Ο «Κόκκινος Πολ», όπως ήταν γνωστός λόγω των ιδεών του, χάρισε όμορφες στιγμές αλλά και στιγμές γέλιου στο γερμανικό και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο καταφέρνοντας να μην είναι ποτέ βαρετός και προβλέψιμος.

Οι εικόνες του Κιν που αντέχουν στο χρόνο είναι εκείνες μπροστά από έναν διαιτητή να φωνάζει απειλητικά, με παίκτες να σφαδάζουν στο έδαφος. Ο Ιρλανδός όμως ήταν κάτι παραπάνω από ένας φωνακλάς και ένας τσαμπουκάς.

Αμέτρητες ήταν οι φορές που έβγαινε εκτός εστίας, τρέχοντας για να κυνηγήσει στην απέναντι πλευρά το γκολ από κόρνερ, έτσι, απλά γιατί το ήθελε. Ένας απίθανος τύπος.

Το «χτύπημα του σκορπιού», τα φριζαρισμένα του μαλλιά, το αστείρευτο ταλέντο, η τόλμη, μια αφέλεια, η περιπέτεια, το ρίσκο, η φυλακή, το ανορθόδοξο, τα 40 και βάλε γκολ. Τα είχε όλα ο «El Loco».

Η ομάδα του Αμβούργου δεν πήρε δημόσια θέση υπέρ της Παλαιστίνης, αντίθετα μίλησε για αντισημιτισμό, προκαλώντας την οργή φίλων της σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Εμφύλιος, προσφυγιά, μπάλα, η υπερηχητική Ουγγαρία της δεκαετίας του 1950, ο Μπούκοβι, ο Γλέζος. Στοιχεία μίας ιστορίας με πρωταγωνιστή τον Νίκο Γιούτσο, καμάρι των Πειραιωτών και του ΚΚΕ.

Η ιστορία του ποδοσφαίρου στη γη της Παλαιστίνης είναι γεμάτη πολιτικές συγκρούσεις, εθνοτικά μίση, τρομοκρατία, πόνο, διαψεύσεις και μάχες. Μάχες υπαρξιακές και ταυτοτικές.

Όποιος δει την Ντεπορτίβο Παλεστίνο να αγωνίζεται ή πέσει πάνω σε φανέλες της στο διαδίκτυο, μπορεί να πιστέψει ότι πρόκειται για παλαιστινιακό σύλλογο. Κι όμως η ομάδα έχει έδρα το Σαντιάγο της Χιλής.

Στο Celtic Park της Γλασκώβης σηκώνονται σημαίες της Παλαιστίνης, συγκεντρώνονται ποσά για το κέντρο προσφύγων Aida στη Βηθλεέμ, με τον Ερίκ Καντονά να στηρίζει την τοπική ακαδημία και τους μικρούς Παλαιστίνιους που διψούν για μπάλα.

Στο στόχαστρο της Στάζι στην Ανατολική Γερμανία, με μια βάση μελών που μεγαλώνει και μια συγκλονιστική καμπάνια «Bleed for Union» που έσωσε τον σύλλογο από την χρεοκοπία, η Ουνιόν Βερολίνου είναι ένα ατόφιο club λαϊκής βάσης, όπου κάθε εντός έδρας αγώνας είναι sold out.