نوش جان

تهران برای من مجموعه‌ای از تضادهاست، ترکیبی از دوست داشتن و نداشتن‌ها، مهربانی ها و بدی‌ها، روشنی و تاریکی‌ها ، پاکی و آلودگی‌ها . شهری که عین دوست داشتنش می‌توانم از آن متنفر باشم . عین اینکه می‌خواهم درونش باشم , می‌توانم ازآن فرار کنم و جایی بروم که این شهر پیدایم نکند. 

شهری که از این سفر تا آن سفر تغییر می کند، شهری که خاطرات تصویری اش به تدریج از بین می روند و افسوس بر جای می گذارند.

با من همراه شوید تا تهران را کمی مرور کنیم.

موسیقی‌ها؛

امیررضا خیری

سیاوش قمیشی

دنگ‌شو

سینا خجازی

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

چمدان غربت

مهاجرت که می کنیم، فرسنگ‌ها از زادگاه خودمان دور می شویم. زندگی ما جایی دیگر بنا می شود در حالیکه ریشه هایمان جای دیگری در خاک تنیده شده است. هر بار سفر به زادگاه داستانی دارد. چمدان که می بندیم، سوار هواپیما که می شویم، پای در خاک شهرمان که می گذاریم، هر کدام روانیست با حال و هوای خودش.این تجربه مشترک تمام مهاجرین است.

در این سفر با من همراه شوید، بیایید یک غذای ساده و گیاهی از دشتهای لامانچا به یاد دن کیشوت درست کنیم، فیلم ببینیم، موسیقی گوش کنیم و تحمل سوگ را برای خودمان راحت تر کنیم.

این شماره، شنونده چند آهنگ زیبا از خانم هایده هستیم.

هایده، موسیقی پاپ ایرانی را وزن و اعتبار داد. البته که ترانه سرا‌ها و آهنگ‌سازانی که با او کار کرده‌اند هم از بهترین‌ها بوده و هستند. هایده و این هنرمندان، آثار زیبایی خلق کردند که به غنای فرهنگ ما افزود. موسیقی هایده رنگ و رویی به شدت ایرانی داشت، ترانه‌هایی که پس از مهاجرتش خواند همیشه یاد و خاطره‌ای از وطن و خانه در آنها بود. یادش خوش که جایش در تمام این سال‌ها خالی مانده و دیگر هیچ خواننده‌ای نتوانسته برجای او بنشیند. ترانه‌های این قسمت را به سختی از بین ده‌ها کار بی‌نظیر او انتخاب کرده‌ام. البته که سعی داشته‌ام کمی هم شاد باشند.

«ای زندگی سلام»، ترانه از لیلا کسری و موسیقی حسن شماعی زاده

«نگو نمیام» آهنگ و ترانه از جهانبخش پازوکی و تنظیم منوچهر چشم آذر

«ساقی» ترانه از اردلان سرفراز، موسیقی فرید زلاند با تنظیم منوچهر چشم آذر

«سیه چشمون» ترانه از لیلا کسری، موسیقی از صادق نجوکی

قطعهٔ بدون کلام از مقدمه بسیار زیبای سیه‌چشمون از صادق نجوکی

«شوریده سر» ترانه از بیژن سمندر، موسیقی از صادق نجوکی

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

من با فصلی جدید بازگشتم و البته با یک‌دنیا دلتنگی برای تک‌تک شما. در این مدت بر من و ما ماجراها گذشت، ولی ما هستیم. همانطور که همیشه بوده‌ایم. در این شماره بازهم روایت خودم را می‌گویم، کمی با هم آشپزی می‌کنیم و موسیقی خوب استاد حسن شماعی‌زاده را گوش می‌دهیم و البته برشی از یک کتاب را می‌خوانیم.

از این فصل من در ستایش روزمرگی می‌نویسم و می‌خوانم، در ستایش زندگی، در ستایش آنچه که هستیم و داریم.

سرتون سلامت و زندگی نوش‌جونتون

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

مثل همهٔ ایرانی‌ها در این مدت مثل جن‌زده‌ها پیگیر اخبار بودیم و تلاش می‌کردیم تا کاری برای وطن و هموطن انجام بدهیم. روزهای سختی گذشتند، بسیاری از کسانی که لباس دوستی به بر داشتند، ما را ترک کردند. لحظهٔ خطیری در زندگی همهٔ ما ایرانی‌ها اتفاق افتاد. بعضی‌ها در همهٔ این لحظات با همهٔ مخالفت‌ها و تقدهایی که داشتند، از شرافت و وطن‌دوستی تعریف دیگری به دست دادند . این روزها بدون شک در تاریخ ایران ماندگار خواهند شد، این روزها سندی شدند بر همبستگی و پیوستگی بدنهٔ واحدی به نام ایران که تنها کوه و بیابان و دریا و دشت نیست. پیکرهٔ جانداری است که از میلیون‌ها سلول زندهٔ انسانی درست شده و غیر قابل گسست است.

