullanın. Eğer aklınıza negatif değil pozitif terimler gelirse onları da uygulamaya dâhil edin. Örneğin "iyi bir dünya" düşünmüş olabilirsiniz veya "tatmin edici bir dünya". Bu terimler de aklınıza gelirse onları da diğerleriyle aynı şekilde kullanmaya devam edin. Şu anda hala daha bu 'güzel' terimlerin bu çalışmalara neden dâhil edildiğini anlamıyor olabilirsiniz. Fakat şunu hatırlamanızda yarar var: 'iyi bir dünya' düşüncesi 'kötü bir dünya' düşüncesini, 'tatmin edici bir dünya' düşüncesi ise 'tatmin etmeyen bir dünya' düşüncesini ima eder. Aklınızdan geçen tüm terimler bugünün çalışması için idealdir. Terimlerin görünüşteki nitelikleri önemsizdir.

Bugünün düşüncesini uygularken, hoşunuza giden konularla hoşunuza gitmeyen konular arasında zamansal bir ayrım yapmadığınıza emin olun. Her bir düşünceye eşit zaman aralığı ayırın. Bu çalışma açısından, düşündükleriniz arasında hiçbir fark yoktur.

Pratik sürecinin sonunda şunu da ekleyin:

"Fakat altüstüm çünkü anlamsız bir dünya görüyorum."

Anlamsız olan, ne iyi olabilir ne de kötü… O zaman, anlamsız bir dünya sizi neden üzüyor? Eğer dünyanın anlamsız olduğunu kabul eder ve hakikatin dünyanın üzerine yazılmasına izin verirseniz, kelimelerle anlatılması imkânsız olan bir mutluluk deneyimleyeceksiniz. Ancak siz anlamsız bir dünya gördüğünüz için, üzerine kendi algınızla tahmin ettiğiniz anlamlarınızı yazmaya girişiyorsunuz. Dünyada gördüğünüz budur. Hakikatte anlamsız olan budur. Sizin kelimelerinizin altında, Tanrı'nın Kelimeleri yazmaktadır. Hakikat, şu an sizi altüst ediyor fakat kendi kelimelerinizi kaldırdığınız zaman, Onunkileri göreceksiniz. Bu egzersizlerin esas amacı işte budur.

Bugünün dersini, gün içerisinde üç ila dört kez uygulamak yeterlidir. Pratik süreleri bir dakikayı geçmemelidir. Bunu bile fazla uzun bulabilirsiniz. Herhangi bir direnç hissettiğiniz zaman çalışmayı durdurun.

"Anlamsız düşüncelerim bana anlamsız bir dünya gösteriyor."

Bu ders, düzeltme sürecinde önemli bir aşama olan, dünyanın düşünce tarzının tersyüz edilmesini içeren ilk derstir. Algıladığınız her şeyi dış dünya belirliyormuş gibi görünmektedir. Bugünün dersinin ifade ettiği ise, sizin düşüncelerinizin dünyayı belirlediği veya yarattığıdır. Bu düşünceyi bu şekilde uyguladığınız için memnun olun; çünkü bu düşünce, kurtuluşunuzun (özgürlüğünüzün) garantisidir. Bağışlayıcılığın anahtarı bu düşüncenin içindedir.

Bu dersin uygulama süreleri, diğerlerinden bir anlamda farklı yapılmalıdır. Uygulamaya gözleriniz kapalı olarak başlayın ve bu dersi içinizden yavaşça tekrarlayın. Sonra gözlerinizi açıp, yakın ve uzak çevrenize, sağa ve sola veya yukarıya ve aşağıya, nereye olursa bakın. Birkaç dakika boyunca geçiştirmeden, acele etmeden ve çabalama duygusuna kapılmadan dersi içinizden tekrar edin.

Bu egzersizlerin maksimum fayda ile yapılabilmesi için, gözlerin bir şeyden diğerine hareketinin hızlı olması ve özellikle seçilmiş herhangi bir objenin üzerinde durmamaları gerekir. Kelimelerse acele etmeden, hatta eğlenir gibi bir duyguyla kullanılmalıdır. Bu dersi elinizden geldiğince rahat bir şekilde uygulayın. Bizim ulaşmaya çalıştığımız hal olan huzur, rahatlama ve endişeden kurtulma hali için gereken temeller bu düşüncede barınmaktadır. Egzersizi tamamlarken, gözlerinizi kapatın ve düşünceyi bir kez daha yavaşça tekrarlayın.

Bugün için üç uygulama süresi muhtemelen yeterli olacaktır. Fakat hiç zorlanma olmazsa ve daha yapmak için istekli hissederseniz beş defaya kadar uygulanabilir. Bundan fazlası önerilmemektedir.

"Düşüncelerim hiçbir anlam ifade etmiyor."

