Poseidon and poems

Baktım gülüşünden güzel şiir olur

sevdim gitti...

sen yüzüne sürgün olduğum kadın,

madem sevmiyorsun

o zaman sahip çık gözlerine...

dönüp,

dolaşıp,

değmesinler gözlerime.

belki de konuşuyordur gözlerin,

ama ben gözce bilmiyorum ki...

sessizce biliyorum,

usulca biliyorum,

masumca biliyorum...

sahi sarkıntılığa girer mi acaba

ayrılırken gözlerimin sana sulanması?

dökmeye niyetim yok içimi...

zor sığdırdım zaten.

özledim.

söyleyeceklerim bu kadar...

kısa ve derin.

bu arada

" kimse benimle oynamıyor " diye ağlayan çocuk

sen büyü hele

ne oyunlar oynayacaklar seninle

ve bugün bir kez daha anladım

adamlığı kadınlardan öğrenecek erkek çok...

Cemal Süreya

Müzik: Dato Kenchiashvili - ioro

Alışkanlık

Gitgide alışıyorum sana.

Hiçbir alışkanlık bu kadar güzel olamaz

Ellerin ellerimden uzaksa nasıl güçsüzüm bilemezsin

Yanımda olduğun zamanlar;

sigara dumanı gibi ciğerlerime doluyor,

alkol gibi damarlarıma yayılıyorsun

Durmadan başım dönüyor verdiğin hazdan

Alışkanlıklar daima korkutur beni

Düşün ki ben yaşamaya bile alışkın değilim

Kendimi kendime alıştıramadım yıllardır

Fakat şimdi sana alışıyorum

Alıştıkça özlemim artıyor, daha yoğunlaşıyor.

Yalnız içimde garip bir korku var.

Sana alışmaktan değil seni kendime alıştırmaktan korkuyorum

Bir gün sana şimdi verdiklerimden daha güzelini

daha değerlisini verememekten korkuyorum

Bir gün ansızın ölmekten ve seni, bana olan alışkanlığınla

yapayalnız bırakmaktan korkuyorum

Oysaki her zaman ve günün her saatinde

yanında olmalıyım senin

Bana alışmış olmaktan

pişmanlık duyacağın bir dakikan bile olmamalı

Bütün zamanlarını zamanlarımla karıştırıp

emsalsiz bir zaman bileşiminde yaşatmalıyım seni

Uykularda bile aynı rüyayı görmeliyiz.

Her şeyin ve her zevkin yarısı senin olmalı, yarısı benim

“Bana alış” demeyeceğim

Nasıl olsa alışacaksın bir gün

Şimdi çirkinliğimde güzellikler bulan gözlerin,

o zaman en güzeli görecek bende!

Alışkanlığınla, sevginle yepyeni bir “ben” yaratacaksın benden!

İlk defa sevilmenin ürpertileri içindeyim inan.

Sevgimle mukayese edebileceğim tek şeyi beni sevmende buldum

Ömrümde kimse bana sevmenin gerekliliğini öğretmedi.

Kimseden sevgisini istemedim, verdiler almadım.

Bencildim bir zamanlar, sevmek benim hakkım diyordum.

Oysaki şimdi bir zamanlar hiç sevmemiş olduğumu

kendi kendime biraz da utanarak itiraf ediyorum.

Asıl büyük sevgiyi seni sevmekte buldum ve sevgim

senin sevginle değerleniyor, ayrı bir anlam kazanıyor

Sevgin olmasaydı değersiz bir Cam parçasıydım.

Sevginle bir aynayım şimdi.

Bana bakanlar baştan başa seni görecekler içimde

Bir zincirin iki halkasıyız seninle anlıyor musun?

Aynı kadehte karışmış iki içkiyiz.

İki kelimeyiz seninle birbirini tamamlayan.

Her yerde iki olduğumuz için

bir bütün haline geliyoruz durmadan

Alışkanlığım devamlı sana çekiyor beni

Durup durup dudaklarını öpmek geliyor içimden

Saçlarını okşamak geliyor, ellerini tutmak geliyor

Kokunun tenime sindiğini hissediyorum geceleri

Teninin dudaklarımda eridiğini hissediyorum

Boynunun en güzel yerini benden başkası bilemez artık

Seni kimse benim kadar benimle bir bütün olduğuna inandıramaz.

Gitgide bu alışkanlığın içinde kaybolduğumu hissediyorum

Beni yaşadığım zamanın dışına çıkarıyorsun.

