NOWE ŻYCIE Lublin

Jeżeli autentycznie uwierzymy, że Boża wola może się wypełniać na ziemi tak, jak dzieje się w niebie - nasze życie zmieni się radykalnie. I to nie tylko z powodu niezwykłej perspektywy wieczności, ale już teraz tutaj...

Świadectwo życia Sławka Kosiarskiego. Mocne i inspirujące.

Odpowiedzialność - zdolność do adekwatnej odpowiedzi i reakcji na bodziec, zaproszenie, twierdzenie lub pytanie oraz odpowiadania za coś lub kogoś.

Wg SJP odpowiedzialność to:

1. «obowiązek moralny lub prawny odpowiadania za swoje lub czyjeś czyny»

2. «przyjęcie na siebie obowiązku zadbania o kogoś lub o coś»

Z czym jest mylona:

W Nowym Przymierzu o odpowiedzialności traktują m.in. 3 historie:

Łk 14:28-32

Mt 21:28-32

Łk 10:25-37

Podsumowanie:

1Kor 3:1-17: "I ja, bracia, nie mogłem mówić do was jako do duchowych, lecz jako do cielesnych, jako do niemowląt w Chrystusie. Poiłem was mlekiem, nie stałym pokarmem, bo jeszcze go przyjąć nie mogliście, a i teraz jeszcze nie możecie, Jeszcze bowiem cieleśni jesteście. Bo skoro między wami jest zazdrość i kłótnia, to czyż cieleśni nie jesteście i czy na sposób ludzki nie postępujecie? Albowiem jeśli jeden mówi: Ja jestem Pawłowy, a drugi: Ja Apollosowy czyż cieleśni nie jesteście? Bo któż to jest Apollos? Albo, któż to jest Paweł? Słudzy, dzięki którym uwierzyliście, a z których każdy dokonał tyle, ile mu dał Pan. Ja zasadziłem, Apollos podlał, a wzrost dał Bóg. A zatem ani ten, co sadzi, jest czymś, ani ten, co podlewa, lecz Bóg, który daje wzrost. Bo ten, co sadzi, i ten, co podlewa, jedno mają zadanie i każdy własną zapłatę odbierze według swojej pracy. Albowiem współpracownikami Bożymi jesteśmy; wy rolą Bożą, budowlą Bożą jesteście. Według łaski Bożej, która mi jest dana, jako mądry budowniczy założyłem fundament, a inny na nim buduje. Każdy zaś niechaj baczy, jak na nim buduje. Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus. A czy ktoś na tym fundamencie wznosi budowę ze złota, srebra, drogich kamieni, z drzewa, siana, słomy, To wyjdzie na jaw w jego dziele; dzień sądny bowiem to pokaże, gdyż w ogniu się objawi, a jakie jest dzieło każdego, wypróbuje ogień. Jeśli czyjeś dzieło, zbudowane na tym fundamencie, się ostoi, ten zapłatę odbierze; Jeśli czyjeś dzieło spłonie, ten szkodę poniesie, lecz on sam zbawiony będzie, tak jednak, jak przez ogień. Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w was? Jeśli ktoś niszczy świątynię Bożą, tego zniszczy Bóg, albowiem świątynia Boża jest święta, a wy nią jesteście."

1. POMOC

Ga 6:1-2: "Bracia, jeśli przydarzy się komuś jakiś upadek, wy, którzy jesteście duchowi, poprawiajcie takiego w duchu łagodności, uważając każdy na samego siebie, abyś i ty nie był kuszony. Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełniajcie prawo Chrystusa."

2. ROZWÓJ

Prz 27:17: "Żelazo ostrzy się żelazem, a zachowanie swojego bliźniego wygładza człowiek."

3. MOŻLIWOŚCI

Ga 6:7-8: "Nie błądźcie, Bóg się nie da z siebie naśmiewać: albowiem co człowiek sieje, to i żąć będzie. Bo kto sieje dla ciała swego, z ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie żywot wieczny."

Kościół jest miejscem sprawowania zbawienia.

Jeden z najmocniejszych opisów relacji we wspólnocie kościoła i wzajemnych korzyści i zobowiązań:

Flp 2:1-11: "Jeśli więc w Chrystusie jest jakaś zachęta, jakaś pociecha miłości, jakaś wspólnota Ducha, jakieś współczucie i zmiłowanie, Dopełnijcie radości mojej i bądźcie jednej myśli, mając tę samą miłość, zgodni, ożywieni jednomyślnością. I nie czyńcie nic z kłótliwości ani przez wzgląd na próżną chwałę, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie; Niechaj każdy baczy nie tylko na to, co jego, lecz i na to, co cudze. Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie, Który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu. Lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem, Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci i to do śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię. Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca."

