Mabuting Balita | Pebrero 19, 2022 - Sabado

Sabado ng Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: MARCOS 9:2-13

Isinama ni Hesus sina Pedro, Jaime at Juan, at umakyat na sila lamang ang kasama sa isang mataas na bundok. At nagbago ang anyo ni Hesus sa harap nila at kuminang na puting-puti ang kanyang damit, na walang makapaglalabang simputi niyon sa lupa. At napakita sa kanila sina Elias at Moises na nakikipag-usap kay Hesus. Kaya nagsalita si Pedro at kanyang sinabi: “Panginoon, mabuti at narito tayo. Gagawa kami ng tatlong kubol: isa para sa iyo, isa para kay Moises, at isa para kay Elias.” Nasindak sila kaya hindi niya malaman kung ano ang sasabihin. At may ulap na lumilim sa kanila. At narinig mula sa ulap ang salitang ito: “Ito ang aking Anak, ang Minamahal, pakinggan ninyo siya. “At biglang-bigla, pagtingala nila, wala silang nakita liban kay Hesus na kasama nila. At pagbaba nila mula sa bundok, inutusan niya sila na huwag sabihin kaninuman ang nakita nila hanggang makabangon ang Anak ng Tao mula sa mga patay. Iningatan nila ang bagay na ito sa kanilang sarili pero nagtanungan sila kung ano ang pagbangon mula sa mga patay. Tinanong naman nila siya: “Bakit sinasabi ng mga guro ng Batas na dapat munang pumarito si Elias? “At sinabi niya: “Mauuna ngang dumating si Elias para ayusin ang lahat ng bagay. Ngunit bakit naman nasusulat tungkol sa Anak ng Tao na dapat siyang magtiis nang marami at lapastanganin? Sinasabi ko sa inyo na dumating na si Elias at pinakitunguhan nila siya ayon sa kanilang kagustuhan, tulad ng nasusulat.”

PAGNINILAY:

Sa ating ebanghelyo ngayong araw inisalaysay muli sa atin ang kuwento ng pagbabagong-anyo ni Hesus. Sa harap nina Pedro, Santiago, at Juan—sa ibabaw ng bundok naging putting-puti ang kanyang damit. Matapos ang tagpong ito, nagpakita si Elias at Moises mga kilalang karakter ng lumang tipan. Magigiting na tao na mahalaga din sa kasaysayan ng ating kaligtasan. Ngunit, ang rurok ng kuwento ay nang nagsalita ang tinig mula sa langit: “Ito ang minamahal kong anak, pakinggan ninyo siya.”

Mga kapatid, patuloy ang paalala sa atin na tumulad tayo sa kay Hesus. Ngunit, paano nga ba mapangyayari iyon? At ito marahil ang paalala sa atin ng Ebanghelyo ngayong araw: Pakinggan natin si HESUS! Ngayon pong panahon ng pandemya at sa ating bansa nama’y panahon ng halalan, ang mahalagang pagnilayan natin ay: sino ba ang aking pinakikinggan? Hari nawa’y si Hesus ang ating pakikinggan: basahin at pagnilayan ang kanyang mga salita sa biblia, tagpuin at pakinggan siya sa ating pananahimik at pananalangin… pakinggan siya sa mga lubos na nangangailangan, mga maysakit, mga walag tinig sa lipunan, at yaong mga lubhang inaapi. Amen.

- Cl. Vinz Aurellano, SSP | Society of St. Paul

Word and Songs | Love Is...

with Sr. Lines Salazar, fsp

Mabuting Balita | Pebrero 18, 2022 - Biyernes

Biyernes sa Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: MARCOS 8:34-9:1