Bir gün tarih öcesinde yaşıyoruz , bir gün bulutların üstünde

Uzun süren bir baygınlık sonrasının

o anlatılmaz baş dönmesi içindeyim

Bütün merdivenler birbirine eklendiği zaman

seninle vardığım yüksekliğe erişemez

Açılmış bütün kuyuların derinliği

içimde seni bulduğum yer kadar derin değil

Alışkanlık kozasını ören bir ipekböceği gibi gitgide tamamlıyor bizi.

Emsalsiz bir oluşun içinde yuvarlanıyoruz.

Korkunç bir yangın başladı yüreklerimizde.

Özlem, kıskançlık, arzu ne varsa içimizde hepsi birdenbire tutuştu.

Alev almayan bir yerimiz kalmadı.

Alevlerimiz muhteşem bir kızıllığın içinde yıldızlara kadar uzanıyor.

Hiç bir su, bu ateşi söndüremez artık.

Nehirler, denizler boşalsa üstümüze hiç sönmeyeceğimizi biliyorum.

Bu yangın biz birer kor haline gelinceye kadar sürecek.

Önce bakışlarımız alıştı birbirine, sonra parmak uçlarımız

Bu oluş tamamlandığı anda yeryüzünde

bizden güçlüsü olmayacak!

En mutlu olduğumuz yerde en güçlü de olacağız seninle

Bu bir sonun değil bir varoluşun başlangıcıdır.

Geçmişteki tüm alışkanlıkların bana alışmanı önleyemez artık

Ümit Yaşar Oğuzcan

Müzik: Hasan Cihat Örter - Jamais (Sultaniyegah Sirto)

Acılar denizi

Ben acılar denizinde boğulmuşum

İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını

Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni

Duyarım yosunların benim için ağladıklarını

Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime

Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını

Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle

Bütün gemiler söndürmüş ışıklarını

Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma

Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek

Baksana; herkes içime dökmüş artıklarını

Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa

Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse

Yılların içimde bıraktıklarını...

Ümit Yaşar Oğuzcan

Müzik: Bernward Koch - The Enchanted Pat

Her gece sen

Her gece sen girersin rüyalarıma.

Her gece sen...

Paramparça olur uykularım.

Karanlığın en koyulaştığı yerde kapının çalındığını duyarım.

Açınca soğuk bir rüzgar çarpar yüzüme.

Sen yoksun...

Kilitlenir dudaklarım

gözlerim karanlıklarda boşuna arar seni.

Sen yoksun...

Yalnızlığımı kadehlere doldurup tek başıma içmeliyim bu gece

Kırmalıyım kapıları, evleri ateşe vermeliyim

Sen yoksun...

Zaman gitgide uzar..

Altmış saniye bir dakika..

Altmış dakika bir saat..

Ve sabahın olmasına daha beş saat var.

Beklemek bir çeşit ölmektir.

Sen yoksun...

Bu bana her gece binlerce ölüm demektir.

Ben vapurlar dolusu kederimle yapayalnızım.

Sen uzak bir körfezde özlemli, dalgın.

Kıyılarına çarpıp ağladığı yerde dalgaların.

Neden ay karşılardan yükseldiği zaman,

Başın omuzlarımda olmasın?

Neden ellerin avuçlarımda değil?

Neden gözlerim aradığı zaman gözlerini bulmasın?

Durup durup beni bu çaresizlik hançerliyor.

Bu yolların bir yerde ayrılması.

Uzayan kilometreler...

O sefil, anlayışsız bakışları insanların.

Dünya, o eski dünya değil

Tanrı'ysa çoktan unuttu bizi.

Şu uçsuz bucaksız evrende

Ne derdimizi dinleyen,

Ne de bir anlayan var sevgimizi.

İki ömür değil,

İki ayrı ve büyük yalnızlıktır yaşadığımız.

Her şey aslında başka renkte.

Vernikli eşyalar, vernikli yüzler...

Altından yer yer sırıtan bir yoksulluk.

Yalan üstüne yalan,

Oyun içinde oyun...

Her şey bir yerde anlamsız ve boş.

Gerçek olan şimdi senin yokluğun.

Senin varlığını özledim duyuyor musun?

Bak nasıl artıyor ellerimin sıcaklığı.

Dinle bak nasıl çarpıyor yüreğim.

Bütün sokaklarında bu şehrin sana koşuyorum.

Seni soruyorum gelip geçene,

“Görmedik”, diyorlar.

Anlamıyorlar seni nasıl özlediğimi,

Nasıl sevdiğimi bilmiyorlar.

Volkanlar tutuşuyor,

Ormanlar yanıyor içimde.

Her gece milyonların uyuduğu bir anda,

devler uyanıyor içimde.

Seni düşünüyorum,

Karanlıklar içinden özlemli sesin geliyor.

Bir ışık yanıyor çok uzaklarda,

Çorak topraklarımın üzerinden bir bulut geçiyor.

