Niecodzienny.net - na głos

Próba wiarygodnego odwzorowania kogoś obcego jest… karkołomna. Prawdopodobieństwo powodzenia raczej niewielkie, za to ryzyko dopuszczenia się karykatury znaczne. A jednak zafascynowani rzekomymi efektami osiąganymi przez kogoś innego lecimy w to rozwiązanie. jak ćma do ognia. Będzie bolało. Zresztą… po co… Dla jakich korzyści warto tak oszukiwać innych i siebie. To, czego nas rzekomo współczesność uczy, … Continue reading "Na głos: Pokusa bycia kimś innym"

Skąd czerpiemy wzorce miłości? Od rodziców – na pewno. Ale wydaje mi się, że z miłością może być jak z wychowaniem seksualnym – rodzice wychodzą z założenia, że „sam się kiedyś nauczy”. Szkoła? Szkoła uczy nas, to znaczy próbuje nas uczyć, matematyki, biologii, języka… no raczej słówek i reguł, których mamy używać, kiedy rodzi się … Continue reading "Na głos: A jeśli miłość nie jest lekiem na całe zło?"

Mamy takie czasy, że coraz mniejsza jest odpowiedzialność za słowo. Dotyczy to zwłaszcza polityków, którzy korzystając z tego, grają na emocjach, rozstrajając je do przesady. W imię swoich interesów, ambicji, potrzeb dzielą nas na plemiona, nastawiając nas przeciw sobie. Polityka może polegać na dogadaniu się, aby nie musieć się okładać maczugami. Niestety, mam wrażenie, że … Continue reading "Na głos: Krytyka Totalna 2.0"

Jedno z najpiękniejszych i najprzyjemniejszych uczuć jakie towarzyszą blogowaniu jest to, że na niecodziennym o wszystkim decyduję ja. I jeśli przychodzi mi do głowy zrobienie czegoś z zupełnie innego świata i uznaję to za dobry pomysł, to najzwyczajniej w świecie to robię. I tak właśnie jest dziś. Część z Was wie, że bawię się w … Continue reading "Z zupełnie innej bajki"

Kiedy słyszę lub czytam, że „tak, czytam bo to Twoje” to mam zgryz. Z jednej strony, to zawsze miłe. Bo to dowód na to, że ktoś lubi mnie na tyle, żeby przynajmniej udawać, że miał czas i głowę, żeby w te moje „wymądrzenia się” zerknąć. Z drugiej strony… odbieram to jako słabość samego tekstu. Że … Continue reading "Na głos: ile twórcy w tworzywie"

Wpis i nagranie bardzo osobiste. Bliskie tego, że trudno się pisze i mówi o sobie. O tym że czasem mamy wrażenie że się ruszamy, a to tylko pozory, bo zmienia się świat dookoła nas. Do tego, aby zrozumieć swój błąd, potrzeba punktu odniesienia. Trzeba zrozumieć w jakim układzie człowiek się znajduje. Gdzie gwiazdy, a gdzie ich … Continue reading "Na głos: Ruch pozorny"

Są takie chwile w życiu żółwia, kiedy czuje, że powinien podjąć decyzję. Zapewne jest tak, że ciężar tej decyzji widzi tylko żółw. Otaczający świat pędzi pochłonięty swoimi ważnymi sprawami, a żółw się zatrzymał i duma. Słucha siebie i czuje, że go coś od wewnątrz zżera. Może sam niepotrzebnie kombinuje. Może to wszystko jest bardzo proste, … Continue reading "Na głos: Mleć czy być"

Często mówimy, że małe jest piękne. Ale też musimy pakiętać o tym, że małe rzadko kiedy bywa spektakularne. A kiedy mowa o małych zmianach to trudno spodziewać się wielkich rezultatów. No chyba że te małe zmiany będziemy powtarzać, powtarzać, powtarzać. Wielokrotnie i do znudzenia. Wtedy właśnie się może okazać że małymi kroczkami przejdziemy bardzo konkretny … Continue reading "Na głos: wielka siła małych rzeczy"

Dziś nagranie wyjazdowe. Bliskie sokratejskiego 'wiem. że nic nie wiem” a nawet bardziej – im więcej wiem, tym bardziej nie wiem. A teraz o tym mówię. Tekst o tym, co wynika z czytania książek i o tym, że wiedzy nam nikt nie zabierze;) wpis źródłowy: Przekleństwo wiedzy

Trzecia część mojego gadania o czasie jest najważniejsza. Dotyczy tego, co sam mogę i powinienem zmieniać w swoim podejściu do tego, w co się angażuję i jak panuję nad swoim czasem. O czym pamiętać może każde z nas i co każdemu z nas może ułatwiać codzienność.

Jednym z pierwszych efektów tego, że mogę robić to co chcę, jest – wiec mogę robić i to, i to, i to, i tamto. Wszystko mogę. Wszystko chcę. Najlepiej wszystko na raz. Tylko, że nawet jeśli moja energia się zwiększyła i mam więcej ochoty do tego, żeby robić a nie narzekać, nawet jeśli wstanę godzinę czy półtorej wcześniej to… no nie wszystko się da zrobić. Doba wciąż ma tylko / aż 24 godziny, a ja wciąż część muszę poświęcić na pracę i część muszę poświęcić na sen.

Brak mi czasu na czytanie książek. Brak na naukę analityki i przygotowanie oferty, która pozwalałaby mi na zdobycie dodatkowego źródła dochodu (nawet malutkiego). Muszę się zastanowić, co jest moim celem i jak chce go osiągnąć, żeby się przy tym nie „zajechać”. I robić rzeczy coraz lepiej, a nie byle jak. Boję się bylejakości.

Będę to sobie jeszcze w głowie układał, żeby się na drobne nie rozmienić.

Wpis źródłowy: Czas to pieniądz, nie rozmieniaj się na drobne