Tinawag ni Hesus ang kanyang mga alagad pati ang mga tao, at sinabi; “Kung may gustong sumunod sa akin, itakwil ang kanyang sarili at kunin ang kanyang krus para sumunod sa akin. Sapagkat ang naghahangad na maligtas ng kanyang sarili ay mawawalan nito, at ang mawawalan nito alang-alang sa akin at sa Ebanghelyo ang magliligtas nito. “Ano ang pakinabang ng tao tubuin man niya ang buong daigdig kung sarili naman niya ang mawala? At pagkatapos ay sa ano niya maipagpapalit ang kanyang sarili? Ang ikinahihiya ako at ang aking mga salita sa harap ng di-tapat at makasalanang lahing ito ay ikakahiya rin ng Anak ng Tao pagdating niyang taglay ang luwalhati ng kanyang Ama, kasama ng mga banal na Anghel.” At idinagdag ni Hesus: “Totoong sinasabi ko sa inyo na di daranas ng kamatayan ang ilan sa mga naririto hanggang hindi nila nakikita ang Kaharian ng Diyos na dumarating na may kapangyarihan.”

PAGNINILAY:

Pasanin ang kanyang krus at sumunod sa akin. Ito ang isang tanda ng isang tagasunod ni Jesus, ang kahandaang yakapin ang pangaraw-araw na krus sa ating buhay. Malaking challenge ito sa atin ngayon dahil alam nating maraming distractions ang nagiging sagabal sa ating pagsisikap na sundan ang mga yapak ni Hesus. Isa sa kulturang ito ay ang MEDIA. Hindi natin maipagkaila na malaki ang impluwensiya nito sa atin. Minsan nagigising tayo sa mga musika o programa na ating naririnig mula sa ingay ng mga gadgets ng iba. Ikalawa, ang Materialismo- Isa rin ito na hindi madaling ibalanse. Tinuturan tayo ng mga advertisement na kailangang magkaroon tayo ng bago, ng latest model na puedi na nating mabili at ma-enjoy. Pangatlo ang WORRIES o alalahanin. Marami tayong gustong mangyari, nais makamtan at marating. Maraming financial concerns lalo na sa panahong ito- mga nagkakasakit nating mahal sa buhay at marami pang mga hirap at pasanin. Kaya, ano nga ba ang tunay nating bigyan ng atensiyon…ng pagpapahalaga. Nagkakaroon ng kahulugan ang ating pagpasan ng ating KRUS kung si Jesus ang ating sinusundan. Kaya, kahit anuman ang ating mga binabatang krus sa buhay, alalahanin nating ang Dios ay tumutugon sa ating pangaraw-araw na pangangailangan at Siya ang ating tanging lakas.

PANALANGIN:

Panginoon, gabayan mo kami sa aming pagpili at pagde- desisyon. Bigyan mo po kami ng panibagong lakas at karunungan lalo na ang mga frontliners nitong panahon ng pandemya at ang mga nagkakasakit at nag-aalaga sa kanila. Siya nawa!

Mabuting Balita | Pebrero 17, 2022 – Huwebes

Huwebes sa Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: MARCOS 8:27-33

Pumunta si Hesus kasama ang kanyang mga alagad sa mga nayon ng Cesarea ni Filipo. At habang nasa daa'y tinanong niya ang kanyang mga alagad: ”Sino raw ako ayon sa mga tao? “Sumagot sila: ”May nagsasabing si Juan Bautista ka; may iba pang nagsasabing si Elias ka o isa sa mga propeta kaya.” At tinanong niya sila: “Ngunit ano naman ang sinabi ninyo kung sino ako?” At sumagot si Pedro:”Ikaw ang Mesiyas.” At inutusan niya sila na huwag sabihin kaninuman ang tungkol sa kanya. At sinimulan niyang ituro sa kanila na kailangang magtiis ng marami ang Anak ng Tao. Itatakwil nga siya ng mga Matatanda ng bayan, ng mga Punong-pari at ng mga guro ng Batas. Papatayin siya at muling babangon pagkatapos ng tatlong araw. At buong tapang siyang nagsalita. Dinala naman siya ni Pedro sa isang tabi at sinimulan siyang pagsabihan. Ngunit pagtalikod ni Hesus, nakita niya na naroon din ang kanyang mga alagad. Kaya pinagsabihan niya si Pedro: “Sa likod ko, Satanas! Hindi sa Diyos galing ang iniisip mo kundi mula sa tao.”

