
Sign up to save your podcasts
Or


برنامه جمعه ۲۳ مهر ۱۴۰۰
ول کن! ول کن و برس به مسائل هفته! (همینجور داشت یه ریز زمزمه میکرد.)
هزار تا اتفاق افتاده ول کن! خبر زیاده به خبرها بپرداز! گیر بده به رئیسی که همش داره حرف مفت میزنه!رئیسی سوژه است ها! (میدونست ولی نمیخواست ول کنه! تمام تحقیق برنامه این هفتهش رو گذاشته بود جلوش ولی یه چیزی اون ته ذهنش داشت مته میشد!)
چی میخوای از زندگی تو؟ (از خودش پرسید. ولی از این سؤال چشمپوشی کرد و به تحقیقات طول هفتهش در راستای ساخت برنامهای وزین نگاه کرد.)
میتونی در مورد موتورسواری زنان و حرفهای احمقانه رئیس پلیس راهور برنامه بسازی. تو که عشق موتوری که! (عاشق موتور سواری بود. همیشه یه موتوری داشت. از همون ۱۵-۱۶ سالگی رو موتور بود. به نظر سوژه خوبی بود. اصلاً باید در مورد قوانین احمقانهای که باعث ممنوعیت موتورسواری زنان میشه حرف بزنه. با خودش گفت.)
این خوبه دیگه! دیگه چی میخوای از زندگی تو؟ (دوباره پرسید از خودش ..)
بیا به برنامه بساز به درد مردم بخوره! تریبون بده به مردم. شاد! مفرح! دمبل و دیمبو! (ولی یه چیزی ولش نمی کرد. هر وقت به اینجا میرسید از خودش باز می پرسید)
تو بالاخره چی میخوای از زندگی؟ اصلاً میدونی چی میخوای؟ اصلاً توان پاسخگویی به این سؤال ساده رو داری؟ واقعاً چی میخوای تو از زندگی؟
--------------
برنامه این هفته تلاش برای نشان دادن پرترهای از دغدغههای ذهن پریشان یک برنامهساز رادیویی است که از شما و خودش پرسش میکند
برنامه جمعه ۱۶ مهر ۱۴۰۰
ایران و عربستان در یمن و سوریه و عراق و دیگه هر جا تو بگی مشغول بزن بزن هستند که نهایتاً منجر به قحطی و بدبختی مردم منطقه شده. شما الان که داری این خطوط رو میخونی اصلاً خبر نداری که پول دادی برای اسلحه و گلوله و داری با عربستان توی یک کشور دیگه میجنگی
من فقط این هفته اومدم همین رو بگم و برم که آیا راضی هستی پولت اینجوری خرج «جنگ نیابتی» بشه؟ اگه هستی که هیچی! اگه نیستی بدان و آگاه باش که راههای بهتری هم برای جنگ نیابتی هست
پیشنهاد من اینه
دیروز عربستان باشگاه فوتبال «نیوکاسل» رو از لیگ انگلیس خریده! حالا که عربستان باشگاه نیوکاسل رو خریده، جمهوری اسلامی بیاد بره یه باشگاه بخره توی لیگ انگلیس و جنگ نیابتی رو ببره در قلب دشمن که همان استعمار پیر است؟
من که راضیام پول نفت ایران به جای اینکه بره لبنان و سوریه، خرج احیای یه باشگاه همیشه بازندهای مثل «ساندرلند» بشه! که البته هزار سال هم هست که رقیب باشگاه نیوکاسله! روی پیراهن تیم هم میتونه عکس خامنهای رو چاپ کنه و زیرش بنویسه «حزب فقط حزب علی!»
