MABUTING BALITA | OKTUBRE 21, 2021

Huwebes sa Ika–29 na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: LUCAS 12:49-53

Sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad: “Dumating ako upang maghagis ng apoy sa lupa, at ganoon na lamang ang pagnanais kong magliyab na sana ito! Ngunit dapat akong mabinyagan ng isang binyag, at ganoon na lamang ang pagkabalisa ko hanggang hindi ito nagaganap! Sa akala ba ninyo’y dumating ako para magbigay ng kapayapaan sa lupa? Hindi, sinasabi ko sa inyo, kundi paghihiwa-hiwalay! Pagkat mula ngayo’y magkakahati-hati ang limang nasa isang sambayanan, tatlo laban sa dalawa at dalawa laban sa tatlo; magkakahati-hati sila; ama laban sa anak na lalaki at anak na lalaki laban sa ama, ina laban sa anak na babae at anak na babae laban sa ina, biyenang babae laban sa kanyang manugang na babae at manugang na babae laban sa biyenang babae.”

PAGNINILAY:

Ano ang nagdadala sa atin sa pagkakaisa? At ano naman ang nagiging sanhi ng ating pagkakawatak-watak? Ang sagot: Ang Katotohanang nagmumula kay Kristo. Dumating si Hesus dala ang apoy na nagpapadalisay, apoy ng Espiritu Santong pumapatnubay. Binabago ng apoy ang anyo ng isang bagay; binabago ng Espiritu Santo ang ugali at pagpapahalaga ng isang tao. Dinadalisay ng apoy ang maraming bagay kabilang na ang ating pananampalataya. Paano tayo dinadalisay ng apoy at ginagawang bagong tao ng Espiritu Santo? Paborito kong ministry ang pre-baptismal instruction. Sinasabi sa instruction: Sa binyag pinapatawad ang ating kasalanang minana o kasalanang orihinal, ang kasalanang maghangad na maging katulad ng Diyos. Sa paghuhugas ng tubig ng binyag ibinabalik sa atin ang karangalan, dignidad at kabanalang sinira ng pagsuway. Tayo ay nagiging bagong tao, dahil namatay na tayo sa kasalanan at nabubuhay na kay Kristo. Sa binyag tayo ay pinapahiran ng krisma, simbolo na ang Espiritu Santo ay sumasaatin; ginagawa tayong disipulo ni Hesus at misyonerong nakikibahagi sa Kanyang misyong pagkapari, pagkahari at pagka propeta. Bilang pari tayo ay nakikiisa kay Hesus sa panalangin at sakripisyo; bilang hari tayo ay kaisa ni Hesus sa paglilingkod sa Diyos at sa tao; at bilang propeta naninindigan tayo sa tama, mabuti at totoong itinuturo ni Kristo. Sa pagyakap sa katotohanang nagmumula kay Kristo, hinihingi nito ang ating radikal na pagbabago. Pinagkakaisa tayo ng Espiritu Santong tinanggap natin noong tayo ay bininyagan, pero iba ang itinuturo at pinapahalagahan ng mundo, kaya nagkakawatak-watak tayo dahil sa malaya nating pagpili. Kapanalig, hinahamon tayo ng Mabuting Balita. Handa ka bang maging simbolo ng kontradiksyon sa ating mundo dahil sa pagsunod mo sa katotohanang nagmumula kay Kristo?