PAGNINILAY:

Isang daan at limampung taon na ngayong araw nang bitayin ng pamahalaang-kolonyal ng Espanya sa Pilipinas ang tatlong paring martir o mas kilala bilang GomBurZa. 'Di maikakaila ang kanilang malaking kontribusyon sa Pilipinong nasyunalismo, kasarinlan, at pagkakakilanlan. NGUNIT, higit sa makabayan, malaki rin ang ambag ng naturang mga bayani sa Pilipinong relihiyosong kamalayan. Bago pa man sila bitayin, ang kanilang mga akda at pagsasabuhay sa Kristiyanong ideyal ang siyang nagtulak din sa marami nating mga bayani't kababayan upang isabuhay din ang ebanghelyong naipunla sa kani-kanilang mga realidad na ginagalawan. Sa huli, ang kamatayan ng tatlong paring bayani ang siyang naging simula ng paglaban ng mga Pilipino sa pambubusabos ng kolonyalismo't kahirapan, at ang paghahanap ng Pilipino sa kanyang sarili. Eh sister, ano namang kinalaman ng GomBurZa sa ebanghelyo ngayon? Hmmmm? "Sino ako para sa inyo?" 'Yan 'yung katanungang umalingawngaw sa diskusyon nina Hesus at kanyang mga alagad sa daan patungong Caesarea Filipo. Noong una, mukhang nagkakatuwaan pa. "Sino ako para sa inyo?" At ang mapagmataas na sagot ni Pedro, "Aba, Lord siyempre, ikaw ang Kristo!" Akala niya, lubos na niyang kilala si Hesus. Nag-iba ang tono ni Pedro nang ipahayag ng Panginoon sa mga tao ang kanyang magiging kahihinatnan bilang Kristo: na ang Kristo’y itatakwil, pahihirapan, papatayin at mabubuhay muli. Hindi ito matanggap ni Pedro at sinaway ang kanyang Panginoon. Paanong mangyayari iyon gayong siya ang Mesiyas? Ang Mesiyas na magpapalaya sa bayan ng Israel bilang magiting na hari kagaya ni Haring David. Ngunit iba ang konsepto ng pagiging Mesiyas para kay Hesus dahil ang Paghahari ng Diyos ay taliwas sa konsepto ng kaharian ng mundo. Napabulalas tuloy si Hesus, “Lumagay ka sa Likuran ko, Satanas!” Dahil ang Paghahari ng Diyos ay ang siya mismong pagka-Diyos at pagkatao ni Hesus. Dahil ang panawagan ni Hesus sa kanyang mga alagad ay ang pagtutulad natin ng ating buhay sa buhay ng Kristong Hesus. Ikaw? Sino si Hesus para sa iyo at sino ka bilang Pilipinong Kristiyano sa kasalukuyang panahon? Pagnilayan ang pagbubukas-loob ng tatlong paring martir. Higit sa lahat, bumaling sa pagbibigay ng sarili ni Hesus.

-Cl.  Ian Ceblano, SSP | Society of St. Paul

Mabuting Balita | Pebrero 16, 2022 – Miyerkules

Miyerkules sa Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: MARCOS 8:22-26

Pagpasok ni Hesus at ng kanyang mga alagad sa Betsaida, isang bulag ang dinala sa kanya at hiniling sa kanyang hipuin ito. Inakay ito ni Hesus sa labas ng bayan, pinahiran ng laway ang mga mata nito at ipinatong ang kanyang kamay. At saka niya ito tinanong: “May nakikita ka ba?” Tumingin ang tao, at sinabi nito:” Parang mga punongkahoy ang nakikita ko pero lumalakad, tiyak na mga tao ito.” Kaya agad na pinatong ni Hesus ang kanyang mga kamay sa mga mata nito, at nakakilala siya at gumaling, at nakita nga niya nang malinaw ang lahat. Pinauwi ito ni Hesus sa pagsasabing: “Huwag kang pumasok kahit na nasa nayon.”