Bu ders, farkında olduğunuz veya egzersizleri uygularken farkına varacağınız tüm düşüncelere uygulanır. Tüm düşüncelerinize uygulanabilmesinin sebebi, onların sizin gerçek düşünceleriniz olmayışlarıdır. Bu ayrımı daha önce de yapmıştık ve yine yapacağız. Karşılaştırma yapabilecek bir temeliniz halen yok. Böyle bir temeliniz olduğunda, daha önce düşünceleriniz olduğuna inandığınız şeylerin aslında anlamsız olduğundan şüphe etmeyeceksiniz.

Bu tarz bir konuyu ikinci kez kullanıyoruz. Sadece şekli biraz farklı. Bu kez ders 'bu düşünceler' yerine 'düşüncelerim' ifadesi ile başlıyor. Ve etrafınızdaki nesnelere dair bir atıf yok. Bu sefer düşündüğünüzü düşündüğünüz şeylerin gerçek olmadığına vurgu yapıyoruz.

Düzeltme sürecinin bu aşaması, farkında olduğunuz düşüncelerin anlamsız olduğu düşüncesi ile başlamaktadır. Farkında olduğunuz düşünceler, içeride değil dışarıda bir gerçek gibi görünürler ve şu anı değil geçmiş durumu ifade ederler. Şimdi ise; bu 'düşüncelerin' varlığının, sizin hiç düşünmediğiniz anlamına geldiğini vurguluyoruz. Bu daha önce 'zihninizin aslında boş olduğunu' söylerken anlatmak istediğimiz şeyin bir diğer ifadesidir. Bunu fark etmek demek, hiçliği gördüğünüz anda onu fark etmeniz demektir, ki bu da vizyon için ilk gerekliliktir.

Bu egzersizler için gözlerinizi kapatın ve yavaşça dersi kendi kendinize tekrarlamaya başlayın.

Sonra şunu ekleyin:

"Bu düşünce, inandığım her şeyden özgürleşmeme yardımcı olacak."

Bu egzersizler, daha önce olduğu gibi yargılamadan ve eleştirmeden yapacağınız bir zihin tarama sürecini içerir. Herhangi bir sınıflandırma yapmaktan kaçının. Hatta faydalı bulursanız, bu düşünceleri sizin için hiçbir anlam ifade etmeyen bir dizi görüntünün resmigeçidi gibi izleyebilirsiniz. Aklınızdan geçen her düşünce için şunu söyleyin:

"................ hakkındaki düşünce hiçbir anlam ifade etmiyor."

Bugünün dersi sizi strese sokan herhangi bir düşüncenize uygulamak için uygundur. Ayrıca beş uygulama süreci önerilir. Bunların her biri bir veya iki dakikadan fazla olmayacak şekilde bir zihin tarama süreci içermelidir. Bu sürenin uzatılması önerilmez ve hatta rahatsız hissederseniz süreyi yarım dakikaya kadar düşürebilirsiniz. Fakat dersi, bulduğunuz düşünceler üzerinde özellikli şekilde uygulamadan önce, kendi kendinize yavaşça tekrar ettiğinizden emin olun.

Şunu da ekleyin:

"Bu düşünce, şu anda inandığım her şeyden özgürleşmem için bana yardım edecek."

"Hiçbir şeyi gerçekte olduğu haliyle görmüyorum."

Bu dersin düşüncesi, önceki iki dersi takip etmektedir. Fakat şu aşamada zihinsel olarak bu düşünceyi kabul eder gibi görünüyor olsanız da şu ana kadar size çok bir anlam ifade etmediği açıktır. Zaten bu noktada bunu anlamanız gerekmiyor. Aslında, yanlış 'görüşünüzü' iptal etmeniz için hiçbir şeyi gerçekten anlamadığınızı idrak etmeniz gerekir. Bu egzersizler, anlamaktan ziyade uygulamanız içindir. Gerçekten anladığınız bir şeyi uygulamanıza gerek olmaz. Yani hem zaten anladığınızı düşünmek hem de anlamaya çalışmak, kısır döngüden başka bir şey değildir.

Eğitilmemiş zihin için, görüntüsünü gördüğü şeyin hakikatte orada olmadığına inanmak zordur. Bu düşünce rahatsız edici olabilir ve farklı şekillerde aktif direniş yaratabilir. Yine de bu, uygulamaya engel değildir. Bunlar ve diğer egzersizler için bundan fazlası gerekli değildir. Her küçük adımınız karanlığın az da olsa bir kısmını temizler. Ve nihayet 'hakiki kavrayış' gelerek zihninizi karartan enkazları ortadan kaldırır ve zihninizin her köşesini aydınlatır.

Üç veya dört uygulama süresinin yeterli olduğu bu egzersizler, çevrenize bakmanız ve gördüğünüz her şeye bu dersleri ayrım yapmadan ve hiçbir şeyi dışta bırakmadan uygulamanızı içerir. Ve yine hatırlayacağınız gibi, gördüklerinize topluca uygulama veya özellikli bir şeyi dışta tutma eğiliminden kaçınmanız gerekir. Dürüst bir şekilde böyle bir ayrımı yapmadığınızdan emin olun. Uygulamayı karmaşıklaştırıp bazı şeyleri örtbas etmeye çalışmayın.

