przeKazania

Jezus porównuje Królestwo Boże do skarbu ukrytego w roli i do drogocennej perły. W obu przypowieściach człowiek sprzedaje wszystko, co ma — ale nie ze smutku, tylko z radości, bo wie, co znalazł.

W tym kazaniu pytamy, czy chrześcijaństwo kojarzy nam się bardziej z listą strat, czy z odkryciem skarbu. Bo wiara nie zaczyna się od tego, co trzeba zostawić, ale od tego, co człowiek znajduje w Bogu.

Nie chodzi najpierw o to, co tracisz dla Boga. Chodzi o to, czy naprawdę zobaczyłeś, co w Nim zyskujesz.

Spis treści

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (02:02)
• Ewangelia Mt 13,44-52 (02:33)
• Kazanie (03:59)
• Zakończenie (15:46)

W przypowieści o kąkolu słudzy chcą prostego rozwiązania: jest chwast, trzeba go wyrwać. Rolnik widzi jednak więcej. Widzi nie tylko problem, ale także zboże, które jeszcze rośnie i którego nie chce stracić.

To kazanie o cierpliwości Boga, która nie wynika z obojętności wobec zła, ale z miłości do dobra, które jeszcze dojrzewa. O tym, że Bóg nie udaje, że chwast nie istnieje, ale nie chce wyrwać razem z nim ani jednego kłosa.

Bo słudzy widzą problem. Rolnik widzi plon.

Spis treści:

• Wstęp (00:00)
• Wprowadzenie (02:17)
• Ewangelia Mt 13,24-43 (03:14)
• Kazanie (06:13)
• Zakończenie (17:07)

W tym dodatkowym odcinku podejmuję temat lefebrystów, ekskomuniki oraz pytania o ważność i godziwość sakramentów.

Wyjaśniam, czym różni się sakrament ważny od sprawowanego godziwie, dlaczego ekskomunika nie jest zemstą ani pokazem siły, lecz karą naprawczą i wezwaniem do nawrócenia. Mówię też o napięciach wokół liturgii: o realnych nadużyciach w Novus Ordo, ale także o tym, że problemy liturgiczne istniały również przed Soborem Watykańskim II, a reforma próbowała odpowiedzieć na konkretne trudności.

Na końcu wracam do pytania najważniejszego: co naprawdę jest potrzebne, żeby przeżyć Mszę świętą? Pomaga w tym świadectwo życia ks. Aleksandra Zienkiewicza, który sprawując Eucharystię rozumiał bardzo osobiście, co znaczy, że Ktoś oddał za niego życie.

Spis treści

• Wstęp (00:00)
• Skąd się wzięło Bractwo Piusa X? (02:07)
• Ważność i godziwość sakramentów (05:13)
• O co chodzi z ekskomuniką (22:35)
• Gdzie naprawdę leży problem (30:00)
• Zakończenie (52:07)

Jak poprawnie czytać przypowieści Jezusa? Czy są tylko prostymi historiami z morałem, zagadkami do rozwiązania albo ukrytym kodem pełnym symboli?

W przypowieści o siewcy Jezus sam wyjaśnia znaczenie obrazu: ziarno to Słowo Boże, a gleba to serce człowieka. Ale samo „rozszyfrowanie” przypowieści nie wystarczy. Najważniejsze pytanie brzmi nie tylko: „co to znaczy?”, ale także: „co to robi z moim sercem?”.

To kazanie o słuchaniu Ewangelii, która ma nas poruszyć, uwierać i prowadzić do nawrócenia. Bo jeśli przypowieść niczego we mnie nie dotyka, może wcale jej nie usłyszałem?

Spis treści

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (00:56)
• Ewangelia Mt 13,1-23 (01:28)
• Kazanie (04:46)
• Zakończenie (16:25)

W odcinku wykorzystano krótki cytat dźwiękowy z reklamy sieci Plus z udziałem kabaretu Mumio („Pomarańczowy jest metaforą…”), jako punkt wyjścia do omówienia metafory i alegorii w przypowieściach Jezusa.

Korozain, Betsaida i Kafarnaum były blisko Jezusa. Widziały Jego znaki, słyszały Jego słowo, a jednak Go nie rozpoznały.

W tym kazaniu pytamy, czy podobnie nie dzieje się z nami. Można znać Ewangelię, Mszę, modlitwy i kościelne zwyczaje, a jednocześnie pozwalać Bogu przychodzić tylko w takiej formie, do której już się przyzwyczailiśmy.

Jezus nie chwali głupoty, gdy mówi o „prostaczkach”. Chwali prostotę dziecka: serce, które nie udaje, że wszystko wie, i potrafi przyjąć Boga także wtedy, gdy przychodzi inaczej, niż się spodziewaliśmy.

Spis treści

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (01:03)
• Ewangelia Mt 11,25-30 (01:34)
• Kazanie (02:38)
• Zakończenie (21:16)

To już 100. odcinek podcastu „przeKazania”. Sto odcinków to nie tylko liczba, ale kawałek życia, systematyczności, przygotowań, zmagań ze Słowem Bożym i prób powiedzenia Ewangelii bez banału, kiczu i religijnych obietnic bez pokrycia.

