Paradox | پارادوکس

برنامه جمعه ۱ مرداد ۱۴۰۰

ممد جان خوبی؟‌ چطوری؟‌ چه خبر؟ خوش میگذره ؟ ممد جان میبینی چه بر سر شهر آزاد شده آمده؟‌ البته چه آزادی و چه کشکی ممد آقا! «نبودی ببینی» ولی چیزی هم واقعاً دیدنی نیست که بخوای الان بکوبی بیای این همه راه ببینی

خوزستان الان میدونی چی شده ممد جان؟‌

خوزستان شده موزه ی جنگ! موزه جنگ و بدبختی و آوار و فلاکت و کربلا! یعنی میخوام بهت بگم که به افتخار دفاع مقدس و یا جنگ و یا هر چی شما میخوای اسمشو بزار - خوزستان همونجوری جنگ زده نگهداری شده!‌ خیلی هم دقیق و حساب شده همون جوری مثل سابق نگهداری و محافظت میشه! از این نظر شاید برای تو باحال باشه ممد! مثلا اگر یک وقتی برگردی می بینی که هیچی رو از دست ندادی و اصلا «نبودی که ببینی» نبود و ندیده تو می تونستی حدس بزنی و ببینی! اینجا همه چی عوض شده ولی خوزستان همونجوری موند ممد! باورت میشه؟ خیلی باحال نه؟ انگار نه انگار که یک قرن از اون جنگ لعنتی گذشته! شرایط در خوزستان هنوز همون طوری مثل قدیما! جنگیه

ممد آقا چیکار میکنی این روزا؟

تو کار خواب و اینا نیستی ؟‌ مثلا بری تو خواب ملت زنده رو میگما! این مادر بزرگ مرحوم من کار و زندگی نداره همش میاد به خواب من. شما می کنی از این کارا؟‌ اگه ماموریت دادن و خواستی بری توی خواب یکی، میشه بری تو خوابش و بشینی باهاش حرف بزنی و ببینی دردش چیه که اصرار بر نادانی و سیاست جهل داره؟

در ضمن ممد آقا یک سوال

شما اون بالایی یا این پایینی؟‌ کجایی دقیقا؟ یعنی منظورم بعد از مرگ، آدمی می تونه همین جوری مثل فیلما سرش رو بچرخونه دنیا رو مانیتور کنه و مثلا بببینه کی داره کجا حق مردم رو میخوره؟ آهان اونجوری نیست؟ پس چه جوری کار میکنه این عالم هستی؟‌ مگه اینجوری نیست که آخر فیلم حق همیشه به حقدار میرسه؟ مگه اینجوری نیست که تو نیکی کن و در دجله انداز؟ میشه شما بگی یه نیکی بکنند این دفعه استثنا به جای دجله در کارون بیندازند؟‌ ما باز و اینا نمی خواییما! به جون تو اگه راضی به زحمت باشم. اگه لطف کنی بگی به جای اینکه «ایزد در بیابانم دهد باز» یه کوچولو «آزادی» به ما بده ممنون میشیم

به هایده سلام برسون ممد

برنامه جمعه ۲۵ تیر ۱۴۰۰

خوب! ما چون هفته گذشته درباره ۱۸ تیر فیلم سینمایی ساختیم و به جای برنامه فیلم پخش کردیم و نرسیدیم به اخبار و آقایان در اخبار و اینها، این هفته قصد کردیم دور شامورتی پامورتی بازی در این برنامه را «خط بکش» کرده، مسئولیت «تو که تریبون داری» را انجام داده، نه تنها انجام، بلکه استفاده بهینه کرده و بتواند برای ثبت در تاریخ هم که شده از طریق این امواج مغناطیسی رادیو و امواج معمولی اینترنت، به گوش جهانیان برساند

نگارنده و در نهایت آن که صدایش را در برنامه می‌شنوید اسمش کامبیز است و امروز ۲۵ تیر ۱۴۰۰ است و این برنامه هر هفته اینجاست! هر هفته

البته اگر هر هفته حرفی برای گفتن داشته باشد اینجاست البته! برای همین بعضی هفته‌ها نیست! این هفته اما این برنامه حرف برای گفتن دارد ملت! آرام ولی تند تند، جای پای قدم‌های مرا دنبال کن و با من بیا

پی‌نوشت:‌ الکل نخور خوب نیست برات

برنامه جمعه ۱۸ تیر ۱۴۰۰

جمال هاج و واج داشت نگام می کرد. یک سکوتی برقرار شد و جمال یه دفعه گفت بیا حسینی! بیا من یه ذره پول دارم! بیا برو یه تیکه کالباس و چند تا نون و یه شونه تخم مرغ بگیر بیار بزنیم به بدن

از خوشحالی جیغ زدم. پول را از دستش قاپیدم و با دمپایی و پیژامه زدم بیرون سمت سوپر محل

