Praten over PSV wil hij nu niet. Dat is nog te vers. Maar voor Podcast 67 loopt Toon Gerbrands met alle liefde de AZ-hoofdstukken af, die zijn tijdperk in Alkmaar markeren. En dus gaat het, aan tafel in zijn woning in Geldrop, over ontslaggesprekken met Van Stee en Verbeek. Over een zakje met gesmeerde boterhammen die Dirk Scheringa op een terras verorbert. Over de Oost-Europese geldschieters die op de stoep stonden na de val van DSB. Eigenlijk over alle gedaanteveranderingen die AZ tussen 2002 en 2014 onder zijn leiding doormaakte.

Je zal ze de kost moeten geven, Bekende Nederlanders die als het ze uitkomt opeens een voetbalclub omarmen. Frits Wester valt geenszins in die categorie. Hij heeft rood-wit bloed door zijn aderen stromen, ontdekten we maandagochtend in zijn achtertuin in Voorburg, terwijl hond Neal driftig aan onze microfoon en onze knieën likte. En hij (Frits dan) kent iedereen die onze prachtige club heeft vorm gegeven: van de materiaalman tot Toon Gerbrands en van de stadionspeaker tot het voormalige opperhoofd van de Ben-Side. Sterker nog, de oprichter van de Alkmaarse jongerenafdeling van het CDA stond met alle liefde mee te kleunen als het er op aan kwam.

Van alle AZ-data die in ons collectieve geheugen staan gegrift, komt 12 mei niet als eerste bovendrijven. En toch, exact 18 jaar geleden namen we afscheid van Buskermolen, Van Galen en het stadion waarin de liefde begon. Als we dan op precies deze dag ook nog naar Deventer mogen afreizen om op een voormalig Molenaarstoeltje te zitten, vraagt dat natuurlijk om een ongegeneerde nostalgische blik. Probleem: iedereen heeft inmiddels zijn uitgekauwde zegje wel gedaan en rood-wit gekleurde herinneringen gedeeld, toch?

Het was de ideale gast om mee verder te speculeren in dit tweeluik over de nieuwe directeur. Voetbalchef, AZ-versteher en zelfbenoemd kandidaat Arno Vermeulen. En met welk verjaardagspresentje kwam AZ op de proppen op de dag van de opname? De gedroomde directeur! Niks koffiedik, meteen ter zake: is Zeeman echt een betere keuze dan Vermeulen?

Na de opbouwer (Toon) en de innovator (Robert) is het tijd voor een derde directeur in het post-Dirk-era. Wat past nu het beste bij AZ? Gaan we weer shoppen bij een andere sport? Samen met de fanatieke bobo Herman Korthout, die onlangs zijn schrijversdebuut maakte met de heftige autobiografie 'Niet aankomen, niet afvegen', vinken we alle pro's en contra's af. En dan rest uiteindelijk de vraag: bestaat die droomkandidaat wel?

Hij had geen voorgangers: voor de komst van Willem Zeijlmans stapten journalisten zelf op spelers, trainers of bestuurders af. En hoewel hij dus de eerste bij AZ was met woordvoerder op zijn visitekaartje, had hij er ook duizenddingendoekje op kunnen zetten. Want Willem was meteen ook scout, poetste de perstribune schoon en er gaat nog steeds een hardnekkig gerucht dat hij ook wel eens in de huid van Herry (of Berry) kroop...

Op een regenachtige woensdagavond in Hardenberg werd het AZ-supportersgilde getrakteerd op een extra lange portie AZ. En het is natuurlijk geen toeval dat vrijwel de complete Futbology top-7 er incheckte. Want als je meer dan 700 keer, meer dan 800 keer of zelfs meer dan 1600 keer AZ hebt bezocht, dan mag Sportpark de Boshoek niet ontbreken. Hamvraag aan deze door de wol geverfde AZ'ers: welke van deze honderden wedstrijden blijft jou het beste bij? Want tja, een rood-wit kloppend AZ-hart draait niet alleen om kwantiteit...

Vraag ons naar de doelpuntenmakers in de thuiswedstrijd tegen NEC in 1996* en we lepelen het moeiteloos op. Dan weet je echt alles over dat tijdperk, denk je. Tot je met André Liefaard gaat zitten, de man die serieus in de zogeheten 'donkere periode' is gedoken. En zo leer je wanneer Romário in de Hout speelde, welke hoofdtrainer naast de pot pieste en welke speler tijdens het diepste dieptepunt begin jaren '90 als voorbeeldprof werd beschouwd. Maikel en Sander (en mystery guest Theo B.) na anderhalf uur knock-out geluld, en de AZ-fan een boek rijker: 'Opbouw van een profclub'.

*Bociek en Mutsaers