این اپیزود را با احوال پریشان و اندکی بیماری ساخته‌ام، چندین جا لغزش‌های زبانی و متنی دارم. گذاشتم بماند به یادگار این روزهای سخت. پوزش مرا پذیرا باشید.

حجم موسیقی‌ها این اپیزود بیشتر از همیشه است، آنچه قطعات زیبای دربارهٔ وطن به یاد داشتم را اینجا آوردم. دوست داشتید، تا آخر گوش کنید.

قطعات به ترتیب:

از خشت و خاک ساخته صادق چراغی و اجرای گروه ایل، مقدمهاین اپیزود هم از دکلمه بهروز رضوی از همین مجموعه انتخاب شده بود.

ای‌ایران ایران ساختهٔ محمد سریر و با صدای زنده‌یاد محمد نوری

سپیده - ساختهٔ استاد محمدرضا لطفی و صدای استاد محمدرضا شجریان با اجرای گروه شیدا

کاروان شهید ساخته استاد محمدرضا لطفی با صدای استاد شهرام ناظری

ایران - سختهٔ ارسلان کامکار، با صدای زنده یاد حسین سرشار

وطن ساختهٔ سعید فرج پوری وبا صدای همایون شجریان

ایران من ساختهٔ سهراب پورناظری و با صدای همایون شجریان

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

خاطرات تحصیلی نسل ما، قرین شادی‌های کوچک، و غم‌های بزرگ و ترس‌های نامتنهاهی است. رنگ‌های آن روزگار سیاه و خاکستری بود و عجیب است که وقتی از هم سن و سال‌هایم می‌پرسم آن‌ها هم رنگ خاطراتشان را چنین توصیف می‌کنند. این قسمت سری به آن روزها زده‌ام، از آزارهای کوچک و بزرگی که می‌دیدیم و روان‌امان رنجور می‌شد و هیچ‌کس به بچه‌ها کمترین اعتنایی نداشت. برای همین آن عدهٔ معدودی که کودکی را به رسمیت می‌شناختند و برای کودکان آن زمان به زحمت تلاش می‌کردند تا رنگ و خنده و شادی بیاورند قابل تقدیر و بلکه تقدیس هستند.

در این قسمت از آثار آقای معین عزیز ترانه‌های شنیدنی و خاطره‌انگیز گذاشته‌ام. خدا سلامت‌اشان بدارد که در تمام این سال‌ها اصالت و شخصیت و انتخاب صحیح و سالم خودشان را حفظ کردند. می‌دانم که وظیفه داریم اسامی آهنگسازان و ترانه سرایان این آثار به راستی زیبا را هم بیاوریم، اما از همین جا به این بسنده کنم که بزرگی و هنر بی‌نظیرشان برای همیشه در دل و جان نسل ما - حتی آنهایی که از کار در وطن محرومشان کردند - باقی مانده و خواهد ماند.

سپاس از اینکه نوش جان را می‌شنوید و به دیگران معرفی می‌کنید.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

ما نسلی هستیم در میانه، نه کاملاً با تکنولوژی خو گرفته‌ایم و نه قادریم که گریبانمان را از دستش رها کنیم. بی‌وقفه تلاش می‌کنیم که از پیچیدگی‌های زندگی جدید سر دربیاوریم و همان‌قدر هم حسرت روزهای کم دغدغهٔ گذشته را داریم. به راحتی زندگی جدید هم معترفیم... خلاصه در گیر و دار سختی افتاده‌ایم.

این شماره موسیقی‌ها را از آثار فریدون فرخزاد انتخاب کرده‌ام. مرد فوق‌العاده‌ای که شاید در زمان خودش چندان درک نشد. شاعر بود، خواننده و ترانه‌سرا و آهنگساز بود، دکتری علوم سیاسی‌اش را در آلمان گرفته و چنان زیر و بم زبان آلمانی را می‌دانست که برندهٔ بزرگترین جایزه شعر و ادب آلمان در یک سالی شده بود. یادش بخیر

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

اینکه آدمی سر و شکل به قاعده‌ای داشته باشد خوب است. حرفی نیست، اما به نظر من آنچه که همهٔ ما را در این روزها به صرافت لاغری انداخته بیشتر ازهر چیز «بازار» است. بازار مصرف با القای حس زشتی و ناکافی بودن به ما، کالاهایش را می‌فروشد. نمی‌گویم از امروز برای مقابله با این حس هر چه می‌خواهیم بخوریم، نه. فقط می‌خواهم بگویم حواسمان باشد که بی‌خود و بی‌جهت اسیر القای تبلیغات نشویم. آنها از ایجاد حس ناکافی و زشت و بی‌قاعده بودن در ما سود می‌برند. من خود برای سال‌ها قربانی این وضع بوده‌ام...