روبه‌روی سوپر مارکت یه مطبوعاتی بود. بعد از اینکه خاتمی اومده بود و روزنامه های دوم خردادی راه افتاده بودند، همیشه یه چند نفر مفت‌خون داشتند جلوی باجه تیترها رو می‌خوندند

رفتم توی سوپر! مارتادلا ! آب پرتقال! یه بسته لواش و یه بسته سیگار بهمن! در آخرین لحظه اما نظرم رو عوض کردم و گفتم به جای یه پاکت بهمن به همون اندازه پول یه پاکت بهمن بهم وینستون قرمز که گرون‌تر بود بده! ۵ نخ سیگار داد

اومدم دم مطبوعاتیه و از دم فله‌ای ۵ تا روزنامه برداشتم. صبح امروز و خرداد و چند تا دیگه. رسیدم خونه روزنامه‌ها رو گذاشتم روی میز و گشتم و صفحه فرهنگ و هنر رو از هر کدوم در آوردم و بقیه روزنامه رو پرت کردم یه گوشه و یا سفره کردم روی میز! کلاً اینجوری روزنامه می‌خوندم

اصلاً حوصله سیاست رو هم نداشتم. سیاسی هم نبودم ولی نمی‌دونستم که تنها چند ساعت دیگه برای همیشه سیاسی میشم. یعنی سیاسی‌ام می‌کنند. آن روز روز ۱۸ تیر ۱۳۷۸ بود

این برنامه داستان آن روز من است

برنامه جمعه ۱۱ تیر ۱۴۰۰

سلام من کامبیز حسینی هستم و فکر می‌کنم شما دیگه زیادی دارید غر می‌زنید که مملکت چنین است و چنان است! چرا که مملکت چنین نیست و چنان هم هیچوقت نبوده و نخواهد بود

شهر در امن و امان است و -فقط دو سه جا- همین جوری تفننی، یه گروهی خس و خاشاک یه سری حرکت‌های ایذایی کردند که اونم زیاد مهم نیست. اصلاً چیزی نیست که قابل طرح باشه ولی حالا چون شما اصرار می‌کنی من یکی دوتاش رو میگم که نگید این یارو بی‌انصافی کرد و موفقیت‌های روزافزون مقام معظم رهبری رو ندید

اصلاً خبری نیست تو مملکت! فقط خبرنگاران تجمع اعتراضی کردند جلوی سازمان محیط زیست، معلمان که یکی خودسوزی کرد، دامداران یزدی تجمع کردند و گفتند «عزا عزاست امروز روز عزاست امروز صنعت دامپروری روی هواست امروز»

کشاورزان اصفهان در ورودی سازمان آب رو جوشکاری کردند! کارگران شرکت کاما بندرعباس با اعلام حمایت از کارگران صنعت نفت و گاز و پتروشیمی اعتصاب کردند. دامداران جلوی استانداری فارس تجمع کردند. مردم خودروی مأموران شهرداری را در قلعه سرا آتیش زدند

پالایشگاه نفت تهران اعتصاب کرده! پالایشگاه گچساران اعتصاب کرده! کارگران پروژه‌های گاز پارس جنوبی اعتصاب! داروسازان به آیین‌نامه جدید وزارت بهداشت اعتراض! جانبازان جنگ تحمیلی جلوی بنیاد شهید تجمع! رانندگان و کارگران شرکت واحد تهران جلوی ساختمان شورای شهر تجمع! یه سری از قبول‌شدگان آزمون استخدامی که اصطلاحاً بهشون میگن «کارنامه سبز» هم جلوی وزارت آموزش پرورش تجمع کردند! کمپرسی‌داران تجمع اعتراضی کردند و اعتصاب کردند و یه سری آدم بیکار هم همین جوری الکی از روی حسادت و بغض معاویه تجمع کردند که اصلاً حساب نیست

خلاصه اینکه شهر در امن و امان است من راضی، تو راضی، مردم راضی، رهبر راضی، همه راضی، حتی قاضی هم راضی! پس شما صلوات بفرست و اصلاً این برنامه رو گوش نکن

متفرق شید لطفا

برنامه جمعه ۴ تیر ۱۴۰۰

سلام من کامبیز حسینی هستم و فکر نمی‌کنم، بلکه مطمئن هستم که متن زیر سخنرانی رئیسی رئیس جمهور مملکت در هفته گذشته بود