- Sr. Narci Peñaredonda, SJBP | Sisters of Jesus Good Shepherd/Pastorelle

MABUTING BALITA | OKTUBRE 20, 2021

Miyerkules sa Ika–29 na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: LUCAS 12:39-48

Sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad: “Isipin ninyo ito: kung nalaman lamang ng may-ari ng bahay kung anong oras ng gabi ang dating ng magnanakaw, hindi sana n’ya pababayaang looban ang kanyang bahay. Kaya maging handa kayo sapagkat dumarating ang Anak ng Tao sa oras na hindi ninyo inaakala.” Sinabi ni Pedro: “Panginoon, kanino mo ba sinasabi ang talinhagang ito, sa amin ba o sa lahat?” Sumagot ang Panginoon: “Isipin ninyo ito: may tapat at matalinong katiwala na pangangasiwaan ng panginoon sa kanyang tauhan para bigyan sila ng rasyon sa tamang oras. Kung sa pagdating ng kanyang panginoon ay matagpuan s’ya nitong tumutupad nang gayon, mapalad ang lingkod na iyon. Talagang sinasabi ko sa inyo, pangangasiwain s’ya nito sa lahat nitong ari-arian. Ngunit maaari namang maisip ng lingkod na iyon: ‘Matatagalan pang dumating ang aking panginoon.’ At simulang pagmalupitan ang mga utusang lalaki at babae, at kumain, uminom at maglasing. Ngunit darating ang panginoon ng lingkod na iyon sa araw na di inaasahan at sa oras na di n’ya nalalaman. Palalayasin n’ya ang katulong na ito at pakikitunguhang gaya ng mga di-dapat. Maraming hampas ang tatanggapin ng katulong na nakaaalam sa kalooban ng kanyang panginoon pero hindi naghanda ni sumunod sa kalooban n’ya. Kaunti lang naman ang tatanggapin ng walang nalalaman sa kalooban n’ya ngunit gumawa ng mga bagay na dapat parusahan. Hihingan nga ng marami ang binigyan ng marami at hihingan nang higit ang pinagkatiwalaan nang higit.”

PAGNINILAY:

Mapagkakatiwalaan ka ba? Marahil kaunti na sa atin ang nakauunawa sa salitang katiwala o yung mga inaatasan ng isang may-ari na mangasiwa, mangalaga o magpatakbo ng isang tahanan, ari-arian o negosyo. Naka-ugat at nakabatay ang salitang ito sa Tiwala. Lubos ang tiwalang ibinibigay ng may-ari sa kanyang katiwala na itataguyod nito ang ipinagkatiwala sa kanya kahit na umalis at malayo ang may-ari. Ganito ang nais na iparating ni Hesus sa mga namumuno sa Bayan ng Diyos at sa lahat ng mga tagapag-lingkod at pastol na nangangalaga sa mga Anak ng Diyos. Tayong lahat ay mga katiwala, mga taga-pangalaga ng mga gawa ng Maylikha maging ng kanyang mga anak dito sa lupa. Huwag nating isawalang-bahala, abusuhin o pabayaan ang mga biyaya na sa atin ipinagkatiwala. Alalahanin natin ang halaga ng bawa’t biyaya na pawang hiram lamang natin sa May-ari ng sangnilikha. Hiling ni Hesus na bagama’t hindi natin lubos na nalalaman kung kailan babalik ang may-ari, alagaan natin ang lahat ng sa ati’y ipinagkatiwala - mula sa dagat, kabundukan at lahat ng likas na yaman, mula sa mga malilit na kabataan maging ang ating buong bayan. Lahat ay biyaya na sa atin ay ipinagkatiwala. Gamitin natin sa wastong paraan ang kapangyarihan at kakayahang ibinahagi sa atin ng Maykapal upang payabungin at higit pang pagyamanin ang Kanyang mga biyaya, para sa ikatataguyod natin at higit sa lahat sa ikauunlad ng ating kapwa at bansa. Amen.

– Cl. Buen Andrew Cruz, SSP | Society of St Paul

MABUTING BALITA | OKTUBRE 19, 2021

Martes sa Ika–29 na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: LUCAS 12:35-38

Sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad: “Maghintay kayong bihis at handang maglingkod, na may nakasinding mga lampara. Maging tulad kayo ng mga taong naghihintay sa kanilang Panginoon. Pauwi s’ya mula sa kasalan at agad nilang mabubuksan ang pinto pagdating n’ya at pagkatok. Mapalad ang mga lingkod na iyon na matatagpuang naghihintay sa panginoon pagdating n’ya. Maniwala kayo sa akin, isusuot n’ya ang damit pantrabaho at pauupuin sila sa hapag at isa-isa silang pagsisilbihan. Dumating man s’ya sa hatinggabi o madaling-araw at matagpuan n’ya silang ganito, mapalad ang mga iyon!”

PAGNINILAY:

Ngayong panahon ng pandemya, tayong lahat ay nalagay sa isang sitwasyon ng pahihintay.  Sa mahigit na isang taon at hanggang ngayon, ang buhay natin na dati ay puno ng iba’t ibang aktibidad, ay parang bumagal at tumigil.  Hindi tayo makalabas ng bahay, walang trabaho at walang magawa.  Sa isang buhay na noon ay laging abala, ang paghihintay ay pwedeng maranasan bilang pag-aaksaya ng oras, lalo na at naantala ang ating mga plano at hindi natin magawa ang ating mga gusto. Hindi natin alam kung kailan matatapos ang pandemya at patuloy pa rin ang ating paghihintay.  Sa ating Mabuting Balita ngayon, ipinapaalala ni Hesus na gayahin natin ang mga alipin na matiyagang naghihintay sa pagdating ng kanilang amo.  Mapapalad ang mga marunong magbantay at maghintay.  Ang paghihintay na nagyayari sa atin ngayon ay isang pagkakataon ng paghubog sa ating pagkatao, sa pagtuklas sa iba pa nating talento at upang makatulong sa ating kapwa tao. Binibigyan din tayo ng panahon para mas maging malapit sa Diyos, sa ating pamilya at sa ating komunidad.  Naging maliit ang mundo, at nagka-isa sa isang layunin ng pagtutulungan at pag-sugpo sa laban ng sakit na dala ng Covid 19.  Ang ating paghihintay ay paghahanda sa pagbabalik ng Panginoon, at inaasahan niya na tayo ay gising at ang ilaw ng ating pananampalataya at pagmamahal ay nagliliwanag.  Kapag tayo ay nakahanda sa kanyang pagdating, aanyayahan niya tayo sa piging na kanyang inilaan sa atin.  Ikaw kapanalig, nakahanda ka na ba sa pagdating ng Panginoon sa iyong buhay?

- Sr. Mary Anthony Basa, PDDM | Disciples of the Divine Master

MABUTING BALITA | OKTUBRE 18, 2021

Lunes sa Ika–29 na Linggo sa Karaniwang Panahon | Kapistahan ni San Lukas, Ebanghelista

EBANGHELYO: LUCAS 10:1-9

Humirang ang Panginoon ng iba pang pitumpu't dalawa at isinugo silang dala-dalawa na mauna sa kanya sa bawat bayan at lugar na takda niyang puntahan. Sinabi niya sa kanila: “Marami nga ang aanihin at kakaunti naman ang mga manggagawa; idalangin niyo sa Panginoon ng ani na magpadala siya ng mga mangagawa sa kanyang ani. Lumakad na kayo. Isinusugo ko kayong parang mga tupa sa gitna ng mga asong-gubat. Huwag kayong magdala ng pitaka, bag o mga sandalyas. At huwag niyong batiin ang sinuman sa daan. Saanmang bahay kayo pumasok, sabihin muna ninyo: 'Mapasatahanang ito ang kapayapaan!' Kung mapayapang tao ang naroon, sasakanya ang inyong kapayapaan. At kung hindi'y magbabalik sa inyo ang inyong dasal. At sa bahay na iyon kayo manatili; kumain kayo at uminom na kasalo nila sapagkat may karapatan ang manggagawa sa kanyang sahod. Huwag kayong magpapalit-palit ng bahay. Saanmang bayan kayo pumasok at tanggapin nila kayo, kanin ninyo anumang ihain sa inyo. Pagalingin din ninyo ang mga maysakit doon at sabihin ninyo sa kanila: “Palapit na sa inyo ang Kaharian ng Diyos.'”

PAGNINILAY:

Narinig natin sa Mabuting Balita na tinawag ni Hesus ang mga disipulo. Nagbigay Siya sa kanila ng mga tagubilin: “Pagalingin ang mga maysakit at sabihin sa kanila, ‘Nalalalapit na…ang kaharian ng Diyos.’ Sa panahong ito ng matinding pagsubok, isang napakagandang balita ito, para sa ating lahat. Pero, nasaan nga ba ang kaharian ng Diyos? Mga kapanalig, kung saan may pagmamahal sa gitna ng kasakiman, kung saan may kapayapaan sa gitna ng kaguluhan at karahasan, kung saan may liwanag sa gitna ng kadiliman, kung saan may pagpapatawad sa mga nagkasala – naroon ang kaharian ng Diyos.  At sino naman ang pinagmumulan ng pagmamahal, ng kapayapaan, ng liwanag, ng pagpapatawad? Ang Diyos po lamang, sa pamamagitan ni Hesus. At sinabi rin ni Hesus: “Marami ang aanihin, nguni’t kokonti ang mga manggagawa.” Bakit kaya kokonti? Masasabi ba nating marami ang di nakakakilala kay Hesus at di nakararanas ng Kaharian ng Diyos? Siguro marami na, ang nakararanas ng kaharian ng Diyos, pero di lang naipapahayag ito. Kaya panawagan ito sa atin, na kung naranasan natin ang pagmamahal ng Diyos, ibahagi po natin ito, tulad ng ginawa ni San Lukas. Ipinahayag niya ang awa at pag-ibig ng Diyos sa kanyang ebanghelyo.

– Sr. Divinia de Claro, FSP | Daughters of St. Paul

MABUTING BALITA | OKTUBRE 17, 2021

Ika–29 na Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: MARCOS 10:35-45

Lumapit kay Jesus sina Jaime at Juan na mga anak ni Zebedeo, at sinabi sa kanya: “Guro, gusto sana naming gawin mo ang hihingin namin sa iyo.” “Ano ang gusto n’yong gawin ko?” “Ipagkaloob mo sa amin sa iyong kaluwalhatian na maupo ang isa sa amin sa kanan mo, at ang isa naman sa kaliwa mo.” “Talagang hindi n’yo alam kung ano ang hinihingi n’yo. Maiinom n’yo ba ang kopang iinumin ko at mabibinyagan sa binyag na ibibinyag sa akin?” “Kaya namin.” “Totoong iinom din kayo sa kopang iinumin ko at mabibinyagan sa binyag na ibibinyag sa akin. Ngunit wala sa akin ang pagpapaupo sa aking kanan o kaliwa. Inihanda ito para sa iba.” Nang marinig ito ng sampu, nagalit sila kina Jaime at Juan. Kaya tinawag sila ni Jesus at sinabi sa kanila: “Nalalaman n’yo na sinusupil ng mga naghahari ang kanilang mga bansa at inaapi ng mga nasa kapangyarihan. Huwag namang maging ganito sa inyo: ang gustong maging dakila, siya ang maging lingkod n’yo; ang gustong mauna sa inyo, siya ang maging alipin n’yo. Gayundin naman, dumating ang Anak ng tao hindi para paglingkuran kundi para maglingkod at ibigay ang kanyang buhay bilang pantubos sa marami.”

PAGNINILAY:

Tulad nina Santiago at Juan, mahilig tayong daanin ang mga bagay-bagay sa lobbying o paki-usapan – upang makuha ang gusto at maunahan ang iba, humahanap ng paraan o lusot upang mapabilis at mapadali ang mga bagay-bagay. Gaya nila, nakatuon ang ating layunin sa tagumpay, kung saan madalas nating iniuugnay at sinusukat ang kadakilaan. Ito ang problema sa mga mahilig daanin ang transaksyon sa lobbying o paki-usapan – binubulag sila ng bagay na nais nilang makita o makuha, at naisasantabi ang mga kakulangan, kamalian o masamang maidudulot ng kanilang ipinipilit na ipakiusap. Minsan pa nga, hindi na isinasa-alang-alang ang mga pamamaraan, kung paano makukuha ang nais, o kahit na may matapakan at masirang iba makamit lamang ito. Kaya nga malinaw na itinuturo ni Hesus sa mga alagad, na hindi nagmumula ang tagumpay o kadakilaan sa paki-usapan o sa makasariling ambisyon. Isinisilang ang tunay na tagumpay mula sa kapakumbabaan, sa buong pusong paglilingkod at pag-aalay ng sarili. Napakahalaga nito, lalo na para sa ating mga nahihirapan, pero patuloy na naglilingkod. Mga lingkod na sa halip na pasalamatan, puna at batikos ang tinatanggap, sa halip na papuri ay paghamak, sa halip na kaayusan ay kaguluhan, sa halip na ligaya ay kalungkutan. Mga kapanalig, ipinapaalala sa atin, na hindi kapangyarihan at kadakilaan ang daan tungo sa tagumpay. Matatamo lamang ito sa kapakumbabaan, sa buong pusong paglilingkod, at ganap na pag-aalay ng sarili sa ating kapwang nangangailangan sa ating paligid. Para ito sa kanila na handang tanggapin kahit pa ang mga paghihirap para sa Paghahari ng Diyos.  Amen.

- Fr. Cris Robert Cellan, SSP | Society of St Paul

ST. MARGARET MARY ALACOQUE | PATRON OF THE DEVOTEES OF THE SACRED HEART OF JESUS

Feast Day: October 17

Devotees of the Sacred Heart of Jesus know our saint for today: St. Margaret Mary Alacoque, who loves silence, prayer and self-denial. She is the nun to whom Jesus entrusted the mission to propagate devotion to His Sacred Heart. St. Margaret was born in the Duchy of Burgundy, France on July 22, 1647. Even as a young girl she was very devoted to the Blessed Sacrament and inclined to prayer and sacrifices. She often spent her night in prayer and practiced many sacrifices. As a child, she got sick of rheumatic fever and was sick for four years. She prayed to the Blessed Virgin and promised to become a nun and added Mary to her name if she would be cured.

At 17 her mother encouraged her to socialize and find a husband. Forgetting her childhood vow, she started attending parties and dances. For four years she amused herself with the world as much as possible. She was sought after by several young men. God, however protected her and preserved her from sin. Then one night, returning from a ball, she had a vision of Jesus wounded and bloody, reminding her of her vow. She immediately changed her lifestyle, and promised to follow Jesus.

Soon, she entered the convent of the Visitation Nuns, and at once she was subjected to many trials, God's design to test her vocation. She was not allowed to make her vows according to established rules, and was assigned to task she disliked. But she remained patient, humble, kind and persevering. Meanwhile, Jesus began to show her how the devotion to the Sacred Heart should be practiced and tried them herself. He complained to her about the ingratitude and sins of many whom He loved sparing nothing, even death on the Cross. But her superiors and some theologians who knew about her visions refused to believe her. She was fortunate that the Community Confessor, St. Claude de la Colombier, S.J. declared that her visions were authentic. A few years later, the Jesuits themselves took the responsibility of propagating the devotion to the Sacred Heart, but it was only after 75 years that it was officially recognized by the Church.

When Sr. Margaret died on October 17, 1690 at 42 years of age, the Church affirmed her heroic virtues, but without official commendation of the devotion she practiced. Her body remained incorrupt and many pilgrims came to seek her intercession. She was canonized by Pope Benedict XV. In 1928 "Miserentissimus Redemptor" by Pope Pius XI affirmed the Church approval of her visions.

Dear Jesus, teach us to be prayerful. May we learn to give up so much comfort and the pleasure of this world.

Now that I cannot do whatever I want, when things are normal, do I accept the situation calmly or do I habitually complain?

MABUTING BALITA | OKTUBRE 16, 2021

Sabado sa Ika – 28 Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: LUCAS 12:8-12

Sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad: “Sinasabi ko sa inyo: sinumang kumilala sa akin sa harap ng mga tao ay kikilalanin din ng Anak ng Tao sa harap ng mga anghel ng Diyos. At ang ayaw kumilala sa akin sa harap ng mga tao’y hindi rin kikilalanin sa harap ng mga anghel ng Diyos. Patatawarin ang sinumang magsasalita laban sa Anak ng Tao ngunit hindi patatawarin ang lumait sa Espiritu Santo. Dalhin man nila kayo sa harap ng mga may makapangyarihan, huwag kayong mabalisa kung paano ninyo ipagtatanggol ang sarili o kung ano ang inyong sasabihin. Sapagkat ang Espiritu Santo ang magtuturo sa inyo sa oras na iyon ng dapat na sabihin.”

PAGNINILAY:

Tahasang sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad na ang bawat kumikilala sa Kanya sa harap ng mga tao, ay kikilalanin naman Niya sa harap ng mga anghel ng Diyos.  At ang sinumang magkaila sa kanya sa harap ng mga tao, ay ikakaila Niya sa harap ng mga anghel at Diyos. Mga kapanalig, mahalagang tanggapin natin si Hesus, bilang Anak ng Diyos. Kasabay ng pagtanggap ay ang ating buong katapatan sa Kanya. Dahil hindi natin siya lubusang maipapahayag, kung ang puso natin ay nakalublob sa kasalanan habang tayo’y naglilingkod sa Diyos. Inaangkin natin si Kristo bilang ating Diyos, pero hindi natin binibigyan ng pagkakataon ang Espiritu Santo na gamitin at panibaguhin tayo.  Pananagutan natin bilang mga Kristiyano, na ipahayag ang mga mensahe ng Panginoon sa mga hindi pa lubos ang pagkakilala kay Kristo. Kailangan nating magabayan sila, upang mas maunawaan nila ang mga katuruang iniwan ni Hesus sa tulong at patnubay ng Espiritu Santo. Mahalaga ang presensya ng Espiritu Santo sa kasalukuyan; siya ang daan upang tayo’y  magkaisa at maging tagapagpahayag ng Salita ng Diyos. Hindi natin kailangang umasa sa pansarili nating kakayahan, lakas o talino upang magampanan ang papel na ito.  Nariyan ang Espiritu Santo na siyang gabay at lakas nating lahat. Amen.

- Mr. Chito Jacinto, APC | SSP-Makati (Association of Paulines Cooperators)

JOSEPH, AN ACCEPTING FATHER | WORD AND SONGS

with Sr. Lines Salazar, fsp

St. Joseph accepted Mary unconditionally, and like Mary, he accepted the Angel’s words with trust and openness. “Today, in our world where psychological, verbal and physical violence towards women is so evident, Joseph appears as the figure of a respectful sensitive man.” (cf Patris Corde)

Though there was a hesitation on Joseph’s part, God took care of it because he was destined to be the protector of Mary and the Child Jesus. If we return to their story, we may say that we are not like them and do not have the same capacities as they do. If we dwell on this thought, it will dissolve the hidden fire within us. St. Joseph set aside his personal ideas in order to accept the course of events that God was unfolding, mysterious as they may seem. He embraced them, took responsibility for them, and made them part of his own history. His history is mingled with Mary’s history. Mary was destined to be with a man of great benevolence. Our story might be different from theirs but all stories are written by God for us to fulfill. Sometimes our story may be extraordinary or not at all, but we can still put up the courage to change the bad to good if we accept the changes. “Unless we are reconciled with our own history, we will be unable to take a single step forward, for we will always remain hostage to our expectations and the disappointments that follow.” (Patris Corde)

Have you noticed that if we prolong our acceptance to the invitation to take courage in any endeavor, it is as if we lose one more opportunity that we then regret? When the angel told Joseph the plans of God for him, immediately “when he woke up, he did what the angel of the Lord had commanded him and took his wife into his home.” (Mt. 2:24) Joseph did not wait for another day to weigh whether what was told him was true or not. He opened his heart, accepted God’s plan for him, and believed that his life is connected to the life of Mary.

In our own lives, acceptance and welcome can be an expression of the Holy Spirit’s gift of fortitude. Only the Lord can give us the strength needed to accept life as it is, with all its contradictions, frustrations, and disappointments. (Patris Corde)

Joseph accepted Mary and received the infant Jesus in his arms on that blessed night when he was born: “Him whom countless kings and prophets had desired to see, Joseph not only saw but conversed with, and embraced in paternal affection, and kissed. He most diligently reared Him whom the faithful were to receive/as the bread that came down from heaven whereby they might obtain eternal life” (cf. Pope Pius IX and St Joseph).  Joseph accepts and receives us too, as his adopted children. He was there present and he is present until now to us. It is a grace of God when Pope Pius IX entrusted the universal church to the protection of Joseph. And the Church prayed for all the people asking Mary and Joseph’s intercession for protection. We can do our part if we are united in prayer, accepting everyone in our hearts, bringing them in our prayer. We offer prayers because this is what we learned from the Holy Family. The Church, the Bride of Christ, and the people as members are one to face this battle. May Mary, our dear Mother in her humility, impart to us the shining glory of God. And Joseph, an accepting Father, welcomes us all in his care.

Scriptwriter: Sr. Kayla Ventura, fsp

Source: PATRIS CORDE - APOSTOLIC LETTER OF THE HOLY FATHER FRANCIS ON THE 150th ANNIVERSARY OF THE PROCLAMATION OF SAINT JOSEPH AS PATRON OF THE UNIVERSAL CHURCH

MABUTING BALITA | OKTUBRE 15, 2021

Biyernes sa Ika – 28 Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: LUCAS 12:1-7

Nang magkatipon ang libu-libong tao hanggang magkatapakan na sila, sinimulang sabihin ni Jesus sa kanyang mga alagad: “Mag-ingat kayo sa lebadura ng mga Pariseo, na walang iba kundi ang pagkukunwari. Walang tinatakpan na di mabubunyag, walang natatago na di malalaman. Kaya naman ang sinabi n’yo sa dilim, sa liwanag maririnig; at ang ibinulong n’yo sa mga kuwarto, sa bubungan ipahahayag. Sinasabi ko naman ito sa inyo na mga kaibigan ko: huwag n’yong katakutan ang mga nakapapatay sa katawan at wala nang magagawang anuman. Ituturo ko sa inyo kung sino ang dapat n’yong katakutan: matakot kayo sa may kapangyarihang pumatay at may kapangyarihan pang magbulid sa impiyerno. Oo, sinasabi ko sa inyo ito ang katakutan n’yo. Hindi ba’t ipinagbibili nang dalawang pera ang limang maya? Ngunit isa man sa kanila’y di nalilimutan sa paningin ng Diyos. Bilang na pati ang lahat ng buhok sa inyong ulo. Huwag kayong matakot; mas mahalaga pa kayo kaysa maraming maya.”

PAGNINILAY:

