Het 400 meter lange schip is nu alweer fluitend op weg naar China, alsof er nooit iets is gebeurd. Maar de juridische nasleep van het ongeluk zal de rederij nog lang achtervolgen. De Suezkanaal-autoriteit (SCA) alleen al eiste een half miljard(!) dollar aan schadevergoeding en bergingskosten. Daarbovenop kan de rederij duizenden rechtszaken tegemoetzien van boze klanten. De afwikkeling van die procedures gaat nog jaren duren.

Logistieke puinhoop

De noodlottige blokkade van het Suezkanaal in maart staat niet op zichzelf. De internationale containervaart krijgt de een na de andere tegenslag te verduren. In juni ging een van de grootste havens van China, bij de miljoenenstad Shenzen, een week dicht, door aanscherping van coronamaatregelen. Logistiek-bedrijven zijn nog steeds uit alle macht bezig om de achterstanden die ze daardoor opliepen weg te werken, nu de volgende crisis zich alweer aandient: Ook de haven van Ningbo, één van de drukste containerhavens ter wereld, heeft te kampen met een corona-uitbraak en is sinds woensdag gedeeltelijk afgesloten. De problemen in de internationale containervaart stapelen zich zo hoog op dat de logistieke puinhoop nauwelijks is te overzien.

Prijsexplosie containervervoer

Met als gevolg dat de prijzen van het containervervoer compleet door het dak gaan. De prijs van een zeecontainer Shanghai naar Rotterdam is sinds vorig jaar nagenoeg vertienvoudigd, van $1400 in mei 2020 tot bijna $14000 nu. Het kan niet anders of die prijsverhoging zal op termijn ook aan de eindconsument worden doorberekend. En dat lijkt mij een goede zaak. Want hopelijk hebben we eindelijk een keerpunt bereikt en kan hiermee het einde van een tijdperk worden ingeluid. De tijd waarin de markt werd overspoeld met scheepsladingen plastic rommel uit China, omdat het toch niets kost. Bijna gratis geproduceerd in de werkplaats van de wereld. Daarna zowat voor niks op transport. Tenslotte voor een bodemprijsje gedumpt, hier in onze koopverslaafde consumptiemaatschappij.

Achteloze Consumptiepatronen

Alles bij elkaar opgeteld worden de risicos van dit businessmodel nu wel erg hoog. Want niet alleen de logistiek is onbetrouwbaar. Ook arbeidsomstandigheden, kwaliteitscontrole en duurzaamheid zijn onzekere factoren bij outsourcing naar lagelonenlanden in Azië. Hopelijk is de prijsexplosie van rederijtarieven het laatste zetje dat bedrijven in het Westen nodig hebben, om de evidente voordelen in te zien van productie dicht bij huis. En voor ons allemaal om achteloze consumptiepatronen nog eens goed tegen het licht te houden.

Hoog tijd dat we stoppen met het krankzinnige heen en weer slepen over de aardbol van jaarlijks al die miljoenen zeecontainers met waardeloze prullen. Voor bijna niks.

Prettige maandag!

Paul Laseur

Financieel journalist Paul Laseur houdt zijn scherpe blik op economie en maatschappij. Elke maandag een nieuwe column. Luister live maandagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/paul-laseur, Apple Podcast of Spotify.

See omnystudio.com/listener for privacy information.