#25: Waarom atypisch leven je verder brengt by Folkert Oosting

#24: Tegendraadse Keuzes by Folkert Oosting

Ik noem me soms een laatbloeier. Laatst zei iemand iets. Waardoor ik ineens dacht: ik stop mezelf in een hokje. In deze aflevering meer over wat er toen veranderde.

Mijn missie is - 'Nederland het tolerantste land van de wereld'. Even twijfelde ik aan het woord tolerant. Toen schrijver en columnist Özcan Akyol (Eus) laatst opriep tot de afschaffing van het woord.

Tolereren gaat namelijk eigenlijk over gedogen, stelde hij. Alsof je iemand duld en er pas mag zijn met jouw toestemming. En dat ben ik zo met hem eens.

Want denk je maar eens in. Wat als je dit doortrekt naar zelftolerantie. Niemand wil zichzelf gedogen. Ik niet, jij niet, niemand niet. Toch?

Is discriminatie en uitsluiting doorgesijpeld in onze taal? Misschien wel bedacht ik mezelf. Het herinnerde me eraan hoe nauw woordkeuze luistert. Later ontdekte ik dat mijn intentie geen millimeter verschilde van die van hem.

Wat doe je als je voelt dat er veel meer mogelijk is? Iets groots, waarin niemand je voorging. En waar anderen je misschien voor gek in verklaren. Omdat je iets heel ongewoons van plan bent te creëren. Zonder vooropgezet plan. En stel dat je diep en intens overtuigd ben dat je ook zult slagen. Wat doe je dan?

Emma van der Schalie twijfelde geen moment en vertelt haar bijzondere en inspirerende verhaal. Ze is mede-oprichter van het succesvolle en bekende muziekensemble Fuse. Dat al snel bekendheid kreeg als de verrukkelijke huisband van het TV-programma Podium Witteman.

Waar ze nu in een 'platenzaak' een eigen 'genre-bakje' hebben, was dat in 2012 bij de oprichting nog wel anders. Klassieke musici die onbegrensd muziek maken, tot aan jazz en pop toe. Dat kon voor sommigen eigenlijk niet. Maar Emma geloofde er heilig in met een aantal vrienden. Bovendien had ze als klassiek geschoold violiste een sterkere hang naar poppodia. Ze bleken al snel gelijk te krijgen. Er bleek een groot publiek dat de komst van Fuse als een verademing voelde.

Wat inspireerde Emma me met haar persoonlijke en openhartige verhaal. Over vertrouwen en geloven in onbegrensde en grenzeloze mogelijkheden. Het opzoeken en aftasten van die grenzen. En wat vond ik haar kijk op vrijheid van meningsuiting mooi in deze tijd. Dat is een groot goed. Maar het schept ook verantwoordelijkheden. Je mag alles denken in vrijheid van gedachtegoed, maar er is een grens in het uiten ervan.

In deze aflevering spreek ik met Monique van der Zouw over liefde en geweld in onze samenleving.

Hoe zij geweld beleeft als advocaat, mediator en plv. rechter. Ze is gespecialiseerd in jeugdstrafzaken.

En gelooft dat verzoening in conflictsituaties veel dichterbij ligt dan je denkt. Als mediator ziet ze regelmatig dat mensen het uiteindelijk eerder bijleggen dan in de rechtzaal.

We staan stil bij het racisme. En het criminele geweld in Nederland - dat voor haar ineens heel dichtbij kwam door de moord op een directe collega.

En ze legt ons uit waarom mensvaardigheid een vak op school zou moeten worden.

Laatst sprak ik met een Marokkaanse vriendin over de protesten tegen racisme. Ze deed een prachtig en verassend statement:

'Discriminatie heeft geen kleur' .

Dat raakte me. Je kent misschien mijn missie: Nederland het tolerantste land van de wereld.

Voor mij is het onacceptabel dat we in Nederland zoveel mensen buiten sluiten. Van huidskleur, afkomst, geaardheid tot een fysieke beperking. En dan heb ik het nog niet eens over de half miljoen mensen die gepest worden op de werkvloer.

Wat tolereer jij eigenlijk als het erop aankomt? In deze aflevering deel ik graag met je hoe dit voor mij ligt.

Wat is de belangrijkste vaardigheid die je in deze uitdagende tijd nodig hebt? En hoe kun je die trainen. In deze aflevering vertel ik je er alles over.

ps: En ik heb nieuws in deze aflevering! Ik kan bijna niet wachten om het met je te delen :).

Hoe pas je je aan in deze bijzondere tijd? En hoe creëer je een 'waarachtig' leven? Improviseer waar je kunt. Ken je blinde vlekken. Doe wat je het allerliefste doet. En stap uit je comfortzone.

Mijn gast in deze aflevering vertelt ons hoe je hiermee je flexibiliteit versterkt. Alex Simu is een gelauwerd filmcomponist, onder meer met een Gouden Kalf. Ook treedt hij overal ter wereld op als klarinettist.

Alex komt oorspronkelijk uit Roemenië. En volgde zijn hart door 15 jaar geleden naar Nederland te verhuizen. Hij is een van de mensen die me inspireerden ook m'n hart te volgen.

Intussen zijn we bevriend en werken we al meer dan 10 jaar samen. Sinds 8 jaar geven we workshops over de psychologie van het improviseren. Ook daagde hij me uit om samen een cd-album op te nemen. Wat ik van die out-of-comfort en 'waarachtige' ervaring leerde, deel ik ook met je in deze aflevering.

ps: Alex spreekt Nederlands, gek genoeg praten we samen altijd in het Engels. Dus ook in deze podcast :)

Waarom is het zo belangrijk is om te zitten met al dat ongemak? Elise Gerritsen wat dat je oplevert in deze tijd. Wat zo leuk is aan Elise dat ze al haar verschillende kanten inzet. Ze staat met beide benen op de grond maar is ook heel spiritueel. Zij weet alles van kwantumfysica. En werkt tegelijkertijd als directeur en manager in de 'nuchtere' wereld van de logistiek.