PAGNINILAY:

Nanumbalik ang kanyang paningin at malinaw na niyang nakita ang lahat. Dalawang beses hinipo ni Jesus ang bulag upang ito ay muling makakita. Sa pangyayaring ito, tinuturo sa atin ang isang proseso para sa isang matagumpay na pagpapagaling. Minsan, nakausap ko ang isang ina na nagbahagi kung paano niya pinapalaki ang kanyang mga anak lalo na sa mga karunungang makalangit. Kaya, ikinuwento ng ina na araw-araw sinisikap niyang maituro at maipadama na ang Dios ay pagmamahal. Isang proseso o paraan ang pagkilala sa mga biyayang sa araw araw ay patuloy nilang tinatanggap. Oo, isang malaking hamon ito. Sa pagpapalaki sa mga bata o pagpapalalim ng karanasan sa Dios, mahalagang may tiyaga at puno ng pagmamahal na ginagawa ito. Proseso ito na di dapat minamadali. Kung babalikan natin ang prosesong ginawa ni Jesus sa bulag na taga-Bethsaida, Una, dinala muna niya ito sa labas ng bayan nang walang ibang makakita; ikalawa, gumawa siya ng putik at inilagay sa mata ng bulag, ikatlo, hinipo niya ng dalawang beses ang mga mata nito at unti-unting luminaw ang kanyang paningin. Kakaiba itong pagpapagaling ni Jesus sa dati niyang paraan nang biglaang pagpapagaling sa pamamagitan ng isang salita laman. Totoo nga na sa bawat karanasan natin may iba’t-ibang paraan ang Dios ng pagtugon. Minsan, biglaan ang pagpapagaling, minsan naman mas mahaba ang proseso.

PANALANGIN:

Panginoon, salamat po sa patuloy mong pagbibigay ng kagalingan sa aming pagkabulag. Gawin mo rin kaming handang ipadama sa aming kapwa ang iyong mapagkalingang haplos at awa.

Mabuting Balita | Pebrero 15, 2022 – Martes

Martes sa Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: MARCOS 8;14-21

Nakalimutan ng mga alagad na magadala ng tinapay at isa lang ang dala nila sa bangka pinagsabihan sila ni Hesus: “Mag-ingat at huwag magtiwala sa lebadura ng mga Pariseo at sa lebadura ni Herodes.” At sinabi ng mga alagad sa isa't isa: “Oo nga, ano? Wala tayong dalang tinapay.” Alam ni Hesus ang mga ito kaya sinabi niya sa kanila: “Ba't n'yo pinag-uusapan ang tinapay na wala sa inyo? Hindi pa ba n'yo maisip at maunawaan? Mapurol ba ang inyong pag-iisip? May mata kayong hindi nakakakita at may taingang hindi nakakarinig? Hindi ba ninyo naaalala nang pinira-piraso ko ang limang tinapay para sa limang libo, ilang basket na puno ng mga pira-piraso ang inyong naipon?” At sumagot sila: “Labindalawa.” “At nang may pitong tinapay para sa apat na libo, ilang bayong na puno ng mga pira-piraso ang naipon?” At sumagot sila: “Pito.” At sinabi ni Hesus: “Hindi pa ba ninyo nauunawaan?”

PAGNINILAY:

Tila nakalimutan na ng mga alagad ang mga milagrong ginawa ni Hesus noong siya’y nagpakain ng maraming tao. Mariing itinanong ni Hesus ang mga alagad: “Hindi pa rin ba ninyo nauunawaan”? “Mayroon kayong mga mata, hindi ba kayo nakakakita? at mayroon kayong mga tainga, hindi ba kayo nakakarinig? at hindi ba ninyo naalaala?  hindi pa ba ninyo napaghahalata o nauunawaan? nangagmatigas na ba ang inyong puso?