Şimdi umutlarım, varılmaz uçurum diplerinde,

Korkunç, karanlık mağaralarda hayallerim.

Derin bir kuyudan su çekercesine,

Zamandan ve mesafelerden seni çekiyor ellerim.

Sen her zaman olduğun gibi

Yine o en güzel, en değerli...

Benimse ellerim sımsıcak,

Dudaklarım nemli,

Özlediğim her şeyimle kopup,

en yüksek tepelerden bir çığ gibi sana geliyorum.

Sonra dağlar çöküyor ansızın,

Ağaçlar devriliyor,

Evler yıkılıyor,

Altında kalıyorum...

Kırık bir heykel,

Parçasını arıyor her gece.

Bir şarkı notasını...

Bir tablo renklerini...

Ağaç yapraklarını...

Vazo çiçeklerini...

Ve bir adam,

Her gece yollara düşüp,

Yana yakıla seni arıyor...

Mağrur gözleri ıslak,

İlk defa ağlıyor bu adam,

“Gel“ diye,

İlk defa yalvarıyor...

Ben her gece,

Gözlerim tavanda bir noktaya dikilmiş,

Seni düşünüyorum.

Ve sen o saatlerde,

Benim görmediğim rüyaları görüyorsun.

Bir böcek giriyor kafatasıma...

Her gece sen,

Bir cinnet gibi,

Kanıma yürüyorsun...

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Müzik: Rovsen - Dolya Vorovskaya

Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hâtıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma. 


Çünkü ben her gece o saatlerde
Seni yaşar ve seni düşünürüm.
Hayâl içinde perişan yürürüm
Sen de karanlığın sustuğu yerde
Beni unutma. 


O saatlerde serpilir gülüşün
Bir avuç su gibi içime, ey yâr
Senin de başında o çılgın rüzgâr
Deli deli esiverirse bir gün
Beni unutma. 


Ben ayağımda çarık, elimde asâ
Senin için şu yollara düşmüşüm
Senelerce sonra sana dönüşüm
Bir mahşer gününe de rastlasa
Beni unutma. 


Hala duruyorsa yeşil elbisen
Onu bir gün benim için giy
Saksıdaki pembe karanfilde çiğ
Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen
Beni unutma. 


Büyük acılara tutuştuğum gün
Çok uzaklarda da olsan yine gel
Bu ölürcesine sevdiğine gel
Ne olur Tanrıya kavuştuğun gün
Beni unutma.


Ümit Yaşar Oğuzcan

Müzik: İntizar - Enstrumantal

When I die I want your hands on my eyes:
I want the light and the wheat of your beloved hands
to pass their freshness over me one more time
to feel the smoothness that changed my destiny.

I want you to live while I wait for you, asleep,
I want for your ears to go on hearing the wind,
for you to smell the sea that we loved together
and for you to go on walking the sand where we walked.

I want for what I love to go on living
and as for you I loved you and sang you above everything,
for that, go on flowering, flowery one,

so that you reach all that my love orders for you,
so that my shadow passes through your hair, 
so that they know by this the reason for my song.

Pablo Neruda

Music: Mike Rowland - The brighter side part 1

Bugün hiç özlemedin mi beni?

Bugün hiç özlemedin mi beni?

Bugünde mi geçmedim aklının kıyılarından?

Ne olur çekme ellerini karanlığımdan

Bir sen kaldın dünyada güzel bildiğim

Zaman zaman senden uzaklaşmak isteyişimin

boşuna olduğunu biliyorum.

Artık kendimden bile kaçabilirim.

Fakat senden asla!

Sen hükmedemediğim kaderimsin benim,

silemediğim alınyazımsın.

Olduğun gibi seviyorum seni,

olmanı istediğim gibi değil,

neredeysen orada,

nasılsan orda kal..

Beni şair ettin,

beni adam ettin

ama bana yazık ettin.

Sensiz bir dünya yaratacağım senden.

Dünya duracak ama sen durmayacaksın.

Zaman bitecek

ama sen bitmeyeceksin.

Bir gün bütün çiçekleri solacak bahçelerin,

yıldızlar ışık vermeyecek,

Güneş doğmayacak hiç

ama sen solmayacaksın,

sen eksilmeyeceksin.

Seni maddenin dışına çıkarıyorum.

Ölümsüzlüğün kapılarını açıyorum sana..

Anlamıyor musun?

Bir dünya var üzerinde yaşadığım;

seninle dopdolu.

Bildiğim bir şehir var;

bütün sokakları senin adını taşır.

Bir nefeste benim için al

havasızlıktan öldürme beni

bulutlara,

yıldızlara benim için de bak.