Örneğin;

"Bu daktiloyu gerçekte olduğu haliyle görmüyorum."

"Bu anahtarı gerçekte olduğu haliyle görmüyorum."

"Bu telefonu gerçekte olduğu haliyle görmüyorum."

Size en yakın şeylerden başlayın ve gittikçe geniş bir alana bakın:

"O ceket askısını gerçekte olduğu haliyle görmüyorum."

"O yüzü gerçekte olduğu haliyle görmüyorum."

"O kapıyı gerçekte olduğu haliyle görmüyorum."

"Zihnim geçmişe ait düşüncelerle meşgul."

Sadece geçmişi görüyor olmanızın sebebi bu düşüncedir. Gerçekte kimsenin bir şey gördüğü yoktur. Kişi sadece kendi düşüncelerinin dışarıya yansıtıldığı bir gerçeklik görmektedir. Zihninizin geçmişle meşgul olması yüzünden zamanı yanlış algılarsınız. Sizin görüşünüz, zamanı algılayış biçiminiz yüzünden engellidir ve can çekişmektedir. Zihniniz bu yüzden mevcut tek zaman olan 'an'ı anlayamaz. Bu yüzden zamanı anlayamaz ve aslında bu yüzden hiçbir şeyi anlayamaz.

Bir kişinin geçmiş hakkında hakiki olabilecek tek düşüncesi, geçmişin var olmadığıdır. Geçmiş hakkında düşünmek aslında sadece illüzyonlar hakkında düşünmektir. Geçmişin görüntülerini izlemenin ve geleceğe dair beklentilerin nelere sebebiyet verdiğini anlayan çok az zihin vardır. Zihin bunu yaparken aslında tamamen boştur çünkü aslında bir şey hakkında düşünmekte değildir.

Bugünkü egzersizlerin amacı, zihninizi "düşünemiyor" olduğu zamanları fark etmesi için eğitmeye başlamaktır. "Düşüncesiz" fikirler zihninizi meşgul ederken, hakikat engellenir. Vizyona giden yolu açmanın ilk adımı, zihninizin hakiki düşüncelerle dolu olduğuna inanmak yerine, aslında boş olduğunu fark etmenizdir.

Bugünün egzersizleri gözler kapalı olarak yapılmalıdır. Bunun sebebi, aslında zaten bir şey görmüyor oluşunuzdur. Bir düşünceyi ne kadar canlı bir şekilde resmederseniz edin aslında gerçekten bir şey görmüyor olduğunuzu fark etmek, boş fikirler arasında kaybolmaktan daha kolaydır. Mümkün olduğunca müdahale etmeden bir dakika boyunca zihninizi araştırıp orada keşfettiğiniz düşünceleri fark edin. Bu düşüncelerin her birinin temasını veya merkezi kalıbını netleştirin ve bir sonrakine geçin.

Pratik sürecine şu şekilde giriş yapın:

"...................hakkında düşünüyor gibi görünüyorum."

Sonra düşüncelerinizi özellikli olarak birer birer isimlendirin.

Örneğin;

" ………………. (kişi, nesne, duygu, durum vs.) hakkında düşünüyor gibi görünüyorum. "

Ve egzersizi şöyle tamamlayın:

"Fakat zihnim geçmişe dair düşüncelerle meşgul."

Bu egzersiz, günde beş veya altı kez uygulanabilir. Sizi zorladığını fark ederseniz üç veya dört kez uygulamak yeterli olacaktır. Fakat daha da yararlı olan, sizi hep zorlayan bir konuyu veya bugünün düşüncesinin sizde tetiklediği duyguyu, egzersizin başındaki zihin tarama sürecine dâhil etmeniz olacaktır.

MUCİZELER KURSU NEDİR ? NEYİ AMAÇLAR ?

BU BÖLÜM BU SORULARIN CEVAPLARINI ANLATMAK AMACIYLA HAZIRLANMIŞTIR.

Çevrenize bakın. Gördüğünüz her şey için bu aynen geçerlidir. Bu yüzden bugün gördüğünüz her şeye bu düşünceyi ayrım yapmadan uygulayın.

Örneğin:

"Bu kalemde sadece geçmişi görüyorum."

"Bu ayakkabıda sadece geçmişi görüyorum."

"Bu elde sadece geçmişi görüyorum."

"Bu bedende sadece geçmişi görüyorum."

"Bu yüzde sadece geçmişi görüyorum."

Herhangi bir şey üzerinde özellikle durmayın fakat hiçbir şeyi de özellikle atlamayın. Her bir şeye kısaca bakın ve bir diğerine geçin.