1. Unikalne (w Chrystusie) cechy wzajemnych relacji (niemożliwe do uzyskania a i w świecie, ani w religii - np. judaizmie)

a. Zachęta (paraklesis)

b. Pocieszenie miłości

c. Wspólnota ducha

d. Głębokie uczucia (wnętrzności)

e. Okazy miłosierdzia/litości

2. Te cechy można mieć, kiedy wszyscy:

a. To samo myślą/rozumieją (fronete)

b. Tak samo się kochają (agape)

c. Mają jedność dusz (sympsychoi)

d. Unikają niesnasek/podjudzania (erytheia)

e. Działają bez pustej/próżnej chwały

f. Uważają innych za wyższych/ważniejszych od siebie

g. Zwracają uwagę nie tylko na to, co swoje, ale i na to, co innych

3. Ostateczna postawa i nastawienie serca oraz motywacje (usposobienie) powinny być takie, jak w Chrystusie

a. Mając podstawy tożsamościowe zrezygnował z tego, co mógł mieć/zdobyć/osiągnąć

b. Uczynił siebie pustym/bez znaczenia jako niewolnika (dulos)

c. Upodobnił się do ludzi i Był postrzegany jako człowiek

d. Uniżył się w posłuszeństwie aż do śmierci (zupełnie jak Abraham ze swoim synem)

e. Dlatego Bóg Go wielce wywyższył (Bóg, nie On sam ani żaden człowiek)

1. Człowiek nie powinien być sam

2. Jezus buduje kościół SWÓJ

3. Kościół jest zbudowany z żywych kamieni

4. Najważniejszą funkcją i sposobem działania kościoła są SPOTKANIA

5. Spoiwem kościoła jest miłość

Ad.1: Rdz 2:18

Ad.2: Mt 16:15-18

Ad.3: 1P 2:1-10; Rz 9:30-33; Iz 8:11-15

Ad.4: Hbr 10:14-27

Ad.5: 1J 4:20-21

Szafarstwo

Nowy Testament jest pełen zaleceń dotyczących dawania, hojności, gromadzenia pieniędzy na ofiarę i dar dla innych itd. Wszystkie one wynikają z nauczania Jezusa na temat własności i szafarstwa.

Bóg nam powierzy tyle ile będzie widział ze jesteśmy w stanie dźwignąć w sensie odpowiedzialnych i mądrych decyzji

Przypowieść o talentach/minach/grzywnach Łk 19:1-28

Przypowieść o głupim bogaczu marzącym o rentierstwie Łk 12,15-34

Przypowieść o nieuczciwym, ale sprytnym szafarzu Łk 16:1-13

Wnioski:

Czyje jest to, co masz?

Ps 24:1-6: "Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, Świat i ci którzy na nim mieszkają. On bowiem założył ją na morzach I utwierdził ją na rzekach. Któż może wstąpić na górę Pana? I kto stanie na jego świętym miejscu? Kto ma czyste dłonie i niewinne serce, Kto nie skłania duszy swej ku próżności i nie przysięga obłudnie, Ten dostąpi błogosławieństwa od Pana I sprawiedliwości od Boga, zbawiciela swego. Takie jest pokolenie tych, co go szukają, Tych, którzy szukają oblicza twego, Boże Jakuba. Sela."

Ag 2:5-9: "Zgodnie z obietnicą, którą wam dałem, gdy wychodziliście z Egiptu, mój duch jest stale wśród was, nie bójcie się! Gdyż tak mówi Pan Zastępów: Jeszcze raz - za małą chwilkę - poruszę niebiosa i ziemię, morze i ląd stały. Poruszę wszystkie narody tak, że napłyną kosztowności wszystkich narodów i napełnię ten dom chwałą - mówi Pan Zastępów. Moje jest srebro i moje jest złoto - mówi Pan Zastępów. Przyszła chwała tego domu będzie większa niż dawna - mówi Pan Zastępów - i miejsce to obdarzę pokojem - mówi Pan Zastępów."

Mk 10:17-27: "A gdy się wybierał w drogę, przybiegł ktoś, upadł przed nim na kolana i zapytał go: Nauczycielu dobry! Co mam czynić, aby odziedziczyć żywot wieczny? A Jezus odrzekł: Czemu mię nazywasz dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden Bóg. Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie mów fałszywego świadectwa, nie oszukuj, czcij ojca swego i matkę. A on mu odpowiedział: Nauczycielu, tego wszystkiego przestrzegałem od młodości mojej. Wtedy Jezus spojrzał nań z miłością i rzekł mu: Jednego ci brak; idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, po czym przyjdź i naśladuj mnie. A ten na to słowo sposępniał i odszedł zasmucony, albowiem miał wiele majętności A Jezus, spojrzawszy wokoło, rzekł do uczniów swoich: Jakże trudno będzie tym, którzy mają bogactwa, wejść do Królestwa Bożego! A uczniowie dziwili się słowom jego. Lecz Jezus, odezwawszy się znowu, rzekł do nich: Dzieci, jakże trudno tym, którzy pokładają nadzieję w bogactwach, wejść do Królestwa Bożego! Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego. A oni tym bardziej się zdumiewali i mówili między sobą: Któż więc może być zbawiony? Jezus spojrzał na nich i rzekł: U ludzi to rzecz niemożliwa, ale nie u Boga; albowiem u Boga wszystko jest możliwe."

