Travma geçmişte kalan bir anı değil — bedende devam eden bir şimdiki zaman.

Bu bölümde Bessel van der Kolk'un "Beden Kayıt Tutar" kitabıyla birlikte travmanın ne olduğuna ve ne olmadığına bakıyorum: Travma neden olayın kendisi değil, bıraktığı iz? Neden sadece büyük felaketler değil, görülmemek ve duygusal ihmal de kayda geçiyor?

Bölümde konuşulanlar:
Travma nedir, ne değildir · Büyük T / küçük t ayrımı · Beynin duman dedektörü ve gözetleme kulesi · Savaş, kaç, don, çözül tepkileri · Donmak neden zayıflık değil · Beden hatırlar, zihin unutur: tetiklenme nedir · "Sebepsiz" panik atakların sebebi · Sürekli açık kalan alarmın bedene maliyeti

Kitap: Bessel van der Kolk — Beden Kayıt Tutar (The Body Keeps the Score)

Not: Bu ağır bir bölüm. Dinlerken zorlanırsan ara verebilirsin — bölüm kaçmıyor.

Bir sonraki bölüm: Beden Kayıt Tutar II — Beden Güvenliği Yeniden Öğrenebilir mi? (İyileşme bölümü)

Önceki bölüm: Bedenim Hayır Diyor (Gabor Maté)

Bedenin hangi durumlarda "aşırı" tepki veriyor — ve o tepki aslında neyi korumaya çalışıyor olabilir? Yorumlara ya da [email protected] adresine yazabilirsin.

Kafamdaki seslerden kendimi duyamadığım zamanları nasıl aşıyorum?

Merhaba, ben Gökçe. Anlattığım her şeyi önce yaşadım, sonra okudum, sonra anladım — şimdi de seninle paylaşıyorum.
Bu ilk bölüm, bedenin bizimle nasıl konuştuğu üzerine.

Sekiz saat uyuyup yorgun uyanmak. Omuzların gergin olduğunu ancak biri söyleyince fark etmek. Tatile çıkar çıkmaz hastalanmak. Biz bunlara “normal” diyoruz — yoğunluk işte, stres işte, geçer.

Ben de öyle diyordum. Sonra bedenim sesini yükseltmeye başladı. Üç doktora gittim, üçü farklı teşhis koydu, üçünün verdiği de işe yaramadı. Çünkü hiçbiri tek bir soruyu sormadı: “Hayatında ne oluyor?”