موسیقی‌های این قسمت را از آثار نوش آفرین انتخاب کرده‌ام. دختر زیبا و خوش صدایی که سال‌هاست بی‌حاشیه و سر و صدا برای ما آهنگ‌های به یاد ماندنی خوانده و به جزئی از خاطرات خوب نسل ما بدل شده. امروز هم که خانم محترم و میانسالی است همچنان زیبایی و وقارش را حفظ کرده. برایش آرزوی سلامتی دارم، برای همهٔ آنهایی که زندگی را زیباتر و نرم‌تر و مهربان‌تر کرده‌اند به همچنین.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

درد و شکوه در بزرگداشت آدم‌هایی است که در نفس خود شکوه و بزرگی داشتند و این بزرگی‌اشان نمودی بیرونی نداشت. کار بزرگ می‌کردند. چندسالی که غم همه جا را گرفته بود، جنگ، محاصره، بمباران و کشته شدن زن و مرد و پیر و جوان اتفاق روزمره و عادی بود، دیدن حجلهٔ جوان هم‌محلی و مادرانی که داغ فرزندان هجده-نوزده ساله می‌دیدند دیگر چیز غریبی نبود، در همان روزها عده‌ای بودند که تمام هم و غمشان «دلجویی» بود. آنها در پی زنده نگه داشتن روان یک ملت بودند. نام چندتایی از آنها را در این قسمت آورده‌ام. حتما شما شمار بیشتری از آنها را به یاد می‌آورید. آنهایشان که رفته‌اند حتماً قرین نور و خیر و خوبی هستند و آنها که هنوز هستند، سایه‌اشان مستدام باشد.

موسیقی‌های را از محسن نامجو گذاشتم که سبب‌ساز نوشتن این قسمت شد.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

وقتی شروع به نوشتن یا فکر کردن در مورد چیزی می کنیم، درگیر موضوع میشیم و رو در روی اون قرار می گیریم و این باعث میشه که اطلاعاتی در ذهن ما مجدد ساخته بشه. مثل کتابی که مدت زیادی ست نخوندیمش و بعد از مدت طولانی دوباره به دست می گیریم . این اپیزود من را به یاد تلاش جمعی نسل‌های قبلی انداخت که چطور توانسته بودند با کمترین امکانات سرزمینمان را به سوی آبادی، بهره وری و کمال بکشانند و ما در این دهه های اخیر به راحتی هر آنچه آنها ساخته بودند را زیر پا گذاشتیم و از بین بردیم و بنایی را بر روی اوهام و تخیلات ساختیم. بگذارید برای دلجویی و عذرخواهی هم شده این اپیزود را به نسل‌های پیش از خودمان که در این خاک و سرزمین زیسته اند تقدیم کنم و برای خاک و وطنمون روزهای بهتری آرزو کنم.

موسیقی‌های این شماره را از آثار مارتیک انتخاب کرده‌ام، به جز قطعهٔ آخر که از آلبوم بسیار زیبای نهانخانهٔ دل ساختهٔ استاد کامبیز روشن‌روان برداشته‌ام.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

روزهای غم‌بار را نه می‌شود پشت سر گذاشت و نه فراموشمان می‌شوند، اما زندگی ادامه دارد. اردی‌بهشت که می‌شود یاد خاطرهٔ عروسی‌ام می‌افتم. عروسی‌ای که علی‌القاعده نباید سر می‌گرفت، اما گرفت و با همهٔ سختی‌ها و شیرینی‌ها نوزده‌سال از آن گذشت.

این شماره کمی شادی آوردم و موسیقی‌ها را از خاطره‌انگیزترین موسیقی‌های عروسی ایرانی انتخاب کردم. اولی از فرامرز آصف است و دومی از زنده‌یاد حسین همدانیان که با آن ضرب و صدای خوش ماندگارترین موسیقی عروسی ایرانی را در چهارگاه از خود به یادگار گذاشت.

ترانهٔ شادوماد ویگن که بسیار خاطره‌انگیز است را هم گذاشته ام ترانه‌اش از استاد زنده‌یاد سیروس آرین‌پور است و موسیقی‌اش احتمالاً ساختهٔ عطاالله خرم است و من نتوانستم آهنگساز را پیدا کنم.

و در آخر آهنگی است که زنده‌یاد محمد نوری آن را خوانده و ترانه‌اش را اردلان سرفراز سراییده و موسیقی‌اش ساختهٔ دکتر محمد سریر است. این ترانه هم جزو آثار ماندگار موسیقی شادانهٔ ملی ماست.

داستان بلبل حلبی از محمد کشاورز را هم برای شما خوانده‌ام که می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.