اینجوری انقلاب هم خلاق و غیر سنتی صادر میشه. مورینیو رو هم بذاره مربی چون اخلاقش به خامنهای میخوره! ممد مایلی رو بذاره کنارش که یه وقت از لحاظ فرهنگی مورد نداشته باشه تیم
اینجوری ملت کمتری آواره خواهند شد و کودکان بیشتری زنده میمانند تا به رویاهاشون برسند
ایده رو برسون به گوشش جوان انقلابی
پایان پیام
برنامه جمعه ۹ مهر ۱۴۰۰
رئیس رادیو و تلویزیون ایران که الان شده «صدا و سیمای جمهوری اسلامی» دوباره عوض شد و خامنه ای باز یک گماشته دیگر نشاند بر کرسی این سازمان به اسم پیمان جبلی! ایشان هم آمدند و همان اول بسمالله صحبت از «دوران جدید» و «تحول» فرمودند
چون صحبت از تحول فرموند من یه چند تا نکته رو یادآوری میکنم تا به تحول کمک کنه
۱- صدا و سیما برای تبلیغ تفکرات خواستههای رهبری دروغ میگه، پس لطفاً دیگه دروغ نگو
۲- صدا و سیما بارها و بارها اعترافات اجباری پخش کرده که نشون میده تحت فرمان نیروهای امنیتی به فرمان رهبر هم هست، پس لطفاً دیگه از این کارها نکن! اعتراف اجباری پخش نکن
۳- صدا و سیما ترویج خشونت میکنه علیه هر کسی که جور دیگری فکر میکنه، پس لطفاً برای تأیید رهبرت ترویج خشونت علیه مخالفش نکن
۴- صدا و سیما پر است از توهینهای جنسی، توهین به زنان، توهین به افراد معلول و کلاً «تبلیغ جهت توهین» میکنه به هر کی حال میکنه، پس توهین دیگه نکن
۵- بازوی پروپاگاندای رژيم نباش و مصاحبههای ساختگی پخش نکن! یقه مردم رو تو خیابون نگیر باهاشون مصاحبه ساختگی نکن
۶- فوتبال رو سانسور نکن
۷-خشونت علیه زنان رو تبلیغ نکن
۸- کلاً سانسور نکن
۹- یه عالمه کارهای دیگه باید بکنی که همه مردم میدونند که نباید بکنی ولی شما میکنی پس اون کارها رو هم لطفاً نکن
۱۰- اگه مدعی آزادی هستی یه برنامه تلویزیونی نیمساعته شبانه به من بده، بیام از صحن اصلی تئاتر شهر با تماشاچی و زنده اجرا کنم و به نقد مسائل بپردازم. این یکی کارو شما بیا و حتماً بکن
مورد آخری جدیترین مورد بود که عرض کردم آقای جبلی
برنامه جمعه ۲ مهر ۱۴۰۰
من پیش از آغاز خطبههای پیش از دستور و قبل از آن، که همانا جمعبندی اخبار هفته توسط این «استایل» است باید عرض کنم که یک گروهی از «مردمان» با «بخش روابط عمومی واحد مرکزی» تماس گرفته بودند و عاجزانه دست بالا برده بودند و «خواستار» بودند و به علت خواستاری بود که ما یک نگاهی به پیش از آغاز خطبههای پیش از اون «یارو» و مسایل دیگر مربوط به «یارو» انداختیم و به این نتیجه رسیدیم که گاهی، هرزگاهی شما باید یک نگاهی به مسایل و فرمولهایی که فکر کردی دیگر میدانی و «مستر» کردی بیندازی و یکی -حالا شما بگو مثل من- پیدا شود و سالی یک بار شما را از زیر فشار این اخبار لامصب تکراری خارج و با این صدا اول به گوش خودش و بعد شما برساند که
آیا برای«موفقیت» و یا همان «ادامه دادن» نیار به «انگیزه» داریم یا«نظم»؟ کدام در اولویت است؟ آیا بدون انگیزه ولی با نظم میشود موفق شد و ادامه داد؟ شما چه فکر میکنید؟ چی گفتی؟ چی میگی اصلاً تو؟
برنامه جمعه ۲۶ شهریور ۱۴۰۰
خدمت شما عارضم، می خوام توجه شما رو به این مورد جلب کنم که -اگر نمیدانستید بدانید که- متریال و ماده خام کار اینجانب همین اخبار و چیزهایی است که بعضیها دیگه واقعاً نمیکشند که دنبال کنند و بخوانند و ببینند و اصلاً دیگه حال ندارند و به همین علت کلا بوسیدهاند گذاشتهاند کنار
که البته این خودش خطری است عظیم، چرا که زمینه را برای گسترش اطلاعات غلط و ناصحیح و ناثواب و نالوطی و نارو زدن فراهم می کند و تا شما به خودت بیایی می بینی که ای داد و بیداد جامعه باور نادرستی پیدا کرده مثل این باور که «طالبان گوشت کم می خورند پس خوبند!»
درستش این است که طالبان اگر گیاهخوار هم بشود باز هم بد است
پیرو آن کشش و مغزی که می کشد اخبار این روزها را دنبال کند یا نه هم باید عرض کنم که حقیقت تلخ این که مغز آدم تا یه جایی میکشه بعدش هم دیگه نمیکشه
این انتظارات به جای ملت در باره اینکه چرا طنز این روزها ناجی این برنامه و بنده نیست هم کاملاً درسته ولی من در این برنامه و پیش از این که بپردازم به موضوع برنامه -که همین مسائل روزمره ما قراره باشه -با کمال احترام، به شما مخاطبان پیگیر این برنامه می خوام اعلام کنم که من هم واقعا دیگه نمی کشم
ولی آیا چشم بستن و زیر قالی پنهان کردن و برف ریختن روی همه چیزهایی که شما دیگر نمیکشید چیزی رو درست میکنه؟ من اعتقاد دارم که نه و بدینسان میخوام فراخوان بدم - یعنی فراخوان دادم - که شما هم اگر مثل من هر هفته نیم ساعت برنامه در یک رسانه جریان اصلی داشتی، این هفته وقت برنامه را به چی اختصاص میدادی و در چه موردی حرف میزدی؟ شما هم اگر مثل من بعد از بیشتر از ۳۰ سال کار در رادیو و تلویزیون و تئاتر و فلان و اینا، ۳۰ دقیقه تریبون داشتی، این هفته چه میگفتی؟
با پوزش از ذهن پراکنده این روزهای من، این شما و این هم تریبون من در خدمت شما
برنامه جمعه ۱۹ شهریور ۱۴۰۰
سلام من کامبیز حسینی هستم و نمیدونم که آیا شما هم مثل من هستید یا نیستید؟ شاید بنده به تنهایی این احساس رو دارم که «توان» از ما گرفته شده برای آنچه میخواهیم و نمیتوانیم به دست بیاوریم
گرفته که نه! یعنی «ضعیف شده» و برای همین است که کلاً ول کردهایم و گیر دادهایم به افغانستان که ... آی ملت! ببخشید که در ایران، ما به اندازه کافی شلاق مذهبی و خشک مذهبی و تر مذهبی نداریم و به نسبت اوضاع، خشک و تر زیاد هم اونطوری نیست که باید باشد و برای همین .. آی ..دیدی .. طالبان رو دیدی؟ ... آخ آخ آخ!... وای ... وای … و از این حرفها که کلا یک جورایی بحث «دردم را میخوام فراموش کنم با درد بزرگتره!»
و یعنی انگار نه انگار که ما در خانه جذام داریم! داستان داریم و کلاً به همون خدایی که تو میپرستی و من نه، چراغی که به خانه رواست به مسجد نرو! که کلاً این داستان «طالبان رو ببین، پس ما خیلی بهتریم!» دارد برای دیکتاتوری مذهبی جمهوری اسلامی می خرد زمان و برای ما میبرد عمر و اعصاب و مکان!
