برای شادمان بودن در اميد، با فروتنی گناهان‌مان را به خدا اعتراف کنيم. از خدا بخواهیم که ما را از روح‌القدس پُر کند تا ثمرۀ روح در زندگی ما ديده شود و خدا را دوست بداريم و به او اعتماد نماييم.‏