W tym odcinku opowiadam, dlaczego w ogóle nagrywam podcast. Podcast pomaga mi przygotowywać się uczciwiej, więcej myśleć nad Ewangelią, modlić się Słowem i nie iść na łatwiznę.

Mówię też o tym, jak wygląda proces przygotowania odcinka, dlaczego wolę organiczny wzrost świadomych słuchaczy niż szybkie zasięgi budowane na religijnych bajkach, dlaczego nie nagrywam jeszcze wideo i co może być dalej.

Dziękuję wszystkim, którzy słuchają, wracają, udostępniają i tworzą tę małą internetową parafię wokół Słowa Bożego.

Jezus mówi: „Kto chce znaleźć swe życie, straci je…”. Brzmi to jak sprzeciw wobec szczęścia, ale Jezus nie chce zabrać życia — chce zabrać to, co je udaje.

W tym kazaniu patrzymy na to, co w nas jest jak woskowa forma: wygląda dobrze, ale nie jest trwałe — kontrola, rozproszenia, potrzeba bycia lubianym, fałszywy obraz siebie.

Ewangelia nie wzywa do bezsensownej straty, lecz do przemiany. Oddając Chrystusowi to, co nas oddala od życia, zaczynamy odnajdywać życie prawdziwe.

spis treści:

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (01:16)
• Ewangelia Mt 10,37-42 (02:14)
• Kazanie (03:21)
• Zakończenie (17:46)

Czy słowa Jezusa o ujawnieniu tego, co ukryte, oznaczają, że kiedyś wszystkie nasze sekrety wyjdą na jaw? Analiza retorycznej konstrukcji Mt 10,26–33 prowadzi do zupełnie innego wniosku: na dachach mają być głoszone nie nasze grzechy, lecz Chrystus.

Wielu ludzi nie boi się dziś wierzyć. Boją się jednak, że inni uznają ich za wierzących. Można nosić religijne znaki, znać właściwe formuły i używać kościelnego języka, a jednocześnie nigdy nie powiedzieć, jak wiara naprawdę wygląda w naszym zwyczajnym życiu.

To kazanie o różnicy między religijną manifestacją a osobistym świadectwem, o lęku przed opinią innych oraz o odwadze powiedzenia jednego prostego i prawdziwego zdania o własnym spotkaniu z Chrystusem.

Spis treści:

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (01:39)
• Ewangelia Mt 10,26-33 (02:10)
• Kazanie (03:28)
• Zakończenie (17:22)

„Byli jak owce niemające pasterza” – tak Jezus patrzy na tłumy w Ewangelii XI Niedzieli Zwykłej (Mt 9,36–10,8). Łatwo usłyszeć w tych słowach krytykę liderów. Znacznie trudniej zauważyć, że odpowiedzią Jezusa nie jest narzekanie na brak pasterzy, ale powołanie konkretnych ludzi po imieniu.

W tym odcinku podcastu „Przekazania” zastanawiamy się nad tym, czym naprawdę jest chrześcijańskie powołanie. Jak uniknąć dwóch skrajności: bierności („niech ktoś coś zrobi”) oraz samowoli („ja wiem lepiej i sam naprawię Kościół”)? Dlaczego Jezus zaprasza wszystkich do siebie, ale od siebie posyła każdego w inne miejsce?

To kazanie o odpowiedzialności, zaufaniu i odwadze oddania Bogu własnego życia. O tym, że nie trzeba być ekspertem, świętym ani laureatem gwiazdki Michelin, żeby odpowiedzieć na wezwanie Chrystusa. Trzeba tylko usłyszeć swoje imię.

Spis treści:

• Wprowadzenie (00:00)
• Wstęp (01:05)
• Ewangelia Mt 9,36-10,8 (01:35)
• Kazanie (03:12)
• Zakończenie (16:10)

Święty Mateusz nie modli się w świątyni, nie odbywa rekolekcji i nie przeżywa duchowego uniesienia. Siedzi przy komorze celnej, w samym środku swojego zwyczajnego życia. I właśnie tam odnajduje go Jezus.

W tym odcinku podcastu „Przekazania” przyglądamy się słynnemu obrazowi Caravaggia „Powołanie św. Mateusza” i pytaniu, które pojawia się na twarzy celnika: „Ja? Naprawdę mnie wołasz?”

• To kazanie o ludziach, którzy utknęli.
• O naszych własnych „komorach celnych”, do których tak bardzo się przyzwyczailiśmy, że zaczęliśmy uważać je za dom.
• O perfekcjonizmie, który każe nam najpierw się naprawić, zanim pójdziemy za Bogiem.
• I o Jezusie, który nie czeka, aż staniemy się idealni.

Bo największym problemem Mateusza nie było to, kim był. Największym problemem było to, że siedział.

Spis treści

• Wstęp (00:00)
• Przywitanie (01:43)
• Ewangelia Mt 9,9-13 (02:12)
• Kazanie (03:14)
• Zakończenie (18:22)