Mahirap naman talaga siguro sa parte ng mga apostol at disupulo na maunawaan ang misteryo ng pagkatao at gawain ni Hesus. Gayunpaman ang paalala at hamon sa atin ay nananatili: sa kabila ng hindi natin pagkaintindi, handa ba tayong manindigan sa panawagan niyang patuloy siyang piliin—sa katotohanan, kabutihan at pagmamahal? Sana po lubos natin siyang matanggap upang ganap siyang maging Diyos ng ating buhay. Amen.

- Cl. Earlson Reyes, SSP | Society of St. Paul

Mabuting Balita | Pebrero 14, 2022 – Lunes

Lunes sa Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: MARCOS 8:11-13

Dumating ang mga Pariseo at nagsimulang makipagtalo kay Hesus. Gusto nilang subukan si Hesus at humingi ng isang makalangit na tanda. Nagbuntung-hininga siya at sinabi: “Bakit humihingi ng palatandaan ang lahing ito? Talagang sinasabi ko sa inyo: walang tandang ibibigay sa lahing ito.” Kaya iniwan sila ni Hesus at sumakay sa bangka patawid sa kabilang ibayo.

PAGNINILAY:

Mga kapanalig, nais kong ibahagi sa inyo ang aking karanasan nang ako’y nagdesisyong pumasok ng kumbento.  Bagama’t marami ang nagtataka at hindi nakakaintindi kung bakit ako pumasok, maging ang aking ina, mga kapatid, kaibigan at mga kamag-anak – nagpatuloy pa rin akong tahakin ang bokasyon ng pagmamadre.  Iba’t iba ang kanilang haka-haka kung bakit ako nagmadre.  May nag-aakalang bigo daw ako sa pag-ibig. Sa tingin naman ng nanay ko, takot daw akong manganak.  Di rin makapaniwala ang mga kapatid ko dahil wala daw sa tipo ko ang makakatagal sa kumbento.  Limang taon na akong nagtatrabaho noon, at nag-eenjoy ako sa aking trabaho.  Masaya akong kasama ang aking pamilya, kamag-anak at mga kaibigan. Pero sa kabila nito, tila may kulang akong nararamdaman sa aking puso na sinikap kong hanapan ng kasagutan.  Ito ang nag-udyok sa akin para sumailalim sa seryosong discernment o pagtuklas sa pamamagitan ng panalangin kung ano talaga ang gusto ng Diyos para sa akin.  Hindi man malinaw sa akin kung ako nga’y tinatawag ng Diyos sa pagmamadre, pero sinubukan ko pa ring pumasok.  Sabi ko sa aking sarili, wala namang masamang sumubok.  Kung ma discover ko along the formation years na hindi talaga ako sa pagmamadre, e di lalabas ako’t mag-aasawa.  Marami akong pagsubok na naranasan sa loob.  At makailang ulit ko ring naisipang lumabas sa kumbento.  Ito ang mga pagkakataong lalo pa akong nagdasal at humingi ng tanda sa Panginoon. Sabi ko sa Diyos noon, kung magkakasakit ako ng malubha habang nag-aaral pa ako sa pagmamadre, malinaw na tanda ito na hindi talaga ako para sa bokasyong ito.  Sa awa ng Diyos, minor lang ang mga naging sakit ko noong under formation pa ako.  At ramdam na ramdam ko ang buhay na presensya ng Panginoon lalo na mga panahong nahihirapan na akong tumugon sa aking bokasyon.  Ngayong 21 years na akong professed sister, nasabi ko sa aking sarili na tapat ang Panginoon sa Kanyang pangako na kapag tinawag ka Niyang maglingkod, bibigyan ka Niya ng biyayang kayanin ang lahat ng pagsubok na kakaharapin mo, gaano man ito kabigat at kalaki. Nagkasakit ako ng malubha noong 2014 at naaksidente at napilay noong 2019.  Pero sa lahat nang ito, iniligtas ako ng Panginoon, tanda ng Kanyang pag-ibig at habag sa akin. Mga kapanalig, hindi naman masamang humingi ng tanda sa Panginoon, lalo na sa mga ginagawa nating pagdedesisyon.  Pero maging bukas sana tayong tanggapin kung ano man ang Kanyang tugon, at lagi itong gawin nang may panalangin at pagtitiwala sa Diyos.