1Tm 6:6-10: "Wielkim zaś zyskiem jest pobożność wraz z poprzestawaniem na tym, co się ma. Niczego bowiem nie przynieśliśmy na ten świat, z pewnością też niczego wynieść nie możemy. Mając natomiast jedzenie i ubranie, poprzestawajmy na tym. A ci, którzy chcą być bogaci, wpadają w pokusy i w sidła oraz w wiele głupich i szkodliwych pożądliwości, które pogrążają ludzi w zgubie i zatraceniu. Korzeniem bowiem wszelkiego zła jest miłość do pieniędzy; niektórzy, pragnąc ich, zboczyli z drogi wiary i poprzebijali się wieloma boleściami."

Po co pracujesz?

Łk 12:13-34: "I rzekł ktoś z tłumu do niego: Nauczycielu, powiedz bratu memu, aby się ze mną podzielił dziedzictwem. A On mu rzekł: Człowieku, któż mnie ustanowił sędzią lub rozjemcą nad wami? Powiedział też do nich: Baczcie, a wystrzegajcie się wszelkiej chciwości, dlatego, że nie od obfitości dóbr zależy czyjeś życie. I powiedział im podobieństwo: Pewnemu bogaczowi pole obfity plon przyniosło. I rozważał w sobie: Co mam uczynić, skoro nie mam już gdzie gromadzić plonów moich? I rzekł: Uczynię tak: Zburzę moje stodoły, a większe zbuduję i zgromadzę tam wszystko zboże swoje i dobra swoje, I powiem do duszy swojej: Duszo, masz wiele dóbr złożonych na wiele lat; odpocznij, jedz, pij, wesel się. Ale rzekł mu Bóg: Głupcze, tej nocy zażądają duszy twojej; wa to, co przygotowałeś, czyje będzie? Tak będzie z każdym, który skarby gromadzi dla siebie, a nie jest w Bogu bogaty. I rzekł do uczniów swoich: Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się o życie swoje, co będziecie jedli, ani o ciało swoje, czym się przyodziewać będziecie. Życie bowiem jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż odzienie. Spójrzcie na kruki, że nie sieją ani żną, nie mają spichlerza ani składnicy, a jednak Bóg żywi je; o ileż więcej wy jesteście warci niż ptaki! Któż z was może troskliwą zapobiegliwością dodać do swojego wzrostu łokieć jeden? Jeśli więc najmniejszej rzeczy nie potraficie, czemu o pozostałe się troszczycie? Spójrzcie na lilie - ani nie przędą, ani nie tkają, a powiadam wam: Nawet Salomon w całym bogactwie nie był tak przyodziany, jak jedna z nich. Jeśli więc trawę polną, która dziś jest, a jutro zostanie wrzucona do pieca, Bóg tak przyodziewa, o ileż bardziej was, o małowierni? Więc i wy nie pytajcie o to, co będziecie jeść i co będziecie pić, i nie martwcie się przedwcześnie. Tego wszystkiego bowiem ludy tego świata szukają; wie zaś Ojciec wasz, że tego potrzebujecie; Lecz szukajcie Królestwa jego, a tamto będzie wam dodane. Nie bój się, maleńka trzódko! Gdyż upodobało się Ojcu waszemu dać wam Królestwo. Sprzedajcie majętności swoje, a dawajcie jałmużnę. Uczyńcie sobie sakwy, które nie niszczeją, skarb niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej nie ma przystępu, ani mól nie niszczy. Albowiem gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze."

Jezus przyszedł nam dać życie obfite, jednak to On daje obfitości, a nie my mamy się o nią starać oraz nie o gromadzenie obfitości dóbr materialnych Jezusowi chodziło

a. Wykształcenie dzieci i odpowiedni posag (nie dzieci gromadzą dla rodziców, ale odwrotnie)

b. Pozyskiwanie przyjaciół (Łk 16,9: zyskujące sobie przyjaciół mamoną niesprawiedliwości)

c. Dawanie jałmużny

d. Cele Królestwa Bożego (2Kor 9,8: abyście mieli wszystkiego pod dostatkiem i mogli hojnie łożyć na każdą dobrą sprawę), nie dziesięcina - żeby odliczyć i mieć spokój, ale cele Królestwa

Co porusza twoje serce? Co Cię wzrusza? Co masz? Co cię uszczęśliwia i chciałbyś to dać innym ludziom?

Prz 22:29: "Gdy widzisz męża biegłego w swoim zawodzie, to może on być w służbie u królów, a nie będzie w służbie u ludzi podłych."

Wj 35:4-10,21,25-26,30-35; 36:1-5

Kroki do satysfakcjonującego życia zawodowego: