Η αγάπη για την Ροσάριο Σεντράλ, η μπάλα στις λαϊκές γειτονιές της Κόρδοβα, το ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην Νότια Αμερική, τα παιχνίδια στην Κολομβία, η γνωριμία και φιλία με τον Αλφρέντο Ντι Στέφανο στην Μπογκοτά πριν την αναχώρηση για τον μεγάλο επαναστατικό αγώνα στην Κούβα. 

Ο εμβληματικός Ουρουγουανός προπονητής ανέδειξε και πέρασε στις επόμενες γενιές το «ποδοσφαιρικό DNA» του Ομντούλιο Βαρέλα και της ομάδας της δεκαετίας του 1950, που μάχονταν με πνεύμα πολεμιστών μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ένα πνεύμα που είχε περιγραφεί με δύο λέξεις: «garra charrúa».

Στην κερκίδα του Ερυθρού Αστέρα Παρισιού, στο γήπεδο Μπάουερ, στην περιοχή του Saint-Denis, οι οπαδοί της ομάδας τιμούν κάθε χρόνο τον Ρίνο. Με συνθήματα, με πανό, με κορεό, με τραγούδια, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη του για τις επόμενες γενιές.

Γνωστοί για την αντιφασιστική τους δράση, με ιστορία στο αναρχικό κίνημα και την αριστερά, οι Çarşı ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμα για βοήθεια προς τις πληγείσες περιοχές μετά τους καταστροφικούς σεισμούς της 6η Φεβρουαρίου 2023 στην Τουρκία.

Φτάνοντας στις φυλακές θανατοποινιτών στην Κέρκυρα, ο Νίκος Γόδας βασανίστηκε σκληρά, αλλά δεν υπέγραψε ποτέ συνθήκη μεταμέλειας και τελικά εκτελέστηκε στις 19 Νοεμβρίου του 1948, έχοντας ως τελευταία επιθυμία του να πεθάνει φορώντας την φανέλα της ομάδας που λάτρεψε, του Ολυμπιακού.

Απλός, ειλικρινής, εργατικός, επίμονος, σκληρός και δημιουργικός, ο Μπιλ Σάνκλι ταυτίστηκε όσο κανείς άλλος με την Λίβερπουλ και τους οπαδούς της, ξεδιπλώνοντας μία αγωνιστική κουλτούρα που δεν μπορεί να διδαχθεί σε κανένα σεμινάριο προπονητικής. 

Στο σύντομο βίο της, η ποδοσφαιρική ομάδα της Μακρονήσου ήταν μία ακτίδα φωτός στο σκοτάδι της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Μία ομάδα που είχε εμφυσήσει ενθουσιασμό σε φιλάθλους και οπαδούς στην χώρα, αλλά αποτέλεσε απειλή για την πολιτική ηγεσία.

Αντίπαλοι έχαναν την ισορροπία τους, έτρωγαν χώμα στις κατεβασιές του, άλλοι μπουρδουκλώνονταν μεταξύ τους στην προσπάθεια να τον ανακόψουν. Ο Βάσιας ήταν μαγικός, αλλά τον «έφαγε» η Ελλάδα λόγω των πολιτικών φρονημάτων των γονιών του.  

Παραλαμβάνοντας τη «Χρυσή Μπάλα» το 1987, ο Γκούλιτ αφιέρωσε το βραβείο στον Νέλσον Μαντέλα, μιλώντας για πρώτη φορά δημόσια για το απαρτχάιντ και το βαθύ, συστημικό ρατσισμό που βίωναν οι μαύροι Νοτιοαφρικανοί. 

Σε μία χώρα που επί χρόνια ήταν βυθισμένη στο εμφύλιο μίσος, ο Ντρογκμπά κατάφερε να κάνει κάτι σπάνιο: να είναι εκείνος ο άνθρωπος που όλοι οι συμπατριώτες του μνημονεύουν με αγάπη και ευγνωμοσύνη.