Pro-Life Month - Caring for the Sick (Inspired by the Message of Pope Francis for the 30th World Day of the Sick)

Word and Songs | with Sr Lines Salazar, fsp

The message of Pope Francis for the 30th World Day of the Sick, which falls on February 11, 2022, is entitled “Be merciful, even as your Father is merciful.” (Lk 6:36) This invitation of Jesus to be merciful like the Father has particular significance for healthcare workers – for all those physicians, nurses, laboratory technicians, the support staff, and the caretakers of the sick, as well as the numerous volunteers who donate their precious time to assist those who suffer.  People who have made their service a mission. Because Your hands, which touch the suffering flesh of Christ, can be a sign of the merciful hands of the Father."

The Pope recognizes the progress that medical science has made, especially in recent times.  However, none of this- must make us forget the uniqueness of each patient, his or her dignity and frailties".  He then- issues a warning and calls for the patient to always be treated as a person with his own dignity. He reminds the healthcare workers and those taking care of the sick not to forget the uniqueness of each patient, his or her dignity and, frailties. Patients are always more important than their diseases, and for this reason, no therapeutic approach can, in turn, replace the acts of listening to the patient, his or her history, anxieties and, fears. Even when healing is not possible, care can always be given. It is always possible to console, it is always possible to make people sense a closeness that is more interested in the person than in his or her pathology."

The Holy Father reaffirms the importance of Catholic healthcare institutions and their commitment to caring for and treating people. "At a time in which the culture of waste is widespread and life is not always acknowledged as worthy of being welcomed and lived, these structures, like “houses of mercy”, can be exemplary in protecting and caring for all life, even the most fragile, from its beginning until its natural end".

Finally, Pope Francis concludes by recalling the indispensable service of the health care ministry, especially in spiritual assistance to the sick, and the commitment that each of us should have in making ourselves close to those who suffer. Because "the ministry of consolation is a task for every baptized person, mindful of the word of Jesus: “I was sick and you visited me” (Mt 25:36)".

Mabuting Balita | Pebrero 13, 2022 – Linggo

Ikaanim sa Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: LUCAS 6:20-26

Tumingala si Hesus sa kanyang mga alagad at sinabi: “Mapapalad kayong mga dukha sapagkat sa inyo ang Kaharian ng Diyos. Mapapalad kayong mga nagugutom ngayon, sapagkat bubusugin kayo. Mapapalad kayong mga umiiyak ngayon, sapagkat tatawa kayo. Mapapalad kayo kapag kinapopootan kayo ng mga tao at itinatakwil at iniinsulto, at sinisiraang-puri dahil sa akin. Magsaya kayo at lubos na magalak sa araw na iyon sapagkat malaki ang inyong gantimpalang nasa Diyos; gayundin ang ginawa ng kanilang mga ninuno sa Mga Propeta. Ngunit sawimpalad kayong mayayaman sapagkat tinatamasa na ninyo ang inyong ginhawa! Sawimpalad kayong mga busog ngayon, sapagkat magugutom kayo. Sawimpalad kayong humahalakhak ngayon sapagkat magluluksa kayo’t iiyak! Sawimapad kayo kapag pinag-uusapan kayo nang mabuti ng lahat ng tao ganoon din ang ginawa ng kanilang mga ninuno sa mga bulaang propeta.”