Sa Mabuting Balitang narinig natin, binalaan ni Hesus ang kanyang mga disipulo sa kahalagahan nang pagiging totoo at hindi mapagbalatkayo o ipokrito na gaya ng mga Pariseo. Kasama tayo sa pinatutungkulan ng babalang ito. Hinahamon tayo na maging mga taong may integridad at paninindigan. Kung ano ang ginagawa o sinasabi natin sa harap ng iilang tao, kaya nating panindigan sa harap ng mas nakakarami dahil walang natatago na di malalantad. Mga kapanalig, napapanahon po ang pagbasang ito, dahil sa mga nangyayaring katiwalian sa ating lipunan, pati na sa ating pansariling buhay. Isang halimbawa po rito ay ang mga drivers… Kapag nasita sila o nahuli ng mga enforcers, karaniwan na pong kalakaran, na mas nanaisin ng ilan na maglagay na lamang upang hindi maabala. Kung sasang-ayon tayo sa sistemang ito, hindi natin tunay na masasabi na tayo’y sumusunod kay Kristo. Sa aming buhay, napagpasyahan po namin na huwag maglagay sa anumang transaksyon.  Kaya kapag nasita ang asawa ko sa pagmamaneho, ang ginagawa po niya ay makiusap kung may naging paglabag, lalo na kung hindi malinaw ang traffic sign, o kaya ay iprotesta ang tiket na ibinigay kung nasa tama siya, kahit na sobra talagang abala ito. Manalangin tayo na huwag matakot manindigan sa kung ano ang tama at kumapit lagi sa pangako ng Diyos na hindi niya tayo pababayaan. Amen. – Ms. Edna Cadsawan, IHF | Institute of the Holy Family

-

ST. TERESA OF AVILA | PATRON OF THE SICK PEOPLE AND RELIGIOUS ORDERS

Feast Day: OCTOBER 15

Hello friends! Do you want to be a saint someday? Well, It isn't impossible! We will discover that saints were also imperfect like us but they have superpowers which we also possess! Welcome to “At Home with the Saints!” Here we will explore the saints’ superpowers, better known as virtues, through brief stories of their lives that highlight and define these special characteristics! Each episode will also consist of reflection questions and prayer to help each of us grow in virtue. Are you ready! Today’s Saint is St. Teresa of Avila. She was a great reformer of the Carmelites. In this program we are bringing you the life of St. Teresa of Avila who live the virtues of humility, charity and detachment. Perhaps you know very well St. Therese of the Child Jesus, but very little about St. Teresa of Avila. According to her, humility cannot exist without love, and love cannot exist without humility. But these two can exist only if there is detachment from all created things. St. Teresa of Avila was a Spanish Carmelite nun, who made great reforms in the life of both men and women Carmelites. She was a mystic, a writer, theologian, and a Doctor of the Church. Her reforms led to the establishment of the Discalced Carmelites, which is an improvement of the old. Teresa was born in Avila, Spain on March 28, 1515. She was among nine children born of devout Catholic parents. Reading about the martyrs, she and her older brother planned to go to Africa to become martyrs themselves. They left home without the knowledge of their parents, but when they reached the gates of the city, their uncle met them and brought them back home. Disappointed, they decided that they could live as hermits in their home garden. What lofty but holy childhood dreams!  When Teresa was 15, her mother died so trials after trials visited her life. Left alone to manage the children, her father became strict. He did not allow anyone to enter the convent. But Teresa and her brother escaped; he to join the Dominicans, and she to become a Carmelite. Their father could do nothing but to concede. Teresa, however, got sick and returned to their home. She was paralyzed for almost three years and was miraculously cured by St. Joseph. She returned to the monastery, but became lax in religious observance. She promised to live wholly for God only when she saw a vision of hell in a dream. Thus began her personal reform and those of her co-sisters. Her work for reformation brought her many pains, controversies and sacrifices, but God rewarded her with ecstacies and mystical visions.  The fruits of her great work were remarkable. She reformed 15 monasteries of Carmelite Friars and 17 monasteries for nuns. She died on October 4, 1582. Her body remained incorrupt. St. Pope Paul VI declared her Doctor of the Church in 1970. Her autobiography, The Interior Castle, and The Way of Perfection are among her famous writings.

Do I really believe that God is on control? And I must not fear any disturbance or trouble that happens in this world?

St Teresa wrote a poem which became favourite prayer;Let nothing disturb you, let nothing frighten you,All things are passing away, God never changes, Patience obtains all things, whoever has God lacks nothing.God alone suffices.