آنچه از واکسن‌هایی که تولید داخلی است/ ضرورت داشت/ تولید خارجی/ سریع/ فوری/ انقلابی/ مردم احساس آرامش کنند/ و اگر آنچه در مردم چیزی/ در مسائلی/ مردم/ تولید داخلی/ ضرورت داشت/ انقلابی واکسن‌هایی/ آنچه/ سریع/ احساس آرامش بکنند/ انقلابی/ آنچه از/ ضرورت داشت/ فوری/ انقلابی/ آنچه/مردم احساس آرامش بکنند/ هم اقتصاد رونق بگیرد/ هم اولویت/ انشاءالله/ چون موضوع کرونا/ برخورد با این منحس/ برخورد جدی/ آنچه از واکنش‌هایی که سریع/ فوری/ انقلابی/ هم اقتصاد/ هم تولید/ هم دغدغه/ هم انشاءالله

باقی بقای شما ملت

برنامه جمعه ۲۸ خرداد ۱۴۰۰

سلام من کامبیز حسینی هستم و فکر می‌کنم این اولین بار نیست که در روز انتخابات در ایران، برنامه‌ای که من در آن حرف می‌زنم دارد از رسانه‌ای پخش می‌شود

ولی یادم می‌آید که روزگاری در همین روزهای طلایی و اینها حداقل انتخاب بین بد و بدتر بود و همین خودش هر چند بدترین بود، ولی یک گروهی از طبقه متوسط را به پای خود می‌کشاند و ما هم رپورتاژ‌ می‌کردیم و اول به سوتی‌های کاندیداها می‌خندیدیم

بعد هم بر مرگ کشته‌های اعتراضات بعد انتخابات گریه سر می‌دادیم، که آی.. ملت این چه ظلمی است که بر ما می‌رود و باز مادرانی داغدار و باز زندانی و باز بی‌رحمی و بی‌قانونی و بی‌عدالتی و بی‌آزادی و دیگه خودت بهتر میدونی

امروز روز انتخابات است ملت! انتخاباتی که در تاریخ پیدایش جمهوری اسلامی بی‌سابقه است. انتخاباتی که حتی احمدی‌نژاد آن را تحریم کرده است

برنامه جمعه ۲۱ خرداد ۱۴۰۰

سلام من کامبیز حسینی هستم و فکر می کنم درستش این بود که مجلس خبرگان به جای اینکه آن رد صلاحیت‌ها و تأیید صلاحیت‌شده‌ها و کلاً صلاحیت رو اعلام کنه، یک دفعه رئیسی رو یه کاسه رئیس جمهور اعلام می‌کرد تا ما این هفته و هفته دیگر رو هدر ندیم به پردازش انتصاباتی که من و تو را سر کار گذاشته و آقا آخه چه مناظره‌ای چه کشکی؟

یکی میگه مسابقه هفته! یکی میگه تست هوش! اون یکی پر رو «به امام فحش میدی» می‌کنه! یکی دیگه تازه یادش اومده و« زنان زنان» می‌کنه! یکی اومده میگه «معیشت پعیشت» حالیشه! یکی میگه «یاساشین آذربایجان»! اون یکی «شیش کلاس سواد» داره

این یکی معلوم نیست دکتر، مهندس،معلم، مدیر، چیه بالاخره! خلاصه که ما نفهمیدیم این سیرک است! نمایش جهت سرگرمی شماست یا مناظرات انتخاباتی

اما من فکر می‌کنم روزگار غریبی است نازنین که سرنوشت یک ملت و آینده یک نسل داره باهاش بازی میشه. همه چیز را همگان دانند و شما اما نگاه نکن به این مردم که در کوچه و بازار و محله و فلان و اینا دارند تند تند راه میرند تا به هزار بدبختی و بیچارگی برسند و انتخابات براشون مهم نیست

شما به سکوت این مردم در این روزها نگاه نکن

شما فکر نکن که اومدی و زدی و بردی و زرنگی کردی و سیاست نمودی و هر کاری خواستی با هزینه ۸۰ میلیون نفر انجام دادی. فکر نکن سکوت روز بعد انتخاب در متروی تهران معنای پیروزی شماست. شما به این بی‌تفاوتی و بی‌محلی بهت به چشم موفقیت و برد نگاه نکن. خشم و قهری که در این سکوت نهفته است به مثال رود خروشانی شما را خواهد برد. حالا شما فعلاً انتصابات کن و بگو امام زمانم! این نیز بگذرد

یادش بخیر پدر مثال می‌آورد

برنامه جمعه ۱۴ خرداد ۱۴۰۰

سلام من کامبیز حسینی هستم و فکر می‌کنم یعنی فکر می‌کردم که ما پرونده انتخابات انتصابات جیم. الف. رو هفته پیش بسته کرده بودیم و دیگر تمام شد و حق مطلب ادا شد و از این هفته با موضوع بحث آزاد و هر چه می خواهد دل تنگت بگو بگو را هدف مرکزیت اصلی وسط برنامه قرار دادیم یا داده بودیم که ناگهان ساعتی پیش رهبر معظم انقلاب و مسلمانان جهان و حومه و حسن نصرالله و اینا فرمایش فرمودند و چون ایشان به جای فرمایش قصد ماله‌کشی بر حکم حکومتی اخیر مبنی بر رد صلاحیت رفیق شفیق دستمال به دست کردند، ما هم آن متنی که در رثای رنج و عذاب و شنگی و شراب و اینا نوشته بودیم را دیلیت کرده و به صورت امرجنسی وارد کوه و دشت و دمن شدیم تا ببینیم این چوپانی که فکر می‌کند ما گوشفیدم کیست چیست و چراست