Susadım diyorsam

bir yudum su içmelisin,

ben yorulduysam sen uyumalısın.

Ellerim sevilmek istiyor,

saçlarım okşanmak istiyor,

dudaklarım öpülmek istiyor,

anlamalısın.

Kahrolsun bu karanlıklar,

bu mesafeler,

bu zaman.

Ben seni istiyorum

ya seninle yaşamak

ya da seninle yok olmak..

Bütün vücudunu santimetrekarelere ayırıp,

birer birer öpmeliyim

ve sonra sımsıkı sarılmalıyım sana

böylece ölmeliyiz.

Aradan yıllar geçip

bizi buldukları zaman,

etlerimiz çürümüş olsa da

kemiklerimiz ayrılmamalı birbirinden.

Hadi gel,

nefes almak hüner değil,

seninle ölmek istiyorum,

anlamıyor musun?

Sen sevildiğin için güzelsin bu kadar.

Ben sevilmediğimden böyle çirkinim...

Bu kirli çağ bizim çağımız değil,

İnsanlığın üç devri,

Taş devri

Tunç devri

Utanç devri

Kızma bana Ulu Tanrım

Yarattığın kullar bozuk.

Yalnızlığın tam ortasındayım artık

yalnızlık kadar!..

Ümit Yaşar Oğuzcan

Müzik: Burhan Işıyok - Gecenin sesi

Bir gün

Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum

Bir vapur yanaşırsa rıhtımına bin, acil
Örtün karanlıkları masmavi denizlerde
Ve dinle kalbimi bak nasıl çarpıyor nasıl
O bütün özlemlerin koyulaştığı yerde
Bil ki seni bekliyorum

Bir sabah gün doğarken aç perdelerini, bak
Sevinçle balkonuna konuyorsa martılar
Kendini tadılmamış derin bir hazza bırak
Dökülsün dudağından en umutlu şarkılar
Bil ki seni istiyorum

Gecelerden bir gece uyanırsan apansız
Uzaklarda elemli, garip bir kuş öterse
Bir ceylan ağlıyorsa dağlarda yapayalnız
Ve bir gün kabrimde bir kara gül biterse
Bil ki seni seviyorum

Ümit Yaşar Oğuzcan

Music: Henry Salomon YvSu Orquesta - Tema de amor - De: ”Romeo y Julieta”

Bir Gün Anlarsın

Uykuların kaçar geceleri,

Bir türlü sabah olmayı bilmez,

Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya

Deli eden uğultudur başlar kulaklarında,

Ne çarşaf halden anlar, ne yastık

Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık,

Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın,

Onun unutamadığın hayali,

Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine,

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu,

Şerefin, faziletin, iyiliğin güzelliğin.

Gün gelir de, sesini bir kerecik duymak için,

Vurursun başını soğuk, taş duvarlara,

Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın

Duyarsın.

Ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın.

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin

Niçin yaratıldığını.

Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini

Uzun uzun seyredersin aynalarda güzeliğini

Boşuna geçip, giden yıllarına yanarsın.

Dolar gözlerin, için burkulur

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların

Sevilen gözlerin erişilmezliğini

O hiç beklenmeyen saat geldi mi

Düşer saçların önüne ama bembeyaz

Uzanır gökyüzüne ellerin

Ama çaresiz

Ama yorgun

Ama bitkin

Bir zaman geçmiş günlerin uykusuna dalarsın

Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın

Bir gün anlarsın hayal kurmayı

Beklemeyi

Ümit etmeyi

Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir

Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi

Lanet edersin yaşadığına

Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın

O zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden

Seni sevdiğimi bir gün anlarsın.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Music: Yanni - The Mermaid

Bekleyen

Sen, kaçan ürkek ceylânsın dağda,
Ben, peşine düşmüş bir canavarım!
İstersen dünyayı çağır imdada;
Sen varsın dünyada, bir de ben varım!

Seni korkutacak geçtiğin yollar,
Arkandan gelecek hep ayak sesim.
Sarıp vücudunu belirsiz kollar,
Enseni yakacak ateş nefesim.

Kimsesiz odanda kış geceleri,
İçin ürperdiği demler beni an!
De ki: Odur sarsan pencereleri,
De ki: Rüzgâr değil, odur haykıran!

Göğsümden havaya kattığım zehir,
Solduracak bir gül gibi ömrünü,
Kaçıp dolaşsan da sen, şehir şehir,
Bana kalacaksın yine son günü.

Ölürsün... Kapanır yollar geriye;
Ben mezarla sırdaş olur, beklerim.
Varılmaz hayale işaret diye,
Toprağında bir taş olur, beklerim...

Nep Fazıl Kısakürek

Müzik: Tron Syversen - Silent Dream