De verschrikkelijke aanslag in Manchester. De Britten reageerden er op met afschuw en verontwaardiging. Ook was een motto te horen wat in Engeland een geschiedenis heeft: ‘Keep calm and Carry on’. Dit motto komt uit de Tweede Wereldoorlog en is inmiddels bijna iconisch, in ieder geval is het een gekoesterde traditie. Maar hoe komen de Britten er eigenlijk aan? Te gast is voormalig Engelandcorrespondent Hieke Jippes.

Er was een ronde tafel, een magisch zwaard, een jonkvrouw Guinevere en een Lancelot. En natuurlijk was er een koning Arthur,die altijd een beetje in de schaduw van de dappere Lancelot staat. Maar gelukkig is er deze week de film ‘King Arthur: Legend of the Sword’. Wat voor een Arthur is er op het witte doek te zien?Middeleeuwenkenner Sanne Frequin ging naar de bioscoop en komt vertellen over de movie-Arthur.

De beste historische boeken van deze maand worden besproken door Wim Berkelaar. Met ditmaal: ‘Lenin. Leven en legende’, van Victor Sebestyen; ‘Provo. De ludieke opstand tegen bom en regentendom’ door Marko Otten; ‘de Nazi-leerling’ door Mischa Cohen; ‘Hel en paradijs. Amsterdam en de Duitse exilliteratuur’ van Bettina Baltschev.

Het Engelse motto 'keep calm and carry on' als invented tradition; teruggave van kunstchatten, ook als die koloniaal zijn?; de column van Philip Freriks; het MKZ-drama van 2010 in een theaterstuk en OVT met boeken.

de voorstelling over de bleekneusjes van Bio Vakantieoord en in Het Spoor Terug een documentaire over de laatste slotzusters.

Het dreigende einde van Blokker; de zijderoute; de column van John Jansen van Galen; gedwongen adoptie in Nederland; Michel Krielaars over Sovjetschrijvers Grossman en Babel.

Ze schreven enthousiast voor het socialistische moederland dat hen uiteindelijk met huid en haar op zou eten: Isaak Babel en Vasili Grossman. De eerste kwam met medewerking van het Sovjet regime om het leven en van de ander werd zijn beroemdste boek, ‘Leven en lot’ gearresteerd.Ruslandkenner en schrijver Michel Krielaars schreef ‘Alles voor het moederland. De Stalinterreur ten tijde van Isaak Babel en Vasili Grossman. De auteur is te gast.

Altijd maar bidden en zwijgen. En nooit meer je vader, moeder, zusje, broertje, opa of oma zien. Dat was de toekomst van de honderden katholieke meisjes die zich aanmeldden voor een leven in een zogeheten slotklooster. Weggestopt achter tralies, verdwenen ze voor altijd uit zicht. Totdat de deuren en de ramen van de kerk in de jaren zestig opengingen en de zusters naar buiten mocht, zo nu en dan.Radiomaker Gerard Leenders sprak met een paar slotzusters en maakte: ‘Voor God alleen. De laatste zusters achter slot.’

Alweer vijftig jaar geleden vertrokken de laatste bleekneusjes uit het Bio Vakantieoord in Bergen aan Zee. Het vakantieoord was tot die tijd een kolonie voor arme stadse kindertjes die in de zomer aan mochten sterken aan zee om er weer een winter in de stad tegen te kunnen. Over dit soort stadskindertjes gaat de voorstelling Bleekneusjes die volgende week in première gaat. Te gast zijn journalist en initiator van de voorstelling Jasmijn Snoijink en de tachtigjarige vriendinnen Nel ten Bosch en Greet Dijkstra. Nel ten Bosch was zelf een bleekneusje en werkte later samen met Greet Dijkstra als kinderverzorgster in het Koloniegebouw voor Jong Nederland.

Jonge vrouwen -- vaak nog meisjes -- die hun kind moesten afstaan, omdat ze niet gehuwd waren: het kwam in Nederland veelvuldig voor. Tussen 1956 en 1984 werden zo’n 15.000 kinderen afgestaan door 13.000 moeders. Zo blijkt uit een rapport dat in opdracht van het ministerie van Justitie en Veiligheid werd gemaakt, en dat deze week verscheen.Aanleiding voor het rapport was een uitzending van Brandpunt over misstanden bij adoptie in de jaren vijftig. Er zou, aldus het programma, sprake zijn van gedwongen adoptie. Te gast is een van de onderzoeksters Nanny van den Boomen.