ولی همچنان من و تو در اینجا با این صدا و با این قرتی‌بازی‌ها باز هم دور همیم تا جمع‌بندی کنیم اخبار هفته را که البته اخبار همین امروز را اگر جمع‌بندی کنیم کار کرده‌ایم چون جیم. الف. تنها چیزی که تولید می‌کند خبر بد است و من چه کنم بی تو اگر تو برای من خبر تولید نکنی من چه کنم که

رنج و عذاب از من

این برنامه به گهر افشانی خامنه‌ای تعلق دارد!

مشتی ماشالله ؟؟ … آ.. آ

برنامه جمعه ۷ خرداد ۱۴۰۰

سلام من کامبیز حسینی هستم و فکر می‌کنم اگر بخواهم وظیفه خود را به  عنوان اصحاب رسانه -که همان اصحاب کهف است که معاصر شده- انجام دهم و با  مسئولیت هر چه تمام‌تر شمای مخاطب بی‌تریبون را هشدار بدهم باید به عرض  برسانم که پیش‌بینی بنده از «شرایط به وجود خواهد آمده» این خواهد بود که  یک افسردگی ملی و حتی فراملی پس از انتخابات، ما و شما را فرا خواهد گرفت

وقتی رئیسی با اکثریت آرا انتصاب شد، همان روز بعد از اعلام نتایج ، ملت  در سکوتی معنادار در مترو به سمت کار و بدبختی می‌روند و گاهی به همدیگر  یک نگاهی می‌اندازد که یعنی «این چه سرنوشت محتومی است که ما داریم و والی  ما به جای ما تصمیم گرفته و چون بزرگتر ماست و آقای ماست حتماً خیر ما را  می‌خواهد». برای همین اصلاً دیگر‌می‌گذارد ما «دستش» را ببینیم که چی دارد و  چی ندارد و دارد با ما رو بازی می‌کند و ما اصلا خودمان دیدیم که در دستش  یک «دولو خشت» هم نداشت و «تک دل» ما را بریدی

… و اینکه این بار برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی -که از  جمهوریتش فقط همان نقطه زیر جیمش مانده که آنهم در اختیار آقاست- گروه  زیادی از عوامل خود «جیم.الف» تحریمی هستند و الان مثلاً فرقی بین  احمدی‌نژاد و بنده نیست چون جفتمان «رأی بی‌ رأی» هستیم

احتمالاً اما سال پیش رو سالی پر از افسردگی و ناامیدی ملی خواهد بود که  آی ملت هشدار هشدار که اگر خامنه‌ای شادی را از شما می‌گیرد، خودتان شادی  را از خودتان نگیرید و این غم را به عصبانیتی معقول تبدیل کرده بر سر  استبداد بکوبید چرا که

ایران مال همه است

برنامه جمعه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۰

خوب دوستان و سروران ارجمند به روم خوش آمدید من مقداری صبر خواهم کردم تا همه برسند. ما همون جوری که از تاپیک‌مون پیداست قصد داریم امروز تا یه ماه دیگه همین جوری دوره ای این بحث رو ادامه بدیم

فقط من خواهش می‌کنم اگه هند ریزینگ رو باز کردم لطفا هند تون رو بیارید بالا تا من یه ریست بکنم و بعد هم اگر دوستان عزیز لطف بکنند کوتاه نگه دارند ممنون می‌شیم چون خیلی‌ها هندوشن رو آوردن بالا

همون روی ۲ دقیقه نگه دارید و آخر هم اگر در ایکی ثانیه جمع بندی می‌فرمایید لطفا بکنید می‌رسیم تا به وقت تهران و لندن و نیویورک و ملبورن انشالله این روم رو با مودریتورهای کارکشته وزارت اطلاعات و باقی اطلاعات‌ها زنده نگه داریم تا اگر خدا بخواد روایت خودمون از داستان رو توی مغز شما فرو کنیم

اگر هم حالا صدا قطع شد یه بار برید بیرون دوباره بیاید توی روم تا من هندریزینگ رو که باز کردم باز دوباره شما رو میاریم بالا تا از فرمایشات حضرت عالی بهره‌مند بشیم فقط لطفا اون مایک‌هاتونو ببندید و به جاش هدفون‌هاتو رو بذارید تا نوبت به همه برسه