Czy Duch Święty zawsze działa w spektakularny sposób? W pierwszym czytaniu (Dz 8,14–17) widzimy, że Jego przyjście było zauważalne, ale św. Łukasz nie opisuje żadnych szczegółów. Dlaczego? To kazanie pokazuje, że Duch Święty często działa cicho, subtelnie i bardzo osobiście – w sposób, który rozumie tylko ten, kto tego doświadcza. To historia o małych „cudach”, które nie trafiają na pierwsze strony gazet, ale realnie zmieniają życie.

Spis treści

• Wprowadzenie (00:00)
• Przywitanie (01:10)
• Czytanie Dz 8,14-17 (01:45)
• Kazanie (02:50)
• Zakończenie (21:34)

Czy Jezus jest odpowiedzią na wszystkie pytania? Niekoniecznie — nie pomoże Ci rozwiązać zadania z trygonometrii ani wyjaśnić budowy pantofelka. Ale w Ewangelii J 14,6 mówi o trzech najważniejszych sprawach: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem”. To kazanie o tym, jak podejmować decyzje, jak znaleźć sens życia i dlaczego nawet dobrze wykonywane obowiązki tracą smak, gdy brakuje im miłości i celu. Św. Tomasz z Akwinu, Kodak, Blockbuster, małżeństwo, rodzina i bardzo konkretne pytanie: czego dziś najbardziej Ci brakuje — drogi, prawdy czy życia?

Spis treści

• Wprowadzenie (00:00)
• Przywitanie (01:26)
• Ewangelia J 14,1-12 (01:56)
• Kazanie (04:01)
• Zakończenie (15:18)

W Ewangelii IV Niedzieli Wielkanocnej Jezus mówi o sobie dwie zaskakujące rzeczy: „Ja jestem Dobrym Pasterzem” oraz „Ja jestem bramą owiec”. Jak można być jednocześnie pasterzem i bramą? To kazanie pokazuje głęboki sens tych słów: Chrystus nie tylko prowadzi człowieka przez życie, ale sam jest celem drogi. Często chcemy, żeby Jezus zaprowadził nas do sukcesu, spokoju i wygody, a On chce prowadzić nas do siebie. Kazanie o zaufaniu, sensie trudnych dróg i Eucharystii jako miejscu spotkania z Bogiem.

Spis treści:

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (01:35)
• Ewangelia J 10,1-10 (02:05)
• Kazanie (03:35)
• Zakończenie (16:10)

Uczniowie idący do Emaus nie byli niewierzący – mieli wszystkie „puzzle”: znali Jezusa, widzieli cuda, słyszeli zapowiedzi zmartwychwstania, a jednak odchodzą. Dlaczego? Ewangelia (Łk 24,13–35) pokazuje coś bardzo aktualnego: można mieć wiarę, a mimo to uciekać. To kazanie o rozczarowaniu, które prowadzi do odejścia, o szukaniu Boga nie tam, gdzie jest, i o powrocie, który zaczyna się przy łamaniu chleba.

Spis treści

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (01:26)
• Ewangelia Łk 24,13-35 (01:56)
• Kazanie (05:08)
• Zakończenie (20:55)

Ewangelia o Tomaszu (J 20,19–31) pokazuje człowieka, który nie ufa ani Bogu, ani swoim przyjaciołom – wierzy tylko temu, co sam zobaczy i dotknie. A jednak to właśnie on wypowiada jedno z najpiękniejszych wyznań wiary: „Pan mój i Bóg mój”. W Niedzielę Miłosierdzia warto zadać pytanie: czym naprawdę jest Boże miłosierdzie? Czy to tylko przebaczenie wszystkiego, czy coś znacznie głębszego – wierność Boga, który nie przestaje kochać nawet wtedy, gdy my przestajemy ufać?

Spis treści:

• Wprowadzenie (00:00)
• Przywitanie (00:53)
• Ewangelia J 20,19-31 (01:25)
• Kazanie (03:41)
• Zakończenie (17:28)

Ewangelia Wielkanocna (J 20,1–10) pokazuje niezwykły szczegół: w pustym grobie Jezusa leżą złożone płótna. Tymczasem Łazarz, kiedy wychodził z grobu, był nimi związany i potrzebował pomocy, żeby zostać uwolnionym. Co oznacza ta różnica? Ojcowie Kościoła widzą tu głęboką prawdę: można wrócić do życia, a nadal być związanym – ale zmartwychwstanie Jezusa przynosi prawdziwą wolność. To kazanie o tym, co nas jeszcze wiąże i co znaczy naprawdę „wyjść z grobu”.

Spis treści

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (01:45)
• Ewangelia J 20,1-10 (02:15)
• Kazanie (03:39)
• Zakończenie (15:39)

Niedziela Palmowa pokazuje dramatyczną prawdę o człowieku: ten sam tłum, który wołał „Hosanna”, kilka dni później krzyczał „Ukrzyżuj Go”. Dlaczego tak łatwo zmieniamy zdanie? Co sprawia, że emocje biorą górę nad prawdą? I dlaczego chrześcijaństwo idzie pod prąd logiki odwetu? To kazanie dotyka trudnego pytania: czy potrafimy zobaczyć człowieka nawet tam, gdzie wszystko w nas krzyczy o karę?

Spis treści

• Wprowadzenie (00:00)
• Przywitanie (01:23)
• Czytanie Flp 2,6-11 (01:55)
• Kazanie (02:59)
• Zakończenie (12:49)

Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza (J 11,1–45) pokazuje dwie zupełnie różne postawy wobec Boga. Marta szuka odpowiedzi i prowadzi z Jezusem rozmowę, Maria przychodzi z bólem i płacze u Jego stóp. Obie mówią to samo zdanie: „Panie, gdybyś tu był…”, ale Jezus odpowiada każdej inaczej. Co to mówi o naszej modlitwie? Czy Bóg daje nam to, czego oczekujemy? I dlaczego czasem zamiast odpowiedzi dostajemy obecność?

Spis treści

• Wprowadzenie (00:00)
• Przywitanie (01:34)
• Ewangelia J 11,1-45 (02:04)
• Kazanie (08:03)
• Zakończenie (19:33)

Uzdrowienie niewidomego od urodzenia (J 9,1–41) to jedna z najbardziej niezwykłych historii Ewangelii. Dla uczniów był to problem teologiczny: kto zgrzeszył? Dla Jezusa była to okazja, żeby objawić miłość Boga. Niewidomy nie widział cudów Jezusa, nie słyszał obietnicy uzdrowienia – usłyszał tylko jedno polecenie: „Idź się obmyj”. Zaufał słowu. I właśnie to zaufanie otworzyło mu oczy.

Spis treści:

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (01:26)
• Ewangelia J 9,1-41 (01:57)
• Kazanie (07:46)
• Zakończenie (22:04)

Spotkanie Jezusa z Samarytanką przy studni (J 4,5–42) wygląda jak historia, którą Biblia opowiadała już wcześniej: podróż, studnia, kobieta… i małżeństwo. Tak było z Izaakiem, Jakubem i Mojżeszem. Dlaczego więc tym razem schemat się urywa? W centrum tej Ewangelii jest coś znacznie większego – relacja Boga z człowiekiem, która zaczyna się w chrzcie i której nie da się wymazać. Nawet jeśli człowiek się pogubi, odejdzie albo spróbuje uciec, Chrystus wciąż czeka przy studni. A wszystko zaczyna się od jednego zdania: „Daj Mi pić”.

Spis treści:

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (01:52)
• Ewangelia J 4,5-42 (02:44)
• Kazanie (07:59)
• Zakończenie (21:49)