PAGNINILAY:

Madalas tinatawag sa pananaw ng mundo na “mapapalad” yaong mayayaman, namumuhay sa pagsasaya at tinitingala dahil sa kanilang impluwensiya o kapangyarihan. Makikitang binaliktad ni San Lukas ang pananaw na ito. Sinimulan ni San Lukas ang kanyang sermon sa apat na pagiging mapalad at apat na pagiging aba. Ang salitang “mapalad” ay nangangahulugan nang kamalayan o being aware sa iyong kalagayan ngayon kung ito ay patungo kay Kristo. Ang pagiging mapalad ay hindi nangangahulugan na hindi ka na makakaranas ng paghihirap. Sa makatwid, ang pagiging mapalad ay patuloy na pagharap sa mga pagsubok sa buhay ngunit alam mong ito ay lilipas din at ang iyong gantimpala ay makakamtan sa langit. Titipunin ng Dios sa Kanyang Kaharian ang sumusunod sa Kanya ngunit sa aba na nagtamasa na ng kaginhawaan ngayon, na ginamit ang kayamanan, nagpakasasa at naging maluho ang pamumuhay, magigising sila na binitiwan o tinalikuran na nila ang kanilang kaugnayan sa Dios. Manalangin tayo: Panginoon, salamat sa Iyong Banal na Salita na nagbibigay sa amin ng gabay at lakas patungo sa Iyong Landas. Amen.

Mabuting Balita | Marso 12, 2022

Sabado sa Unang Linggo ng Kuwaresma

EBANGHELYO: MATEO 5: 43-48

Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, “Narinig na ninyo na sinabi: Mahalin mo ang iyong kapwa at kamuhian ang iyong kaaway. Ngunit sinasabi ko sa inyo: Mahalin n’yo ang inyong kaaway, at ipagdasal ang umuusig sa inyo. Sa ganito kayo magiging mga anak ng inyong Amang nasa langit. Sapagkat pinasisikat niya ang araw sa kapwa masama at mabuti, at pinapapatak ang ulan sa kapwa makatarungan at di-makatarungan. Kung mahal n’yo ang nagmamahal sa inyo, ano ang gantimpala n’yo? Di ba’t ginagawa rin ito ng mga pagano? Kaya maging ganap kayo gaya ng pagiging ganap ng inyong Amang nasa langit.”

PAGNINILAY:

Ang pagmamahal sa kaaway, ang isa sa mga pinakatampok na katangian ng pagiging anak ng Diyos Ama. Sa ating karanasan, hindi madaling magmahal ng kaaway. Sa sobrang sakit na dulot nila sa atin, halos isumpa natin sila. Nanggigigil na makaganti o may mangyaring masama sa kanila. Tunay na di natin kayang mahalin ang ating kaaway kung ang sarili lang natin ang batayan. Kailangan natin ang tulong at lakas na nagmumula sa Panginoon para magawa natin ito. Di ba, pantay-pantay ang pagturing sa atin ng ating Panginoon? Pinasisikat Niya ang araw sa kapwa masama at mabuti, at pinapapatak Niya ang ulan sa kapwa makatarungan at di makatarungan. Kaya kahit magkaiba man ang usali natin, iisa ang pagtingin ng Diyos sa atin – na tayo’y mahalaga at minamahal Niya. Pero, dahil na rin sa iba’t ibang pamilyang pinanggalingan natin, sa iba’t ibang karanasan ng paghuhubog at kinalakhan natin na environment– nagiging iba-iba rin ang ating pag-uugali. May maunawain, mayroon ding madaling magalit; may mapagbigay, mayroon ding makasarili; may tapat, at mayroon namang sanay mandaya. May mapagpatawad at mayroong mapagtanim ng sama ng loob. Pansinin natin ang mga taong palaaway at mahilig man-intriga ng kapwa. Malamang lumaki sila sa pamilyang laging nag-aaway, mapanghusga sa kapwa, at hindi nakaranas ng pagmamahal sa pamilya. Lumaki silang sugatan ang puso, kaya gusto rin nilang iparanas sa iba ang sakit na hanggang ngayon taglay nila. Mga kapanalig kapatid, maaaring isa tayo sa mga taong sugatan ang puso dahil sa pamilyang pinanggalingan natin. Di na natin mababago ang nakaraan natin. Pero may pag-asa pang baguhin ang epekto nito sa buhay natin ngayon sa tulong ng Panginoong Jesus.

- Sr. Lyn Lagasca, FSP | Daughters of St. Paul