من از آن روز ترسم میآید که همین جا، من شاهد و تو قاضی نشسته باشیم و پیچ رادیو به دست، یک دست که نه، با همان دو دست خود، خاک خشک ایران به سر بریزیم که یعنی دیدی! دیدی چی شد؟
و در جواب به ناگهان بر زمین بنشسته ناله زار کنیم که پس یک، دو، سه، چهار که نه! پنج شیر ما کو؟ احمد ما کو؟ مسعود ما کو؟ آن پسر خوش تیپ و سکسی مسعود ما کو؟ مقاومت ما کو و کلا ماکو؟ یعنی ما خودمان کو که از ایرانشهر تا ماکو و سرخس و آقاجاری، ویروس خورده و دیکتاتور زده، در این دور باطل به دنبال جواب این پرسشیم که: درد ما کو؟
برنامه جمعه ۵ شهریور ۱۴۰۰
حق مطلب اینه که همدردی کنیم با همه آنها که در زندان اوین زیر شکنجه این آدمهای جمهوری اسلامی جان خودشون رو از دست دادند
اگر شما یکی از دوستان، نزدیکان و یا اعضای خانوادهتون زنده به این زندان برده شد و بیجان از اونجا بیرون اومد بدانید که تنها نیستید
به احترام شما و عزیز از دست رفته شما ما این برنامه رو ساختیم. به احترام همه آنها که در این زندان شکنجه شدند. به احترام هر کس که زندانی اوین زندانی بود و هست
سکوت
برنامه جمعه ۲۹ مرداد ۱۴۰۰
این برنامه از اون برنامههاست که هر چند وقت یک بار - ما به عرف همین برنامه- باید بسازیم و از اول تا آخرش من تشریح مواضع کنم و «آپ تو دیت» کنم شما و خودم رو درباره اتفاقی مهیب که هفته پیش افتاده و معمولاً سیاسی است و یا سیاست زده است و البته که ما هیچوقت نمیتوانیم همین جوری سوت بزنیم و از کنارش بگذری
به همین علت کل برنامه را به مثال آدم به آن موضوع اختصاص داده و در پایان معمولا با یک و یا چند پرسش به پایان میبریم
اینجور قسمتهای پارادوکس که هرز چند گاهی بین برنامهها ظهور میکند معمولا نتیجهای اخلاقی غیر اخلاقی سیاسی علمی فرهنگی و یا بیفرهنگی ندارد. اما من از الان بگم که آخر این برنامه به این نتیجه میرسیم که طالبان بد است! خیلی هم بد است! ...بد ... بد
تقدیم به دایی جمال
برنامه جمعه ۲۲ مرداد ۱۴۰۰
سلام من کامبیز حسینی هستم و فکر میکنم چیزی به پایان نمانده است. دیروز دو ساعت دیرتر از خواب بیدار شدم و همه چیز تمام شده بود. امروز دو ساعت زودتر بیدار شدم اما باز روز تمام شد و پایان! پس پریروز داشتم همین جوری نگاه میکردم، که ناخواسته باز تمام شد
هفته پیش، همین جا شنیدم که دارد تمام میشود. وقتی پرسیدم، گفتند به پایان رسیده است. دوباره پرسیدم: یعنی ادامه برنامه تا چند لحظه دیگر نیست؟ گفتند: چرا این قصه ادامه دارد! پرسیدم اگر ادامه دارد پس چرا دارد همه چیز به پایان میرسد. در جوابم نگاهی که دزدیده شد دیدم و سری که تکان داده شد. در سکوت من به این فکر کردم که حکومتداری به شیوه «من نه تنها بدم، بلکه کار هم بلد نیستم انجام بدهم» دارد به پایان خود نزدیک میشود. حالا چگونگیاش را ندانم و شما هم نپرس ولی آنچه میدانم این است که
یعنی میخوام بگم الان اوضاع یه جوری شده که دیگه اون چهار تا آب انبار عهد شاه عباسم آبش کرم گذاشته
این برنامه به مرحوم عزت الله انتظامی تقدیم میشود
برنامه جمعه ۸ مرداد ۱۴۰۰
لغتنامه دهخدا را باز میکند و حرف «صاد» را پیدا میکند؛ «صیانت. [ ن َ ] (ع مص ) صیانة. نگه داشتن. نگهبانی. (غیاث اللغات ). صون. صیانة. حفظ. وقایة. نگاهداری. خویشتن بازداشتن
از صیانت هیچ با فاجر نیامیزد بهم
منوچهری
… و صیانت نفس از حوادث آفات آن قدر که در امکان آید. (کلیله و دمنه ). در ضبط ولایت و شرط جبایت آثار امانت و انوار صیانت و دقایق سیاست و شرایط حراست تقدیم کرد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ) رجوع به صیانة شود.»
و به صیانت رجوع کردیم ... که آی آدمها
«آی آدمها که روی ساحل آرام، در کار تماشایید
«آی آدمها!»
و صدای باد هر دم دلگزاتر
«آی آدمها!...»
آی آدمها!
... فریاد … فریاد .. .. فریاد ...
«فریاد که در رهگذر آدم خاکی
From the publisher's feed